Privilegiorum in persona Sancti Petri Romano Pontifici a Christo Domino collatorum vindiciae in duas partes, & quinque tomos distributae a f. Hieremia a Bennettis cappuccino pars 1. tomus 1. pars 3. tomus 6. 1

551쪽

sao P Riv ILEGIA ROM. PONTIFICI

Ad haec Pallavicinus lib. I s. cap. I 6., auctor est,& post ipsum Natalis hist. Eccles. ad secul XV, Sc XVI. dissert. ia. de Synodo Trid. art. r3., quod Cardinalis Lotharingus verba illa itersalem Ecclesiam canoni 8. adjicienda non esse contestatus est , neque ab se admitti posse absque famae dispendio , damnationis periculo , & regni perturbatione e quod nunquam se adduci pateretur, ut Pontifici primas supra Concilium assereret,& concederet: pro Sedis Apostolicae auctoritate totum se prosusurum sanguinem, salvis tantum juribus veritatis , & conscientiae ossicio , quam Ecclesiae auctoritati ,& definitioni semper erat subjecturus . Hacce de re suisse conscriptam a Cardinali ad Britonem secretarium suum Romae agentem, ac cum Pio IV. communicandam epistolam, qua rogabat, ut Ponti sex verba illa praetermitti, aut mutari permitteret. Hanc epistolam , quam Palla vicinus inter scripturas Cardinalis Seripandi extare ait, quamque exhibet Puteanus, interpolatam verosi militer suisse in

eo , quod epistola ait, se in Academia Parisiensi enutritum , a qua Concilio supra Pontificem fit potestas: ab se admitti Concilia Const. , & Basileense, non ita, eogemque gradu Florentinum haberi ; haec , inquam , epistolae illi assuta fuisse conjicere est : tvm quod ad rem non pertinerent, aut facerent, nisi quod potius illis exacerbandum Pontificis animum iri optime praenovisset; neque existimandum, quod voluisset facile , quum ab eo precibus infimis peteret, ut mitius, & oeconomia agendum Pontis juberet, ut scilicet verbis illis decreti parcendum diceret , ne indiscrimen Galli sui adducerentur: tum quod in ea afirmat Concilium Florentinum in Galliis receptum non esse. Quam apertam falsitatem a Cardinali amplissimo afirmari potuisse dicat nemo , quum Catholicis ubique universis Concilium illud ultro, citroque probatum fuerit. Puteanus ad marginem illius epistolae adnotavit Cardinalem Agenti suo imperasse , ut quae Concilii superioritatem spectabant, Pontifici non perIegeret. Exinde conjicere est poenituisse illum eorum , quae animo subirato scripserat, ac corrigenda duxisse , a sua imo discessisse sententia : tum quod

non omnes Gallos ita repugnare Moverat Cardinalis , quum eodem in Concilio, eademque jam controversia excitata a Nicolaus Mail

552쪽

Maillard Decanus Sorbonae , ac Theologorum Parisiensium primus in Concilio oratione habita Pontificem pronuncia verit δε- Ilarem, Rectorem, Gubernatorem Ecclesiae Romanae , id est unia

versalis, ut refert, &Ostendit Pallavicinus lib. 2 o. cap. 2. . Quid vero quod idem Cardinalis cum de canonibus circa Episcopos , tum de canone circa Pontificem colloquio cum Legatis habito dixerat eam esse temporum iniquitatem , quae exigeret, ut siue in decretis, sive in canonibus auctoritas Pontificis constabiliretur ὁ se imo operam navaturum , ut canon de Pontificis auctoritate juxta sormam ipsam a Pio IV. procusus, scilicet curru, additamento uerborum Concilii Florentini, ab omnibus admitteretur Θ Quid praeterea quod quum oratoribus Gallis reposuis.

sent Legati se de ea particula canonis 8. aciti ros cum Cardiuali Lotharingo , abnuerunt oratores, Lotharingum imo in suspicionem adducentes eum apud Reginam datis litteris a Domino de Insula oratorum Galliae uno traduxerunt, ut hominem , de quo subdubitandum esset, ei sublestae fidei, regiamque jussionem Violate facilem personam imponentes P Quid plura P quandoquidem , ut patescit ex epist. Sebxstiani Gualterii Episcopi Viter biensis ad Cardinalem Borram eum die 28. Junii anno I 363. data. , quam refert Pallavicinus lib. a I. cap. 6 ., Lotharingiis pro tuenda , ac de sevidendaSedisApostolicae auctoritate illis diebus exertis viribus

disseruerat cum Episcopo Metensi , aliisque Gallis Praesulibus in

eamdem obloquentibus, eos admonens , quod si Pontificis potestati detrahere vellent, beneficiis a Pontifice acceptis antea se abis

dicarent 3 atque sibi quidem in fide suspectum ire quemcumque , qui a Pontificis potestate in alienam abiret sententiam . Ad haec tandem sub Concilii exitum inter festiva, & fausta , quae Pio IV.

concIamata suere juxta morem priscorum Conciliorum , quaeque sane fausta elucubraverat Cardinalis Lotharingus, Pius IV. nominatus est Sunctae, es universalis Geloiae Pontifex. Videsis

Palla vicinum lib. 24. cap. 8. Quocirca perperam ex ea Lotharingi epistola arguunt nonnulli apud Nurnellium de locis Theci log. in Concit. Florent. a Gallis Florentinum Concilium suisse reiectum , Minorisque factum .E re nata. interea argumentum istud nancisci juvat, atque o Ars I. Vuu in Diuiti Corale

553쪽

in rem nostram instruere, S. instaurare . Eatenus a Cardinali Lotharingo ejusinodi excogitatum quaesitum est , effugiumque arreptum ut Concilio Florentino detraheret, illud oecumenici gradu dejiceret, dejiciendumque ex Gallicanae Ecclesiae sententia denuntiaret, quia ejusdem Concilii decreto incipiente San timAposoluam Sedem 3 sive fidei definitione ab Eugenio eo in Concilio edita, eodemque a Concilio singulorum syngrapha subsignata,

ii iam legere est in Bulla incip. Laetentur et explicate adeo, ac expresse summi Pontificis supra Concilium potestatem efferri perspe-acerat, ut ei alter ad evadendum non suppeteret aditus. Atqui Natalis Alesander hist. Eceses ad tacui. XV., & XVI. dissert. Io. Cardinalem Lotharingum se Florentino Concilio parum aequum praebentem excipiens, eidemque de Gallicana Ecclesia minus aequi , bonique loquenti obviam occurrens Concilium Florentinum legitimi , cecumenicique loco proculdubio ser habendum , atque a Gallicana Ecclesia , ut par erat , fuit se jugiter habitum , affirmat , affatimque efficit : Hec , inquiens ibidem, de Florentina S nodo magni Cardinalis verba GaIlicanis Theologis necesstatem non imponunt eam pariter ex Conciliorum generalium numero expungendi, quum revera Gallicana Leelsa Fforentinae Synodo nusquam intercesserit; nec Graecorum

unioni, o desinitionis ei in ea editae adversatast, imo eam δε-

sinitionem perpetuo venerata . Congestisque plurimis , quibus Cardinalis perlocham exploderet, propositionemque suam conficeret , tandem concludit: Ex his aecumenici Concilii notionibus,

tum ex Patribus, es Conciliis ibis; tum ex Theologi cholasteis depromptis fucile colligitur Plirentinam Synodum aecumenicam esse ,

ac dici debere . Bene , basilice , recte, vere , optimeque id omne omnino: at exinde atate intelligas tandem exopto eos , qui adversa fronte contra Ponti fiees pugnant, eo velint, nolint, devenire demum debere, ut andabatarum more inter se, & secum mel asperrime pugnent. Non praetermittendum hic tandem, quod apposite refert Pallavicinus lib. 2 o. cap. I a. , videlicet, quod anno I 363. Petrus SotusOrd. Praedicat. illustris in ConcilioΤheologus morti proximus die a . Aprilis epistolam ad Pium IV. dedit , qua vivens, moriensque contestabatur se assirmare Pontifi-

. . cem

554쪽

cem omnibus Conciliis esse superiorem , neque ullo modo ab illis in judicium postulari posse : efflagitare tamen enixe Pontificem , ut definiendum curaret Episcoporum institutionem jurix esse divini. Neque vero ex Gallis dumtaxat Praesulibus , Ae Doctoribus Pontificis Romani supremam potestatem inficias non omnes ibant, sed Itali , Hispani, Germanique universim eam Pontifici potestatem ultro , citroque asserebant ; nec modo ut eidem illam assererent exerte satagebant Legati, sed de ne id sibi iuris , honorisque invideretur advigilabat Pontifex ; qui proinde Nunciis acceptis de re optime a Legatis gesta , Legatis rescribi a Cardinali

Borromaro die a 4. Februarii anno I 363. curavit, jubens, ut

eum agendum foret de Pontificis auctoritate , formulis non parceretur , quae olim priscis Conciliis , ac recens Florentino , nec non veteribus Eccletiae Patribus frequentes, solemnesque suerunt, quasque ne ipsi quidem haeretici Pontifici denegandas autumabant : quandoquidem Elector Brande burgensis frequens datis ad ipsum litteris ab eo titulo R. tiris, s Gubernatoris universalis Ecclesiae non abstinuerat. Legendus Palla vicinus lib. 2 o. cap. 3. Nihilominus persistentibus in sententia Gallis , oratoribus Regis intercedentibus,quum in schismatis discrimen Synodum adduci timeretur, Legati id consilii inierunt, perhibente Pallavicino lib. 2I. cap. q. , a Cardinali Borroma O Pontificis mentem edocti, ut canoni 8. de Pontificis auctoritate illa saltem verba ex

Concilio Lugdunensi II. desumpta , quod a Basileensi laudatum suerat, adderentur : Universalis Ecclesiae Poloris , & loco particulae oves Christi substitueretur vox collectiva Gregem Domini. Et sane universalis Ecclesi adi regimen, ajebant, in Pontifice agno, visse Concilium Lugdunense II. non modo , sed & in vetustissimis diplomatibus apparere praesentem consuetudinem appellandi Romanum Pontificem 'scopum Ecclesiae Catholicae , quod idem est, atque Ecclesiae universalis . Verumtamen addebant ex indulgentia Pontificis , ne cum alieni animi duritia decertaretur , posisse loco dictarum vocum has poni: Regere universum Domini gre gem, quo pacto loquitur Innocentius IV. cap. s. de schismaticis lib.-Dccretalium , aut etiam posse ibi relinqui simplicem vo-

555쪽

cem Ecclesiae Dei, omissa universalis, aut Ioco Ecclesiae univer

fulis substitui verba : Omnes Meles , es omnes Ecclesas.

Verumtamen Galli adhuc morosiores , quam par esset, hunc etiam loquendi modum reiecerunt , contendentes, ut Ponti sex Rector Ecelsae Catholicae potius diceretur . Quae voX quamvis idem valeret, a nonnullis tamen tamquam dubia repudiabatur , quod nomen Catholici usu etiam venisset ad significandum fidelem , quo sensu in Concilio Carthaginensi ab Episcopis singularibus usurpatum legitur e Augusinus Epis vr Ecclesae cu-1holicae dixit: quod ut confirmarent observandum monebant legi in S. Cypriano , quod quum ab haeresi reduces in Ecclesiam ille

reciperet, non solum eos jubebat confiteri Cornelium Pontificem esse Rusorem fecisse Catholieae, sed idem jubebat hoc non

contentus , ut adderetur, idest universalis. Quapropter ad toI-lendam ambiguitatem omnem Legati volebant adhiberi vocabi tum Universalem, quomodo adhibitum fuerat a Concilio Lugdiι-nensi et subjungentes, quod sit utraque voce idem significari GaIli arbitrabantur , cur utramlibet aeque non admitterent , sedeoncessa voce Catholicam negarent vocem Universalem P Alii hoc concordiar medium proponebant, ut diceretur ritius Eccle-sae catholicae ; alii vero censebant, ut quamvis absque addito vox illa Ecclesa acciperetur, uti extat in symbolo, atque uti usurpatur a Pontificibus in subscriptionibus, satis id esset, idem que significatum iret. Pontifex vero dum quadam die sacrii tria faceret, ea disputatione sex verate , observavit, jussitque sign ficari Legatis cunctos Sacerdotes in tribus orationibus, quas pro Romano Pontifice ad altare iundunt, ter iterare Deum voluisse , ut Pius prae sit ipsi Ecclesiae , adeoque id sibi ab ullo fudelium negati nequire . Post multas demum concertationes Feris dinando Caesare suadente , ac precibus impetrante Pius IV. in at te cessum id cautum jubens , ne alia quaepiam vox mutaretur eX usurpatis a Concilio Florentino, qua mutatione Pontificis auctori tat i vulnus inferretur , satius esse, consultius , & tutius

duxit,si ab ejusmodi disputatione abstineretur, satis sibi futurum, si nec de sua , nec de Concilii auctoritate quidquam exprimeretur, atque ea praesides agerent , quae magis in Dei obsequium, de Ecis Diuiti eo by Corale

556쪽

& Eccle si ae bonum cessura existimarent. Itaque canon de Ronia-mano Pontifice iis verbis , quibus nunc legitur, proculas est. In rem insuper nostram perhibet Pallavicinus lib. I . cap. Iointer oppositionum capita , quae in medium produxit de Ferrier Gallorum orator, quominus Concilium Tridentinum , ac praesertim hae duae postremae sessiones in Gallia reciperentur , ea sui sese praecipua : sive quod Pontifex nuncupatus suisset Episcopus Ee- elotae universalis: sive quod alia nonnulla decreta fuissent, e quibus necessario Pontificem Concilio superstare contra doctrinam Sorbonae conficeretur. Quinimo narrae bidem ille, quod Paulus Suavis Pontificiae auctoritatis hostis insensissimus praefidentissime scripserit , & affirmarit a Concilii non modo majori parte agni tam , ut observat lib. a I. cap. I 3, sed a Concilio ipso Tridentino declaratam procul dubio suisse Pontificis supra Concilia potestatem . Hoc nos non dicimus , dicimus tamen ex his omnibus id effici , a Concilii Tridentini potiori parte tantum ab suisse , ut in dubitationem adduceretur, quod potius , f si Gallos excipias J Pontificem Concilio praestare ultro, citroque assertum , &concessum sit: neque tamen Gallos conseqtienter egisse , ac loquutos fuisse,ut animadvertimus. Quia vero solemne extitit Concilio Tridentino solas exortas haereses configere, ita ut vel privatis Theologorum catholicorum opinionibus parcendum duxerit; Pio IV. etiam adnuente , id genus quaestionis non fuit ultimo , ac decretorie finitum , atque diremptum . Quamvis summopere cautum voluerint Legati, ne quidquam Concilio concederent, ex quo Pontificum supremae potestati detractum vel minimum videri posset; unde tantinuationis nomen usurpandum voluerunt, nomen vero Universalem Geloiam repraesentantis a Concilio adhiberi noluere , saepiusque dissertis verbis affirmarunt Concilium Pontifici subesse , idque tam verum ab se credi, ut vel sanguinem Prosundere essent parati. Proinde non erat cur Natalis dissert 8. de Concilio Basil. art. 4. num. i 7. gloriaretur, quod in Tridentino canon ille de Pontificis auctoritate suspressus suerit, neque

antiquae quam falso id dicat ostendemus J Ecclesiae Gallicanae

sententiae de auctoritata te Concilii generalis supra Pontificer fuerit ullatenus derogatum. Id enim unum eum memoria recole - lere Disiligo: by GOoste

557쪽

Wa s PRIVILEGIA ROM. PONTi FICI lere velim quod id, quod Gallicani in Tridentino dicere abnuerunt , dicere non gravatus, nec refragatus est Clerus Gallicanus

in comitiis anno Isa 6. habitis : Auumspecialis, inquiens, Spiritus Sancti osssentiast necessaria, ut quis tanti momenti gubernio , quale es Eccles universalis, praest 3 Patres voluere in omnibus suarum Diaecesum precibus specialiter pro S. Patre, qui in S. Petri cathedra sedebit, orandum esse &c.

Postremo Romani Pontificis potior Concilici potestas conficitur ex aliis Concilii gestis . Enim vero sess. 3. religioni duxit S. Synodus fidei symbolum es quo utitur S. Romana Ecclesia, profiteri, atque omnibus Christi fidelibus usurpandum praescribere tanquam tesseram, qua Catholici Romani dicimur , & sumus, atque ab haereticis universis distinguimur, & secernimur . Θmνο-lum fidei , inquit, quo S. Romana Ecclesa utitur, tanquam principium illud , in quo omnes, quisdem Chrisi profrentur, nec

Iario conveniunt , ae fundamentum frmum , es unicum, contra quod portae inferi nunquam praevalebunt, totidem verbis , quibus in omnibus Ecclesis legitur, exprimendum esse censuit. Sess. II. rogante Ferdinando Imperatore Caroli V. successore,ut ad Bohe mos ad fidem Ecclesiae feliciter, & facile reducendos benigne sa Conci Iio calicis usus indulgeretur , ea res a Concilio in examen vocata est . In varias generali in conventu ea de re Patres abiisse sententias refert Palla vicinus lib. 38. cap. . A Concilio Basileens concessus iis fuerat calicis usus, ejusdemque concessionem enixe a Tridentino effagitabant Ferdinandi oratores : Patrum num rus eo in conventu numerum 1 66. componebat, qui in 8. diversas scissi sunt opiniones; ex quibus 14. rem maturius deliberan dam censebant ἔ as. calicis concessioni adimebant ε 3 8. illi refragabantur ; a . rein Pontificis judicio deliberandam permittebant 3 3I. concedendum quidem Calicem, at ea conditione,

ut concessio isthaec non ab Episcopis , sed a Pontifice indulgeretur 3 Io. negandum calicem opinabantur, attamen opinionem

suam Pontificis judicio subjiciebant; is . concessionem soli Bo-

hemiae , & Hungariae obstringendam volebant, I .anceps haerebat. Res tandem sessi. aa. in summo Pontifice reposita est, condi

tumque decretum auctore Hercule Gonsaga Cardinali Mantuano quale Dissiliaco by Gorale

558쪽

quale extat in actis Concilii Τridentini se T. ai. cap. ai. Decrentum ita efformatum , antequam publica in sessione promulgaretur, in cetu generali perlectu in fuerat, postulataeque Patrum sententiae . Decreto Patres 38. dissenserunt ea praesertim ratione , quod id Synodo injuriosum esset; verum 98. decreto consensum praebuere, ut resert Pallavicinus lib. I 8. cap. 8. Quamobrem decretum in solemni sessione a a. promulgatum est . Praeterea sess. 6. cap. I. de reser m. major poena in contuma ces Praesules , qui per annum non resederint, decernenda Romano

Pontifici derelicta est, Fui suae , ait, suprema sedis auctoritate animadvertere . . . . poterit, sicut in Domino noverit expedire . Sess.7 .negotium resormationis,& residentiae prossequens decretis

clausulam illam praemittendam duxit cap. I.Salva semper in omnibus Sedis ψολὰ auctoritate: & cap. 6. quum uniones beneficiorum post qo. annos, nili legitimas ob caussas coram ordinario fierent, infirmasset prorsus, ac infregisset , Nis aliter, subjunxit, a Sede Apostolica declaratum fuerit. Ad haec se si . I . cap. 7. de casuum reservatione agens, Merito, inquit, Ponti es maxiami pro suprema potestate i in Gelsa universa tradita causas aliquas eriminum gravioressuo potuerunt p eculiari judicio refervare : & cap. 3. de sacram . extremae unctionis eum unum ritum,

usumque absque ullo prorsus er roris periculo observandum praecepit , quem observat Eccles Romana aliarum omnium Muter , es Magi ra . Quorum gemina regessit sessi a a. de Sacrificio Missae cap. 8. Sess. 14. cap. I. de reser m. electiones Romani Pontificis judicio commisit; Nuem, ait, sollicitudinem universae Ecclesie ex muneris sui osticio habere.Quid quod Synodus eadem sess. cap. s. de caussis criminalibus Episcoporum agens , minores quidem a Toncilio provinciali cognosci, & dirimi praecepit, majores vero ab uno Pontifice cognoscendas sore , ac dirimendas professa est, quas si quidem contigerit extra Romanam Curiam committi, committendas Metropolitis, & Episcopis a Pontifice eligendis, & designandis edixit, ab iis vero solam facti instructionem , ac processum confici extemplo ad Pontificem transmittendum, uni Pon tifici suprema definitiva sententia reservata ὸ Quid plura i Sessis eadem cap. I a. hac optima ratione fidei, unitatique catholicae

559쪽

3 18 PRIVILEGIA ROM. PONTI pICI

consultum , omninoque cautum voluit, ut qui ad gradus, dignitatesque in Ecclesia conscendere vellent, voti religione , & s.cramento speciatim Romano Pontifici se devincirent , fidemque suam peculiariter desponderent: Teneantur, inquit , orthodoxae

sine fidei publicam facere professonem , in Romanae Eeelsa

obedientia se permanseros spondeant, ae jurent. Post haec sese. a s. cap. r. Cardinalium consilio , ait, apud E S. Romanum Antiscem universalis Ecclesiae adminifratis nititur '. & cap. II. de reform. tantum absuit , ut Synodus ad Pontificem resormationem extendere ausa sit, ut potius ne dum Romanae Ecclesiae resormationem Pontifici integram , sacramque a

jusserit , sed etiam his verbis decreverit : Asremo S. Synodus omnia , s gula , sub quibuscumque elausulis, ἐπ verbis, quae de morum reformatione , atque messorica disciplina , tam sub felle. recor . Paulo III, ae Fulio III, quam sub Eeatissinio Pio IV. Pontificibus maximis in ho uero Conciliosatura sunt, declarat ita decreta fuisse, ut in hissalva semper auctoritas Stais γυψοlieae,st, s esse intelligatur . Quae verba pessime prosecto interpretatus est Natalis, dum citata dissert. de Synodo Trid. art. I 5. ait, Ustva merbaonisi reverentiam erga Sedem Apostolicam exprimunt, non jus ias novum, aut potesatem abrogandi decreta Spiritu Dei coaedita attribuunt. Adeo namque aperta sunt verba Synodi, ut nonnisi tenebras iis ossundere , ac legentibus sucum facere sinistra illa interpretatione tentare sit. Quamvis sano intellectu dici pos-st a Synodo Pontifici jus novum non fuisse attributum, quod scilicet id juris divina institutione Pontifici competat, quod Synod probe agnovit. Facit & huc , quod cap . 3. ejusdem se si . librorum indicem Pontificis auctoritate confici , & evulgari ; catechiiamim christi fidelibus ex ejusdem assensu praescribi, ac proponi; Misi sale denique, ac Breviarium inter sacra adhiberi dem audavit Postremo Tridentini Patres proculdubio in Romano Pontifice supremam potestatem fassi sunt, dum Pontificis potestate Concilium agnovere convocatum, ut patescit ex Bulla indictionis Pau-Ii IlI., quae incipit, Initio nUri ἱ translatum , ut patet ex Bulla saetcultatis transferendi Concilii post sese. 7. Pauli III., quae incipit ,

Regimisi universalii mcisa, & ex decreto Concilii die D.

560쪽

Martii an. I 47. , resumptum, ut patescit ex Bulla Julii III., quae incipit Suum ad tollenda, & decreto Concilii Kalendis Majian. I 33 I. sess. II. edito ἔ suspensum , ut liquet ex decreto su Dpensionis Concilii se Ti 6. die 28. Aprilis an . I 3 32. evulgato; conistinuatum , ut constat ex Bulla Pii IV. , quae incipit , Id Geloia regimen , & ex decreto Concilii sessii 7 die i8. Januarii an. a 36 aedito ; ac demum finitum , & confirmandum suisse , ut patescit ex decreto Concilii sessi a s. die A. Decembris an . 3363. excuso , & Bulla Pii IV., quae incipit Benedictus Deus . Nar ergo vehementer errant, qui Tridentinos Patres ab agnoscenda Pontificis suprema potestate alienos volunt. Pro Concilii Tridentini coronide non piget, nec abs re erit animadvertere praesertim adversus quosdam male feriatos , morososque homines, qui de Tridentino Concilio male censentem Ecclesiam Gallicanam asserere non erubescunt, Concilium illud ultro, citroque ab universa Ecclesia, Gallicana nequidem excepta, nedum quoad decreta fidei, sed quoad etiam decreta disciplinae fuisse susceptum . Id multis ostendit Natalis differt. cit. art. I 6., ex quo perinde , atque ex Harduino tom. Io, & II. quaedam hic delibare non detrectamus. Ergo Concilium Tridentinum I. excepit Ecclesia Romana , ut constat ex Bullis laudati, Pii IV.

x. Ecclesia Mediolanensis in Concilio Ι. provinciali sub Sancto

Carolo Borromaeo anno II 63. par. I. cap. I. 3. Ecclesia Hispanica, Mexicana, & Sicula, ut constat tum ex Concilio Toletano anno I 6 s. praes de Christophoro Rogio de Sando valEpiscopo Cordubensi; tum ex Synodo Mexicana anno δ 8 . praeside Petro Moya de Contreras Archiep.; tum ex editis Philippi Regis die a. Julii anno I 364. dato. q. Ecclesia Lusitanaias , ut constat ex litteris Sebastiani Regis ad Pium IV. die a. octobris anno I 164. I.Ecclesia Polonica in Regni comitiis anno a 36 celebratis agente Sigismundo Rege, ut refert Pallavicinus lib. a . cap. I 3. 6. Ecclesia Germanica, maxime Austriaca in Synodis Augustana ab Othone Cardinali Trusesici celebrata anno II 67.,& Salisburgensi anno I 369. 7. Ecclesia Veneta, ut constat ex Morosino lib. 8. hist. Venetae reserente inter sacra solemnia in Basilica S. Marci jussu Senatus Veneti promulgatum illud fuisse ἔ dc Tars I. X a x Eccle