장음표시 사용
31쪽
Burgundiaeque parte, in conventu apud Vangiones habito constituit ac renunciavit. Testis praesto est illorum temporum probus atque integer Theganus c. XXXIV. de gestisau. risio Imp. Nihil ademit aut detraxit filiis ex Irmengardonatis, sed sua cuique regna superiori divitione, cum Aquis- grani esset, attributa et confirmata, in pristino statu reliquit: Lothario augusta dignitas cum regno Italiae, Pipino qui
tanta, Ludovico minori Boioaria, eo quo assignata erat iure, nulla adempta parte, et adeo prorsus integra remansit. Postea plures divisionum formulae consectae sunt, in quibus,pro conditione rerum et temporum, mutavit quaedam augustus pater nihil tamen detraxit Lothario, etiam turbanti, et seditionis reo quamvis tunc nomen titulumque eius, ut alias solebat, in tabulis publicis omitteret, haud dubie ob inani. festum perfidiae crimen. Nam consociata quidem erat cum Lothario augusta dignitas, sed ea lege, ut nihil delibare dci, auctoritate patris, qui vivente Carolo augusto, nihilo maiorem habuit potestatem , quam pater imperans Voluit, aut concessit. I aud secus reliqxi filii, quos diviso Franciae patrimonio, Ludovicus Aug. constituit reges, Imperatori tenebantur, a deo ut integrum fuerit, mulctare perduelles, et iure quaesito privare, nisi facilitas ipsi nimia obsuisset. Sed te niori remedio usus est Imperator, et filios officii sui oblitos, admonuit subinde et correxit, nec tamen iure puniendi usus est, neque imperio, nec regnis, quorum patris beneficio consortes erant, mulctavit. 'o nomine scriptores Nidam a qυales odium pro ut, et in Ludo, cum augusum iniqui sunt,
inprimis Agobarduου, et Mon muι, ervorum alter apo iam, alter vitam V alae Al.ati composuit, Ni Lotharii pari bus summopere studuerunt , editis pro eius causa scriptis, tilia acerbitate refertis A quibus separandi gant, qui nou ma γοli, sed in tradendis Lotώaris rebuιειμι cauti, titulo Imperii
32쪽
a man quo in Ni bardi caus praeterire non pos-V. Primus inter filios bellum civile concitavit Pipinus, instigantibus Francorum proceribus, qui multorum regni malorum causam in Iuditham, Ludovici aug. uxorem, conferebant Pipino statim se coniunxit Lotharius, imperandi cupidus, et Iudithae, cui Augustus indulgebat,insensus, commotisque procerum animis, in occasionem intentus, et amplioris potentiae appetens, quam nova divisione, qua C rolo Iudithaea regnum obtigit, imminutam esse, graviter
ferebat. Igitur regni possessione patrem privare statuit,sed
repugnante Ludovico iuniori, et reconciliato Pipino, deterritus est Lotharius, fratribusque novo patris beneficio invitatis, et accessione locupletatis, acquievit. Hinc Loesiarius res suas Italiae finibus circunscriptas habere iussus, atque in Italiam ibi patrimonium eius constitutum erat Cimillius , et rursum mansuetudine patris devinctiis, rationi et legibus ad breve tempus paruit , Pipinus autem et Ludovicus, consiliis a nati e disiuncti, patrique continuata seditione molesti, cum nova Imperatoris auctoritate partitio fieret, suapte .culpa rei augendae Occasionem amiserunt. Pater enim scelere filiorum ostensus, nullam eorum in divisione illa rationem habuit, et Lothario Caroloque tranquillitatis causa in pense favit. Quamvis mutat postea rerum consiliorumque statu, nihil ea ex divitione redundarit ad Lotharium,cum
denuo obsequii in patrem obsitus, inquinaret dignitatem, stademque violaret. Idcirco in plerisque partitionum formulis, quae auspicio Ludovici aug. consectae sunt, ne Lotharii quidem nomen, nedum ei tributum ius reperiamus. Nec vero ipse Lotharius, patre ex imperii possellione dimoto,reconciliatisque sibi fratribus, aliter constituit, neque a priori
33쪽
divissione, quae Aquisvani persecta est, recessit, sed tripartia
tam repetiit, atque hoc non fallente argumento, alteram et quadripartitam , tribus abhinc annis Vormatiae a patre factam, quantum in ipso, et fratribus erat, obligato etiam iurisiurandi religione populo abrogavit. Quod vetus ac fide dignus scriptor, quo auctore standum est, verbis minus et gantibus, sed aperte significantibus illa aetate, qua haec gesta sunt, indicavit. Post haec quae cum Ludovico Imp. acta sunt populo Francorum iur/mentis obstricto firmatum iureiurando obsequium testaco imperium laxe dictum inter fores Pipinum et Ludovicum germanos uerna sectione partitur tripartito dividit Lotharius scilicet, qui hic designatur. In vita Ludovici mi, unius auctor ob coeli siderumque motus eritiam pronomus nomina ur a .re ιν versio, ut ab eo traditur, coniuncta es cum anno DCCC XXXIII. voLolsariω, excluso, quem in custodia retinebat, Carolo, dic Parta portionemrnato, patris acta rescindelat, nec plura, quam duo cis Alpes regna constituebat , aut potius , ut anteόa cou- sicuta erant, relinquebari tertium vero trans Alpes et seu ninum uno nomine, diverso licet iure, complexus, Augustitast. Imperii proprie et eminenter dicti titulo, et dignitatis stra rogativa, sine usu tamen in fratres reges otestate, retinebar. Loibarius er idem maioris potentiae accessiones, si daret se occasio, Guaerebat, et potiundae Francorum Monarchiae con-
dum occulte inibat, si quin proderet, fratrum mei pros
VI. Non diuturna sui haec Imperatoris calamitas, cum Pipitium et I tidovicum facti poeniteret,seuduo Loth O,adnniorem potentiam nitenti di triderent,seu quod sensu pietatis patrem denuo iusta vene atione prosequerentur. Igitur missis ad Lotharium nunciis, patrem liberari postulant, et restitui in pri-
34쪽
DE REGNO AUSTRASIAE. pristinam dignitatem. IIaud dissicilem se praebuit Lotharius, neque irritare duo', nec resistere coniunctis ausus, Ludovicum avg. non vetuit libertate uti, et ipse mox fuger coactus est, patre in fano S. Dionysii relicto, qui haud multo post, volentibus et cohortantibus amicis, Impeii Inrulas recepit. . Quibus molestiis atque difficultatibus ex animi sententia superatis, animum ad curam reipublicae convertit, et insequenti anno DCCCXXXV. conventu Theodonis villae acto , regnum Franciae inter resilios , Pipinum , Ludovis cum et Carolum, divitii, omisso Lothario nec divisionis negotio, ut colligere est, repugnante, quippe qui patre ad privatam fortunam redacto, et imperatoria regiaque dignitat .per iniuriam mulctato, dividens, ipse sibi hanc legem volens prudensque dixit, augusti nominis dignitate , regno transal
pino, quod extra Franciam erat, contentus . Nova iuvis innis formula in congres conventuque Theodonis , Pano, comficta promulgataqυ est a Ludovico M. in pristinum locum restituto ut denuo in posscssione Imperii consirmato , ut iam
omnes intes gerent, iniuriam Imperiatori esse factam, cum An ristites nunciae in Comitiis Compendii salitis eum decrarusiapen imperio indignum, et crimina ei obiecta, in formulam reis degissent, eodem anno quo gobarduisin Ludovicum avg.acerisbe scrip t, id est, A. DCCC XXXIII. to haec gesta esse constat.
Petrus Pitfoeus perduelgionis carmen primus evulgaυit, titutamque feci r Exauctoratio Ludovici Pii. Inde repetiit δε-ctus Parer IgnatianuN, Iacobus Sirmondus, Concilio in Gas aiet. III. NecpiguitsturAu natum patrem Barouium referre in magnum opus Annalium ecclesiasticorum richio mi sus Uuistitionibus Imperii addidit, sed titulo mutato inscripsit, Edictum de exauctoratione Domini Ludovici pii Imperat
in s. om. II Confit Nec mase, et actis temporumque rationibus con enienter Duchranius ampliora titulo reddidit Acta
35쪽
impiae ac nefandae exauctorationis Ludovici ii Imp. meritione proxima Argentoratens cum praeter alios scriptores Carolinoicos, Theganus ederetur, omisa est decreti perduessionis causiam designantis frmula, quae Pittoei exemplo,proxime a Thetano, baud inutiliter edi potuisset merum satis de conventu Compendiensi dictum es tineis id beodon Nineae ιι fuerit, cognosi oportet. Eo in loco fuit alatium, ubi Comitia regu ό. bita et tria cisalpini patrimonii Francici regna m suos quaeque sues descripta, a patre distributa, ac triabo situ a signata sunt regnum tantae istiuo obtigit fio ioariae ad Ludovrcum ervenit , Alemanniae deniqυe ad Carolum auspicio in deuiis Augusti est delatum. Dgna obsier-v.itu est haec divisio, eum tua perspicua es in designatione regionum et sinium, tum quia integra extar, a Goldasio autem, quod fieri non debuit, praetermissa, cum tamen neque imperfecta sit, neque in fassi icionem veniat , et se Asia fatuisti
illius aevi, et dictionis forma rerumque momentis tueatur. Omnino autem insigniores usini a partes in ea expresae, et
Tu otico attributae, atqPe adeo eum regno Boioariae Iunc com
Ocκum usqυe porrectar Ribuaria Ripuaria rectius Riparia a Rheno ad Ruram Mosamque pertinens a tOaria minthuaria, sive Caritiaria pars orientalis Franciae, Saxon bis Visurgi sinitimis proxima Saxonia, cis ac transmisiurgim sita, et cum utraque ma transalbina sive Hopitia Fritia, citeri
or et ulterior Ardenna, quae Romanis scriptoribus Arduenna, saltus illa magnus Mose nos inter Condrusiosque patense Asbania , quae alias Hasbania , tuter Prasan iam e in uenis n.re aut m Bragii litum, haud dolis est Bracbantum, quod eris achban tim , recentiori vocabulo Arabanita amentuν:Fi .m di re ubi bod e fandriae Comitat y Menpisconsa quoscua , He Menapiorum regio cis A im meden si,
36쪽
driae adiacens Amau, hoc est, Hamau, Latino minoum si vemunomae Comitatuae: Autlerban, quo exponi debet Uerbantium sive Austretantium , inter Hannoniam e insessam Iraderten, Atrebatensis Comitatus, qui hodie Artesia nominatur Tervunensis, tractus eruannensis in Morinis Bolens, er-
.inue ac si aebeat, olentis, pro quoscriptum est Boloniem
sis, s ye Bononiensis, ducto nomine a Bononia Morinorum,quae
ι Gast ea dicitur a seqrioribus Mas auri P Gesoriacum ρ- p Patur. Qventovico, in casu nominand lento Picus, si porrus fuit quondam ac beniam s. quemaδει vocan ariam Mam, unde sinu Panrianu nominatur. N. e multiam ab eod. an Stapulae in tractu Gessoriace issitae Camalacensis, . ex emendata scribendi ratιonec ameracensis, ager in Gastia 5eLgica haud ignotus Virdomadentis, quo micatur pagus meis romandue is, si ve ut hic scriptu videtur, Virdomadensis, 'ius caput hodie e Noviomagu Veromanduorum , vulgo No-2ismum, o vam ab H nu excisa es Augusta Veromanduorum. Diversus autem est agus Viroduneniis, in quo est fanum S. Michaelis , cuius origo P pini et Caνolii temporibus congruit, et infugur intervasi Saxo-Bi Aganum , qui detune- τ est, praecedere intel gitur, qvod non animadvertit aus.
Miraeus. Ceterum tertia regni pars, Alamannia, Carolo attributi, aliter Suevi, stella uri, et quidem a transMenano Germaniae postulo antiqvo et Prostri V vorum nomrneprae dito, qui excultathiana Germania . ni imisque locis migra- Ne in Alamanniam , et amplum Germaniae tractum insedit,
Issam rediit, Burgundiam , a non integram coniunxιt, quae antebar, regnantibus Merowngis ad Neu riam adiuncta erat,
37쪽
IV. DISPUTATIO, Provinciam, eamque proprie dictam, et a reliqua altia riam a Burgundia diversam, vi. utramque Tabulae δι ι sonu perte distinguunt, sed omnino cum eo Allobrogum ractu, qui Deiaphinatvi nominatur , coniunctam. Hoc non discite probatas, et vox assecta senit, qua totam Provinciam Carolo πι-psignavit dirus Augustin. 'vo pacto explicandus est αγο nograpbus Bertinianus , qui Viennam , Delphinatium urbem. Provinciae Ucripsit , in annal ad A. Da. Provinciae stolam Gothiam , Galbae Narbonensis Partem, et regni Gancogallici sinibus circunsiristiam sva includit Sepcimaniam et arcam Hispanicam , et utriusque ratione dicitur regnum Gothicum Francorum, ut a regno Gothico Hispanorum .s ravatur. Erat autem rua tempestate limes inter Galtiam
et Hispaniam Rubricatus. De reliquu nulla discultas est, qauppe quae eiusmodi ut, ut actis, etsiue mea interpretatione VII. Instaurata inter, filios concordia, adhuc di fidebat Pipino, qui et crebrius et gravius patrem ostenderat, pertinaciamque societate Lotharianae factiorias testatam lacerat neque extra talpicionem erat Ludovicus iunior, luanquam hule plus tribuisse visus est , quod haud obscure dicavit, cum regna filiorum in fines describeret, et Ludovicum Carolumque regno Lotharii transalpino, limitum causa, nec sine civili ratione coniungeret propius arctiusque devinciret Carolus annitente inprimis matre , plurimum graia 'valuit, ob eamque rem rambus invisus , scd redintegrata Lotharii, Fr natu maioris, amicitia confirmatus, et pluribus potentiae praeli diis ornatus est , praesertim cum pater arm- .plistimam Belgi partem ei daret inod negotium Aquis- grani anno DCCCXXXVII. confectum est, regnumque Caiaroli, detractis etiam ex regnis P in et Ludovici portionibus, denuo ac indulgenter auctum. - . Non refragati sunt patris
38쪽
DE REGNO AUSTRASIAE. Iuniat Pipinus et Ludovicus, quorum ille absens, legato misso .consensum declaravit, iste praesens improbare noluit, quod, si per ipsum stetisset, in tam equenti Ordinum conventu, aliter, ut probavit exitus, fieri maluill et Mox admoniti antistites, proceresque ab Imperatore iussi, iureiurai do astrinxerunt fidem , novoque regi paruerunt. Annaos
Leptintani A. DCCCXXXVII. quorum auctoritate corrigendi fiant recenitores , ut calcutis non accurate rabductis, novam hanc et luculentam Caroti accessionem reiiciunt in alium, etsi- ρυentem annum DCCCXXXVIII. Eandem tradit confirma que praeclarus iiDruis temporumscriptor Mihi ἡ πι, ιυ
ctor sistoriae, quam de s pensionibus uorum Ludovici pii conperipsit, ex ova hic ahqua ab auctore vitae Ludovicisti consulto praeterm ua funis mus. Hrsor.Itb.LVIII. Ab eo tempore iterum commoti sunt Lotharius senior, et Ludovicus Boioariae Rex, ut qui tanta Caroli
incrementa aegre ferrent, doloremque ea ex re conceptum
amplius dissimulare non possent. Igitur finitis Aqui grani
comitiis, recusarunt venire Carisiacum, ubi Ludovicus eorum pater, alium regni conventum habuit, nec modo dandi servato, novam mi liis Neustriae partem, inter Ligerim Sequa- namque fluvios ad Oceanum usque extentam, tribuit ac tradidit Carolo , tot tamque insignes provincias, superiori patris liberalitate, iam adepto Affuit Pipinus, et prae se tulit amorem erga Carolum, sed in animo eius exulcerato infixum erat Odium, nec minor invidia excitabat cupiditatem
ulciscendi. vi postquam rato perfunctus est , resedit quis dem hic impetus, sed excitis, quos avus neglexit, Pipini nepotibus, et Ludovico tam angusta sorte haudqvaqvam contento, minime tranquillitatis fructus regno constabat, quod I uni sto pacis cupido per erat molestum. Cum enim re- mi commodis consulere vellet, inprimis ad amplificationem
39쪽
o IV. DISPUTATI', potentiae Lotharii Carolique spectabat, ut alter alteri, sit opus esset, opportune subveniret, I Otharius quoque aetate et auctoritate maior, augustaeque dignitatis Ocius et particeps, natu minorem Carolum, quem de sacro fonte lavast et ope sua et amicitia tuerevir, Idcirco, suadente Iuditlia, regnum his liliis dispertiit, Ludovico, cui Boioariam reliquit, excluso, quae nova diuidiorum materia fuit. Portiones utrique attributas, lene, seu inu interdum emendate essitas, recenis sit gnota et de gnψ, sed nominis ratione ignotus anna. tium Bertinianorum conditor , in anno tamen , quem DCCCXXXIX. upputat,diversus alm,qui . DCCCXXXIIX.numerum, tis de gnatio annorum vitae Ludovici ricin Ducsesnianaedi. rione ostendit. Hunc eundem annum servant annales G tensis sed nimio bretitatis suae non explicate fatu partitionem hanc tradunt. Eadem de causa Nithardus fri ιι obsitiri. ω, ctii auxilium in annalibus Bertintam Anicum,etplane sessi.
IX. Ita vero Ludovicus excidit spe augendi regni, et amisit regiones Franciae Germanicae opimas et nobiles praecipue Sueviam , et Thuringiam, titulo ducatuum insignes, Saxoniam quoque regni nomine, quod observari par est, in divisione Ludovici novissima appellatam : Comitatus item tractusque alios, opportunitate litus , et fertilitate soli praestantes inorum possessione cessit ad tempus, sed invitus et coactus neque tamen iure suo cessit, neque unquam hoc animo fuit, ut eo cederet, quippe qVOd, patre vivo,constanter asseruit, et Oriuo, armis defendit, ac eo usque persecutus est, quoad litem armatus vicit, et Datrem ambitiose repugnantem , patrisque superiori benevolentia ad molien dum unius in omnes fratres imperium, vana iuris specie,abutentem, et adeo seipsum, quaesito per divitionem patris iure, quod crimine perfidiae accidit, privantem, certo eo reti
40쪽
DE REGNO V STRA SI ARnendo indignum suomet vitio se reddemem, bello defensi ni causa suscepto ad cuius societatem istate natu minor, indigilitate postulatorum Lotharii permotus, accestit ad tu .stam et aeqvam pactionem redegit, ut Lolliarius, data resti tendi ride, acquiesceret, et salvo Ludovici Germanici iure, et salvis eius regni pari ibus accessionibusque , sua ibi regna haberet, et tot tantisque superioribus iatalis atque intestinis
diilidiis , velut benigni sideris radio ac lumine finis tandem
imponeretur. Non hic repetam ex Agobardo, atque ex ita malae abbatis, in υibu studia partium, et coniurationis Loibarianae patrocinium manifes deprehendimui; vaedam tamen in iis, quamlibet speciosa et gnus in vulgus, tamen adprobandum Lamiadonea, et quando ad statum vetera Francorum regni accommodamur , inepta sane et aliena. Non enim huis instituto convenis quod Lothariam ingeminabant, regna non esse ditidenda, ut ab interitu serventur , cuiuiret gratia testimonio e sacris deprompto, si mrperam adόanc causam athisis urebantur, eoque Ocbariisententiam defendebant,obsiti taris confvetudinMque Francorum, notae assim ac testatueφω-ribusque regum dividentium exemplis comprob. uae. Eodem igitur loco habendae in narrationes de litus donationis et inllamenti, a I Ochariano vulgatae , e Louarii fratribus Obverti solitae , quiue quae Ludovici aug. acto , et divisionum tributis directo adversantur. Sed non est, cur quisquam derelimvorum utrum iure dubitet, eria ex vice prudentiae aliter facere decuisset Augusto imperantes. X. Multae profecto et graves causae erant, quamobrem Ludovicus conditionem suam meliorem esse cuperet,
divisionemque annis DCCCXXXVII. et DCCC XXXVIII. proxime faciam, iniquitatis postularet, culpam vero eius rei
omnem in novercam, et pravo consultores, adversariosque
suos, conferret. Indulgebat his pater, non sine visensa Fran-