Emblemata selectiora. Typis elegantissimis expressa, nec non sententiis, carminibus, historiis ac proverbiis, ex scriptoribus cum sacris tum profanis, antiquis & recentioribus, illustrata

발행: 1704년

분량: 156페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

Bicquid habet mundus , regina secimia vincit. Fulmineoque ictu Iortius una ferit. REx Israel Ecclesiastes, cujus tanta authoritas, ut se facile contra omnes possit defendere, tribus verbis maximam veritatem compleXUS, Pecuniae, inquit, obediunt e lis momnia. Etenim pecuniam, quae genu O formam donare potest, reginam facimus omneS. Huic servimus omnes; huic palmam tribuimus omne huic omnia expensa, huic omnia seruntur accepta, in ratione mortalium sola utram

que paginam facit. Nec mi um. Nam quicquid eximium, quicquid splendidum , quicquid venustum, quicquid deni que gloriosum hominibus contingit, id a solius pecuniae sneficio proficiscitur dein Ovidius: Carmina Iaudantur, sed munera magn petuntur: Dum modo si dives barbarus ille glacet.

Ogurea sunt vere nunc saecula plurimus auro Venit honor, auro conciliatur amor. Auro servitia, auro fasces, auro miles in sero, exercitus in agro, auro denique Omnia comparantur. Virtus, forma, decus , divina humanaque pulcris

112쪽

s EMBLEMATA

Garus erit, fortis, justus, wens etiam S Rex,

Hinc illud Hesiodi

I ρ ριατα γαρ ψυχη παται δειλοῖσι βροτοῖοι. Pecunia anima atque vis P mortalium. Qua ratione permotus Bellerophon apud Euripidem dicit: Sine me vocari s mum, ut dives vocer. Nemo a bonus an HUes omnes quaerimus. Non quare S unde quid habeas tantum rogant.

Ubique tanti quisque, quantum habuit , fuit Fid habere nobis turpe sit , quaeris nihil

ut dives in viUere , aut pauper mori. Bene moritur, qui quis moritur dum lucrum facit. Fecuniae ingens generis humani bonum: Cui non volup a matris , aut blandae soles Far esse prolis, non sacer meritis parens. Tam dulce s quid venerit in vultu micat. Merito illa mores caesitum atque hominum movet. p . iam Re Re tamen Cicero maduca semper S mobilia haec esse μ' duxi non virtutis atque ingenii , sed fortunae ac temporum munera quorum ego non tam facultatem unquam copiam expetendam putavi, quam is utendo rationem, in carendo patientiam.

XXVIII. NON

115쪽

XXVIII.

NON MINOR ES VIRTUS QUAM QUAERERE

IIuvat ingenti congesta pecunia acervos Ni te servandi provida cura tenet. ΡArsimonia magnum vegligat. Unde Mecaenas ad Augustum ait: Divitias magnas collegi, non tam multa acci endo, quam non multos sum us facieudo. Pertinet huc Christi praeceptum de colligendis fragmentis: Mquod ait Cicero Parsimonia res optima in privatis familiis in Republica. Justinus dixit Genitrix virtutum si a xx frugalitas. Nam ut animus luxu solvitur, inquit Seneca, ita frugalitate i matur. Moderatus autem opum usus eum magna sapientiae laude est conjundius, secundum illud Τhomae ori: Utere divitiis tanquam moriturus S idem Tanquam victurus sarcit divitiis. Parcere divitiis qui tempore novit .uti, Me modum servans inter utrumque smit. Contraria vero adjuncta prodigalitatis concomitantia & Onia isequentia sunt pessima. Concomitans est turpitudo. Nam Cicerone teste turpismum es sinere rem familiarem dilabi. Consequentia sunt paupertas, rapinae surta , honoris jacturas

116쪽

s EMBLEMATA

ctura Hinc Tiberius Caesar prodigos senatore cum ignominia ab ossiciis publicis removit Pertinet huc vetus illud: e di care domos S parcere corpora multa paupertatem Froximus es aditus. Nec nom illud Horatii: Serviat aeterrium qui parvo nesciat uti. Exemplum autem Parsimoniae insigne habemus in Pomponio Attico , quo, cum opulentia assueret, nemo sui minus emaX, minus aedificator Cato senior Gebat, duobus

proventibus se rem familiarem regere Maugere parsimonia Magricultura, quarum altera frustus praebet, altera modum usus adhibet. Cavendum vero, ne sordida sit parsimonia,

Min avaritiam degeneret. Avaro enim quid mali optes, nisi ut diu vivat ΤXXIX. AS

119쪽

Bid ruis immen sis , Leo , fretus varibus i ecce. Frustra es sis astus ingeniumque citent. NArrat uiisterus in sua Cosmographia, anno supra millesimum quadringentesimo is septuagesimo , orta disiensione inter Episcopumis cives Colonienses , duos Ecclesiae Cathedralis Canonicos consulem quendam sibi imVisum, postquam eum verbis blandis ad prandium invitassent, fraude illectum, camerae sive cavernae inclusisse, parato ibi, quem habebant Leone jam satis fame macerato, ut hominem vivum laceraret illum Vero, simulac Leonem irruentem vidisset, protinus manum lacinia tectam belluae gutturi ingessisse, atque hoc modo pene iussecatam gladio trajecisse Lysimachus quoque , Agathoclis filius, saevissimo Leoni o effus subito manum pallio inVolvit , atque ea ori bellus ingesta , simulque praehensa ejus lingua facile enecavit. Capitur etiam eo velatis oculis, ut his versibus non nemo innuit:

Vincere si saevum cupis S incire Leonem: Fac oculos vincas, S eo victrus erit: In pugnis oculi primum vincuntur S aures: Lumina qui soluit vincere, vi ror abit. H DO-

120쪽

s EMBLEMATA

Docemur igitur hoc emblemate, consilio Marte saepe plusessici quam Vi. Hinc illud Graeci: rs es hominibus sortus infortunii. I b. α Ovidius dixit: - Ubi vincere aperte Non datur, in sidias, armaque tectaparant

Fraude gerit virtus

SEARCH

MENU NAVIGATION