C.S. SchurzfleischI Disputationes historicae civiles, collectae, et vno volumine coniunctae, antea publice habitae, nunc denuo editae, cum additamento, ac duplici indice De regno Austrasiae, instituta sententiarum collatione, in auditorio Academiae m

발행: 1698년

분량: 67페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

IV. DISPUTATIO,ali, vid relinq tur. Idcirco in vita Ansberti praefectoria adminii tratio dicitur, quam etsi quidam nimis amplisi cant, eiu a bitratu imi positam fuisse a 'rmant, tamen havdomit tu ut ius regis , neque huius consensium defuisse, principatum-ρ sub regibus tenus' sine assentandi vitia confitentur. Σοdaperte fatis tradunt scriptor vitae Bonici, et vetus, sed ignoti nominis aucto libelli, de maioribus domus regiae, quem P. Pithoe edidis Ducbesnius ex antiquissimo eo ire restituit ae emendariit. Alios praetereo quanquam in publicis Franciaetatulis , Regum procerumque Palatii titulos servatis causa servantisi ι, ου egisse memini, Ppinum unquam ιune talem fungue se titulum, aut a Regibus, Ab quibus utrimque Franciae ρ aefecturis gessit, hoc ιiculo fuisse cognominatum. ElogisqNidem ornatur illustris et ineluti, quo et reges usos esse, constat, annos tamen praefecturae non retulisse in commentarios publicos, nec more regum,pro quibus administrabat, dinumera se,palam est, necρrob. tione mea eget. Erant per alii tituli regnantibus proprii, quibuwa condicione praefectorum distingve

bantur.

XIIX. Clodovaeus III exiguo tempore, et obscuro nomine regnavit, quem proli experte ni secutus est frater Chil debertus III rebus gestis clarior, neque animi vitio,nec breviori aetate impediebatur. Nam haud idem utriusquo

spatium fuit duobus enim anni Clodovaeus,decem septem Childebertus regnum tenuit, et Piplia Herstillii ductu Alemannos, qui Suevi nominantur, Oppugnavit. Horum dux vilarius , velut suis deinde legibus victurus, regnoque Australiae se et gentem subtracturus , venienti procellit obviam, collatisque ignis, cum e conflixit, victusque reparavit vires, regresso pollea in Franciam Pipino, quam Rex morbo implicitus obiit, sub cuius extremum vitae regnique tempus, bello contra Suevos eorumque ducem gesto praefuit Valericus.

22쪽

DE REGNO AUSTRA SI AE asricus. semannos. i, non ut Francos Moeno sinitimos, AL Latiosque comprehendam, qui omnes quidem meto Auser aere. gno, eis non uno ducatu continebamur. Vnicini erant,se uis is reti ibus, nec beἁγ secietate coniuncti, cum Asemanni, ides , Suevi proprie dicti, Francorum armis peterentur, in iis autem et Franci ad GDenum porrecti qMiserent, ac inside perseverarent. oufrimores annalium consentientes tr.etis ut ad A. DCCIX DCCX et DCCXL Sed vasor una,secunda, an adversa Franci pugnarint, non commemorant,quod metarianos, Titianos, Peraritanos, inopicienti constabit, quanquam et inter eos ali alii, arcius hoc attingunt Sotas auctor annalium t Ietensium copiosior est, ne infestatos tantum et superatos id etiam triumpόatas a Pipino veυos mcisti Sυ. ivos, Itqυ Sualos Pocitant m. gnascribendi si ucia κο-dit,sed unde acceperit, incertum es , et nemini hactenuisex

ploratum.

IX. Haec auspicio Childebelli III. gesta sunt, quem eodem, quo obiit, anno insecutus est Dagobemis filius, huius nominis III qui praeter alia, quae domi ab eo per et , sunt, multa in pios coetus beneficia contulit, nec belli Sue- vici curam cogitationemque abiecit. Nam Vitarius armis subigeridus restabat, adversus quem comparavit exercitum, haud peiori, quam pater, ortuna, nec dilpari eventu,vastato quippe hostis agro Suevorumque populo in ditionem Frauco Austra scam redacto Annales Francorum ex pervetustis Al. Petavit, Tiliique codicibus deprompti , expeditionem

contra Suevos sulceptam confirmanti annale vero Metenses plus aliquid ignificant, ducemque expeditionis definiunt, atque amplius prosperum belli exitum tradunt, ut facile iis-telligi pollit, Sueviam late vastatam, Francorumque orientalium regno coniunctam, usque ad Lanfridi,Suevorum ducis tempora via vive. Ad A. DCCXII. inibus rebus Danubii

adit

23쪽

- IV DISPUTATIO, aditus pathiit, apertique ulterioris Germaniae fines attulerunt novum vicinis periculum, et Oioaros, ut communem postea subirent fortunam , admonuerunt, eosque integros hactenus et intactos, nudarunt quasi et obiecerunt Francis

ex propinquo invadendos. Verum aliquot post annis, Pipino seniore iam mortuo, Franci eustri Austrastique aemulatione commissi , vires ipsi suas confecerunt, quoad Carolus Pipini ex Alpaide filius, e custodia, qua eum detinebat privigna Plectrudis, dilapsus, Neustrios in ordinem redegit, repressis, qui obsistebat, Ragensredo. Sub lioc tempus decessit Dagobertus, rebus nondum in Francia compositi relictoque in his turbis filio Theodorico, cui adhuc impuberi, A. DCCXV. regnum a Francis praereptum, atque ad agnatum eius Danielem, quem ab Ordine sacro arcessebant proceres, est delatum. Hic, regno Francorum suscepto , appellatus est Chilpericus, idem Chilperici II filius, qui in serie

regum huius nominis tertius numeratur. Ab initio statim Carolo, res in Australia novanti restitit, oppressurus etiam , si conatui par usus armorum fuisset, et aetati maturae, quae in Theodorico deiiderata est, fortuna respondisset. Sed rex aliquot praeliis victus, inprimisque clade vellionensi fractus, vix colligere vires potuit, parumque abfuit, quin, deleto exercitu, simul periret Ragensi edus. Ad clades autem, quas accepit Chilpericus, accessit ista calamitas, quod annitente Caroli Clotharius IV contra eum delectus est , qui Theodorico III prognatus, nulla re memorabili gesta, obiit, cum ab eo tempore, quo Carolus illum minuendae invidiae causa extulit, annus, et septem fere menses et finxissent. Nec vero Chilpericus III in Fritiis, quorum rex tunc adbodus aetate affecta erat, neque in Saxonibus Visurgi finitimis,quos praeveniebat Carolus, praetidium, quo res lapsas restitueret, invenit. Eudo quoque Dux Aquitaniae, sic attritus erat proxima

24쪽

DE REGNO AVS TRASIAE. xima clade ac debilitatus, ut unus ipse labentem Chilperici potentiam sustinere non posset.' Cum in hoc discrimin rex esset, perturbatus, et quomodo hosti resisteret, incertus, . Aquitaniam se contulit, quem Eudo, regia fere potestate OuX, retinere non ausus, data ante et accepta fide, cum donis di sit ad Carolum, a quo bene acceptus, atque in regni Irestitutus, non multo post vivere desiit, ineuntis sexto regni

anno. Auonymm et reqf.rsisVorum tempo umscriptor, qvι Gesta Regum Francorum composuit, cap. LIII. miru enim magna auctoritas est, et merito aliis praefertur. Proximus

ab eo est condiro Chronisi iussu Childebrandi Comitis Fripti, quod redegarii appendicem consiluit,cap CVII. os utro--

queannales, quos monachin, cuiuinon extat nomen, in fano S. Arnulphi apuae Metenses exaravit, addictio tamen Carolin

gis Neustria tune fere precarium habuit Chilpericum.

ρυitauia ab ea tantum non seiuncta culm Dux regia propemodum potestate urebatur. Ausinusia Regum μυκ sortim leges mandataque Opernebat, praefecti non Regum arbitriosae suo procerumpo suae gentis osnagio, quae fieri edent, insit. ruebant, ac disponebant, regiones insister Unusiae regno coniunct. te sensim sciebant, aut ladan es ad defectionem ecta. bant, sinitimae besium movebant, usin osque lacessebant,Saxones enim Cattuarios invadebant, Frisii haudqvietiorra erant, vicinosque vexabant, tum Mezyi insurgebant, et omnia armurumultibusque miscebantur XX. . Levatus post solicitudine Carolus Theodericum IV Dagoberti III. filium, ab aditu et usu reipublica submotum, et sacrae sodalitati, quae Calae erat in vetere agri Parisilentis tano, traditum et mancipatum, volentibus Frai cis, eductum inde ac regno in ositum, consilio et alictoritate sua iuvit, cuius alioquin rationes , seu pace , seu bello

25쪽

ia IV. DISPUTATIO, rias plurimum valebant. Viri autem Franci, Neustrii, an Austrii regem hunc constituerint, dubitari potest, et quaeri, cum prisci annalium scriptores noni distingvant hic Francos

et definiant, generatam eos nominalle contenti Alteri eO-orum afflicti, et ortuna miseri, alteri potentia aucti, inquela ad societatem pristinam et concordiam revocati, haud videntur potuisse negligit quanquam Neustri victi antea potius, quam domiti, ad salutem dignitatemque suam excitati, rςgem hunc sed haudqvaqvam soli, designarunt, non repugnante Carolo, qui satis habuit, dignitatem a Rege proximam, in qua regiam quoque potestatem exercuit, obtinuisse. Fragmentum Erchanberti in hanc sententiam exponi denet, in cuius extremo legitur, Francos in regem sibi paruisse Neodericum filium Duolerti iunioinu. Francorum nomine intelligi eustrios, in quorum ditione erat Calense fanum , ex q. ad cape isendum i triusque panciae regnum accitus Theodericiis est, non abnuo temere, neque inficiari audeo, dummodo non plane nulla Austrasiorum ratiora beatur, quorum nomine astuit, operamque contulit Carolus, qyippe non passurus , ut tam indigne secum agerent Neu-st ii, praesertim in communi consociatoque regno , in quo sephis tandem turbis Oinnes imum at lycidem sentire oporteret. Haud aliter iudicavit Marianus Fuldae monachus, et sin ipsi inuncos cum Carolo , sitium Dagoserti iunauru regem per se statuisse, an rao Exinde liquet, fassi Gode . He

26쪽

DE REGNO AUSTRASIAE. irtae respiciendum est, Calensis vocatur, quando consat, eos , a quibuι Cala Fri Itur, errore , quem mendosa lectio M. perit, fuisse deceptos. Nam in antiquis nancorum monuis mentis, et speciatim in Gesis Regum nancorum cap. LIII sin. nomen boe, Cala es auferendi casu positum, qa od in Erchan-όerti fragmento integre et emendare striptum cernitur, i vehaud vis coiter costgi potes ex vocabula adiecTo, υine ργοου ad locum refertur, non ad regem, Cala id est, in Caia monaste tuo enutritum, prout verba antiqui et anon1mi scriptors etiamnum leguntur. Extremo nota numeri mutanda, et etim

2Geoderico IV . non I. componenda est, quo eris eisuccessis

regum Francorum eius nominis a rime confirmat, et Cataogos vulgarium scriptorum, Ricciolt, cuiu Gronologia sibi non constat, et erroribu inquinata es Beribauitii et aliorum reis

fessit.

XXI. Duo potissimum bella in Austrasia auspicio suo gessit, Suevicum et Friticum, alterum , victo Laildfrido, Sueuorum duces, alterum , ducto in Frisiam occidentalem exercitu, imperio ductuque Caroli confecit. Non quidem propter ignaviam , aut infirmitatem animi, sed quia per aetatem manu consilioque alieno indigebat, nec poterat defugere auctoritatem praefecti, suis iam subnixi viribus, et ultra magistratus dignitatem evecti, cui si negasset quicquam, aut imprudenter repugnasset, potentia ad perfidiam abuti potuisset regnum certe barbaris, qui capta Hispania Franciam invalerant, non restitisset diu, iugumque subiisset Theodericus septimo decimo regni anno mortuus est, superstit filio Childerico III vita et moribus dissimili, in quo tandem antiqua et ampla Merouingorum farnilia A. DCC LII. regnum Franciae, virtute partum et servatum, amisit, totaque A. DCC. LIV. defecit, et nullos adeo posteros reliquit. Leaeni bi annales sunt , in quibus get memoria rerum his

27쪽

18 In DISPUTATIO. temporaltu gestarum, gintim metariam, Peta iani Titiani, Loeseliani, uidenses, qui et Pithoeani, quod primm omnium P. Pithoeus emisi i dicuntar, Metensis, Gesa regum Mancorum cuis appendice Gronica Sandionysiani, FontanePense, et fragmenta varia, quae supersunt, a Duchranio cossicta, vortim alia ex aliis, stranda supplenaea, e interdum corrigenda, praesertim in nominib/ et notis timerorum. Pud deismum ex dictu hquet, Boioariam, Sueviam, satiam, Hanciam , recentiori vocabulo Franconiam , Thuringiam , Hessiam, Frixam citeriorem, artes fuisse Austrasiae, aliquas autem nu- tuuse, et reb/u novis studuisse, Saxo viais, neyte omnem tame a uetuis vectigalem , spinum denique Hersastium sedem regni usta sci ex urbe Meiensi Coloniam Vbiorum transtitisse , liqυ domicilium principat in Franciae Or entalis constituisse, et opes the uxorqve siros, Nys vindicaυt Carolus filius, eo in loco Linquam in rincipatis atramonii aerario comis paratis potentiae fῖbsidiis , ad usum defensionemque ub cam reposuis, at in parte dignitatu metropolitanae Nuntiam, recuperato sterBonifacium postlimini iuresus ultim huiussi pis rege,Coloniaestraelatam,omnium in utraque Germania, rima essecunda cis et transrόenanasacerdotiorum infulis isco' praeduorum caput evasi se

CAP. IIDE AUSTRASIA, EIUSQUE STAT ET M

TATIONE SUB CAROLOVI GIS.NVnc, et deinceps, quae ad summam rerum Austrasic

rum pertinent, ex antivis et idoneis rerum auctoribus.

28쪽

ng REGNO AUSTRASIAE.

exponere institui, ut appareat, quando et quomodo Austra- si in Germanorum ditionem redacta fuerit, statumque superiorem et nomen, novo et insigni vicissitudinis exemplo, iterum mutavit. Sub primis Carolovingorum regibus,Pipiano Carolo M. et Ludovico pio pars fuit magni Francorum imperii per Germaniam Galliamque, id est, servato sequiorum temporum scribendi more, per utramque Franciam, et coniunctas utrique regiones constituti, silc tamen, ut neutra Francia esset pars alterius, et utraque nillilominus amplo C rolovingici nominis regno contineretur.

II Illud vero primus in familia sua divisit Carolus M. factoque tostamento, tres filios heredes instituit, et suam cuique partem cis et ultra Alpes assignavit, Ludovico Aquia tantam, additis finitimis tractibus provinciisque aliis Pipino

Langobardiam, excluso Romanorum Imperio, quod e X irata, regni Francici patrimonium erat Carolo reliquam Francibam, et Brugundiam, atque insigniores Austrassiae regiones, exceptis tamen et detractis aliquot partibus, Ludovico et Pi-pino attributis. Quae Carotii partitio in annum DCCCVI. incidit , atque a proceribus Franciae confirmata, postea vero, quam duo eius filii, Pipinus et Carolu Mortuisunt, oblata,

primumque a Petro Pittoeo eruta ex tenebris atque edita, nee Baronio ignorata, et in annales relata, tum a Duchesnio,GOA das , et Coinito repetita es , cuiu meminerunt de tu et Colismensis monachi annales item uitae es, Metenses Π-hani, et omni exceptione maiores Bertiniani, quorum aucto ritate veritatem huius monumenti consirmamuri Non

multo post annis in conventu υ urani habito , C rotas u seupersitem unicum filium Luis, cum antea ter tiae regni panis heredem in univers Franciae utriusia

29쪽

so IV DISPUTATIO, Romanorum decora it regnum anρobardiae, quod in patri. monio habuit, Bernaris nepoti reoqvit. Confectae successionis rationes sunt, sentientibus Francis, A DCCCXIII tirgraves idonei ve testes sunt luculenti scriptores annalium Fultaenissium t etensium , GHelianorum , qui in hoc anno desinunt, Bertinianorum, cum quibus iungatur laud minoris auctoritatu Chronicon to is sacense, et riganus, vi ab anno fac, quo

novis a partitio facta es, veris, quoide Ludovici pii gestis

extat, initium duxit. His autem te oribus Francia non modo trans benum, Visurgim et Alsim, sed etiam trans Ligeri patuit, et longius etiam trans Pyrenaeos et Alpes prolata ista Saracenis, haec Langobardus erγω, patrimonium Franciaeρο- rius, quam titulum auxit, excepto duntaxat augus Romano rum Imperatoris titulo, quem Franc exta a stirpe imperantes, omnibus titulis merito raetulerunt, n eoque praeciEuum ι-guitatis suae optendorem, et singularem eminentiam ultro a-guoverunt, eaque de causa Neratores augusti huius familiae, ipsum quoque Franciae titulum de industria omiserunt , quo al/οylun regna de integro acquisita,s Langobardicum aliqvando excipias,complecti vosierunt,quin et in uno atque altero capiate invisionis regni conluvectionis que provinciarum, a Meroi iugorum instituis interdum recesMunt.

III. Magis perniciosa fuit, si reputo exitum, divisio Ludovici pii, qui cum patre imprudentior, tum eius exemplum secutus , infelicior extitit, propterea quod Caroli M. errorem fortuna correxit, extinctis Carolo iuniore et Pipino filiis, quos regina Hildegardis ei peperit, et Pipino altero, eoque seniore, quem ex Himili de suscepit, in sodalitatem sacram tradit, ut turbare desineret, vitamque a negotiis vacuam iniret. Sed aliter evenit, cum Ludovicus, Caroli Aug. filius, regnum divideret inter tres filios, ex priori coniuge Irmengarde natos Lotharium, Pipinum et Ludovicum:

30쪽

DE REGNO AUSTRASIAE.

cum quoniam primus Augusti nominis, Imperiique Romanorum particeps factus, alter Aquitaniae, tertius Baio de rex constitutus, et creatus est in solenni Francorum conventu, quem eius rei causa anno DCCC XVII. indixit. Tai tum vero abest, ut liae integri Franciae regni partitio suerit, ut quoque iam constet, eam partientis Ludovici Augusti uua e voluntatem, ut Aquitania tantummodo, et Boioaria, in partitionem illam, procerum assensu contirmatam,deducerentur. Reliquae enim is et trans Rhenum sitae regiones partitione illa comprehensae non sunt, et ideo exceptae, atque auctori partitionis reservatae Tanto minus in partitione includitur augusta dignitas, quae titulo Imperat ris Romanorum soli Lothario attributa est , neque eo secius regnum Italiae ad Ber ardum, Pipini R. Italiae filium, se- orlim a ceteris regnis pervenit ne Chronico Moosiacens'. et annales ferrimaisi di A., in pacto Loibarius sui esse

Rex Boioariorum, quum arer, mutato consilio, regis Boioariae titulum ei demeret, et intra maioris aetatu ratione, Ro Imperatorem renunciaret ae dignitas semper individua, et ni duntaxat silio a signata est , ad quam postero anno DCCC XIIx qua Bernaria Italiae rex in crimine turbati imis peri deprehensus, et regni SNitate mulctat es, ipsium Pod Italiae Laneobarricae regnum A. CCCXX accessit Regino . A. Posterior enim fuit ae Pisio , va Ludovicus natu minor rex

Boiost/ae creat/u est culis in riors Uvae anno DCC meantigit, nerve mentio facta verve ob aetatem puerilem ratioίalita fuit. IV. Valuit autem recentior illa in Comitiis Aquis- manensibus facta partitio, neque a Ludovico Aug. rescissa est quando, Irmengarde mortua, Iuditham duxit, ex eaque suscepit Carolum, filium natu minimum, quem anno DCCCXXIX. regem Alamanniae, addita ad regnum eius Rhaetia,

SEARCH

MENU NAVIGATION