장음표시 사용
231쪽
222 DissERTATIO IV. non adridebat hocce decretum , ut quo a Pontifici nimis favere videretur. Notat e iam mimburgus nullam heic quoque in Ρ.3ntificem qui reformationem detrectaret, poenam decerni , contra quam Germanisae Nationi visum maxime fuerat. Statuta praeterea fuit forma in eligendo Pontifice servanda. SΕssio XLI. Post lectam Clementis VI. eonstitutionem ingressi Conclave Cardinales XL. atque ex quinque Nationibus electores XXX., tum concordibus suffragiis tertio post die x I. Novembris Odo Calumna Cardinalis
Romanus Pontifex renunciatur , Martini V adscito nomine . . M
SEssio XLII. 28. Decembris. Post hanc22. Februarii Martinus V. duas adversus mssitas constitutiones Episcopis & Quaesitoribus Fidei Poloniae, Angtiae , Germania, ubi Micless, atque Hussi errores fuerant potissimum disseminari , inscriptas emisit. Interea POIoni urgebant , ut quemadmodum Nationes singulatim atque adeo Cardinales faciendum esse statuerant, libellus Iohannis de Fal enberg veluti haereticus a Marinaino V. damnaretur. Quum autem Martinua ereretur, De hujusce libri examen diutius, quam par esset, Patres Conseantie detineret
232쪽
CAp. VIII. I. 4 223 eontra vero ut Gerson refert 24 , pro parte Dominorum Polonorum interjecta esset appel. Iatio ad futurum Concilium , nisi Martinus P jonis ea in re satisfaceret , lata est , ut
, , dicitur, in Consistorio generali , & pu-
, blico, quod ultimo Conuantiae celebratum is est, minuta quaedam sub sermula bullae . . se continebatque in nullo casu licere apisti pellatione in a Papa iacere , nec ejus is dicium in caussis fidei declinare ε. Quin idem Gerson in Tractatu, quem praenotavit: suomodo, an Iiceat a summo Pontifice appellare seu eius iudicium declinare , id non amplius quasi ex incertis rumoribus dubium ut in aeulogo, sed veluti rem plane comper. tam narrat, edita in Concisorio generali celebrato Constantiae Io. Martii Constitutione Martinum decrevisse : nulli fas est a suis premo Iudice , videlicet Apostolica Se- de , seu Romano Pontifice Iesu Christi,, Vicario in terris appellare aut illius i ,, dicium in caussis fidei squae tanquam maino jores ad ipsum, & Sedem Apostolicam deis,, serendae sunt 3 declinare. ε . SEssio XLIII. a I. Martii Concordata a Martino eduntur de Resormatione a Nati nibus probata. duum autem Natio Germantea inter octodecim, qui a suturo Pontifice deciderentur reformationis articulos Conis
cilio oblatos hic quoque propositus esset:
- in Dialog. 3 I. pro Constant. Coneu.
233쪽
deponi , atque electo Martino hunc maxime articulum urgeret, respondit Martinus
as) non υidetur prout nec visum fuit in pla-νibus Nationibus tirea hoe aIiquid nomum sa-
rui, vel decerni si ρὶ . Sass1o x LIV. Iρ. Aprilis . In hae deis
eretum Mariiηi lectum probatumque suit de ιοιο futuri Concilii proxinκ celebrandi. Sqssio XLV. & ultima et a. Aprilis. Diia solvitur Concilium . A me tamen quam Marintinus V. Patres dimitteret . quum iterum
Poloni , ut Iobannis de Fal enberg libellus
tanquam haereticus ad mentem Concilii notaretur , vehementissime flagitarent , atque tumultus ea de caussa suborirc tur, Pontiri sex imposito omnibus silentio, dixit, reis se spondendo ad praedicta: quod omnia , dc
singula determinata, conclusa, & decrera, , in materia si dei per piaesens sacrum Conis ei lium generale consantiense conciliariter ,, tenere , & inviolabiliter observare volo,, bat,
234쪽
, , t af . numquam contra Venire quoqit I
, modo ' ipsaque se conciliariter facta a d. probat, dc ratificat, & non aliter nec a
235쪽
De sensu Deeretorum Constantiensis Concilii.
I. Uae hactenus ex historicis Conseantiensis Concilii monumentis protulimus, viam decretis, de quibus mihi cum Febromo disceptatio est , intelligendis aperiunt. Sed ipsa decreta ex quincta sessione
Primo declarat haec Saneta Synodus Con- , stantiensis , quod ipsa in Spiritu Sancto, legitime congregata, generale Concilium faciens , & Ecclesiam Catholicam reprae4sentans , potestatem a Christo immediate habet , cui quilibet cujuscumque status vel dignitatis , etiam si Papalis existar , obedire tenetur in his, quae pertinent ad , fidem , ad extirpationem schismatis , ac, generalem reformationem Ecclesiae Dei iti, Capite & in membris . Item declarat , , quod quicumque, cujuscumque conditionis, status , vel dignitatis , etiamsi Ρapalis e- , xistat, qui mandaris, statutis . seu ordi, nationibus, & praeceptis hujus Sanctae SP. nodi . & cuiuscumque alterius Concilii, generalis super praemissis, seu ad ea per, tinentibus , obedire pertinaciter contem, pserit, nisi resipuerit, condignae poeniten, tiae subiiciatur &c.
236쪽
CAν. VIII. II. 227 eo ista sensu adcepisse, ut Conisellium generalium Synodorum etiam exrra casum schismatis in Romanos Pontifices minime dubios; certoque legitimos potestatem, eamque cogentem definierit , dubium non est . Quamobrem non erat , cur Febromus suas illas Giυersitates Coloniensem, Erfordiensem , Cracoviensem Sc Mennensem pro sua s eadem est quae Basileen una Synodi Confian. interpretatione jactaret cr . Quum enim illae tunc Basileensi schismate implicarentur, mirum non est , eam Constantiensibus decretis explicationem coaptasse , quae BaiDenserena erat,' horumque rebus maxime consentanea videretur . Quod idem de The
logis ac Cardinalibus intellige, qui pro
fleens Concilio decertarunt, ab eodem Feis ronio citatis a J Jacobo de Paradiso Erfora, Iacobo de Segoet ia, Musa se io, misnbormitana; Cui an o santequam peri pecta rei veritate ad Eugemi partes transiret i 3 3 .
237쪽
Basileenses quique illis Theologi adhaelere ,
recte senserint . Ego vero interritus dico, dico s
is sceret, Scripturam, sanctos Patres, aliosque Seriptores,, Ecclesiasticos manis Beati Petri ccessoribus favere ; si se mus semper adlata sit sententiae Pontifici super Concilia
,, praerogativam adstruenti . Et quia aliquid contradicti ,, nis genus apparebat , eomponere illud conatus est his,, verbri : Paya romyuam Papa, nempe tamquam Pame, γ,, Pontifex Ecclesae, iudicari non potest, nee dei iei a Com, eitio; quia quatenus es dinuitare ornatus, Ecclesiae supe- rior . ος Iudex est ', sed quum summis ae nefa iit vitiis, se atque criminibuν pollueretur, infretor ei esset, re Concia
,, ιium haberer potestatem , er jur in ipsimu a Christo Iesu
,, brum mire, quod scandalum pariat, infidiaris . Ast quo- ,, modo concip)endum est, Papam, tanquam Papam ludia ,, eari, & deiici μ Concilio non posse, quia, quatenus ea is dignitate ornatus, Ecclesiae superior, α Iudex est ; &o tamen quum sit inmis, di nefariis vitiis atque criminibus,, polluatur, Concilium habere potestatem, es ius in ipsum ,, a Christo Iesu proveniens; nisi dicatur Pontificem in iis, qitae tanquam Papa fuit quemadmodum quum encetis Fidei veritates, di praescribit regulas morum , ae disci
is plinae Superiorem S Iudicem Ecclesae χse . sed in
ctiminibus, quae tanquam privatus homo perpetrat e. g. quum haeres m sustinet Ecelefiae Subdi, atque plemis a Cinneilio posse erum etiamfi hae in re aecinime sibi ,, constet Dio litis, quidquid praerogarivae tribuat Conciis lio; absolute tamen ruetur , haud dicendum, Concilia se superiora esse Pontifice, sed contra Pontificibus subii et . Id enim adserit atque probat pluribus articulis eiusdem Tractatus, toto sere seenndo atque etiam tertio . Nuncis ergo, inquit ille Iib I. ore. a. ' iuxta tenorem articuri li huius probandum per Testes icioneos , San Edisque D ,, ctores, ac Patres, quod Papa toti, atque universali E ,, clesiae praesit , sique Pastor. Princeps, Caput, ct m π suqer eum &e. Quod auctoritate Patrum, aliorumqu.
238쪽
CAP. VIII. II. 22st dico, errasse illos , dc COUantiensbus alia omnia, quam quae spectarunt, turpi fallacia adfinxisse. Testem hujus rei habeo, qui Fe-hronius omnes Academias , atque adeo universos Basileenses vincat auctoritate. Eugenia IV. in Constitutione Mo es, quam Flerentino probante Concilio a. I 39. edidit .
Ibi enim haec de Basileensibus quod ad rem
praesentem adtinet. uibusdam decretis , is licet per unam tantum ex tribus obedienis ,, riis post recessum Jobannis xx III. sic in ea. dem obedientia nuncupati ,-schio,, smate tunc vigente editis inhaerere te dicen-
, , res tres propositiones, quas Fιaei veritates vois M cant .... protulerunt . quarum tenor se-
quitur in haec verba. Veritas de potestateri Concilii generalis universalem Ecclesiam repraesentantis supra Papam , & quemlibetis alterum, declarata per Constantiense & hoe se Basileense generalia Concilia est veritas is
dei catholicae . Veritas haec quod Papari Concilium generale univertatem Ecclesiis is fiam reprae lentans actu legitime congrega- , , tum super declaratis in prae sata veritate,
elesiasticorum scriptorum illo articulo 'ro'at, atque ex tremo , ubi ait: ut finis huius tractatuit connee .irur prinei pio sito, rursus claris ne reor prib indum, Quod in principim eius constat probatum , ut puta , quod Papa ., toti Glesiae, e nixincturi adceptae , praesideat ; eiusque is rectar, Princeps, ct Judex, east ir, Caput, Sponsus . M Pontifexove em sistar, quod amplius . quam probatum ,, est non arbi rabar probandum, en quod piae inaue a hseri ipsum suffieienter, es s uper suffcienter demonstrent
239쪽
23o D IssERTATIO IU. si aut aliquo eorum, sine eius consensu nul- , , latenus auctoritati ive potest disio luere, aue se ad aliud tempus prorogare , aud de loco,, ad locum transferre, est veritas fidei Ca- , , tholicae. Veritayibus duabus praedictis per , . tinaciter repugnans est censendus haeretiis cuS In hoc perniciosissimi, dum se luam malignitatem l ub veritatis suco c ,, lorant, Consantrense Concilium IN MAAA LUM AC REPROBUΜ SENSUM , ET AM SANA DOCTRINA PENITUS ALIENUM
pertrahunt. Quid plura λ Ipsas illas Basileensium veritates Et g nius se juxta pravum ,, ipsorum Basileensium intellectum , ouem ,, iacta demonstrant, veluti Sacrosanctae Scri- , , pturae & Sanctorum Patrum & ipsius Comis flantiensis Concilii sensui contrarium, necis non Praefatam adiertam declarationis seu ,, privationis sententiam, cum omnibus inisse de sequiitis, & quae in laturum sequi pos- ,, sent, tanquam impias & scandalolas, nec non in manifestam Ecclesiae icissuram, ac
si omnis Ecclesiastici ordinis & Christiani
Principatus confusionem tendentes, ipso se Sacro adprobante Concilio damnat & reis is probat. II. Id enim vero satis esse deberet . ut quum Interpretationem Conseantiense sus decretis a Basseensibus adhibitum Febronius revi incet, eam plane reiiceremus . Sed praestat hominem de Eugenio ut Basitiensium sectat
240쪽
Chr. VIII. II. 23l rem decet, coiitemptim & calumniose nec de Florentino ipso satis reverenter loquentem ipssociantiensibus decreris,& certissimis quae suis
pra adtulimus, monumentis redarguere. Ex
his autem primum constare ajo, nihil minus constantienses, quam de aliquo fidei dogma te in illis quinctae Sessionis decretis proponendo, ac desiniendo cogitasse. Notanda heic est potissimum formula, qua haec decreta jubente Synodo lecta & publicata dicuntur per modum Constititιosum senodalium s ). Hoc
enim Consi tutionum senodalium nomine an
non aperte indicatur, ipsum de Concilii generalis auctoritate decretum non fuisse ediis tum veluti fidei dogma, nec doct rinam ex Catholica fide credendum constituisse R Materies equidem reserri ad fidem potest . verum non ea omnia fidei decreta sunt, quae in rebus ad sdem pertinentibus versantur ,
illa solum ejusmodi sunt, in quibus aliquid
fide credendum, damnandumve ita decernitur, ut qui secus sentiant, a Catholica fide alieni, ab Ecclesia praecisi , anathemate a liisve similibus censurarum formulis percussi designentur. Ipsi Consontienses Patres. dum Miciosi, Husi , & Hieroumi Pragensis errores Decreto Fidei aliis in sessionibus condemnarunt , receptam hane Canonici judicii