장음표시 사용
31쪽
62. Redintegratio imperii occidentis. 23
Solus ille rex, qui a Papa unctuS ha imperatoria dignitate ornabatur. Noluit ullo modo Papa, redintegrando Proprio Suo arbitrio occidenti imperio sibi SuccesSoribuSque ui imponere gubernatorem. In Suo dominio, Sicut reliqui principe Omnes, nullius imperio Subjectu manebat RPR. 4'. E Lim 11 4 mente imperatori demandata Si Suprema EccleSiae, praeSertim Romanae, tutela. Ipsius dein fuit principatus Prae omnibus principibu Christianis, idque eo fine ut Ecclesiam et ChriStianam societatem univerSam tutaret. Cia odi, Cui priuSjam, atricto Romanorum Ecclesia Romana tutanda Commendata fuit, tun imperatori idem obsequium praestandum Christianitati uniVerSae St impoSitum Quum autem Ecclesia in univerSum orbem SSet dilatanda, Consequens fuit ut imperatoria dignitas aliqua quoque univerSitate poteStati gauderet, qua uti Solum liceret ad propagandam Ecclesiam apud ethniCOS, ejuSque
incolumitatem in univerS Orbe terrarum PromoVendRm.
Imperatori Romanae Ecclesiae patrono, Romae aliquantula fuit urisdictio, quam exercebat per Suo legatoS. Quamobrem Romani tum imperatori tum Papae fidem jurabant Papae ut regi, imperatori ut patrono et advocato Romanorum. Sicut prae reliqui principibus, ita etiam prae Papa, tanquam PrinciPeterreno, aliquo principatu gaudebat imperator. In quo agnoSCendo Servandoque Ceteris principibus Pontifice exemplo fuerunt. Nummi Romani et litterarum monumenta imperatoriS nomine inscribebantur. Papa et imperator inter Se opem praebebant alter ab altero pendebat. Quae mutua dependentia inde patebat quod jusjurandum obsequii et venerationi mutuo dabant recipiebantque. Dabat apa imperatoriam dignitatem regi, qui reCenter electum Pontificem probabat antequam ConSe-Craretur. Mutuo sibi adorationi obsequium praeStabant, Quod
5'. Ouae quidem omnia mo in usum venerunt L id ovicus pius 814-840 a Stephano IV coronatu eSt. Quam majore pontifici donationem fecerant, imperator denuo om- probavit, iisdemque litteris i significabatur imperatorem SSeECCleSiae patronum, liberam relinqui Papae electionem, eamque
in Privilegium Ludovici Baronius a. ann. 17. o. 10. De hujus genuitate Vide Duchesne, es premier temps de reta pontificat, 2 ed. Paris 190έ, p. 19 Sq.
32쪽
24 Periodus Prima Caput Secundum.
ρ9S Consecrationem esse promulgandam Pa SChali jam anno
823 coronam imposuit Lot hario I 840-855 , qui anno 24ConStitutionem edidit, qua Papae auctorita Simul tutabatur CreStringebatur i). Ludovicus II 855-8TS) Lotharii filius ait o me IU coronam accepit. Anno 8TMe duobus de imperio ambigentibus Carolum Calvum ' 8TT elegit Joannes VIII Coronavitque. Cum Carolo CraSSO 8T6-88T nata Staeta imperatorum impotentium. Ottone Magno 936-9T3
nam reCepit a Joanne XII comfirmavitque Caroli agni donationes. Ab eo inde tempore imperii dignita ad Germaniae
rege eSt tranStata, dummodo ConStituti rege Romani coronarentur a Pontificibus.
63 Papae imperantibus regibus carolingicis.
Duchesne, e Lib. ont. Tom. IL .es, d. ' Tom L Luit randi Historia rerum gestarum ab Europae imperatoribu et regibus, eris, Mon Germ. Script. Tom. V. Duch ne, e premier temps de etat
1'. Redintegrato imperio occidentali, Leo III quantum potuit arctius e Carolo agno adjunxit. Qui quidem hac data
fide eximie fuit dignus factusque est praeclarus occidenti ChriStianu reformator. Praesidium praecipuum quaerendum ibi exiStimavit a Ciero. Concordabant illustria Capitularia Cum jure eCCleSiaStico. Ita voluit rebus externis promovendi incumbi, ut Spiritualibus necessitatibus non noceretur. Quae emendandi CauSa decreverant Synodi . . Arelatensis, RhemenSiS, TuronenSis, Cabillonensi et Moguntiaca 813 eadem pro lege Valerei Μon Germ. Leges, IV, p. 45. Ludovicus db explicavit dignitatem imperatoris occidentis in epiStola Suaa Basilium I anno 871. Cf. Baronius ad hunc annum, o bl Sq.
33쪽
63 Papae imperantibus regibus Carolingicis. 25
statuit i). Ut vario Sibi populo genteSque Obligaret, quantum potuit ab abrogandi eorum legibuS SibuSque ab Stinuit, atque ita ex eorum pSorum indole re adminiStranda Curavit. Voluit vigere in imperio jus et justitiam. Quamobrem noluit ullum magiStratum Sine apposito CuStode relinqui A majoribus instituti missi dominici Caroli agni aetate ubere Procurarunt fruCtUS. Imprimi autem populo egere existimabat Carolus Scientiarum artiumque Cultu. Quare non solum studii incubuit ipse doctissimosque viro ad aulam Sibi a CCivit, Sed etiam quovis loco instruendis erudiendisque populis scholas instituit ). Juveni-bu Clerici mandatum S ut Cantui ecclesiastico Addiscendo eXercendendoque incumberent. Ipse Carolus delectabatur valde religiosis eccleSiasticisque Solemniis; luctebat quoque Verbo et exemplo alios, PraeSertim CleriCOS, ad eadem amanda adigere. Valuit ita Carolus, fortiter a religioSe gubernando, populos ad Christianam humanitatem erudire, lege emendare, SeditioSa gentium tribu Subigere, atque ordinis et Securitati Squietem immenso imperio procurare. Fuit non Solum omnibUS, quae Praeclarum principem Ornant, qualitatibu praedituS, Uerum etiam in vita privata labori deditus, temperanS, ComiS, benignUS et valde pius. Quodsi vix aut ne vix quidem omni Culpa CaruiSSe
Caede Verdensis T82 censeri potest, difficilius etiam Caroli vita Conjugalis disculpari posse videtur Eum repudiasse Di kideratam aut aliam priorem uxorem in OmPert e St. Utrum reliquae octo mulieres Conjuge legitimae fuiSSe enSendae Sint, difficile dictu manet Potest XCuSationi CaUS referri, neque omne Synodo locale Severam nuptiarum disciplinam Continuisse δ). iissime mortuus est Carolu 28 Jan. 14, annoS natus 72. Paschalis III antipapa eum in Sanctorum Catalogum retulit, urgente Frederi CO Barbaro S Sa. Quam Canoni-Sationem Ecclesia non probavit quidem, permiSit tamen Permittit noStris quoque temporibus ut Aquisgrani et in alii locis
y Bartelli, a poligia ecclesiastica ella legislagione carolingi a Roma 1899. Dubois, De conciliis et theologicis disputationibus apud Francos Carolo M. regnante, Alenςon 1902. ' matre, es Coles episcopales et monastique de occident depui Char-lemagne usqu' Philippe-Auguste, aris 1866.' Synodus Vermeriae 753ὶ Synodus Compendii 757), cf. Iun mann DiSSert., Tom. III, p. 196-198.
34쪽
a Periodus Prima Caput Secundum.
tanquam beatus in veneratione habeaturi). Qui Cum magno imperatore tantopere OnSpiraverat, e III, ita functu est duobus OS anniS, 16. Post Constitutum autem dominium Papale, quum non ampli USeSSet Papa Solum Summus PontifeX, Sed etiam re temporaliS, nobilium Romanorum commota est ambitio et avaritia. Multo acrius quam antea Sede Romana indeSiderio amplissimarum fa miliarum eSSe Coepit. Quam parum qui ad Pontificiam dignitatem OSSet idoneus, Saepius minore ConSideratione dignum habebatur, dummodo unus e familia Corona ornaretur. Quod quidem nondum
adeo ad lucem prodiit dum Romae principes Carolingi ci
auctoritate potiebantur nobileSque CompeSCebant. Vere magni Pontifices saeculo illo non Romae gubernarunt Stephanus IV 816-81T perbreve tempuS regnavit Romanos fecit jurare fidem imperatori Rhemisque coronavit Ludovicum pium Corona pretiOSa, quam ipSeaSportaverat in Paschalis I 8 IT 8a )iteravit amicitiam cum Ludovico, et Ortiter regni guber-ΠRCula tenuit, prohibere tamen non valuit quominus Lotharius auctoritatem pontificiam restringeret. Hic apa valde Studuit mona Sterii OCClesiisque restaurandis quae clitabat reliquii quae e CatRCUmbis deSumpSerat. Quo mortuo, Contentione facta vicerunt parte imperatoriae et Eugenius II 824- 827 eleCtu est. Tum Lotharius noluit in posterum apae eligendo populum intereSSO δ). Magnam anno 26 Eugentu Coegit Synodum, quae edidit Canones 38, reformationem variam SpeCtante M). Valentinus 827 tantum dies o regnavit. Cui suCCessit Gregorius IV 827 - 84 ), cujus electio juxta Constitutiones anni 25 per legatum Lotharii examinata et probata est ante quam Papa ConSOCraretur ). Multas aerumnas sustulit ex litibus Livii iii imici cum filiis suis Is anno 81 regnum distribuerat tribus filiis suis, Lia licia ii, Pii iii et i di olim ), at postea factam
in Is Dis Hist. Canonisationis Caroli Magni, Ienae 1750. Benedictus XIV
De Serv. Dei beatis etc. lib. I, c. 9 No. 4 aequum esse cenSuit, ut CaroluS non quidem , SanctuSV Sed tamen , beatus ' honoretur, eo quod cultu non ignotuS Pontificibus et ab iis toleratus adeo diuturnus fuit.* Vita Ludovici, on Germ. Script. Tom. II.' Constitutiones et juramentum Romanorum apud Peris, On Germ. Leg. I, 23 sq. mon tamen sine causa dubitatur an uramentum hoc genuinum Sit.
35쪽
63 Papae imperantibus regibus Carolingicis. 27
dispositionem mutare cogitabat ut Carol Calvo, anno 823 ex altera Xore Rio, Sua quoque Par regni SSet. Quod indignissime ferentes tres filii in patrem inSurreXerunt. Intercedentibus dieiis Neomlagensi 830 et Compendiana 833 nonnihil sedatum Certamen exarsit in apertum bellum filiorum adversus patrem. Tum Gregorius IV ipse in Germaniam profectus eSt. At obtinere felicem succeSSum non potuit eo quod Cum Lot hario iter faciens, ad hujus parte Stare Videretur i).Pauc tamen tempore ante mortem Vidit pacem reStitutam regnumque inter tres filios dispertitum.
In electione Sergii H 844-847 Commotio multa faCta est,
ita ut iram n e s 844 antipapa palatium LateranenS OCCU- parit. Tum Ludovicus, ombardiae rex, nulla interpoSita mora Romam Venit Fortiter agens S ea mi is eum adri Pinari admittere noluit antequam Ciret eum animo a Cifico eniSSe, eique ut ombardiae regi jusjurandum fidei praeStare renuit. Si ricii regnante Saraceni S. Petri et S. Pauli ecclesias, tum tempori eXtra muro SitaS, diripuerunt. Quibu anguSti rebuS
electu ConsecratuSque S imperatore non inter niente Reparavit munimenta urbis, et Vaticanam partem moenit turribuSque
Circumcinxit, factusque adeo est fundator illius Civitati partiS, Cui nomen est Urbs Leonina. Anno S Leo Ludo vicum II imperatorem Coronavit. Annis 5 et 853 cum uberrimo fructu habiti synodis functus regimine forti et salutari e vita deceSSit. 2'. Inter Lim meis I ejusque successorem nota fabella ponit Joannam panissam Narrat enim, diem Quandam
aut 1ibertam, Oguntiae aut m Anglia natam, Iulli VeSte inclutam, Atheniensium universitate frequentata, Romae magiStram suisse a tandem ad sedem S. Petri CCupandam PerVeniSSe; at occasione proceSSionis Olemni puerperae doloribu oppressam interitSSe E sermunculis popularibu SUSCePtam narrationem primus scriptis notavit ean de Mailly, anno
Circiter 1240-1250)ρ). Dein transiit in chronicum Stephani
s Litterarum commercium inter episcopos imperatori favente et papam, apud Mansa, XIV, 19. Ter de intestinis sub Ludovico Pio ejusque filiis in Francorum regno certaminibus Monasterii 18b8. Archi fur alter deuische esch. XII, 1 sq. 69 Sq. Echar , S. Thomae Summa suo auctori vindicata, aris 1708, p. 68.
36쪽
28 Periodus Prima Caput Secundum.
Celebratum artini Poloni. Ad finem saeculi XIII aer-l ama in noster adhuc dubitabat an SSet Vera narratio, e quod in multi chronicis desideraretur λ) Pauco tempore poS Vere faC-tum UniverSe Xistimabatur. Siennae in honorem Johannae PaPiSSae imago est erecta a S. Antoninus ' 1459 tractavit de UaeStione, utrum ju consecratione fuerint validae. Qui
primus movit dubium fuit Pius ΙΙ 1458-1464 Papa, vir doctuS, dein latina. an vinius ' 1568 fabellam ejecit. At
Centuriatore Magde burgen Se eam iterum SUSCitaverunt ). Hodie etiam inveniuntur, qui narrationem Veram Putent. ESSe autem fabellam patet ex eo, quod Lim me Udefuncto 1 Iulio 855 ejusdem anni T Octobri ejus SucceSSor Benedictus II documentum sub ScripSit pro abbatia OrbejenSi. Non Si ergo Spatium pro regnante PapiSSa duo annoSet dimidium δ). Dein adest nummus romanu Praeben imagineSBenedicti III et Lotharii I Quum autem Lothariu Sobierit 1 Septembri S 5 in comperto est Benedictum tum jam fuisse electum Tandem homo aliquis, miSsus ab H in C m r in hiis em ii, in itinere nuntium accepit de morte i m DSIU, a Romam veniens Benedictum jam regnantem invenit ε). Quae Cum ita Sint, pus non St addere nullum ejusdem aetati Scriptorem aliquid notasse e PapisSa. OSt trecentoS demum anno Prima ju mentio habetur. Quomodo autem fabella orta Sit varii Varie exponunt β).3' Benedictus III 855 858), a Ciero eleCtus, rejeCtUS Sta legatis imperatoris Persistente autem Iero, victa debu unt legati dare manus et Anastasius antipapa Semotu QSt.
Benedicto successit Nicolaus I 858-867)'i, cujus electionix Spleghel Historiael, d. de Uries en erwhs, eiden 1863 III, 220. In ollandia fabellam ejecerunt lonaeel 1647 et Delprat 1826 contra
quem Scripsit Histr hunc praeclare refutavit Mensim Litteraturam vide apud Ch. Sess, Bibliotheeli an ederiandsche erkgeschiedenis, eiden 1886 p. 114-116.
37쪽
63 Papae imperantibus regibus Carolingicis. 29
interfuit Lotharius II imperator. Fuit unus e praeclarissimis sanctissimisque pontificibuS, Cuju gubernati jure merito celebratur. J oram n e m archiepiSCOPum RaVennatenSem, provinciam suam eccleSiasticam injuSti tributi UeXantem, Canonicam epiScoporum electionem eorumque Cum Roma litterarum Commercium impedientem, Compulit ut officium suum rite PraeStaret. Adversus Hinc marum Rhemensem propugnavit libertatem appellationi ad Sedem Romanam Notum demum Si quam fortiter restiterit Lot hario II regi, qui uxorem Suam Theut-bergam repudiarat, ut Concubinam a id radam duceret. Accusabatur The ut berga Crimine inceStu Cum fratre Suo,
quod Celus ex ure Francorum nuptia invadidas reddebat. Duarum Synodorum, quae Guni' ero conniens et hiet-gaudo Trevirensi auctoribus, Lotharii causam defenderant, decreta rescidit Ludovicus I imperator Lotharii frater, frustra obsidione pressit Papam in Vaticano Lotharius debuit obsequi et The ut bergam recipere Wald radaautem, ad monaSterium aliquod Romanum miSsa e itinere ad Lotharium aufugit. At XCommunicatione St PerCUlSR.
ladrianus II 867 872 Lotharium, quum juratu deClara Sset e Cum alor ad inde ab ejus excommunicatione CommerCium non habuiSSe, excommunicatione AbSolvit, ejUS tamen Connubium cum The ut berga firmum habendum mandavit. Regressus Lotharius, in itinere inopinato decubuit.
Joannes VIII 87z 882 fuit Papa peritissimus ), indole firmus.
Dirimendum ipsi obvenit, tum primo Xortum Certamen, tere duobus candidatis esset imperator decernenduS. Ortuo enim Ludovico II, tum Carolus Calvus tum Ludovicu STeutonicus imperatoris dignitatem ambiebant Papa honorem adjudicavit Carolo, quo tamen jam T mortuo anno 881
Carolum Crassum coronavit. Certandum ei fuit non Solum adVerSU Saraceno verum etiam Contra ΟS, quo CirCU Se habebat. Veneno atque fustibus interemptu est. Fuit PrimuSPapa a domesticis suis necatus TriStiSSima, quae equitur, aetate plure eundem vitae exitum Sortiti Sunt. 4'. Brevi auo regno magna Romae Commotionem AEUS
tinuerunt Marinus I 882-88 ), adrianus III 884-885 et
y Lasotre, 'Europe et e S. Siegeo repoque carolingienne L pape Iean VIII, Paris 1896. Balan, I Pontificato di iovanni VIII, Roma 1880.
38쪽
3 Periodus rima Caput Secundum.
Stephanus V 88, 80 I). Deerat ECClesiae patronuS, Regnum Carolingicum demoto Carolo Cras So 88T , dilapsum St: Germaniae imperabat Arnulphus Carinthiacus, Franciae ultimi Carolingi. In Italia de regno Certabant Bereng Ariu SForo-Juliensis et Guido pselet anus. Qui ut vigerat, postulavit a Stephano I ut sibi daretur imperii dignitas et aut tempore OSt, quum Stephano Succes SiSSet FormoSus 80D 896 epiSCopus Portuensis, exegit ut idem honora Formo S concederetur filio suo Lamberto 892 . Quam
DoStulationem Spoletanorum indigniSSime feren Formo SUS, Arnulphum Carinthia Cum Romam accivit et verno tem-Por 892 imperatorem Coronavit. I tamen Spoletanorum factioni impar, Roma exivit Formo Su S, quod Arnul Phum CoronaSSet Italicis inviSuS, fruStrato univerSo Suo incePto, OS PRUCum
tempus defunctus est. Bonitatius VI 806 nonnullos tantum
5'. Stephanus Ι 80, 807 a factione Spoletana VeCtUS, animo Saevo et implacabili, SuccenSen Arnul Pho et Formo So, hujus Corpus exhumari et in judicium adduci mandavit dein ConSecratione ejus invalida declaravit eo quod prohibentib id constitutionibus ecclesiasticis i), a Secte Portuensi ad Romanam transisset ). Quod factum quum morte utSSet Stephanu S, SUCCeSSit Romanus 807 et post menses quatuor Theodorus II 89T qui iam orici consecrationibus iterum validi declaratiS, post dies viginti obiit. Si miti dein non legitime electo Ἀ-bertus imperato Joannem IV 808-10oo eligendum Curavit. Qui praeStan fuit Papa, conatus vulneribus imperii mederi et Praecipue electionem Papae tutari' atque iterum iam ora damnationem invalidam, valida eju ConSecratione declaravit ). Benedictus IV 0oo-0o3 Ludovi Cum Pro vin Cialem 9OI Coronavit, Sed auxilium ab eo naCtu non est Leo V
39쪽
1'. Olendum Sane est pro historia ontificum Saeculi , quae Certe ad oblectando legentium animo minime apta St, fonte Primario ViX PrOStare praeter SCripta Luit prandi Sermo enim ejus intemperan et indignuS, exaggeran Saepe et Certo falSa referens, ad fidem faciendam non Sati aptuS St. TriStiS- Sima tamen fuit Romae rerum Conditio. Praepoten nobilita Speranno Syonme imperium tenuit, Pontifice ConStituenS, demovenSaut internecione tollenS. Protervae muliere tre factioni praeerant Theodora Senior, Theophyla Cti Senatori UXOr,
ejusque filiae a rogia et Theodora junior PrimUS, ejus praesidio usus est Sergius III 0O4-0II , qui jam antea
tenta Uerat Sectem apoStolicam occupare. I iterum Formo Si ConSecrationes invalida declaravit. DiSCiplinam tamen eccle-
SiaSticam tuebatur Sergius, pluribus Synodi habiti S, et baSiliCam Lateranensem restauravit. Post Anastasium II 011-013 et Landonem 013-014 evectus est Ioannes X 91q-028), quem non minus quam Sergium libidini accin Savit Luit prandus. Re in Comperto non St. Facili tamen
est defensio io 11 11 4 difficillima tua si ). Pontificia dignitate dein donati sunt Leo VI 028-020), Stephanus VI 020-03I et filius suus Joannes XI
031-935 . mperatricis honorem ambigens nupsit Hia ora ProvinCiae et Italiae regi, Sperans fore ut a filio Suo Ugo Coronaretur. At Pauco post tempore Albericu S, a rogiae filiu junior, His mih expulit, Wa r ora Lam in VinCula Conjecit a deinceps 20 annos Senator e princeps omnium Roma-
'iuchesne, e Lib. Pontis, I, 241 et praecipue es premier tempS de retat ontificat, aris 1901 censet vera esse quae Luitprandu adverSuS Sergium infert Ioannes Diaconus vi ne P. L. Tom. 191, p. 1559 et Flodoardus mitius de hoc papa judicant.
40쪽
Da eriodus rima Caput Secundum.
norum Romae imperitavit i). Joannes XI, quique ei SUCCeS-
Culari gubernio omnino XClusi, in administratione spirituali Ecclesiae multas perpessi Sunt anguStiRS. 2'. Saecularium rerum gubernium iterum cum jurisdictione
spirituali conjunxit Joannes XII 055- 06 ), A L eu Loci filius,
cui antea fuit nomen Octavianu S*). Duodeviginti anno natUS, juvenis iste licentius vivens, Spirituali Suae dignitati majeStatem tueri non valuit, atque in omni Sua agendi ratione principiSSaeculari potius, quam Summi Pontifici imaginem praetulit. Altercatione ei exorta Cum Berengari II ejusque filio Alled Nerto, Italiae regibus, Otionem I 036-9T3 Romam accivit. Qui anno 61 denuo Alpes tranSyeSSUS, 2 Febr. 962Cum uxore Sua Adela id a Joanne Coronam imperatoris recepit ediditque celeberrimum Privilegium Ottonis δ), quo jus Pontificium in dominium temporale tutavit juraque, quae im- Peratori eSSent, CircumSCripSit Profectu deinde imperator, Berengarii et Adalberti regnum armi diluit. Jungente dein Joanne XII consilia cum imperatoris hostibus, Otto
Romam redux Coegit Synodum, quae gravi et intemperanti Sermon Prolata accusatione, J oram n e m demovit, ejuSque loco Leonem VIII 963-965 elegit. Neutra par Culpa VRCaVit. Ottici adeo fortiter tutabat Papam, ut huic parum cle PoteState Saeculari reliquum fuerit ε). Dein peccaverat imperator Cum Synodo in eum qui a nemine judicatur . Quamobrem multum abfuit, ut Communi isset omnium Cum Olim me ConSenSio.
i Mitteilunge de Instituis fir sterreich. Geschichissorschung 1902, Tom. XXIII, p. 50-126 Albericli II uno de Hirchensiaat. Primu papa qui nomen mutavit, fuit Joannes II 533-535 , cui antea nomen ei Curio Dein Joannes XI et Joannes XIV 983-9843, eo quod noluit Vocari suo nomine Petro Postea mutarunt nomen Gregorius V 996-999 et Silvester I 1009-l012): at qui successerunt quatuor id non fecerunt. Sergius U 1009-1012 antea vocabatur etrus cum adjecto Bucca Orca. Ab hoc inde tempore omnes post electionem nomen mutarunt. Cf. er, Compte rendu duo congres intern des Cath. Freiburg 1898, Cience rei.,
p. 1J8 sq. f. Eu en Halber , S. Mathilde cujus filius fuit Otto 4 d. Paris 1899.- Sicle mas riv. Otto de I f. die Rom. Hirche vom Jahre 962 InnSbruch 1883.' Libellus de imperatoria potestate in urbe Roma, Perta, Script. II, 719 Sq.