Emblemata selectiora. Typis elegantissimis expressa, nec non sententiis, carminibus, historiis ac proverbiis, ex scriptoribus cum sacris tum profanis, antiquis & recentioribus, illustrata

103쪽

C Equojure valet quaevis aequata potesas: Hocque misius uris, quo minor ensis erit. ΜFminit Plutarchus, ut quondam legi , senem Antiochum irrisisse hominem, qui sibi urbes aliena oppugnanti commentarium de justitia adserebat opinabatur enim, juris sive justi nihil praeter inane nomen existere, id esse aequius quod validius sive ut Tacitus eandem sententiam expressit Id esse jus , quod ei qui sis potest,

titile est. Idem sensit Carneades. probare conatur eoargumento, quod omnes homines natura duce ferantur ad suas utilitates, atque proinde sibi pro moribus varia sanxisse jura. quae sibi utilia arbitrarentur, saepe etiam & mutasse unde sequeretur nullum dari jus naturale, quod & statuit Poeta: Ne nnura potesjusto secernere iniquAm. Quanquam vero hoc minime concedendum, squidem homini propria est appetitus societatis, id est communitatis non qualiscunque sed tranquillae, atque proinde quaedam propenso ad ea sine quibus illa societas minime conservari potest; tamen quoniam nonnulli usque adeo indomitis cupiditatibus

agitantur, ut interim quid ad communem societatem conducat, minime attendant, alii alio opprimentes, ac denudan- teS

104쪽

so EMBLEMATA

tes, cum potentiores quaevis impune agunt, sit saepe, ut aliquis semetipsum ac sua conservare non possit , nisi viribus contra invasorem satis sit instructus atque propterea, tametsi optimo jure nitatur, jus illud suum omni careat essectu, si viribus destitutum sit. Ubi autem vires aequales sint, quoniam poten aeque potentem tuto aggredi non potest, ibi aut nulla injuria, aut si subinde oriatur, facile repellitur. Verissime igitur dixeris, concordiam optime ali atque quod justum est exerceri, si partes inter se sint aequales. Quanto enim quis potentior, tanto saepe & promptior ad laedendum,

quod si fiat,

Coid. V. - - - Cedit Tiribus aequum,

Tris . Victaque pugnaci jura sub ense jacent.

XXVI. NON

107쪽

Imponas cap ti leporino Vide torvam, Frustra erit, indigni militis ora vides.s Ronti nulla fides: nam plerique non tam est boni ac sortes quam videri volunt. Hinc illud Cliristi Iit Iudicare secundum faciem , sed usto udicio judicate. Non enim bonus atque sortis, qui externa specie bonitatem& sortitudinem prae se ferat, sed qui reipsa bonus ac sortis est. Bonus autem dicitur, qui aequitatem xjustitiam amat fortis, cui animus crescit in ipsa rerum dissicultate quique ad

mortem ita paratus est ut meminerit maximos ludi us morte finiri parvos multa habere intervalla requietis, mediocrium hos esse Dominos, ut si tolerabiles sint, seramus si minus, aequo animo e Vita, tanquam C theatro, exeamus. Fortis v ita es, ubisis.

Di promptus metuenda pati si cominus instent, VII rivit Et disserre soles.

Videre licet homines nescio quid magni Voce, Vultu laa hit promittentes , ubi Ver ad rem Veneri nullius pretii. In periculis timidi, sic ubi metus abest insati, pelle leones,8 corde lepores Eiusdem generis sunt hypocritae , qui dum

108쪽

si EMBLEMATA

, dum virtutem simulant, Virtutem non exhibent Boniam, ψέ inquit Augustinus, toti fructum in laude hominum ponunt De his Bernardus. H ocritae volunt esse timiles sine desspectu , pauperes sine defectu bene vestiti sine δε- licitudine e delicatae facis possessores sine labore , - aliis adulantes , aliis detrahentes e mordaces ut canes, dolosi ut vulpes s perbi ut leonesta intrinsecus autem lupi rapaees me Is dulcedinem , id est, inanis gloriae S latentis lasciviae , ut urs quaerentes Volunt esse sine authoritate judices , in visu testes ostremo fas accusatores , omni veritate carentes. Sed notandum quod olim dixit Dominus ad Samuelem: Homo perirat quod est ob oculos;