장음표시 사용
181쪽
Di Ahocus DE GRATORIBUS. I x solitudine agitur Oratori autem clamore plausuque opus est, velut quodam theatro' qualia quotidie antiquis oratoribus
contingebant : cum tot pariter ac tam nob1les forum coarctarent: cum clientel aequoque , c tribus, municipiorum etiam legationes , ac pars Italiae periclitantibus adsisteret cum in plerisque judiciis re deret populus Romanus sua interesse quid judicaretur Satis constat C. Cornelium M. Scaurum T. Milonem , a Bestiam , i.Vatinium , concursu totius c1vitatis accusatos defensos ut fit gidissimos quoque oratores, ipsa certantis populi studia, excitare cincendere po- tuerint. Itaque hercule ejusmocii libri exstant , ut ipsi quoque , qui egerunt non aliis magis orationibus censeantur. XL. JAM vero conciones assiduae odatum jus potentissimum quemque veXai di atque ipsa inimicitiarum gloria, cum se plurimi disertorum , ne a P. quidem Scipione , aut Sulla , aut Cn. Pompeio abstinerent, is incessendos principes viros, ut est natura invidiae, populi etiam histriones auribus uterentur , quantum ardorem ingeniis , quas Oratoribus faces admovebant Non de otiosa quieta re loquimur, quae probitates modestiae
182쪽
eloquentia, alumna licentiae, quam stulti libertatem vocabant , comes seditionum, effrenati populi incitamentum , sine obsequi, sine servitute, contumaX, temeraria , arrogans, quae in bene constitutis civitatibus non oritur. quem enim oratorem Lacedaemonium, quem Cretensem acceDimus quarum civitatum severissima
disciplina, severisssimae leges traduntur. Ne Macedonum quidem ac Persarum, aut ullius gentis quae certo imperio
contenta fuerit, eloquentiam OV1mus.
Rhodii quidam plurimi Athenienses
Oratores exstiterunt , apud quos omnia populum, omnia imperiti, omnia , ut sic dixerim, omnes poterant. Nostra quoque civitas, donec erravit, donec se partibus,
Ddissensionibus , discordiis confecit, donec nulla fuit in foro pax , nulla in
senatu concordia , nulla in judiciis moderati , nulla superiorum reVerentia , nullus magistratuum modus, tulit sine dubio valentiorem eloquentiam , sicuti indomitus ager habet quasdam 'erbas tiores Sed nec tanti reipublicae Gracchorum eloquentia Fuit , ut pateretur S leoees nec bonae formam eloquentiae Cicero tali exitu pensavit.
183쪽
antiquis oratoribus, foruna, non emendati, nec usquam ad Votum compositae, civitatis argumentum est. Quis enim nos advocat, nisi aut nocens, aut miser quod municipium in civitatem nostram venit,
nisi quod aut vicinus populus , aut domestica discordia agitat quam provinciam tuemur, nisi spoliatam vexatamque 3 Atqui melius fuisset non queri, quam vindicari. Vubd i inveniretur aliqua LVitas, in qua nemo peccaret, supervacuus estet inter innocentes Orator , sicut inter sanos medicus. quomodo tamen minimum usus minimumque profectus ars medentis habet in his gentibus, quae firmissima valetudine ac saluberrimis corporibus utuntur: sic minor oratorum Obscurioroue gloria est inter bonos mores, in obsequium regentis paratos. Quid enim opus
est longis in senatu sententiis, cum optimicit consentianes Quid multis apud populum concionibus , cum de republica non imperiti, multi deliberent, sed sapientissimus inus 3 Quid voluntariis
accusationibus , cum tam rar δί tam
parce peccetur Quid invidiosis, ex cedentibus modum defensionibus, cum clementia cognoscentis obviam pericli-
184쪽
i C. CORNELII TACITI, c. tantibus eat ξ Credit , optimi, inquantam opus est, disertissimi viri, si aut vos prioribus feculis, aut isti, quos mi ramur, his nati essent, ac deus aliquis
vitas Vestras, vestra tempora repente mu
lasset , nec vobis summa illa lausi gloria in eloquentia , neque illis modus temperamentum defuisset. Nunc quoniam nemo eodem tempore adsequi potest magnam famam dc magnam quietem, bono 1aeculi sui quisque , citra obtrectationem
XLII. 4 N DE RA Maternus. Tum Musala et erant quibus contradicerem
erant de quibus plura dici vellem , usi jam dies esset exadius. Fiet, inquit a ternus , postea arbitratu tuo, si qua tibi obscura in hoc meo sermone visa sitiat, de his rursus conferemus. Ac simul ad surgens Aprum complexu , Ego, inquit, te poetis , Musala , antiquariis criminabimur. At ego vos rhetoribus cscholasticis , inquit. Cum adrisissent , discessimuS.
185쪽
187쪽
I LIBRUM C. Cornelii Taciti de situ, moribus, populis Germaniae, meditandum potius , quam legendum , paulo fusius sum expossiturus, ubdin eo juris nostri politici sontes lateant. Vere enim dixit Cl. de Montesquieu. prit des Loiae XXX, aue I est impqJible 'entre ut peu νant dansnotre roit politique,stion ne con noli passaitementies lotae ues aeurs desse les Germains Brevis quidem est libellus, sed alto Taciti ingenio immensa rerum copia plenus quem paucis, sed egregie, laudavit idem Cl. de Montesquieu loc.
188쪽
cit cap. 2. Tacite fuit a uνrage expres sur es metur de Germetin il est c0uri, et ouνrageta matris siouprage de Tacite, qui abregesit sui, parce qui νυ0it 0ut. CAP. I. Germania omnis Germania, de qua nunc agitur , est Transrhenana. Ad occasum Rheno , ad Meridiem Danubio , ad Orientem Vistula , Sarmatia Daciaque , ad Septemtrionem
Oceano terminatur. Occidentem verSd praetenduntur Galli , versus Meridiem Raeti Jannonii, versus Orientem Sarmatae iacia cetera versus Septemtrionem ambit Oceanus , latos inus, es
Gosses de Bothnie , de Finlande , complectens. Gallis Gallia Belgica, quae superiorem inferioremque Germaniam cis Rhenum continebat.
Ratisque Male vulgo Raetiis. Haec de populis, non de regionibus sunt intelligenda. Vide priorem Taciti editionem, Tom. IV pag. 373. Raetilatissime patebant, easque regione Occupabant, uua nunc dicimus , e pallides Grison , partistice a Suabe , de a Betνiere.
Aut montibus Montibus Sarmatici , nunc es Montagnes de Hongri s , ubi non erant monim, mutuo metu bellicosorum populorum. Immensa spatia. Incomperta Romanis hac te rarum parte , candinaviam, a CandὶΠανὶ ,
LEningiam , a Finlande, insulas esse falso existimabant, ut opportunius dicetur infra cap. 44. Nuper cognitis. Vere nuper Unitis. Locum hunc egregie illustrat Plautii Eliani monumentum, quod edidi in priore Taciti editione Tom. III pag. m. Ibi memoratur Plautius, propraetor Moesiae , qui plura quim centum millia ex numero Transdanubianorum ad proanda tributa cum . coniugibus ac liberis O principibus aut regibuysuis transduxit motum Orientem Sarmatarum
189쪽
mano reges igna Romana adoraturos in ripam quam tuebatur perduxit regibus Basarnarum Rhoxolanorum flios , regibus Dacorum fratres captos aut hostibus ereptos remissici ab aliquibus eorum bides accepit, per quae pacem pr0ν in Cloe confirmetνit O protulit. Adde Domitiani bella quibus forte reges aliquot innotuere. Raeticarum Alpium. Nunc es montagne des
Gri fons Mons vero, cujus e vertice Rhenu Oritur,
hodie dicitur Vogelberg. Vide Cl. Marsili Danubius Pannonico- sicus , Tom. tabul. 4. Quomodo Rhenus in Oceanum et fundatur dictum est supra Annal. II 6. Montis Abnobae. Mons ille Germanis uno dicitur Schwartr-wal , Gallis a Forse noire. Hic , diu ignoratam, Danubii originem feliciter detexit illiu r. Comes Marsili, anno I7ΟΣ. Vide eruditum ejus opus , jam laudatum , Tom. VI, pag. 4. Danubii origo a Doneschinge perperam
antea ducebatur. Agathemerus ΙΙ, , ait Danubium a suis fontibus ad Vindoboriam , Vienne , dici cistrum vero a Vindobona ad Pontum Eux num appellari. At Ρlinius IV Iet , sector , unde primum Illyricum alluit Istrum vocari scribit. In Ponticum mare. Nunc a Mer no ire. Rem hactenus inauditam prodidit literis Constantinopoli scriptis anno Ira unus emissionnariis Societatis Jesu scilicet fluenta Danubii per mare Ponticum ad Mediterraneum usque, proprio colore distincta, ita devolvi, ut naves ex Egeo mari, Archipe . in Propontidem, a Me de Marmora , nisi adverso
suminis impetu , sese pleno alveo exonerantiS, tranS fretare non possint. Hoc nos docuit Cl.
Homannus Danubii Tabuli noνi liind. Quaedam tamen , haud absimilia , jam prodiderat Plin. IV, 12, se l. 24 sngulet , inquit , Istri ora tanta
190쪽
sunt, ut prodatur in quadraginta millia a sitium longitudinis vinci mare , dulcemque intelligi hausum. CAP. II. Indigenas Indigenae, inuasi e terrat prognati, veteribus scriptoribus dicti sunt populi
Omnes, quorum origo eos latebat. Nostram su-Perioremque aetatem meliora docuit major erudi tionis copia , facilior frequentiorque peregrinationum usus, ac maxime linguarum notitia. Iis subsidiis aperta mundi commercia. Eruditis omnibus jam compertum Scythicam esse Germanorum
originem. Ipsaque Germania Scythiae contermina, Plin. VIII, s.
Advenitibus , hospitiis. Aliter Quere ipse
Tacitus infra cap. 8- 43 , Gallos , Gothinos, Osos, advenas atque hospites memorat. His tamen adventibus & hospitiis minime mixtos fuisse Germanos, censent eruditi Germani vim imperii penes eos semper fuisse Dalienigenas ver precario tantum, it vulgo loquimur par droit laubaine, habitasse. Nec terra olim. Immo primum terra, deinde clamibus, sed serM, cum artes adolevissent,
Adνersus Oceanus.Bene quidem Nec antiquitus tantum , sed , vigente etiam imperio Romano, adversus Oceanus raris navibus adibatur, ob exiguam rei nauticae scientiam Drusus, pater Claudii Imperatoris , Oceanum Septemtrionalem primus Romanorum ducum navigavit, Sueton in laud. cap. I. Quantum autem discriminis , violentia Oceani , adierit Germanicus , vidimus supra Annal. II, 23. Germaniam peteret. Nondum satis valida ratio. Rudes barbarique homines tutas potisis , quam