장음표시 사용
51쪽
seatoris. Cujus n uc errori,obhvioni qui praecipitantiam judicando, id imputari po-i y Eiusdem erroris & Draecioirect y Ejusdem erroris & praecipitantiae in judicando est, quod hic, &in gravioribu3, ( qualia dicit, cum 'ae
contra veritatem stramam illam, nossos comdibus inscriptam a Deo , O tot m creaturae
voce confirmatam; quasi ejusdem generis non esset, de qua jam agimus 'tum secundam illam, in Scripturis pro tam in alias classes rej ems; existim a t, A r i sto tu i e, in finibus Sophistarum,veritatem spectasse aut falsiitatem analyticam. Succedunt Paradox et quae quid ad
rem pertinet, quando de Veritate tractatur e Sunt autem ista. Deus hominem hoc consilio condidit,ut rcipsa laberetur a Vndit enim e non, n per peccatum , potuisse pervenire ad sines istos principales. Creavit ergo hominem mutabilem: utposset,per abusum liberassae voluntatis peccarer, et ita o casionem habere,eos,quos creaverat ad int,
ratum,ex justitia damnandi raperdendi. Ex
decreto Dei, amittenda ipsisu sanctitas. Demprocurat peccata. Dem opus habet peccatore. ait ali excenta. Cur aute ista di-
52쪽
cuntur paradoxa et Ain, quia contrarii receptis in Ecclesia sententiis 3 Quae vero sunt illae, nisi Patrum cosentientium 8 Non coiisse 'tire autem illos in hoc negotio, testatur Augustinus SqUe vobis invitis hic sequimur: non quod ipse ita senserit; ( sic namque foret nostra sententia, & none ob sed quia sic docet verbunt i Cl.
Quid enim clarius isto hem omni . coi in Ddidit propter semet-ipsim ; etiam Ira sim, adi ad dum matrem. Proverb. I s. U. . QUO- modo ad diem malum: si iacula, ut laboretur Quomodo impium: si aliter perce
ni re potuisset ad fines illos gloriae suae principales; misericordiae,& sustitiae distributivae de poenis Sed haec,&si milia jam saepius e Dei verbo sunt oS-
Restat ex OAε a: a qua excidit; si ac, g. A cipit, ut quidem videtur , pro verbo Aaut oratione, cui nihil rei subsit.Ita cnim inquit, an sententiae Piscatoris p r o p o si tio ne : Subsectam Praedemnatio
fimbiis creatus, sut Adam non apse, sui
53쪽
Adam innocesi lapsus, sut Adam peccator , Et in refutatione ista,dum inquit: Aunon depraedicat imiliter dici posset praedicatum Electionis esse gloriam , nondum-d pinatam, O destinabilem,etandem destia natamy Reprobationis, titum non-dest Amtum,destinabile,destinatum' Et in trinxe i esuis tandem erit sinis ineptiarumis icta almittimm y Vere aute ineptiae sunt,apar
lepraedicati. Neque enim istud hic re spondet subjecto: quod est, in hoc negotio, non,ut objectio vult, praedica tionii; sed actionis subjectum.Neque etiam, si praedicationis subjectu accipereturi propterea praedicati eadem, quae subjecti, ratio esset et ut, quia de hoc moris .est dicere,qua ratione predicatum illi in enuntiatione tribuatur, ideo similiter quoque faciendum sit praedicato: aui,si istud fieri, nisi inepte,no possit, propterea illud quoq, facere non liceat. Et quis unquam dixerit, praedicatum Electionis, esse gloriam. Reprobationis,mitium8 Num idem est, finis & praedicatum. Quid vero etiam inepti forct,dicere, in negotio Praedi sinationis
54쪽
SInatimsst, Electunis gloriam consideraris nondum demnatam, de abilem, S destauiam ' Ante Electionem namque,(prout nobis eam animo concipere licet: quanquam re-ipsa intelliam nihil fuerit) cur non diceremus gloriam nondum-desti natam, sed destinabilem: quemadmodum post eam facta, gloriam desti natam Quid contra inepti est, dicere,hominem, in Praedestinationis doctrina, considerari posse, ut non creatum,dccreatum, & creabilem: ut no-lapsum,& lapsum, & Iabile. Praedestinationis subjectis,est Homo,alia ratione, nondum exsistens; sed adhuc creandus: lia,sam creatus & innocens: alia, nori lapsus; sed lapsurus alia denique,jam lapsus; quomodo Augustinus eum co- siderati dum censet. Cum enim praedestinaret Deus,homo nondum erat: praedestinatione tamen erat futurus,& innocens, & labilis , & peccator. Nulla hic est. OAeva.quq tunc demu orct, si otiose idem bis diceretur.v.f.
Dominus servi. Dominum siquidem
55쪽
s a dicere, simul includit servum.Discem dum itaq; & hic prius esset, quid si
OAexety, quam alteri objiceretur. Atque hactenus secunda fuit lex. id ertia desumta est ex Topicis ; sed ab isto proposito alienis. Praeterea, in- quit, Sapientes monent, nes huidvis pro Thestproponensim n quidvis propositum oppugnandum essessit, n e q u i d verborum desiit, idem mutatis hisce vcrbis repetit: Ton es profecto Sapientiae, de quavis reformare problema. Nepe, Thesis & Problema hic fiunt idem cum tamen Aristoteles, qui istud monet 3 I Topic. O. inter illa distinguat. ubi etia quatuor
turiusque genera exponit, hic productassed alicubi verbis minus recte co- versiS.V. g. εψcvos Aa B, non vertenduerat per, in F rationis; cita namq; foret quoq; ἀει aut id ratas equos tame ab illo distinguit Aristote lesb sed ,dignu3 cu quo ratione agatumque ad modii ex altera parte, propter problema aut thesin, dignus aliquis dici-tur poena; vel materia,de qua sensu ta-5um agatur. Pinna, e. g.dignus est Aristoteli,
56쪽
stoteli,qui dubitet; Deos orsatho norare, aut Parentes diligere, necnes Ciceroni, et de natura Deor. dissutans contra Deum, fide ex animo risii late. Sed, nil
istud non licet-ώνεκα δ quomodo Christus oppugnat, Messiam esse Da vidis filium. Matth.2a. v. 3. Hoc enim jam diversum est ab eo , quod Bertius affert;non posse, dubium vocari, nisquis
bonos mores eversos velit. Finis namq, --cit differentia. Quandoq; vero etia ipsa materia, quae disputatur. Ex quo genere est illud, i Corinth. is. V. 3 a. ex
iinis bonus est & tamen actio per se mala est; ut & illic. Quod si autem
Christo dignum est,etrisOι; εκα,disputare contra id , quod manifestae erat apud Phari os veritatis . cur non Ctiam Scholasticis liceat, H Futare in utra Partem, de rebus manifestae veritatis SM-n aliae' Hoc enim primum exemplum dat, quasi contra bonos mores. AltCrum,minus adhuc est. dissutata C
57쪽
insicholis, etiampserere. Est enim hoc tantum imprusentia: neq; tamen semper. Nam & Christus eadem disputavit ad plebem. Q ue in synagogis etsi forte no eodem
do.Id vero imprudentia esst,nonsatis cau-iedi uiata j.e1 se, inde huc adferre Et quidem contra bonos mores est ; si fiat, quod rationis loco subjicitur
Non oporter rima pietat semina,quae rem rura nostrae insevit Des vlia ratione evellirer
sed ,de Deo loquentem ar esse dignaDeo d/eere. Certe no illud, sed hoc fit, quaedo Christus contra Pharisaeos disputat, Ex dicto ante loco. Neque etiam fit illud a Scholassicis: nedum a Psatore, definiente, Deum maximam Mundi partem rei
sempiterno desina se. Quia enim aliuo D dicit,quamChristuS,Matt.II.v. 2S.C--,, siteor tibi, Pater, quod abscondisti haec aspientibio et intelligentibus (totius Mun-,, dio S revelasti ea parvulis, (nempe Apostolis,&horusimilibus. Matth. ao.si U.16.dcaa. q.Multi t vocisi,pauci et m m.& Mati. .v.I3 . Lata Fatiosa invia,s, dueens ad interitum O multi sint redi
58쪽
entes per ram. ntra , ricia mola; si cens ad vitam: spauci Abi invenientesi lam.v.i . soli videlicet Electiante congia utonem mundet, qui etiam seduci non posisunt.Matth. a g. v. 3 i. Istud autem bene
stat cum eo, quod Deus clamat, se se
gratiosum,misericorde longanime , φ.A- ωmx, multum benignitate e nec velle moratem peccatoris ut convertatur, O vivat.
Utrumq; proin asserit piscatore nec, quia illud asserit , hoc in controversiam rapit,aut de eo dubitat , uti falso hic insimulatur. Et quomodo, quaeso, dubitale si, uti porro etiam falso accusatur, contra desinies Praeterea inquit BertiuS, in oppugnandis Thesbus mans e veris,cur tam contentiose litigatur y quasi contra sapientem, h.c. Aristotelem: cujus verba, line me-tionc loci, producit: & alicubi etiam male convertit.ut in certamine cinquit Aristoteles, i Eseuch. io .uniVerse,noritici veris, nedum manifeste veris; sed in disputationem dialecticam vocatis,
ct illorum syllogismis ac probationibus injustis seu contentio sis: quid hae
59쪽
Ss disserant a justis dialecticis, aeque a Ciniustis scientiarum. Esse enim in justas, ex agone probat) mussurum ( non injuraa. Differunt enim etAψα & α Ui- μα 'eciem quandam habet, di est sicu dicta
lain, quaesit utraq,. Ait enim, inquit,
qui omnino vincere olunt omn/a leui ant,
cetiam inj S hsi,qui unicoUt Uti . Ex hoc autem nondum Uni cor Sese qU It ur, conten ii o se, tae. inita si e , d i DPutandum non esse sed, non Dialectico, neq: Apodictico. Excipitur enim&Sophista quibus ista lex est. Quid autem hoc ad Piscatorem 3 Pergit Bertius quasi nova lege data:
am vero quiae non intelligit,eum, qui de Religione cum alio conferrestis meditationes
in lituit, debere distinguere M Amta ab accidentanu'Neq; vero colligitur hoc ex praecedentibus; sed probatur ita univerSe: Nam cum in omni oratione Frum ira picturis , quaedam sint vitiose is ficit, si missis praecipisu, haeret in quibusdam minutive cum hominem ferire non posse, telum
60쪽
STt mcmμc tin umbram. Non solum et trago in religione; sed universe, distin guenda sunt grupe mi ab v d c,m Emta dabaccidentariis: idque hoc consilio, ut noulnereamm iis accidentaratae si paremtis, quae minutias iste vocat; missis c O n tra praecipuis.Ratio pendet ex illo Aristote
lila loco: quia sophisticum id est. imo&oratorium qua loque; sed cum meliore mm . . Quid si autem Adversarius etiam ista admisceat alioquin accidentaria8 An non Ctiam tunc perstringenda sunt, praesertim si bono id coniiuo fiat: non ut necessaria negligantiar, aut praetereantur, sed ut inscitia Adversarii etiam in aliis elucescat,
aut, si qua subest, malitia. Quid enim abbstate Nihil certe apparebit in ap- vicatio ne Legis, quq scatet postulatis assissinis. Nos illam quoque paucis
ut in hac causa, inquit, cum non desti plicatiora o ageretur ,sed de toto fundo', cur ma-XI P cator illud oppugnare, quod in immineter stractan dictam erat ; quam quod totum causam Z At maluisse non pro-