Petri BertI Commonefactio duplex 1. De modo disputandi veterum, philosophis digno, hodie collapso, & revocando. 2. De rectâ ratione in controversiis Theologicis dijudicandi. Considerata per Ignatium Helsternetonum Anglum et curâ M. Ludovici Lucii ...

발행: 1616년

분량: 92페이지

출처: archive.org

분류: 철학

81쪽

,, Um scipulos testimoniis Legi ct Prophe

di, rarum confirmandos esse, magis j udicavit.,, Haec punt cause nostrae Hocumen tu; hae un- , , damenta, hae mamenta.JDe consilio autem suo, quo aliorum producat o In n i u m, vel er u m p rae se ri i m , c o n sen lum, clarissi ine testatur idem, lib. 3. de Peccatorum critis &re millione, cap. a a T. Haec(testimonia Cypriani &Hiero- 'a nymi, pro peccato originali) non ideo

2 2 commemora5t, bddi uiatoru quorti libra ' sententiis , tanquam canonica authontate, at nitamur via ut pareat, ab initio uss ad 'a praesens tempus, o novitas ista orta est, hocidi astud Ecclem fidem tanta constantia custo

Non igitur consensus antiquitatis dat ; sed cum tueritatem coelestem. Neque enim ideo verum aliquid est, quia ab initio creditum;sed quia, post confirmationem ex Dei verbo, custo- sditu fuit: alioqui regula veritati S CCelestis, non foret solum verbum Dei. quod tamen est, etiam ipsi vincentio Lirinensi, verbis pro isto consensu allegatis a principio : m uitsemper,

82쪽

TOeni hodiei, Catholicorum consuetudo ; ut si

dem veram duobu3 his an obent modi primum divini Canonis authoritate ; demde fessae catholicae traditione . cillo nimirum modo, Reiartas, autem,s agni ac citc.Quare addit i pNon,quia,

non sellae, non Ai ad universa fias inis , quia verba divina pro suo pleris arbi

tratu interpretantes, varain opiniones erro

res , concipiant, ais ideo necessest ut ad unam Ecclesphrasensis Scripturae caeles, intelligentia dirigatur in his Muntaxat;ne in aliis)praecipue quaestionibm, bu totius Catholici dogmatis fundamenta nituntur. Ita haec exstant, in recapitulatione Commonitorii,cap. I.Clarius autem Proponuntur a principio ejusdem,

cap.1.&2. hiSce verbis: Saepe magno - Πῶo,spumma attentione er res a quam- 'plurimis sanclitate S AVIrana viris prae-γγ iantibus i quonam modo possim cerea qua- Ddam,ct quasi generali ac regulari via, Ca- 'thoocaesidet veritatem,ab haereticae pravita- Diis falsitate discernere et hus umodi semper rai res onsim si omnibus fere retuli: Suod si xive ego sive quis alius vellet, e urgentium ra

83쪽

itare, dri Ide sana sanus atet, irat er permanere S duplici modo munire Isidem suam , Domino ads uvis te, deberet: ramo silicet, Zmnae Legis authoritatevum deinde, Erel sae catholicae tradetraone. rei forsan requirat quis: Cum sit perfectas Scripturarum ca-

non ,sibui ail omnia satis siperisus ciati

midum est, ut ei Ecclesii Icae intestigenti ejungatur aut metas ' suta vi secet Scripturam sacram ro ipsa pus altitudine, non uno eodem ense universi accipiunt , sed j mdem eloquia aliter ati aliter aliud at . ilim, interpretatur: ut peiae, quot homines simillis Elyc sententiae erudetc. Ais iccirco multum ne eve est, Pr tretantos tam vani erroris anfractav ; ut se pheticae eo fossoluae interpretationis linea,

secundum Ecclesiassici et Catholici sensis normam,dirigatur. Qu id autem hoc est aliud; quam, non simpliciter, sed secundum quid tantum: propter erraneas interpretationes aletorum, primo ex Dei

verbo convictas 8 Namq;, si simpliciter: manifeste secum pugnaret vincetius. Quomodo enim Canon soliis sibi

84쪽

8ssus ceret aduniversa si aliter,quam suo pter erroneas illas aliorum interpreatationes, sussicienter jam ex solo illo canone refutataS, quasi ex abundanti, t&per se invalido modo, dirigeremus scripturae coelestis intelligentiam, ad Ecclesiastici sensus regulame Eadem est ratio eorum, quae subjicit Berrius, quasi continuata priori-hus; quae tamen leguntur cap.3 8.Div num canone(h.C.sensum ejus, in de prohatum oporte ecundum universitatis Ecclesis traditiones,s juxta Catholici dogmatis regulam anterpretari: imi rebus dioiniae

necessem, tholica Apostolicas Ecclesias

quamur universitatem, antiquitatem, con

sensionem.Ipsemet enim subjicit casus, tibi sic oporteat: videlicet,ut pars c

tra universitatem , novitis contra vetusi tem; nim vel paucorum errantium di sensio, contra omnium, vel certe multo plurium

Catholicorum, consensionem, (nem pe ex Dei verbo prius stabilitam ) rebellavis rit et praeferamus partis eorruptioni ( jam ex Dei verbo cognitae universitatis in-

85쪽

tis profanitati (non ni si ex Dei ver

notae) antiquitatis religionem.Secusaui, sum foret,quod idem ante dixit:Fides: M veram primo divini Canonis authonta edi, probaristum deinde Eccles catholicae tradi-,, tione. Item, quod Canon sim sibi si pictae didi ad niversa.

Casus isti magis intelliguntur ex

antecedentibus, objectionem continentibus, cui per dicta respondetur. , , Obj ectio est: Sed dicet aliquis: Si diminis Mi loquiis ententii promissionibus, ct Diabo-a, tus,s discipuli ejus ututur,quorum a fiunt

M Pseudo soli , O Pseudoprophetae, O mem

di, domagiari, O omnes ex toto Haeretici: quidi 'facient Cathselici homine matri Ecclesiae: hi ' quonam modo m Scripturi sanctis, v adi ritatem Asuate discernente Respondedidi tur: Hoc sicilice acere magnopere curabuta et di quodin principio Commonitorii i s ,s--. di, cras ct doctos viros nobis tradidisse dem a muge ut divisu Canone ecundum univre ,, fitatis Eulem traditiones , juxta Ciath adi lici dogmatis regulam; te retentur. .

Novitas interpretationis,est signia Llsitatis; quemadmodum antiquitas

86쪽

constans, veritatis: non tamen neces- Larium, neq; in omnibus valens. Quiti de re ipse mox Vincentius restringit, cap ite seqv en te: Sua tamen antiqua san-s

ctorum Patrum consensio, non in omnibus dis

ivinae Legis quaestanaeulis forium, certe raphacipue,in fidei regula. magno nobis ludio, dises intestiganda esI , Ostequenda. Adnes D- semper, nes omnes haereses, iac modo impu- Πgnanae senis novitia recentesi, cumpri- DaniYm exortuntur,antequa infalserui vetum os i regu ., sus temporis vetentur cum DBul, ac prius,quam,manante latius veneno, dis majorum volumina vitiare conentur. te- disrum dilatara et inveterata haeresera, nequa- xi quahac via aggredi a Funte, quo p lixo rat morum tracta, longa iis furandae verita- sipatuerit occasio. Atque deo,qua curaque ra. Aetas antiquiores, ve chismatum, vel hare- ,, , profanitates, nullo modo Ases oportet, didini auisol sivm est cripturarum authori Dgate convinceres jam antiquum, si unitiersubm Sacerdotum cathoi corum (u - diditriusque partis confessione conciliis is convicias damnatast, vitare. Adjeci, u- Π

triusq; Hirtis confessione. Nisi enim F et

87쪽

Adversariuii ipsie quoque) fateatur; principium conisA illum petitur.' In Ipsa antiquitatrum diversi s est.

Quqd & Bertius monet, ex eode Vincentro . capite praecedente . Rursus, mnamque haec non obligant, deq; sunt, ut Bertius concludi mutera; neq; (ut Bellarminus,lib a. de Sacram .Euchar. iin prooemio, frustra contendit ex Auis Igustino; qui lib.3.de Pecc.merit.& re- missicap. . id non dicit missimum inde coletigitur, es infallibile argumentum pro veritate: sed tantum probant, A mitto

met adpraesens tempus, quo novitas orta est,

hoc apud Eccles es e. (ex Dei verbo p ro-cimo praeeunte in verbo suo) Domino, deliter sobrio alicui observatis; non magna dis cultate noxios quosque exsurgentiu reticorum deprehendemus errores. Per se balami

88쪽

batam uti & consensum invinitate tanta conpetantia custoditum loquitur Au gustinus. s I smQuare male fecit & dix t Bettiust Hoc ego consilio subjeci paucula, (quaii. - quam nobis aeque confessab re in i-tis , Scripturarum , Contiliorium, metram iesimonia ; quibus pro apii leto adversus: grassantra errores uti possui Amulctum S lnim contra Creo res,verges Scriptus lisolae caete a tantum propteis ipsam. Illa continetur apodixis nisu ira κα- κ, ut tradidit Aristotele in Ostearior ib. Analyticis; se intin tantunn. 33 Cogi .a v. .Par si quid em est, ut' i sim ideoque onLμαλκ. areae ' ἷκα - dijudicentur a Cor.2 v. u.eo quod alia ter no possint.V. I Num etiam PatreS, & Co ncil la demonstratione Furati s pa- ' riunt 8 Nequaquam: sed instar lactis sunt, quo infantes indigent. Demonia' Frationis autem ratus, usus est ad per,' '

In hanc itaque sententiam intelligi debent ultima ista . Tuistis,Lecor struere, ad Dei gloriam , ct tuam in veritate ac pie-

89쪽

M,ω τω distatuiti vel institutionem, vel con mationem. Neque enim insstutio, aut conmmatio,

est tantum apodictica; sed etiam dia Iectica & rhetorica : pro captu vid. Auditorum; uti jam dictum saepius. Atq; hic de duobus capitibus propontis. In quibus quia loquetite multum, sapientiae parum,eluxit equis nos udicet sapientum, atq; adeo ipsemet quoque Bertius, si sapiet; verissimum esse, & in seipsum suaque scripta, ab

ipio dictu: Prout quus verbosissimus aut Hamo imis em ita vulgo creditur doctissi- mus is veritatis certissimiuaut rId autum vulgi judicium, tantum saepe abest a veritate, quantum distat vulgus a sapientibus: quorum exiguus est numerus , respectu multitudinis illius.

Proinde sibi quoque dictum putet Apostoli illud Docens alium,idi sim nonae est Rom. 2.v.2 Et Christi istud: Hiee primum trabem ex oculo tuo: ct tunc dissice, quomodo es icta e cam ex oculo flatriae tui. Matth.Z.v-jo

SEARCH

MENU NAVIGATION