장음표시 사용
11쪽
IV. DISPUTATIO,lerto, qui celeriori qdo vectus evasit. V. redegarius cap. XLII. adeumque alii exigantur.
XIII. Eodem anno Clotharius II. Austrasiae Rex D sectus est, quo Sigebertus II adole icens, consumptis duntaxat paucis regni mensibus, regum piopaginis suae ultimus, foede periit ac sublatus est, ab eoque tempore, auspicio novi Regis Clotharii, stad praefectus Australiae impositus,
solenni Francorum nomine Maior domi appellari consuevit. MDe mutatio A. DCXIII accidit, quando Austrasia
ad reges Neustriae rediit, neque tamen cum regno hoc permixta, aut tali nexu coniuncta est, ut priuinum nomen amitteret, iuraque et ines utriusque regni, contra morem exemplumque Francorum, confunderentur ' At Clotharius, de quo dixi, rebus ex animi sententia gestis, bellisque compositis, magni nomen adeptus est, regnumque Australiae, se decim fere annis servatum , nil contra molientibus Austr sis, tenuit, ac recepto in administrationis Austrastae partem natu maiore filio, A. DCXXIIX e vita migravit, cuius in lo- eum successit Dagobertus , qui vivo et volente patre, A
stranam aliquot annis hactenus regendam susceperat , eo a tem mortuo, subita et prospera expeditione, adiuvantibus Rusti aliis, ad Burgundiones et Francos Neustrasicos conter
dit, et utrisque in fidem acceptis, meliori fortuna, quam iure, exclusit Charibertum fratrem Fredegarius Chron. v. XLVII. atictor es, Dagobertum a patre Gorbirio II hane insese gratiam, ut de voluntate eius Rex Austras e constitueretur,
exceptis tractibus versius Arduennaestrum, et V agum montemsuis , crvos retinus Clotharius , et suae ditioni adiunxie. Sed postea Dagosertus, quam duxit uxorem Gomadrudem, δε- tracta a patre portiones reposiebat, qui procerum obtestatione 2 ictus reddebat, praeter Pud terraeoatium, quo conventans
12쪽
DE REGNO AUSTRASIAE. scriptor confirmat. Prior autem pactio incidit in A. D 'Posserior ad annum DCXXV pertinet. Consi Pens es, ut d eam , diversa ratione supputandos esse regni Dagobertini amnos, ita ut priω Austra sci quod sex annuisobertus tenuis, deinde Mustra sci ervo Monarchiae nomme siripfores Franci insegniunt, initium cuiatur. Via fragmenta de rebus Dago-ίert ex vita S. Edigii is vi Noberto perfamiliaris suis, δε-
prompta. Non vero nuru eius ratio habenda est ρυο rerum documenta, et fines , quamvis 6γ mutati, singuunt -- denter ac secernuut Monarchia, quam Gobertus , extimcto patre, consecutus traritur, ecP.; admagnam utriusque regni, Austras aestariter ac Ne rasiae, coniunctionem, et voce i aeminentiam indicat, non autempropterea regnum ustasissae excudit, asolet aut rostit.
XIV. magobertus aliquot ante mortem annis, saluti Franciae contritendum ratus, Sigebertum, impuberem adhuc filium, Australiae imposuit, patrisque Clotharii exemplum secutus, utile lio rebus suis putavit ore. Idcirco additi vitae morumque rectores, quibus idoneam educandi rati
nem praescripssit, accito, cui dissidebat, in Neustriam Pipino, qui titulo maioris domus apud Austrasios curabat, sed dei tentia et ambitione suspectus At prudenter moderateque fecit Pipinus, neque ulla gloriae cupiditate abreptus est, ut ab officio discederet, statumque regni , etiam Dagoberto
mortuo, perturbaret Dagobertus, fuius nominis prιmus, . Dc XXYVII diem supremum obiit, cuius frater Charibertus, aurisuta Gastiae quironicae parte, et stri Tolosae consitura,
appentus est Rex Aquitaniae, quam tamen integram ditioni Dae folio Iam non habuit, ut est apud redegarium, locupleris inum huius rei testem. risertus qui et Charibertus, aliis quoque Haribertus sedem Tolosanam elegens verbum rudissici si regnat in parte provinciae Aquitaniae. v. LVII. Gegis
suidem Charaberius hanc sedem , sed regionem , va Tolosa
13쪽
continetur, et partem qui aviae concessu Dagοberet,nonctim Iibertate essendi obtinuit, ea vero lege, ut omni iure in redi-qυati unciam ceriret, actoque semper valituro confirmaret. Accepit conditiones, quas nutri impar, recusare nonpo-itii Charibertus, subacta strius, dam e viciaecessit, unive famissionia, quae cum aliis tractibi , auoicio Molerri, ad regnum ditionemque s Manciae Musirica re cta es, cum frater Charisertus, iam tertio regni anno decessi sit, ne bum, cuicii perico nomen fuit, diu superstitem reliquisset. Fredegar.e p. LXVII. Aimoinus hb. IV cap. I. virtus M issenus annis l. lib. I. in Dagoferto , cui simplicitatem , regno minime idoneam, obiecit sicriptor vim S gclerti IIL Ex quo sequitur, a iterium non fuisse Regem F nciae, sive Aus3κ ua , se Mostrica inte latur. Hinc in cironicis , diribus series et siccessi. Regum naucorum Maitur, om/ssus est, nominatim in Titiano, fragmento Emhan erit, et alias haud si pectis monti mentis. Nisi quod Gronicon in risiacense ea Pa/te, q)yamu- ilum est, divisionem innuere videtur, ad anu. XLV. Cloibarii. Dd hiatus ibi nibit probat, et auctor buiu Cὀronici, qui post Meror ingos ruit, commoda Uterpretatione iuvari, ei j p.
Aimoinus Vibro et capit , aulo auete omiuacu. Non e=o nunc exq rro artes regnandi, dii tui circumventus est Ga l. bertus , ne rue exculto more DU'berti, vst vitia mixtos
14쪽
DE REGNO AUSTRA SIAE. DGObertum cum altero eius nepote et Sleberri sitio, confundant: quod ne fiat, cavendum, et te sive admonendum reor. Huius erroris compertus est Lodocus Coccius, cultu extat
liber, instrabitur Dagobertus Rex Argentinensis Episcopatus fundator , evit Mol emi Anno DCXXIII. Eq, dem ambo Dagoberti, alter post alterum deo Rusia, et am-ρ simu Unusiae Lacordotiis Antisitum veste ibin, speciatim de argento utensi bene meritus esti, idque eγκundi caulam dedit scriptoribus, ceteroquin dirigentibus et doctis. Post Coccium accuratiori studi per Nisivit et istinxit os Reges Godest. Hen όenius, edita de tribus Dagobertis tribae ed neque is
omnes soriae buim partes ita persicrutatus est, ut expectationi nostrae per omnia satisfaceret, cum res actaque Dagoberti L et II Psincte magis explicateque reddere debuisset. Id quod
merito etiam in eo desideravit Cointius, Annal. Gel. Fnunc. t. III ad an Sed in Coinsio 'voque ficet observare turbatas inrerdum rationes temporum, et nimium corrigendi studium, qυod in Fredegarii Codice liquet, in quo emendando licen- ιιαι aliquando versatum anima verti, neque id nesii it Petrus Franciscus bi etiαι, qui novi sine in definien a Dagο-berti senioris aetate elaboravit, edito libro, cui titulus est, Bedae et Fredegarii concordia, qua continetur dissertatio dea nisi goberti, A. M DC LXXI De Pipino, qui per ea tempora, qbribus Clotba ius et Dagolertus sinio regnarunt, titulo Maioris domus, negotia regni a ius avit, egendus est,ese antiquus scriptor,se Meropivorum aevo recentior, vi ad Pi- pini huius Regis abnepotem, que et Regempervenit, apud Ductisnium t Lρ. ρ. ster.
V. Regnante Sigeberto III. Dagobertia filio, Austrasia a Franciae Neustricae limite cis Rhenum, pacata suit, sed fines eius, trans Rhenum , incursionibus Thuring rum patuerunt, et turbati sunt, impulsore quodam gentis.
15쪽
is IV DISPUTATIO, duce Radulso, qui Vinedorum amicitia nixus, communi popularium consensu arma sumpsit, et Sigebertum aggressus, acri certamine copias eius dii sipavit, sed is, cum per fortunam non posset aliter, incolumitatem abeundi pactus,redintegratis paulatim viribus, Thuringos inflexit ad obsequium,
et retinuit provinciam, situ commodam ac fertilem, pristinisque Francorum legibus constitutam. Firmato iam regno,
de succestare cogitabat Suebertus, et Grimoaldo maior praesecto negotiis adhibito, sapienter regni statum ordinabat. Aliqui tradunt, Childebertum, Grimoaldi filium , si
ipse quidem, non relicto herede, decederet, eo in regno,confectis ad eam rem tabulis, succedere voluisse. Sed nato post filio Dagoberto , metu orbitatis solutum , istud decretum, quod ante fecerat,irritum et infectum reddidisse,nec propterea Grimoaldum a regni administratione submovisse,et cum moriturus esset, unicum quoque filium fidei eius credidisse, quod ruhil alienum vita et munere superiori commitisset. At parum memor beneficiorum Grimoaldus , seselli spem
Regis, eoque mortuo, Dagobertum iuniorem, contra quam promiserat, sacris Ordinibi is initiatum , dimisit in Scottam, ut procul regno esset, et a patria remotus, Ortunam, si adolesceret, moderatius ferret. Cuius facti indignitate perni
tus Rex eustriae Clodovaeus, Sigeberti stater, iniuriam patrueli factam ultus est, vastumque et perfidum Grimoaldum morte mulctavit, cum id e re publica existimaret, ut verus legitimusque heres in pristino regiae dignitatis gradu collocaretur. Sod usu evenit, deiecto, quem reus sceleris pater admoverat, Clitideberto. Huius rei gratia legendus est posFred .arium, qui in Sigelerio III historiam siniit Slesertis scriptor , quem fui se monacham , non es, cursu tenet; se. run7υ , nec iniuria, emblacensem vocant, qui mucta de Sigeberto rege tradicit, vae apud alio frustra Paeraωπι.
16쪽
DE REGNO AVSTRASIAE. VOmnino enim eonfirmat , Sigesertum non destitisse ab ineept. recuperauis eiu provinciae, sive tamque domuisse ostium, et Thuringos, impulsere Radu ho rebens in ditiovem imperiumque Franciae Ausin scae redegisse, ei, ut si ipse e botrudi , sub iugo domini sui victos et confusos reflexillae. γοά testimonium in tanta rerum caligine scriptorumque inopia haud praeterire debui, neque ab Hadriano missi omis mes, quo conficiamuν, receptam a Sigeberto fui se Thuringiam contra quam alii scribunt , Sigeberto mortis causam extitisse amissa Thuringiae dolorem Huius sententiae sunt P. Massonus, P. Berthaust, neque rectius sentiunt, qui memorant, S gelerium inter e Radu bum convenise, ut isti in Austrassam redituro , bi obsequiostatu esset, quod narret Bussieres , smenisse Rodulphum scribit, lib. III his Franc. Nec veroqvis credat, assurum fuisse Clodovaeum, Sigeberti fratrem, ut
Radulphus cum iniuria Francici nominis Thuringiam tenerer, sivique iuris princeps esset, causamque adeo nastu, cum genere πυιneque suo coniunctam negligeret raro quo ante hac in regnum restituendo neque operiam , neque laborem recumrat. in et foc arguments in dubium voco narrationem Sigeberi scriptoris, de adoptato Grimoatii silio, quam ne credam,mu
tu prohibent i Euae maxime, quod gelerit Reae nutam ius adoptantas habuit, cum,t utresuperstite, Vacere non ossi,
utcunque etiam vesiet, quine in regno'immodi, in quo generis sa 'incque dignitatem versari sciret Tum vero Sigeierinti Regis aetas nondum ess eta, sed integra erat et forens; ut ni-bi cano esse , cur adoptandi consillio desiderioque duceretur. Reperiuntur tamen haud Rauci, inprimis recentiores, atque inter bos novissime Pradius, qui adoptionem hane tuetur Ambi-ιio eqυidem Grimoasi non obscuraenat, quando suae sertis ollitus, Dagobertum, verum ac legitimum heredem, Patre mortuo
e regno de rufum, in Scotiam quo nominesequiores Hiloni- . C am
17쪽
ia IV. DISPUTATIO,am appetrant relegavit egendi hic et componendi sunt
scriptores utarum S. Remacti, S. Boniti, et tesus etiam ge-lerti m. Regis. XVI. Regnum Australiae, sublato Grimoaldo, non ad Dagobertum, cui praereptum fuerat, rediit, sed Clodovaeo II. Neustriae Burgundiaeque Regi, relicto in Hibernia patruele, cellit. v id anno acciderit, dissident plerique scriptores et variant, sed rationibus a Sigeberto consectis congruit annus Chr. D LVIII quanquam alii malunt DC LXIII.
Me tamen sententia propius vero accedunt, qui arguiuentis rerum et temporum indicant annum DC LIV. eam iv renovare huius vicissitudinis memoriam putant. Illud pariter impeditum est , utrum Clodovaeus, qui Grimoaldum cum filio evertit, in regia successerit, an filium ibi regem constitueries quod faciam, ut intelligatur, eorumque testi monio, quorum apud me auctoritas valet, comprobetur. E enim constat, et confirmare in expedito est , Clodovaeum II mulctato Grimoaldo, extrusoque huius filio Childeberto, Australiam stirpi suae repetitam, non reddidisse patrueli,qui
Pe non reverso, nec revocato unquam aut restituto, sedis
tinuisse, quoad vixerit, regendamque suscepisse, non, ut plerique existimant, Chil ferico filio tradidisse. Post Clod vaeum, utriusque Franciae, Australicae et eustralicae regem, qui anno DC LV mortem oppetiit, Clotharius filiorum notu maximus, eiusque nominis III praeter occidentalem Franciam, iunctamque ei Burgundiam, solus aliquandiu i nuit Austrasiam, quae deinde eius assensu, et matris, qua tatutelam gestit, approbatione, delata est ad Childericum minorem fatrem, qui utriusque voluntate et iudicio, primum in partem regendae Australiae ascitus est, tum Clothario lineliberis mortuo , in univer a Francia successit , nec vero diu solus regnavit, vitamque et regnum, Pervidia et scelere coi
18쪽
iuratorum, non relicto herede, amisit. Experien agiesunt, quae di sicultatem habent, aut praeseserunt. Si ebertus Gemilacensis , auctor est, Gildericum et volente Clodo.
Paeo patre , consitutum esse Unusiae regem, in vita S. Theo-darae mendose apud Trubemium Theobardi quod repetitiarin cόron ad an is S. Cui assentiuntur non pauci, nec spernendi s yrores, quibus addo Ioannem Titium in commenlar. rer. Gas car et strae omnibu nosna memoria nominandum Hari. Valesium , lib. XXI. rerum Francicarum suu me in
hac ivrimis re cara ρῖ valet auctoritas scriptoris antiqvi,eti orum temporum, lubus haccisa sunt, aequalis, qui in libro, quem de vita S. Bathisis compinuit, ab excessu Clodor aethae acciae se tradit, quem Surius edidit, luchranis excer-pssit. Is aperte scribit, Iotharium exempto rebus humauis patre , suscepisse ilico Francorum regimen is Francorum, inquit, non solum e ricorum, sed etiam Austrasiorum. Horum deinceps Agillatim meminit , qui annitente Balbilis , et se fragantibus regni rimoribu , ex aliquot annorum intem ha , atri ipsius Chiserico olve verunt, ab eoque tempore hie regendi consors factuν, et regis Austras a titulo anc status,ex-riucto autem CDisario, rex universae Franciae consiturus es, etiam Burgundiae, quae regnante primae stirpis Francoram progenie , Histatim CDibarii III aetate, Franciae Mustricae innexa es, ut confirmat nonymmscriptor vitae S. Bathil ,
qvam e rerum temporum P i eritiam cum iliachilde recentiores plerique confundunt. Veteres tamen auctores
FZanci interdum haec nomina Permiscent, non tam suo, quam h rariorum vitio, quod ex vita . mandregestiti cap. I. et L
constat. I d etiam auctoricate confirmandum est, quod fri- igolertum, Sigebertii non redisse in Ausrassam, nec reis cupera se regnum. Dp argumento dicitur eius exilium irrevocabile, ab Monymo vitae S. Boniti Acrisiore Gr ιν t. i.
19쪽
IV. DISPUTATIO, men non dubito irim mortui ea aver relatum sit in Franciam ; facit enim pro me scriptor antiquus, et e re se commemorat, in basitica Rotomagensi conditum fuisse Dagobertum, cap. 32. invita Eligit. Erat enim ilia in urbe praesul, et gnarus rerum urbis , cuius sacra moderatus est , inprimisque rus basiticae, in qua summa dignitate fungebatur. Non ergo, eoque viv/ , neque mortutu, Austras a redditus, sedin musiri. ais relatus, et Rotomagi sepultus est, in prima=io D. Petri tem- ρώ, quod in magna celebritate es, cum ob alia funera tu bia, tum ob antiq itatem et Gotoicam structuram.
XVII. Childericus II anno regni Australiani quarto- decimo, Neustraliani quarto ineunte, cum venationi Operam daret, misere periit, quem in utroque regno A. C. DCLXXIII secutus est Date natu minimus Theodoricus, huius nominis III qui antea regnum Neustriae affectaverat, ad eiusque causam Ebroinus se adiunxerat, sed a Proceribus Franciae desertus Rex et destitutus , atque in sacri ordinis sodalitatem ascriptus est , ut praecluso ad successionem aditi, omnes curas ad pietatis studium conserret. At versa aliquanto post
fortuna, et restitutus in libertatem Theodoricus, non modo recepit eustriam , sed omnem Franciam , quam antea n speraverat quidem, cum ditione sua coniunxit. Nemo enim
post Childerici, et uxoris eius gravidae caedem, e stirpe regia restabat, qui regeret Francos quanquam regendi prodentia Childerico defuit, et maiorum virtus in eo ac succestaribus defecit, ut moribus atque institutis illimitim nihil praeter originem et nomen retinerent. Ista autem regni converito maximam Franciae perniciem attulit, et praefectorum libidini interdum reges ipsos exposuit , rerumque summam tandem ad alios traduxit, quanquam id serius , et sequenti aevo accidit, cum nullo morbos sanante remedio uterentur. 8 Non enim id de omnibus Merovingis pronun
20쪽
ciandum est, quod aliqui faciunt, nullo discrimine regum rerumque intervalla separantes, etiam veteres plerique, et Carolingorum aequales, rumore potius, qvam monumentorum fide. Nili illud ignaviae assine dici oportet, quod immatura, aut brevis regum aetas , velut crebrioris interregni causa, incrementis regni obfuisse videatur. Illud certo constat, Clodovaeum III. Theodorici III. filium, et in regno successorem, firma pace, nec diviso Franciae patrimonim, regnasse, et praefecti auctoritate, qua Pipinus Anse si F. sungebatur, adiutum fuisse et admonitum, ut ad praecidendam dissidiis materiam , utrique Franciae solus praeesset inotempore praesectorum dignitas potentia atque opibus valuit, novoque nec usitato hactenus titulo aucta et insignita, altiusque evecta est, adeo ut praefecturae munus, quod Pipinus
gessit, per omnem Franciam pateret Causa honoris atque instrumentum erat victoria, quam ad extricium retulit, caesoque Berthario, aemulum oppressit, principisque nomen et titulum consecutus est, quod tradunt scriptores antiqui,
odio et studio vacui, ac ideo non suspecti consirmat auctor vitae Ansberti, Rotomagi antistitis , quem sibi repu
gnantem, et regnandi rationibus contraria vaesentem, in exiti. um egit, is vero auctor eum Principis nomine nediavit, uti- γ non a6um intelligens, quam principem Francorum, in gerendis palatii regnique Franciae negotiis primarium, et a rege proximum administratorem, ut haud obsiure indicaυit auc Torvitae S. Boniti. Consentiunt scriptores alii, et principem nominant, inter quos extat, P composuit vitam S. Vrsmari. Miati, praesertimetis recentiores principem Francorum sto.
niore elogio vocant. Portareen ita ea tendum est, ut, HAvo regum iure, isthae administratio inremigatur, et nihilominus P in Herstallio, inter ceteros et priores palatii praefectos ac proccres, qui strincipes quoque anetati sunt, praecipuum