장음표시 사용
41쪽
VIR DISPUTATIO, eorum Orientalium , quos superiori divisione regno Lud vici coniunxerat, nunc ab eo rursus, et magna parte repugnantes disiungebat, eo praesertim in regno, in quo procerum consensus haud negligi debuit , nisi de publico
omnium dissensu certo satis suincienterque constaret. Et in promptu erat recens fratris Lotharii exemplum, qui Ludovico patri, etiam fide iureiurando interposita .reconciliatus, novum Caroli increinentum aegerrime tulit, quod neqv dignitatis suae, neque ordinis nascendi ratio haberetur , et natu minimo , atque ex altera coniuge suscepto , praeter et contra domus Carolinae consuetudinem tanta augendi praerogativa tribueretur. Sed Lothario novissima Ludovici aura divitione placato, Ludovicus Germanicus in iure suo persuperiorem divisionem quaesito, haud minori contentione, et
pari constantia persistebat , perductis ad sententiam suam
Francis Orientalibus, quorum in ea causa haud leve momentum erat. Locupletes horum, quae dixi, testes sunt ipsi metstriptores Franci, inter quos Astronomus scripsit Ludo, eis Germanicus audiens hommodi patris erga I atresfuos Lotharium novissima apud Vangiones partitione reconciliatu ra, et Carolum voluntatem, et regui inter eos excepta Boioaria dimisionem, non tuor. I eocype quicqvidrgni inans Rhenum fuit, Abhasirinen tim putatur et vindicandum statuis. An os ex notatione Chronolgica Ducbesnii. Eandem in
sententiam sequentia tradidit auctor annalium Metensium. Ludovici fluet Imperutoris partem regni trans Rhevum quasi iure sili debitam affectans , per Alamanniam facto itinere
venit ad Fraucon urae multorum ata se Orientalium Franco- ruis authnis xudenti consilio a se conversis. n. Do Annales Beriiniati confirmant, Ludου cum que ad Rhenum regnῖ gubernaculum sis are hoc est, regnare ita Francia Orient
si, quam sibi vindicabat, nec movebatur postrema divisione,
42쪽
n E REGNO AUSTRASIAE. quam a patre, uxori et malevolis consultoribus obnoxio statu regni actionibus procerum distracto , paucis ex senatu primorum timerentibus, partiumque studio laborantibus,acia linimum suspectis, confectam esse constat, atque his adeo indiciis facile ostenditur iniquitas novissimae huius cl. perniciosissimae partitionis. annuunt lianc atque indicant ann les Metentes Praefatus avena or ludovicus pius rivo
cognomine post mortem Ornatus est No Promet eonventa generali habito, consiliu quorundam exstrimoribus Francorum ad viscens, acti conscriptione uiuovico filio fregnum Orientatium Francorum, quod prius favore eιω tenuit, interdixit In autem inte figens ex invidia Consitiantium talem prodisse sententiam , edicto posthabito, ML Cac Decransru ad Franconmurra enit. A. DI. . Nec vero tantum Ludovicus palam contradixit, et de iniquitate questus est, sed etiam7pibus patrueles, et Augusti mp. nepotes Pipinus et Carolus, Pi- pini Aquitaniae regis filii, immerito praeteriti, causam querendi habuerunt, atque inter lios natu maior, auctoritate avi non impeditus est , quin regni Aquitaniae heredem se diceret, et iure suo, divisione Ormatiens non deterritus, uteretur Sumptis enim armis, Pipinus repressit Carolum , et praelio commissis , actisque in fugam Caroli copiis , bellum
fortiter confecit, et compossit pactione controve sia, Aquitaniam integram lege tamen beneficiaria retinuit, Carolus, ut inter eos convenit, receptis Pictavensi, Santonica et En golis mensi provinciis acquievit. Cuius belli exitum, pactionemque subsecutam commemoravit scriptor annalium Bertinianorum , An. s. Damna et clavim Caroti legere est apud annales Veienses , an δ s. et Sed des I iis compossitione et ne nibi ibi proditum est sub annum M. fusCarolus confictatu es cum Normannis ec Brιι omlui Cisin
43쪽
rinis istorum irruptio, sorum seditis ei graγ et per culos fuit. XI. Negavit, ct profecto non concessit, quod ex actis
liquet, rex Boioariae Ludovicus, rein hanc totam , quae ad
regni Francici partitionem attinebat, in arbitrio et potestate p.itris esse positam, et ratione exemplisque tueri se voluit, ut cisceret, regnum, integra Lotharii dignitate, nec deminuto praecipui iure, quod trans Alpes hahmit, aequis partibus inter fratres dividi oportere. Neque enim Ludovicus tantum insigniter laesus, sed etiam iniuria affectus videbatur, cum tota, si Boioariam excipio, Francia prohiberetur, et Datri natu minimo posthabitus , illi etiam , qui gravius peccaverat, patremque bis dignitate exutum, sede sita et loco moverat, in regno dividi aequaliter solito , posthaberetur. Nam in ipsa etiam postrema defectione Ludovicus eo nunquam progressus est, ut patrem de fastigio deiiceret, imperioque et regno privaret, ed blanditiis novercae, et malevolentia inimicorum circumvento , occurrendum statuit, ut partem a Iquam, et iure sibi debitam, patre iam aetate confecto, fratribus casum expectantibus, defenderet tempestive ac vindicaret. Erat emis germanusque Francorum angvis Ludovicus, et iustam , eamque tertiam Franciae partem Francus
merito postulabat; verum indigne cum eo actum est, quando praeter Boioariam, reliqua ac propria Francia exclusus,et non tam iure, quod ad eam vel solo nascendi titulo habuit, quam posscivione ad tempus, contra morem Franciae , et contra aequalitatem, in divitione Regum Franciae ulitatam, odio quorundam et invidia privatus est,cGntra quamini iv tatem se nninire voluit, et a patre, velut paterni fricti oblito armati precibus contendit, ut erepta ibi estitueret, et meliorem aequioremve sententiam se lucretur. Quod cuni
44쪽
nem Orientalis Franciae comparavit, regionesque eo nomiane ad se pertinentes, oblata Opportunitate recepit, ac mortuo A. CCCXL. inter lias turbas patre, bello repetitas, novaque pactione confirmatas , cum ditione sua coniunxit. Annales uidenses tradunt, quae sequuntur. audovictu Orientales Francos, A mannos , Saxones, et Turivios sibi sides ruris iure confirmat. Anno uo. Idem fabent annales a P tboeo editi, sed error ines tu nutionibus temporum. Nisu non congruit annu Dp in P tb'eanu annalibuου designarus confirmavit autem sibi Oriental/s Francos, non propter Boioariam, prima divisione μή concessam , sed propter Franciam Orientalem ei deinceps coniunctam, quae praedictas Germaniae regiones trausrhenanas complectebatur . Ha enim iureposterioris, eiusque auctae divisi ovis, si asseruis Ludovicω, Ludovici ang. Cius, eodemUve ex capi e in rabulis oblicis seescripsit, aut revera subserpsit Regem in Orientali Francia. wiplomata in numerat sint, et passim excant. . . 'Pod ante sis ectitas vicissi utanes, vivente, nec, robante Lurivis Augusio usvenit Iothariu enim, statre mortuo, se subsignavis, Regem in Francia, hauddubie ob ultimamρacris divi sionem, quam graves ensiones, e mal plurimasecus uni, suae diu in Franciae, peribus haeseruus.
XII Postea iniquitas superioris divisionis sublata est,
quum Carolus, mutata erga se Lottaarii voluntate, in meliores Ludovici partes discellit, et regno suo metuens, par
vi se ad bellum, quod a Lothario imminebat, repellendum Elatior enim Lolliarius, ultra, quam estus a patris
liberalitate ei obtigit , cupiebat , spretaque promtisorum
fanctitate, contra pactorum fidem, quam conceptis iurati que verbis irmaverat, omnem Franciam ditioni ac potesta
45쪽
6 IV. DISPUTATIO, .non defensor Caroli, quem suturum se receperat, sed hostisfactius est, nec Ludovico fratri se aequiorem praebuit, erepturus ei regiones, si potuisset, trans Rhenum sitas. Ergo te mutuo cohortati statres , condicto ad colloquium loco,
ad vim arcendam intendunt animos, foedereque inito, regna sua tuentur, et provident, ne imparati opprimantur. Cumque Lotharii ingenium non esset quietis patiens, neque ossiciis mitigari posset, fratribus bellum intulit, nilui motus,neque rationibus, quae ad fidem servandam , neque conditionibus, quae ad pacem firmandam asserebantur. Post varios congressus, seustra habitos, armis contendunt infesti
fratres, praeliumque committunt, magna Francorum utrinque cadentium strage, sed Lotharianis tandem dilapsis, victoriam Ludovicus et Carolus ibi pepererunt, bellique so tuna superiores, partem regni Cisalpini, quae proxime ei
obvenerat, nova partitione facta, inter se diviserunti Anno
DCCCXL. tio Latres, Ludovictu et Carolus, Lotharium sines suos invadentem, occupandisve totivi Fnancorum regni consilia agitautem , essique Midum , nec stortioue nuper addita con-rentum, hostem iudicarunt, eoque A. DCCCXLI in Burgundia ad Fontanetum ut m ah devicto in eqvente A.DCCC MIL. regni Lothariant startem, cis Alpessicam, aequaliter i. miserunt, quod Nitόardus , rerum multarum in besso togaque
gestarum, et e intιm huic partitionis, cur ipse interfuit, oculatu testis adiutorque comprobavit, tibro IV. Est enim harepartitio inter duos non Iures, Arstatim inter Ludo, cum et Carolum, Lotharii hostes, sub ae tempus, quo est confecta. Pare non cum Pu sentio. v autumant, hane dia sionem actam esse inter tres Autres, quae tametsi mutila est, tamen negotiuis hoc non inter plures actum es, quam inter uos quod Muar. iam inspiciensitus patebit. Tanto minu conceaendum S.
moudo est, ιυ ovem eam, Uam boc loco Mibaria trudiit, in
46쪽
D REGNO AUSTRA SIM. I in primo titulo Capitulorum Caroli indui, is designatum,
prout mentem suam Veruit, vulgari quorundam opinione, e speciatim recentiori culinaeam I plemento, quod P. Pitsoeus addidit, deceptus, in noιis au titulumetuim capitul quod in
Villa Colonia non in Vbiorum urbe Colonia Agrippine 'proin mulatum, omnino posteriu fuit Ractione apud Viro num facta. XIII. Illud igitur victo restabat Lothario, ut postulatis fratrum concederet, eorumque haad neglectis obsecrationibus, aequum se praeberet, regnumque paternum citra Alpes eqvis partibus dividi pateretur. Quae res consilio delectorum regni procerum A. DCCCXLII. suscepta, et A. DCCCXLIlI mense Sextili, assensu trium fratrum, apud Via
rodunum, ubi pactionis et partitionis causa convenerunt, liciter persecta, ac Ludovico Francia Orientalis, cuius tuendae gratia bellum gesseriat, concessa, aut potius confirmata est', ita ut deinceps suo perpetuoque iure haberet omnes transrhenanae Germaniae tractus et pagos , ex Cisrhenana acciperet urbes Oguntiam, Vormatiam et Spiram, maxime
ob earum agros vini feracesci Francia Occidentalis Carolo obtigit, reliqua inter Rhenum et Scaldim Lothario relicta, ovam Ludovicus, fratrum novissime dividentium pater, med ais appellavit in tabulis de regni pari itione Theodonis vititie editis, quarum tapra mentionem feci. De regno in tres
partes tristit legendi une annaos Piιόοeani aes Mensis iinitam huius di i sonis rationem b eviu , Me eu es veri et Le/timani coriosius tradunt, torve omnes in anno δὴ p. eo gruunt. Suebertus errore ductu. . comput. it annum δή
47쪽
3 IV. DISPUTATIO,sium , Vangionum et Nemetum vini gratia Ludovico a gna.
XIV. Tres exinde Franciae tripartita fratrum divisione constitutae, et propter eas tres Francoram Reges, in suo quisque regno appellati sunt, quorum nemo in alium ius habuit, quamvis communi nomine tituloque Regum Francorum uterentur. Reges tamen nostrae gentis ab anno,quoad recordari possum, DCCCXXXVI in publicis subscliptionum formulis o ientalem Franciam exprimere voluerunt,ut Franciam Germanicam, suis constituta in finibus, et a Fnancia Gallica sei inctam significantibus, declararent. Iloc enim veriun est initium regni Germanorum proprii et liberi, si que et separato iure constituti, et nunquat in eum statum reditur , ut cum Francia Occidentali denti coniungatur: Nam regni cuiusque limites a regni proceribus, finium peritis, designati Regumque dividentium auctoritate et approbatione laxi, iurantiumque religione, ac solenni sacramento confirmati, certi veterum monumentis atque tellimoniis nituntur. Non quaerenda alibi praelidi sunt, quando fundamentum operi substructum est a conditore annalium Bertinianorum. Distributis ortionibus, Iudovicus Drausenum omnia , citra Rhenum vero Nemecum, Vangium et in o. guntiam, civitates agosque sortitu est. Lotariu inter Agenum et Scaldem in mare decurrentem, et rursus per Camaracensem, minnaum, Loemsem, Castruium, et eos Comitatud, vi Mosae citra contigui .rbentur, ubque ad Ararem Rodano m- entem , et per desexum Aodani in mare, cum Comitatilus
similito si bi utrimque adhaerentibuN. Cesera roque a ID. spaniam Carolo cesserunt. Anno M. Quam divitionem,fide iureiurando obligata, persancte a tribus fiatribus confirmatam fuisse tradunt Fuidenses ac Metenses annales A. eodem In Clironico Laurishamenti, quod Mai q. Beherus edidit, libra.
48쪽
DE REGNO AUSTRASIAE. ρbrariorum vitio secundus dividens Ludovicus omissus, et portio Caroli mendose scripta est, nulla scriptoris culpa, cuius eum sequens pagina absolvit Carolo, qui minimus natuerat, Decidentatia regna cesserunt id est Germania Gallia Iegi debet cum Duchesni que ad Rόenum ad Mosam, auctoritate Veterum atyis trans Rόenum nonntine civitates. Deficiunt quaedam, et supplenda sunt atque corrigenda. Ludovico autem Orientalia, id est, Germania usque ad Rheni luenta, atque nans Menum ratione Franciae Oriei talis nonntidae civitates Perinde ut eodem seculo de e dem divisione scriptit Sigebertus. Verum Duchesniussu plevit hoc modo Ludo ico quidem Orientalis Francia con- tuis, recte, i rem pam specto, at non ex veteri, ut a Frai cis traditur, divisionis formula, si tamen hanc servare voluit
iste Chronographus, qui de obitu Ludovici narrans, long aliud indicasse videtur sequentibus a Pitur supra dictum
es in diυisione regni O ientalem Manciam sortitus es unde, opinor, Duchesia ius correxit, quanqVam ea non respondent superioribus verbis, divisionem complectentibus, occidenti-Ba regna Constat enim Veteres ad hanc divisionem resipicere blitos , dicere partem orienLasem, et regna orientalia, quibus Franciam Orientalem significabant i Reges autenrta transrhenaliae Franciae, ante et post hanc divitionem , si Reees in Orientali nuncia , in extrema inprimis tabularum varie, subscribere consueverunt, quod usus tractatioque diplomatum docet, et Ludovici Germanici exemplum firmat,
qui eo titulo a teliae ia regnum illud retinendum, postea ad eminentius ignificantiusque appellandum spectabat XV. Postea vero, quam ad Orientalem Franciam a cessit insignis regni Lothariensis portio, termini Franciae Oii Qualis in Franciam mediam promoti sitiit, eiusque multi et
49쪽
ampli tractus cum Germania coaluerunt, qui non Franco galliae, extra cuius ditionem, teste divitionis formula, con- Ilituebantur vacante autem Lotharii regno, in patrimoni iam Franciae Germanicae, ad quam iure pertinebant, redacti regnum Ludovici, coniunctione utriusque regni facta , auxerunt , omisso tamen ab eo Franciae Lotharientis titulo, aut raro a successoribus usurpato. Proinde quorundam haec incrementa reputantium industria effecit, ut cum regna Raucoruin impertuliaque Francorum a scriptoribus uncogermanicis nominantia , tum Francos Orientales Lothainanosque coniunctos, una eademque ignificatione comprelienios,existimare debeamus inae res ut planior fiat,non
gravabor afferre testimonia, quae dictis idem saciant, et loquendi formulas illustrent. Etenim Lotharius, priusquam impetio regnisque se abdicaret, regnum suae ditionis , qua Francicum erat, A. DCCCLV. inter filios Lotharium iuniorem, et Carolum partitus est , alteri eam Galliae partem,quae Lolliaritagia ab eius nomine dicta est, alteri Provinciam Burgundiamque allignavit i Ludovico natu maiori tilio regnum Langobardiae cum Romanorum Imperio reliquit. Ea divisio ostendit Ludovicum , et 'erendi materiam ei praebuit, quod putaret, angustiores esse regni sui terminos , et
Imperatoris o dignitatem V acceptam erret Auna-ses Eertiniani A. μα Deinde mortuo, quod A. DCCCLXI II., accidit, sine liberis Carolo regnum eius inter fratres, Ludovicum et Lotharium, aequis partibus divisum est, eaque re,
nova accestio acta ad regnum Lotharii, ex quo partem trans- iurani tractus, in quo Ceneva erat, decerptam, Ludovico Friaddixerat, ut egitur in iisdem anna bin, quorum auctoritare lens tor. Hinc sine progenie legitima decessit A. DCCCLXD . Lotharius, de cuius regno sui controversia inter Ludovicum Germanicum, et Cassiolum Francoetallum.
50쪽
DE REGNO AVSTRASIAE. v Ludovicus quoque IL Imp. ad spem capessendi huius regnis erexit, cuius causam agcbat Nicolaus Pontifex, missisque ad Carolum nunciis, significabat, regnum illud , morte Lolliari , iure hereditario ad Ludovicum rediisse Annales cic LIO.' Sed Carolus, nulla obnunciatione territus, quomodo Datrem idonea satisfactione placaret, cogitabat, cumque iuri sti non defuturum, animo praecipiebat Quare data utrinque et acceptassides, inter Ludovicum et Carolum a tres convenit, ut regnum Lotharii iunioris aequaliter dividerent, atque ab iniuriis abstinerent. Facta est haec solemnis partitio in agro Leodiensi, atque in Procaspide ad Mosam f. inter Ierist allium et Marsnam, anno, qui in Christianorum fastos relatus est, DCCCLXX. V. Cal. Sextil. Aequa enim Ludovici postulatio, et iusta pacis ineundae ratio, non magis cum dignitate regum , quam cum salute regnorura
coniuncta erat. ludo rico praeter complures regni Loth riani urbes et tractus, etiam perant Vae, et a Romanis conditae urbes, Colonia Vbiorum , Augusta Trevirorum et A gentoratum, congruentibus transigentium sententiis , assignatae ac traditae , regnoque Orientalisananciae, stabili et perpetuo nexu coniunctae fuerunt Moguntia enim Vormatia et Spira, iam superiori divitione regno Germanorum attributae , minime ad Lotharii regnum pertinebant,
Divi soraaec insignis maxime ac memorabilis extat eum aes one iurata, quae solennem hanc ae visionem praecest, et eo ensanno avisgrani facta est, in Capitularibus Regum Francorti mrit. XL II in annalibus Eertintanis an Spo in imomo, vel potius imoini mendice lib. V cast. V. Exinde insumptum, e cum duobus IIS T. codicibus costatam Nithardo subiunxi P. Pithoeus, p. II.seq. Post eum A. Duc sesntu edidit, i. II p. siseq. imoin citavit Iacobus Sirmon in notis ad