장음표시 사용
61쪽
rmo etiam,quia me anguinis missione utendum: nam sep ttam in 1κ inatio ne coniuncti sunt, magnitudine. Cuius ratione conliante viri Aeuto te, sanguinem ducere oportet ex sententia Hip. m. Rψd in trincipis acutorum, ut plurimum turget materia; sed non Prima a- sequitur, quod ideo sit purganda,cum licvastellione potius, quam purga- 030βης -- educenda, ut scripsit Hippocrates Septi transues inflammatio 4. Acuto. nes,s praecoruioru intentiones, in recta ceruice, liratione sicca, quibus,, pus non subcst, hepatis dolores,oel lenisgrauitates, ta supra si tumis transnersium dolores, ct morborum collectiones,solui non possunt, si quisse medicamento purgare aggrediatur: nam uenae siectio in talibus praecipuis eII. Haec illesed raro est acutus morbus sine his deo D pius venam ρω- re, quam purgare licet virtute cosi te,utrumq auxilium moliri possimus;conuenit tamen magis purgatio ,in conuulpone, colico dolorcialesque ex figidis caussis magnis morbis ortis. Altera a. Quod praemeditatio multas bet coditiones. Prima debet feri circa r nimδduςr mcdij eleelionem,an viedum sit phlebotomia,vel potius purgatione.De '' inde se purgandum es edicamenta eligenda quae minus noceant febri p . omne enim medicamentum purgans calidum est, atque siccu,uel essectu Ῥtrumque paritun acutis tamen sine febre boc nocumentu non timemus. Tuterea considerandum an intestina sint obi Iructa astercore duro tunccbflere adhibi mus. ihil utilitatis terre potes, unam diem expectare in turgente materia ad purgandum, ut innuere videtur Galenus;tum pturgens materia praeparationem quod tenuis sit, 2 velociter moueatur . 1 hi, non admittat,tum quod cuneiatio illa periculosa eIi,adeo ait occasio reme iij transeat: quamobrem sci sit Hipp. Inualdὸ acutis mouentam eo
' ipso die, si ad sui expulsine materia incitet: differre enim in talibus m' lum. Sunt c, alia multa contraindicantia purgationem, ut morbi natu ra , agri aetas, tempus: quippe qua omnia inuicem ita comparare oportet,νt purgatio,quam molimur,maius asscrat iuramentum quam cum
CV M Hipp. scopos euacuationis Helenus tractaset,an, quia,qua
tum quando,quo loco,quomodo evacuandum est; Nunc haec omnia sub paucis uerbis ad memoriam reducit. conferentia, ac tolerantia laudabilem faciunt evacuationem Vt duobks conditionibus allatis,unde maximὸ si purgatio laudanda
demo rci ; fcri enim potent ut aliqua cociditio ex superioribus dest C
62쪽
In Primum Aphoris Commentaria. 26
σtamen vacuatio sit boοφ . Diuifiix inhori sint breuitas diuisionem non admittit. Bona euacuatio per ea iudicanda ess,quae perpetuo cum illa iunguntur. Demostra Sed conferentia, ac tolerantia sola perpetuo omnem bonam euacua- tionem comitantur. Laudabilis igitur euacuatio a conferentia, o tolerantia, iudicanda. Maior per se clara es. Minor vero probatur; quonia aliquando non Diam cruda, sed praua cum conferentia, ta toleratia educuritur, quamuis raro admodum, ut crisisper urinas nigras: aliquando accidit, ta permariegata, meraca alui excrem nta' Prima anicuod Minocrates duplici ratione destribit excrementorum e pusio uod uel nem; altera per excrementi qualitates; altera per conferentiam, ac tole sio.
rantiam et nam in Prognossim laudabilestutum a nas,primo modo ait tale esciquod commixtum ess ex fauo,ta rubro,cito,ac promptὸ expellitur : at secundo modo ait,omnia sputa, 's dolorem sedant, bona se: sicuti quae non sedant mala. seconda tamen est fidelior descriptio: quia per praua crisis aliquando fit. ita tade purgatione dicendum, quod ea bona eri, qusit humoris peccantis coeli,quantitat tempore, loco conuenient sed melius per conferentiam: tolerantiam,
63쪽
tionis . Diuisi . Demon Rratio. Prima a m maduerso
Α FONS E CAIn Secundum Aporismorum Commentaria.
Quo in morbo somnus laborem asseri, acci
V M Hippocrates ἱn praecedenti libro de CMors
rum curatione per dierum,Pharmaciam, ta C rurgiam pertractasset,in hoc secundo volumine accedit ad prognoIIicum: plurima enim eius pars in cogo scendo morbi euentu consiluit; licet nonnulla interponat,que ad dignotionem, ta curationem magnope=ὸ conducunt. In prima igitur hac sententia Iomnum assumit in considerationem ι quid ex eo in acutis praedicendum sit,d
Quo in morbo somnus laborem assert, es Vibale, si verb&uationcm . novi uitale. Vt signa, quae ex somno deducuntur magni facienda sint a GMedico, si quidem vel ex ipsio solo ct mors, alus coniectari liceat.
Diuiditur Aphorismus in duas partes; in quarum prima mortem ex somno praedicendam; in altera vero salutem ostendit. Illud, quod significat naturam superari a morbo, est lathais. Sed labor ex somno significat naturam superari a morbo. Ergo Labor ex somno est mortalis, Oper consequens utilitas ex somno salutaris. Maior es per se clara.Μhior autem oriendituraquia per somnum maximὸ viget calor innatusnquare maior eo tempore pugna contra morbu Quod si non solum non leniuntur 1ymptomatased augentur ex eo igni. HI naturam morbo sucumbere. Quod tria ν it Medicus de morbo;dignotionem scilice prognosticu, a'. curationem: dignotis es necesiaria, quandoquidem ex ea dependent reliqua duo. Prognosticum multis de caussis Medico est necessarium: mper istud non solii unius hominis,sedoνuiuerse prouincis morbos pucauet Medicus , per hoc Gloria Medico, uri obedientia, .stis dignitas conseruatur. Non immerito uitur Hip. tam multa de illa ratiocinatura ium
64쪽
In secundum Aphoris Commentaria. ,
tum in bis libris,tum etiam in pro inicis, porrectuli, praedictionitur, O Coaicis praenotionibus scrina reliquit. Quod somnus, nil aliud en, quam retractis caloris ad sua prin-ia,ut qui per u ilium dissipatus est,reficia r hic νοὸ aliquando est naturalis,
aliquando praeter naturam naturalis coctionem iuuat, hominem alacrem facit, vires reficit, corpus humectat,Ictudinemque tolli Praeternaturam autem 'uxiones mouet, caputgrauat, corpus evrruat, o plus,quam ratio postulat refrigerat. Quod labor tria significat exercitium , dolorem , molestiam, seu IU nem . Hic in tereto significatusumitur: intelligit autem exsomino iamne, non quamcunque,sed magnam, atque perseuerantem,quale es delirium, conclusio asscisis reliratio , yncopii oma, alq. eo magis ,si haec omnus asseratiquo t pore magis iuuare sole inflatu,vel declinatione Usinu accessonis possunt tamen extremae ex somno fieri usons; nocte antecedente eri ii,sed non perdurant,nor autem supponimus iurare Usonem. . Quod aequalem vim habent in genere bona signa ad bonum,sicuti mala , ad malum caeteris paribus; per accidens tamen contingit, ut certiora sint indicia ad malum, quam ad bonum;quia ad bo ut quis sanetur ; non solum suscit hoc bonum signum, sed quod alius morbus non superueniat,ta quod nullus committatur error.Hac ratione factum est, etu Hipp. lat Iem dixerit ex somno laesionemsed iuvamentum bonum latum, at laethali opponitur νalde bonum, nam quodsomm iuuet, id a natura es ; at quod
Quod ad mortem praedicendam aliquando unum suscit signu, aliqua-do uero minimpe ideia reliqua consideranda . Sis igitur H0.ex stare illa multi dissmili ,si in principio appareat in morbo acuto citra causam manifestam; mortem praedicit; at si vitra quattuor dies conspiciatur, reliqua signa consideranda, ita in hoc, vel ex hoc uno signo mortem praedicit , licet tamen MIecuritatem, O reliqua cosiderare; miaibale apud Hippocratem non necesiariam mortem significat, sed qua ut plurimum
Quod per somnum aliquando solentiudicam morbis fuerit profunius,
non turbulentus,laudat vero somnum nocturnum, caterum considerando.
esse per somnum palpebras etiam praecepit, si quid ex albo appareat ,id non est alui profluuio, aut medicamenti potione fuerit,atu aegrotus no ita dormire consueuerit,mulum, ac valde laethateunamex hoc conuulsio musculorum arguitur, qui palpebram mouent, ex magna siccitate: ta cerebrum exinatum nimis;hoc tamen accidens reseu Gaiad virtutis imbecillitatem, quod non probatur.
Alteranimaduee o Tertia animaduecsio.
uersiυ. . Prognosticorum 6. Adnotatio.
65쪽
Vbi somnum deliriumsdat, bonum, M.
eohe,ib. V M in antecedenti iaspiarismo de laesone V hutamento ex ini, sermonem haberet; in praesisti exoptum adducit'aedicta siententiae. Intentio. Delii ij sedatio exsomno, bonura portendit. G RG inten Vt μι mplum adduca quid per Isson m intelligati, quam dixit ex s-Mς ι - nostri ad mortem, magnum scilicet symptoma, ut delirium in ud etiam O iuramentum exsomno ex quo ualde urandum sis indicet. . . re Aphorismi breuitas nonpatit . diu ton DEQ. suod ηctura vidioriam indicat bonum est. Eiatio. Sedatio delia' a somno saturae uictoriam indicat. Ergo.' Deciis' sedatis asomno, bonum portendit. Maior clara,ta aperta es minor demonstratur,quia deliri' si alio a guit materiam,vel concoqui ut in in matrone, vel expelli ; si ex humore procreetur; aut'denique attemperari, si ex intemperis fiat. Prima ad .' Quod delirium is accidens animalis Iacultatis principis deprauate,con I iis . gitationisque,aut imaginatiociis. EII autem delirium multiplex. Od- dum enimes me fibre, aliud cum febre.Sine febre,vel es iners,ut IIuli lia,quae quit m quibusdam naturaliter accidiimul ex ictu, vel anguinis acuatione;vel esstudiosum, O melancolicum dicitur: per quod desipie . homo cum metu,o tristitia; νel fui ibundo in nito ua cerebro, ou ab hi-pochodrio aussa mali fiat. Delirium cum febre ut cII soporosium, quale dicitur letargicum:comaticum, caroticum, stupidum;autygi ta hoc. ιuen perpetuum, ut phramitis; ves ea interuasto aduenios, quale per a - , deritium seisium accessones oritur. i mi, dubi QRρ Pomuis stratis omnis deliri' exsomno sis bona; Hippocrater tiso. men loquituν de ea, quae t in febre acuta, cum vigilia; neq/, enim om-rus soporosum delirium sedare potes,cum illud aueat,sed magis vel atque e. potentius estsignum ad salutem,quando delirium consinuum sedat G sedatio illa fit secundum rationem, O perdurat;tunc inim certam salis rem denunciat alioquin non quavis sedatio deliri' fida aut secura est, vel 3-Epide- ti in Thelini uxorcicui quidem ex somno delirium sedatum est, O tameis imi mortua sines enim erat delirium per sentiamsedper consensum; quia per interualla a figebat; fuit nihilominus in se bona sedatio illa no tamen. da, ut secura, quoniam non durauit. Tertia ad . Quod ex hoc uno accidente posumtis nos ad reliqua argumentare SP 'n0ratio. somnussolvens ialirium bonum est gnum bonum retim ι rus convulsionem, vel Pirani dissicultatem anaicrudinem, aut 1 copem sedauerit,
66쪽
In secundum Aphori Commentaria. ' Σ3
cut si aliquod ex his asserat Lm s Lethalais . Quod quando Hipp. de aliquo Mns,quod manissp bonum est,uel milum, bonum,aut mainm pronunciat non absoluia solum id intelligendume', sed quod bonum amplius occultara bonitatem, malam occultam malitiam indicent;quia non solet scribere e quae omnibus nota sunt di Cy ιω-que ait, bonum essesedari delirium, somno,n solum id superare naturam iosum morbum onendit sicut contrarium, si delirium excitet. Quod mentem laedi per delirium exiri mauit Hippocrates, mentemq; esse scripsit aliqua D in cerebro,aliquando in corde, aliquando uero insan-gninessed in corde ponitur,tanqiam in principio; in cerebro autem tamquam in initiumento proprio in sanguine vero, loquam in infir umento communi.Quare cum boWo delirat,necese est aliquod ex his asci exemplum cordis habes libro D virginu morbis; cerebri vero, libro de Morbo
facro, sanguinis libro de statibus: nam bomo sapit, cum sanguis benia
habet,ac temperatus eu desipit νπὸ,cuns corrumpitur, alteratur. Quod insomnia in phrcneticis evidentia,bonum porte rescripsit HipContra an Porrecticis,pb nitidem portendere. Sed soluitur, quoniam M- .lic de non turbulentis in nijs loquitur, hic vero de turbulentis: L tug autem turbulenta,quia pariter ab aduantibus, caeipsis agris vocis raritibus, acremesa's praesi nitiuntur.Sed dices, quomodo pbraenetici desipientes, vel dormire. vel narrare insomnia possunt/Dicimus; inclinari aliquando ph niticum adsomnumin quo euidenter adstantibussommixe videturis talia insomnia bona sitiint:quia significant naturam ad somnum aliquo pacto inclinari,quod bonum es, iam πω debili exstDvis, id accidat. uod signa deliria indicant sunt Hipp. retrocessus parotidum capitis
p lbus, vertigo, urina tenuis,aut rubicunda,dentium Hrido piratio magna ta rara i ta rotunda Engua resiccat aut tymulans.
Somnus, oe vigilia utraque si &c. CV M Hippocratei in antecedentibus Apserisimis de somno in pam. e Gnexio.ticulari verba feci et,quatenus in acutis morbis, bonum, vel malum portendιt; in hoc uniuersaliter non tantum de somno ,sed de vigilia
sermonem instituit in eandem intentionem, . i Somnus, vigilia νbi modum excedunt malum. Intentio. Ut octendat non solum res praeter naturam nocere οἰm etia natura--inxentes, qu lassisnt semius,s sigilia,si extra modum sint: deinde ut si lac in WV '
67쪽
Roderici a ponsecaturMgique exsomne, calidus ex uigilia. Tertio ut in morbis ex utri
que nratum conteflemus . . 'Diuis Huius senteutis breuito diuisionem haud patitur. i. -- Id, quod, aut morbum futurum indicat, aut praesentem augeri signi m.
Somnus, 2 uigilia ultra modum, aut morbum pronunciant, aut praesentem deteriorem indicant. . Somnus igitur,2 uigilia modum excedentia,malum. 3.de Dia. GVaior perse patet Minor probatur quia somnus praeter modum sera. nitudinis indicium est insanis; quarὸ morbi nuncius. In aegris malum, O ', ut caussa , quia naturam debilitat, ta ut signum, quia excedentem humiditatem,aut fragilitatem significa eadem ratione uigilia: in fano calida indicat morbum: in agro, er ut causia, uires dissolvit , ta ut signum c rebrim citate , ac caliditatemdenuntiat. Prima A- Quod somni modus consinit, ut sit mediocris, quantitare,qualitate,eth μ tempore.Vbi igitur, ut multus est,aut profundus, aut commutatus, m- . - dum excedit; nam naturalis somn- quantitate,decimam horam non cricessit,qualitate,siuauis, neque admodum profundus; tempore nos lamo utico uerum es .ubι igiturio fuerint transmutata alum protenditur ri nus in sanis, maius in aegris, ta magis adbuc in acutis. es autem pessima febris, quae perpetuam inclinationem habet ad somnum cuti,quaeper se tuam uigiliam; magis tamen timendus somnus in calido moria ; uigialia ; ct in frigido, quia malignitar morbi manifesta enex illis curi ps' ius est in ardenti febri non sitire, quam sitire .seeurid, Quod omnus ultra modum, dupliciter fieri potest, aut praeter consu Animad- tudinem;aut praeter natura necesstatem. intestigit Hippocrates desomino. Wsim naturae necesstatem; quia fieri potest , ut somnus duorum, aue trium dierum κωst malua, immo bonus in js, qui diu uigilarunt, uelu- iti etiam in pueris hic ergo somnus est quidem in ultra consuetum dormio. di tempM ; sed non ultra natura indigentiam; ideo somnus, ta uigilia ut tra modum intelligere oportet mala esse, non solum praeter consuetudia . nem ; sed praeter natura necessitatem; augetur enim calor per somnum quantitate, per uigiliam quatitatoquare necessaria fuit alternatio utriusque eLI tamen somnus propter uigiliam inniturus , qui calidum adustiliam praeparat. '
m- - 4 Quod somnus tantae est efficaciae in nobis, ut non solum ad saxitatem; sed ad uitae longitudinem sit potentissmus;maximum enim est crudita
Him. A. ti. remedium, G uirium restauratio I docet igitur multum dormire, atq; cutorum . potissmum in cruditatibus; apulam enim ς ebrietatem' distulit sonus,qqo tempore non silum nocturnus,sed etiam diurnus confert quare a Cardano reprebenditur ricinus, qui adiuta longitisdine putat conducere suo rectionem
68쪽
In secundum Aphoris Commentaries ro
rectionem ante diluculumquippe illo tempore maximὸ somni immenta mande Hari : ideo potius dormiendum: sed Ficinus suppotui capiendum somniιm prima nocte adfatietatem; vir Iea cumsole homo adactionesst accingat expeditissimus.
Non satietas, nec fames, nec .
CVM is antecedenti. bori mo, de somno, atq. vigilia,mota excedentibus verba fecisset; in hoc de fame, satietate, deque omni alia in nobis actione,vltra modum productasermonem taber, ει quemad' modum antecedens primum Aphorimum continet; ita hic antecedente , quoniam uniuersalior est. , Intenti. . Conexio. ioniam uniuersalior est. ,
Nil,quod modum excedat bonum,seu ad famem, Usatietatem ocu ad aliud quippiam pertineat, . . - . Vt medicus, ubi videt mutatam consuetudinem insanis accurate se ha- Ro inte beat; ta praeuideat, ne aliquod malum occupet; in taris 'π' magis fodi Monu. det excelsum, , cum iam prster naturam habeat, ideoque cautius Imissice modi siententia in duas partes secaripotestin prima conclusi P μ -' .nem ponit Iarae , ta satietate; inaltera vero ad alia omnia traducit,
sententiam. Demo Quidq.naturae contrarium est malum. stratio. Sed omnis excelsus naturae es contrarius. Ergo Omnis excessus mali . . . aior en clara. Minor autem ostenditur; quia natura nilim in me Hip. . de
discritate consistis,o per consequenis vim tavit ' . se , ita
Quodnvies sit inanito γ indigenti corporesentitur autem in v tri riri alio.. . culo; in reliquis verὸ membris non titur. Hinc fit, ut famis, ta salte- Gai tib irratis modus quidam sit determinatus quantitate,qualitate, tempore ἰ tis Med. re crata enim natura tantum appetit,quantum concoquit. t ubi i Ilemodus corrumpitur , necesse est maleIehabere corpora; nam fames ultra modum, uel magnum significat inanitionem, uel intensam siliditatem, uel μκvespuiau uel nti satietas plenitussinem, uel bilis abundantiam ut iauehementem intemperiem.
QMd fames , ta satietas non solum uentriculi assectiones significant,
βed haepatis , ta uenarum. Memorabilis ue)ὸ casus est Uniadis, de quo ποῦ scri u Hippocrates, qui cum ieiunus esset, ructum uehementem, G do' s. ide. Iorem sentiebat; cumque ualidis medicamentis purgatus esset, san ri non poterat: conualuit tandem secta' utriusque brachi, μη
69쪽
Roderici a Foriseca . . . . Ovee exanguis remuerisimilestitur es, anguinem bilis um, ij acrem Miai , . si G VRcm procreasse sed dices; Bita famem non facit , sicut neque
alia calida intemperies; descripsi Galenus, ventriculos calidos minus appeterema bilis in aeromacho magissitim, quam ramem inducit. Sed di cendum bilem per atridens rex inducere; ta magis in venis,quam in . ventricula,quia membra nolunt eae ea nutriri: Vidi hominem Fggio mar Ui e tum,qui qui em a liquando in tantam incidebat famem, ut satiari . ' non posset. aliquando sero insatietatem magnam i trabebant enim uenae d . . . vclitriculo, sita nutriri non poterat corpus ex bilioso humore; und*Dmes . primo orisbatur magna,inde νου inappetentia recurrente ad uentriculum orsius humore bilio 'sed dices, qua ratione inuenis excitat famem bie γ iis 'ia corpui ex ea non Ga nutritur, eadem deberet famem indurerem Nntriculo,non tamen eu eadem ratio,quia ventrichius non sola appetit appetitu naturali insensibili nobis Odsensibili:quare non ea dcmparis affoeliorem bilis in eo. ut dicendum bilem,licet sua caliditate inappeten-- . riam erecitet, ua acredine Amen' inducere; quando igitur magis morda, di. - qucm calvicit Am m i aiasty Sis calcfacit,quam mordet in petentiam parit , ariti, ad My cxcessus dupliciter consideratur,vel in temperata natura, vel in uersis. . fa, temperata non eri . Rusis intemperies aut αἱ naturalis, aut morbosviodus temperatae naturae eIt,ut tantum appetat, quantum so . coquer e potes luntemper is vcro, cal9a magis concoquit, quam appetat, ἰcontra. Vbi igitur mutetur ille modus proportionalis, malum )Σ indicat Hippsed peius in morbosa iam natu a. . . . . . . Mithod Quod excesius,qui fiunt in nobis;ad tria accidentium genera rcferun-. ersio. tur, operationem, crementa , ta mutatam qualitatem. In omnibus con
dum paruum excessum, ciunt corpus neutrum , Vel magnum, c Ur- .: Ilituut aegrum Ad πιπι mutvim pertinet mutatio tam in scissu interno, quam externo,inpulsu,respiratione, appetentia. deni cmcnta, mu- rasio ιn Vrina fece,mucosudore, umorroide,menstruis, item stirnutame-
laserucias Hrgultra, flatus. Qualitatis mutatio corporis habitum compre- . λέι h*M Garucii , t crat um itemq; atias qualitatessecundas in odorib. ' Dporibus, coloribus, is . Quare scripsit Hip. qualiaq. per Hi s,ta . aluum subeιint,atque per carnes abeunt, s quai sitse corpus a natura ro-ce t spee lare oportet:namsi parum parue s morbosi multum,magis, sit . n. valde mAltum, iam tale fuerit persiiciostvr,nec sultim damnandam muta tionem in malum, sed etiam in bonum, si Hora naia fuerit exis limare oporici. Dies,d cli dorictas duo Qvificati appetenim , ta nimiam repletionem uersio. Ttimum intendit Hippocratcs, sed vera sentemtia eII etiam desecunda . . valde
70쪽
In securi lam Aphoris Commentaria. 3 o
valde enim magnam vim haberea sanitatem scripsit Hippocrates non satiari cibis, ta esse impigrum ad labores. APHO S MVS Q I N T V S. Spontaneae lassitudines, &αC V M in antecedentibus 4 rebus naturalibus signa 'meret non modo ad dignotionem, sed praedictionem. In praesenti aphorismo rem,
praeter naturam assumit, non tamen in eo excem quo morbum constituat, sed pronuntiet, sicut G excelsum rerum naturalium in praecedentibus su mebat,non ut adiu aegrumded neutium constituit. Spontanea lassitudo morbos praenuntiat. Vt Medicus commoda remedia in tempore adhibens, futuros morbos praecaueat.' Breuitas aphorismi diuisionem non patitur. Id, quod, τῶ hi litudinem,vel λιακ ρ latives utrumq. indicat mαν bos praenuntiat, . . . Spontanea lastudo, aut plenitudinem, uel aut utrum que vitium indicat. Ergo Spontanea Lassitudo morbos praeninciat Maior probatur,quia morbi, qui ex bumorem vitio procreant , ex a liquo istorum nascuntur. - Minor demonstratur, quoniam in litudine spontanea, natina mittit humores ad musculoJ,ta carnes extra venas, grauata humoris quantita re,aut qualitate,vel Hroque nde timor est o ructionis,putredinis um
Quod Lassitudo es dispositio ,seu accidens, qua refertur ad motum eum mole pigritia. Ideo omnis Iastudo e doloriquia omnis molema dolor est. Hires igitur doloris species, quo lastudo indutis membris: Dariae lassitudinis species nascuntur . Si igitur dolor fueris grauans astudo dicitur tensima, i pungens ulcera sese ambo sientiantur, PMegmonogas ina, ueluti contundi uideantur, sarea, ut in Quartanis , sita haec non distat aνeliquis nisi,quod in illis magis mittuntur humorest ad musculos,ta cutis,in hac uero ad ossa,& membra interna . Est, o lassitudo quadήm,quae arefacture dicitur ex nisnio exercitis proueniens;perquam membrana exsiccata sunt nimis: sied haec 1pontanea Gen potest. Quod iustudo ratione caussae multas habet disserentias: quaeda is enim si fine motu, I spontanea dicitur, patientibus musculis , similem dispositisnem illi quae ex motu tensis ac delassatis . Asia si lastudo non1pon-t ea,qua ei nimio motu exoritur tripliciter accidere potest, aut in