C. Cornelii Taciti opera

발행: 1776년

분량: 492페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

GERMANORUM NOTAE ISI

habitari posse crederemus, a nonnullis antehabita. Fateor , gratissimae sunt Asiae , Africae, Italiaeque sedes. At neque statim forentes fuere , sed lente, vigentibus imperiis, indulto luxu Praeterea nec illaeta Germania , nec suis caret commodis immo viris virtutique aptissima. Adde non statim relictas sedes laetissimas , ut tristiores occuparentur sed ut in Germania , de qua nunc agitur, immorer, Asia , hominibus ceta , primum in Scythiam e sua : Scythia in conterminam Germaniam : ac si quid decessit voluptati, accrevit humanitiuti, ut toto hoc libro demonstrabitur. Carminibus antiquis. Omnibus retro saeculis .apud barbaras omnes gentes, ut ex Americae Populis nobis adhuc compertum, idem fuit carminum usus, eadem utilitas Carolus Magnus teste Egin hardo , in ejus vita , cap. 29 aTbaras antiqui stima carmina , quibus et erum regum

actus c, bella canebantur , scripsi, memor aque

mandavit.

Tui sonem Utrum Tuistonis nomine lateat Dei,

Terum omnium conditoris, memorias annusque

reserat vel Adam , ejusque tres filios Cain , Abel dc Seth, vel Noein ejus liberos , Sem , Cham Japhet an Tuisto , ut sensit Cl. Leibnitius , sit ipse Teut, aut Teutates , Gallorum Hispanorumque cultu fama celeberrimus, id est rex herosve Celto Scytha, qui magnam Asiae QEuropae

partem armis occupaverit, hominumque mores

formaverit, variis agitatur disputationibus , quas non est instituti nostri fusius persequi. Quidam autem Duas inter illas sententias me-mam protulit, inuinque gentium capita recenset Plinius IV, 14. Germanorum genera quinque.

Vindili , quorum pars Burgundione , Carini,

Carini, Guttones. Alterum genus lagoeν0ne ,

quorum pars Cimbri , Teutoni, a Chaucorum

192쪽

gentes Proximi autem Rheno Uaepones, quorumipars Cimbri mediterranei. Hermione , quorum Sueν i, Hermunduri Catti , Cherusci. Quinta pars Peucini, Basterna , si r dictis contermini Dacis. De singulis hisce populis opportunius suis

locis dicetur. Gambriνios Eos unus Tacitus, hoc tantum Ioco, memorat. Nempe Marsorum Mambriviorum diu nomina periere.

Vandalios. Iidem sunt, quos Plinius supra cit. Vindilos appellat. Vandalii, seu Vandali, Galliam mispaniam , Africam , Italiam terruere ;at tandem in Africa excisi sunt. Unum superest

Suevorum nomen.

Vera , antiqua Mars Gambrivii, Suevi,

Vandalii sunt vera, antiqua nomina. Contra Vero Ingaevones inermiones Istaevones, fabulosa , nec tam Populorum , quam locorum situsique vocabula. Nempe Ingaevones sunt juxta eruditos Germanos die In Πνohne , id est, verSu mare

interius habitantes, Gallice ies habitanis usonii e Ismeuones , die Vestν0hne , versus occidentem habitantes, es habitanis de Poecident Hermiones , die Herrump'ohne , in medio habitantes ies habitant di milieu. Unde forte nec He miones , nec Herminones, sed Hermi vones , sunt dicendi. Germaniae ocabulum recens. Primo fuere tantum nomina populorum postea fuere virtutis cognomini: sic dicti sunt Germani , id est viri bellicosi , ut mox explicabitur. Ab illo cognomine , terra ipsa appellata est Germania. Quod

Germaniae vocabulum recens , c nuper additum. Germanorum autem nomen jam pridem auditum,

ut constat ex Fastis Capitolinis , apud Cl. Piranesi, L ides Capitolini, pag. 42, M. CLAUDIUS M. F.

M. N. MARCELLVS AN DXXXI. COS. DE GALLEIN

193쪽

Galli Insubres , eorumque socii, mercedeve con

ducti Germani, caesi sunt ad Clastidium , nunc Chia erro, dans e Milane , anno Urbis conditae DXXXV, juxta Fastos Capitolinos, ante Christum

222.

Gallos expulerint. Inde cum de Belgis quaereret Julius Caesar, Beli. Gall. II, 4 , reperiebat plerosque Belgas esse ortos a Germanis , Rhenumque antiquitus transductos propter loci fertilitatem ibi

consedisse Gallorique , qui ea loca incolerent , expuli spe.

Nunc Tungri, tunc Germani. Rem egregie illustrat Julius Cesar Beli. Gall. loc cit docetque primos , qui Rhenum transgressi sunt , fuisse Condrusos , Eburone , Caresos , amaΠOS, qui uno nomine Germani appellantur Germa

nus , id est Mehr mann , armorum vir , hommffarmes , homine de guerre. Vetus enim irequens IV m G mutatio. Primo nomen hoc fuit nationis victricis Cisrhenanae, non verytotius gentis Trans rhenanae sed paulatim evaluit; Transrhenani omnes nomen , quod Victor ob metum incutiendum repererat, ipsi usurpavere , reputantes idem nominis ob bellicae gloriae claritudinem sibi deberi. Tungrorum olim magnum fuit nomens exstatque adhuc veteris gloriae memoria in ea locorum

amplitudine , quam dicimus , 'ancien dioces de

Tongres. Observandum autem est eumdem esse Tungrorum locum , quem Franci , duce Phara-mund , primum occupavere , quem postea Clodoveus Magnus armis recepit. Et haec sunt Francici nostri regni incunabula.

Et Herculem. Nulla exstitit bellicosa gens, auae Herculem , id est virum , stupenda vi gran-

194쪽

dibusque actis insignem , non habueritri eoque non superbierit. Sunt quoque eruditi vir , qui existiment coloniarum duces ab Asia profectos, ut diversas Europae regiones occuparent, Vulgo vocitatos fuisse Hercules. Virorum fortium. Sic supra Annal. II, 88, de Arminio dictum, caniturque adhuc barbaras cpud genteS.CAP. III. Barditum oeant. Sunt qui barritum mallent a barrire elephantorum est, quos ne noverant quidem Germani. Bardire verycervorum est , quos lapissime audiebant continuoque vena bantur tum Germani , tum Galli , apud quos celeberrimus sui barditus. Inde vates , qui hoc modulo utebantur , dicti sunt bardi. De quibus egregie Lucanus I, 47.

Vos quoque , qui fortes animas , belloque peremptos Laudinus in longum ales dimittitis aevum, Plurima securi fudi is carmina bardi.

Canadensibus quoque populis sua sunt carmina des chansons de guerre , cuique genti, cuique etiam familiae propria. Vide . de Charievoix, Murna hi torique 'un odiage de Amfrique Letire XIV, pag. 2I7. Fabuloso errore. Bene quidem. Hac tamen fabula , multi , ut laudem scientia quaererent, Populorum origines historiarumque initia corru

pere.

Asciburgiumque Asciburgium, nunc Asbourn. dans e comi de Meurs. Dcolitur. Ibi erant hiberna alae, ut vidimus supra Hist. IV, 33. Ibi Cluverit aetate reperta antiquitatis Romanae rudera. Grmcis literis inscriptos. Neque ita mirum ;cum a Graecis ad Gallos, Germanosque literae

195쪽

GERMANORUM NOTAE Issdevenerint. Qua de re plura dixi in priore Taciti editione Tom. IV, pag. 76. Idem omnibus. Pariter Juvenalis Satyr. XIII,

164. Caerula uis stupuit Germani laminaci sapam Cesariem , O madido torquentem cornua cirro Nempe quod haec illis natura es omnibus una.

Rutilae coma Inde Seneca , de ira III, 26. Iniquus autem es, qui commune ilium singulis

objecit. Non es Ethiopis inter suos in signitus

col0 nec rufus crinis, , coactus in nodum apud German0SQ utrumque decet. Rutilatos arte crines vidimus supra in Supplemento Annal. VIII, 38. Magna corpora. Sic Annal. I, 64 Germanorum procera membra οῦ mist V, 18 , immensa corpora. Videtur Germanorum plurimos tunc saltem sex pedibus altos fuisse Ea proceritate adhuc valebant aetate Sidonii Appollinaris. Inde , inter victores Germanos positus, excusat, quod seni- pedes ei sus non scribat Libr. XII , carm. 2,

vers. O.

Spernit senipedem Ibium Thalia , Ex quo septipedes videt patronos.

Forte ipse senipes , id est, quinque pedibus ,

sex circiter unciis , ut Gallice loquimur , decin pied pres desae potices Pes enim Romanus aequat serme pedis Gallici uncias undecim. Contra vero Germani septipedes erant, id est, alti pedes sex incias fere quinque , sae pied pres de inqpouces Sidonius, VIII, Epist. ' memorat adhuCBurgundiones septipedes. Ob hanc Germanorum proceritatem, arrod Hebdomadum dixisse videtur summum adolescendi humani corporis septem pedes. Cuncto mortalium generi minorem in dies

feri mensuram observat Plinius VII, 6. Quod

196쪽

18 6 IN L1BRUM DE MORIBU s

non ita certum est superiore enim Joc nostro saeculo vidimus homines, qui erant septem, octo etiam , amplius pedes alti.

CAP. U. Noricum ac Pannoniam La Baviere .PAutriche.

Impatiens. Tunc enim acriora , longioraque erant frigora , cum terra silvis horreret. Sic apud Canadenses populos , in America , caelum solumque mitescere coeperunt, cum immensa silvarum spatia incensi sunt. Adde Germanos ne frugiferas quidem arbores coluisse, solasque segetes terrae imperasse , ut dicetur infra cap. 26. Ρlerti oue improcera. Id jam observatum supra Annia. IV, 72. At cur magna hominum corpora, pecorum improcera Θ Causa , ni fallor, quod homines validis exercitiis, vita liberrima, omnibus curis vacua , copiosis pinguibusque cibis , largo

potu in magnitudinem Xcrescerent. Contra Pecora pluviis, frigore gelu diu rigida minuerentur, sine a frontis gloria , quae adeo vivide emicat in iis omnibus locis , ubi serenum sudumque est

caelum. Mutato postea Germaniae cultu , mutata quoque pecorum forma fuere proceriora. vecora autem sunt veS, caprae, boveS, Umen-tZ, dcc Armenta maxime boves. Vide Digest.

libr. XXXI , de legatis fideicommissis

Ieg. I libr. D, Tit. I 6 de verborum significatione , leg. 89. Nec tamen a ii maνerim Merito quidem Nam ipse Tacitus, cum postea Annales scriberet, prodi Annal. XL, ro. Curtium Rufum in agro Mattiaco reclum se specus, quaerendi veni argenti, tenuemque fuisse fructum. Nunc vero compertum inter cetera metalla nonnullas auri argentique fodinas in Germania reperiri. Rariores sunt aurifodinae 3 exstant tamen , in quibus non fulvuna

197쪽

GERMANORUM NOTAE I 87 nodo , sed album quoque aurum invenitur. Vide lalbinum, Miscellanea istorica regni Bohemiae pom. I, pag. 37 Q seqq. Non in alia ilitate. Id est, pari vilitate seu que vilia, .iisdem usibus, a quae humo fin-

:untur.

Serrato , pigato flue Interiores Germani sim, a Miliciter agebant, , ut o barbaris omnibus 1ermutdtione utebantur Rheni autem manubii ipis proximi , ob usum commerciorum , aurume argentum in pretio habebant : formas quas- am Romana pecuniae agnoscebant, atque eligeant. Pecuniam probabant veteremincilii notam erratos maxime ligatos denarios. Qua in re se aulisti mos praebebant , more barbarorum , qui illi se semper opinantur. Nam invalescentibus pud Romanos vitiis , corrupta fuerat moneta.

pius Drusus in tribunatu plebis octaνam partemrris argento miscuit, lin. XXXIII, 3. Miscuit 'enario triumνi Antonius ferrum. Miscentur ergasse 'neta alii e pondere subtrahunt. . . igiturr scola denarios probare , Plin. XXXIII, 9.larmani, ne his Ludibus deciperentur, pecuniam

robabant veterem diu notam eligebant maxi-

ae denarios serrato , id est quorum margines modum serrae erant incisici sic enim apparebat hiri: Iz

ntus ferro ereve pleni, extra argenti brae eabiecti, quales olim multos vidi in Museo Col egit Ludovici Magni Eligebant quoque bigatos lenarios. Eorum nominis originem docet Plinius, XXIII, 3. Nota argenti fuere bigae atque qua-

'r se is inde bigati quadrigatique dicti Bigati

l butem Orant optimo argento Imperatorum

lenariis ponderosiores. Ideo a barbaris eligeban-ur. Hic est hujusce loci sensus , quem mirum in nodum vexabant interpretes , rati serratos dici

sese

t et

198쪽

non ita certum est superiore enim do nostrisculo vidimus homines, qui erant septem, cletiam , amplius pedes alti. CΑΡ. U. Noricum ac Pannoniam La Bai'ierent Autriche.

ImpatienI. Tunc enim acriora , longioraquerant frigora , cum terra silvis horreret. Sic apuCanadenses populos, in America, caelum soluaque mitescere coeperunt, cum immensa silvarui spatia incensi sunt. Adde Germanos ne frugiferi quidem arbores coluisse, solasque segetes terrimperasse , ut dicetur infra cap. 26. Plerumque improcera. Id jam observatum stipi Annad. IV, 72. At cur magna hominum corpore Pecorum improcera Causa , ni fallor, quod licmines validis exercitiis, vita liberrima in omni brcuris vacua , copiosis pinguibusque cibis , largpotu in magnitudinem excrescerent. Contra pecora pluviis, frigore gelu diu rigida minuerentus ne a frontis gloria, quae adeo vivide emicat iiis omnibus locis , ubi serenum sudumque e

caesum. Mutato postea Germaniae cultu , mutat quoque pecorum forma fuere procerior: Pecora autem sunt oves, caprae, boves, umenta, c. Armenta maxime boves. Vide Diges

libr. XXXI , de legatis fideicommissis

leg. I libr. D Th. Is , de verborum lignficatione, leg. 89. Nec tamen adormaxerim Merito quidem Nar ipse Tacitus, cum postea Annales scriberet, prodi Annal. XI, 1 o. Curtium Rufum in agro Matiliaco reclusisse specus, quaerendi venis argenti

tenuemque fuisse fructum. Nunc vero compertui inter cetera metalla nonnullas auri argentiqui

fodinas in Germania reperiri. Rariores lint aut fodinae 3 exstant tamen , in quibus non fulviii

199쪽

GERMANORUM NOTAE Ι 87 modo , sed album quoque aurum invenitur. Vido Balbinum, Miscellanea istorica regni Bohemiae Tom. I, pag. 37 , O seqq. Non in alia ilitate. Id est, pari vilitate seu

aeque vilia, .iisdem usibus , a quae humo finguntur. Serrator, Bigatosque Interiores Germani simpliciter agebant, α, ut mos barbaris omnibus permutatione utebantur Rheni autem Sc Danubii ripis proximi , ob usum commerciorum , aurum argentum in pretio habebant : formas quas dam Romanae pecuniae agnoscebant, atque eligebant. Pecuniam probabant veterem diu notam serratos maxime ligatos denarios. Qua in re se cautissimo praebebant , more barbarorum , qui falli se semper opinantur. Nam invalescentibus apud Romanos vitiis , corrupta fuerat moneta. Lipius Drusus in tribunatu plebis octaνam partem

aeris argento miscuis, lin. XXXIII, 3. Miscuit

denario triumνi Antonius ferrum. Miscentur ara falsi 'neta alii e pondere subtrahunt. . . igitur ars facta denarios probare , Plin. XXXIII, Germani, ne his Ludibus deciperentur, pecuniam probabant veteremi diu notam eligebant maxime denarios serrato , id est quorum margines in modum terrae erant incisici sic enim apparebat sincerine nummi solido argento , an adulterini intus ferro ereve pleni, extra argenti bractea obtecti, quales olim multos vidi in Muse Collegii Ludovici Magni Eligebant quoque bigatos

denarios. Eorum nomini originem docet iiDIUS ,

XXXIII, 3. Nota argenti fuere biga atque qua

drigae j inde bigati quadrigatique didit Bigati

autem erant optimo argento Imperatorum

denariis ponderosiores. Ideo a barbaris eligebantur. Hic est hujusce loci sensius , quem mirum in modum vexabant interpretes , rati serratos dici

200쪽

i IN LIBRUM DE MOR 1 Bus

nummos, quibus serrae forma erat impressa, quales numquam extitere in Romana pecunias aut serra, coronave , cinctos, ne arroderentur diminuerenturve, quod Gallice dicimus e cordon, cujus ustu non novere Romani. Serratorum , bigatorum , iquadrigatorumque nummorum magna copia fuit

in Mule Collegi Ludovici Magni.

Quo aurum sequuntur. Sic quoque Romani,&, ut Puto, primum eadem, qua barbari, ratione:

deinde usu consuetudine Plinius XXXIII, 3 se h. s. quidem miror populum Romanum ictis igentibus in tributo semper argentum imperitasse, Π0 aurum sicut Carthagini cum Hannibale is largenti pondo annua in quinquaginta annos, nihil lauri.

CAP. VI. Superes. Abungabat quidem ferrum in

terrae visceribus Pat, ut inde extraheretur in igne molliretur, barbaris neque patientia, neque indu lstria, neque necessitas.Potior eorum virtus, semper Ique obvia. Praeterea utebantur lapideis armis quorum copia maxima in Germanorum sepulcris reperitur, ut videre est apud eruditum Eccardum

de Rebus Franciae Orientalis Tom. I, pag. 892, ubi eorum imagines exhibet. Majoribus lanceis Ob ferri penuriam , ac forte etiam ob difficilem usum , rar utebantur majoribus lanceis. Inde in Annalium Historiarumque libris , ubi tot proelia Germanorum vidimus, numquam majores lancear, sed praesongae hastis, quibus sane infixa erat framea, memorantur. Framea gerunt. Frameas dictas fuisse a cuia pide, quae Imriem, vespriem appellatur, observat Dithmarus Germanica autem regis Childerici framea in eius tumulo reperta est. Imaginem vide

apud eruditum Chissetium, Anastasis Childerisi, Francorum regis, pag. I 8. Postea cum ferrum

SEARCH

MENU NAVIGATION