장음표시 사용
241쪽
DISSERTATIO IU.nem &e. Quum ergo nullam haeresis aut a. liam similem notam quinctae Sessionis decre. tis addiderint, quid superest, quam ut dica.mus, ea revera per modum Synodalium Conis
yιtutionum, quae quid illo tempore agendum esset, declarent, fuisse condita divulgataque λQuid λ quod in ipsis Actis haec decreta a re bus fidei aperte distinguuntur. Postquam enim isthaec decreta fuisse a Ponaniensi lecta per modum Synodalium Constiιutionum in illis refertur, addunt Acta , eumdem Pasnaniensem in materia fidei, & super materiaJobaa. nis reis legisse quaedant avisamenta . Gerson equidem de illis decretis agens in sermona
pro magio Regis Romanorum, con cribenda i quit, prorsus ese mib. videretur in eminentio. νιbus locis, vel insculpenda per omnes Eccle . os Ialuberrima haec DEFINITIO, LEx vel RE. CUL A tanquam diretitio fundamentalιs, o ve-ι ut infallibilis. Petrus vero de in Tra.
Harii de avfλονitate Ecclesae sue in loquens de potestate Concilii supra Papam: haec, inquit,s conclusio in condemnatione m deposti me Iohannis Papae XXIII. matticata es per hoc Conciliu/u generale CUIUS DETERΜINATIONI CONTRADICERE NON LICET; immo con-
Irariam opinionem vocat erroneam 6ὶ, idque satis patere ait ex actis in hoc Sacro Con.
xilio. Verum haec nihil aliud sunt , quampriis
242쪽
privatorum Theologorum censurae , quae eo minaris faciendae lunt, quod uterque malorum, quae diuturnum schisma gravissime adtuleiat, pertaesus verebatur , ne si quid generali Concilio decederet auctoritatis, set,isma evelli nequaquam posset. Ceterum ipse ille Gerson non uno in loco 7 fateri de-huit, eorumdem decretorum doctrinam ipso Synodi tempore suisse palam impugnaram a multis, quin idcirco a Patribus Constantienis
fibus haeretici habiti fuerint ; immo siquid intelligo , illa a decretorum fidei dignitate onge abesse ipsemet vel invitus fassus est ,
dum ea maxime extollens non tamen abs
lute infallibilem, sed modo adhibito et=elut in is fallibilem directionem insculpenda per omnes Ecclesias praedicavit. Petrus vero de Alliaco in ipso illo libro , quem nobis Febromus obi jcit 8), satis ostendit , aliam omnino fuisse Patrum Consantiensium sententiam , quam ut fidei decreta edere voluerint. Nam ut Conciliorum in Romanos Pontifices potestatem probet , acta Constantienses Concilii
appellat, ea nempe, quae in condemnatione depositione Iohannis Papa XXIII. PR ACTI CA. TA suerant per illud Conciuium generale; deo Cretorum ne meminit quidem . Disputatio.
nem porro suam pro Concilii tacumenici
243쪽
DIssERTATIO IU. auctoritate his verbis concludit. suae tamen non definitiυe determinaηdo , sed Metrinaliter suadendo posita sunto nam hujus rei desinit nem sacri Concilii determinationi submitto . Nondum ergo hujus rei definitionem a Conisellio-credebat: haec autem mulisto post quinctae Sessionis decreta perscripsit q) . Quid ergo Febranius ad Alliacensem
provocat ZIII. Aio deinde , haec ipsa decreta non tanquam fidei definitiones, sed veluti Du dales consitutiones con siderata unum schisma, quo tunc Ecclesia dilacerabatur, atque uni inus Conseantienses Concilii , vel alterius si forte quod illius quemadmodum Pisanae Sy- . nodi conatus in irritum cederent, aliud cogendum foret , ejus schismatis tempore auis ctoritatem spectasIe . Id multis in Antifebr nio effeci s Io . Heic decreta ipsa , atque universam, quam Synodi Patres inierunt, agendi rationem breviter expendamus . Pra. nno declarat haec Sancta Duobus Constantienis sis, quod ipsa in Spiritu Sancto legitime congregata dcc. cur IPSA 8 An non Consautia enses Patres, si universe de omnibus generalibus Conciliis ea statuere ipsis mens erat,dieere infinite debuissent : quod isnodus is Spiritu Sancto legitime congregata , generat Gneitium faciens oee. Θ Non ita loquuti sunt,
verumco Vide q. I. ad Seg. XXII. Oo T. II. pag. 3 s. seq.
244쪽
verum non alia profecto de caussa , quam quod ad unam iptorum Constantiensem Syn dum pertinere, quae edicebantur, debere sentiebant. Praeterea quo ista decreta spectent, unde tutius quam ex Concilii fine, colligamus λ Intelligentia enDn dictorum , ut S. Dia
cendi : quia non sermoni res, sed rei es sermo subjectus. Finem Vero, cur Synodus coacta suerit, docet, quod decretis proceemium praefigitur: is Haec Sancta Synodus Consantie is si & generale Concilium faciens pro exisse tirpatione praesentis schii malis, & unione,, ac resormatione Ecclesiae Dei in capite& in membris flenda ad laudem omni
se potentis Dei in Spiritu Sancto legitime,, congresata, ad consequendum facilius, sese curitis, uberius , ac liberius unionem ac se resormationem Ecclesiae Dei, ordinat, di L,, finit, ita ruit, decernit & declarat, ut sein ,, quitur. Unus hic erat celebrandae Syrinodi scopus extirpatio Schismatis , nec cuius.
cumque, sed PRAESENTIS unio ac reformainrio Ecclesia Dei in eapite m in membris ; unus quoque hic fuit decretorum condendorum finis : ad consequendum facilius, securius, ac liaberius unionem ρο νeformationem Ecclesiae Dei ordinat , disinis me. Non . ergo generalia isthaec decreta erant , atque extra ejus schismatis tempus servanda, quum ad unam illius
245쪽
236 DIssERTATIO IU. lius exstinctionem Patres intenderent . Qua. re in primo decreto Pontifices quoque sibi parere jubent, sed in his, quae pertinent ad fidem, extirpariovem dictι Abismatis, mreformationem Ecclesae D i in capita θ' in membris: quibus verbis ea omnia complexi sunt Patres, quae ad Schismatis extirpatιonem necessaria erant, nihil praeterea. Ipsa enim, quae heic indicatur, Fides, nonnisi ad eam' resertur persuasionem , quae ut supra Ia)monui, tunc vigebat, Papam, dum μηtf-catum ob Ecclesiae unionem ἰmitrere renueret,
sanquam haereticum, oe sebismaticum damnari
IV. Quid egerint Patres , consideremus. Exstrinxerunt utique schisma, sed Gregoritis XII. eorum hortatu Pontificatum sponte diamisit. Johannes vero XXIII. depositus quidem a Concilio suit, sed ne lata in eum sententia nutaret , cogitatum primo fuerat de obi jciendρ illi haereseos crimine, deinde postulatus est eius adsensus, quem multo aniseea promiserat, eumque publicum & solemnem praebuit. Tandem in Benedictum XIII.
edidere sententiam, sed tanquam Schismatiis Cum , & haereticum ' ut qui sub Concilio finem in apertum sebisma , & in haeresim prolapsus Patribus visus suerat . Ea scilicet
O3 Apud Hard. T. IX. ConeiI. GI. Io 3. aliam eυ licandi ea verba-pertinent ad fidem viam init ei. P. Horarius Iustinianus, quem vide M.
246쪽
Concilii Patribus erat sententia, quam non multos ante annos tradiderant si ) quidam Magistri Parisieses in duabus epistolis ad familiarem memorati Benedicti XIII. quem certum Pontificem iudicabant. In prima epistola inter aliquot quaestiones , quas sola vendas proponunt , haec decimo loco legiatur : Utrum Deus , qui solus oe nullius alius plenitudinem Ecclesiasicae potesatis, seu audi
ritatem Papalam dare potes , dederit umquamν alicui personae, vel communitati creatae potes rem auferendi illam ouEctoritatem a Papa, quam
immediate ipsemet I a contulit. si se, ex
quo textu Sacrae Scruturae , vel alterius cujuscumque, cui Papa credere teneatur , hoc possiν
haberi y In altera vero epistola quaestiones seu theses varias cum suis responsionibus subiicientes ad thesim XII. qua suam sentenotiam exponunt circa quaestionem X. prioribus litteris propos tam , haec pronunciant et
Sicuti nulla creata persona , nec communitas totius Ecelesia militantis potest nec umquam potuit dare Papae immediatum CHHi mcari tum et ita ηee aliqua talis persona. vel communitas potes auferre sibi invito illam meariatus auctoritatem, quae eidem non ab hominibus, sed a solo Deo es immediate eollata. His imbuti dogmatibus Consantienses Patres , etsi trea illos de Pontificatu contendentes veluti duinhios Pontifices habebant, ne ipso quidem ,
ut x T. IV. bisor. Universiti Paris.
247쪽
DIssERTATIO IU. ut Sebelserates ostendit, excepto, jus tamen obedientia Constantiense Concilium nuncupabatur, non tamen Iobannem ausi sunt ante solemni sententia exauctorare, quam
ipsius adsensum exquisiissent , atque impetrassent ; tum vero Benedictum deiecerunt , quum ex ipso schismatis & haeresis crimine ab Ecclesia separatus iam a primatu exciderat, suoque vitio ac voluntate primatu sp'liatus Pontifex amplius non erat Concilio praestantior , sed juri 3c sententiae Concilii suberat. Quid enimvero Ρatribus opus erat tanta in dubiis hisce Pontificibus deturbandis cautela , si in ipsos quoque legitimos certosque Pontifices sibi ius esse illos cogendi , atque ubi parere abnuerent, poenis muloctandi sessione quincta definiissentὶ Quae porro schismatis exstinctionem consequuta sunt, idem apertius ostendunt . Magnam vidimus
is in in Concilio excitatam fuisse quaesti
nem , quod Natio Germanica ab Electo Ponistifice exigendum contenderet , ut ad decre ta a Nationibus capita , antequam corona retur, Ecclesiae Resormationem curaret . Ob- Biterunt vero aliae Nationes tam aequis uti
videbatur, Nationis Harissimae postulatis. Immo ea demum de caussa obstitere , quod electus ligari non poterat . Ita ne ergo Decretorum Sessionis V. tam cito obliti erant Ρa. res, ut quod jus sibi in Pontifices tunc ad
248쪽
CAp. VIII. II. 23ρ seruerant, id nunc sibi denegarent 8 Minime vero ; sed Sessione XXXVIII. hoc sbi lus dei, garunt, quod Sessione V. illud sibi non nisi in dubios Pontifices adseruissent . Neisque illud omittendum , in secundo quincta
Sessionis decreto Pontifici, qui mandatis aut praeceptis Concilii obedire contumaciter contem.
erit , poenas indici : ubi tamen de futuro legitimo Pontifice actum deinde est & quae peragenda ipsi forent a Patribus sancitum , omni poenae minitatione abstinuerunt si o). Unde haec tam diversa agendi ratio , nisi quod in quinctae sessionis decreto solum du-hii Pontifices spectabantur, in ceteris suturus certus, & legitimus Pontifex λ Non erago generatim omnia recum enica Concilia , etiam extra schismatis illius casum aut certos indubitatosque Ρontifices Conflantiense
suis illis decretis comprehendit; sed quae sibi ad schisma exstinguendum agenda tunc essent, dum actibus iisque dubiis Pontificiis
hvs Ecclesiae res administrarentur, solum m do declaravit. V. Haec tam clara sunt, ac firma, ut nullis Natalis .inexandri, quem nos adire Febronis
iubet, argutiis atque fallaciis aut obscurari avt labefactari possint. Quoniam vero ille Theologorum auctoritate plurimum delectatur , aliquot ex illis . qui nobiscum sentiunt , Theologos lubet adscribere ; non illas quia . dem
249쪽
νio Megare 's, aut cum Cubano comparandos Febronius credat , sed certe non posthabendos Iacobo de Paradiso Eoordiensi quem n mo nosset , nisi Goldaso impio & haeretico nebuloni placuisset ejus de septem EecIesistractatum ineptiarum aeque ac maledicentiae plenum in magna illa atque adeo mala de Monarebia volumina inferre . Italos tamen nominabo ; L anienses tantum ac pr
. Jacobus Latomus si cujus verba recitat Lupus in suis ad Gregorii VII. dictatum
commentariis, ita ait. V Argumentatur Alam
,, gimus. Concilium Constanti ense determinais,, vit, Concilium esse supra Papam : scut. σ- huius deteνmixationis issum ibidem semavit, , , Aemaendo oe flatuendo Papam . Dicendum ,, I. quod Martinus non est audiendus ali ,, gans pro se Concilium, cui aper re & comis tumeliose derogat , ac salsum imponit , - dum dicit inter cetera, Concilium damis,, nasse , quod divisio humanorum actuum ,, sit per immediata, sic ut nullus sit actus se medius inter bonum 3c malum: sed Conisse ei lium damnavit unum articulum Ioha isse Hur &c. Secundo tale decretum in actisse Concilii Constantiensis nusquam legitur eois sensu & tenore verborum , quo Martinus alla
250쪽
CAp. VIII. II. p4I,, allegar. Unde Sessione 4. sic legitur: H ec,, Santia S=nodus Constantiensi c. . Ecce main ,, ni seste patet, quod decretum illorum Pa- is mim non loquitur univeri aliter de quali-- bet Synodo universali ; sed de illa singuis lariter , pro cujus tempore non erat in Ecclesia unus Pastqr totius Ecclesiae induisis bitatus: quum eo tempore tres diverti seis gererent pro Romanis Pontificibus . . . Ad-
,, de , inquit Lupus, quod Concilium electo
se Martino petiit ab eo confirmationem deis, , cretorum suorum , juxta morem antiquum is observari consuetum in Conciliis. Praeteo rea in litteris condemnationis errorum
se manifeste apparet. In quibus Amra ιs V. se adprobante & consentiente Concilio da mis, , nat celtos articuloS, quorum unus: siι dPetrus non es , nec fuit Caput Ecelasne is Catholicae . Alius articulus est , de quom mandat praefatus dominus Martinus V. is Praelatis & Inquis toribus Fidei , ut in- , , qui rant suspectos de praefatis erroribus, & quaerant ab eis utrum credant: Puod Papa Canonice elecIus sit successor B. Petri , ha- bens aus oritatem supremam ιn Ecclesia Dei. Heic vides adprobante Jc consentiente se Concilio, determinari errorem esse, quod se Papa canonice electus, non habeat supre-- mam potestatem in Ecclesia : quod nociis stat so ut cum eo , quod Concilium sic Antis Κιnd. T. IL Q. -