Petri BertI Commonefactio duplex 1. De modo disputandi veterum, philosophis digno, hodie collapso, & revocando. 2. De rectâ ratione in controversiis Theologicis dijudicandi. Considerata per Ignatium Helsternetonum Anglum et curâ M. Ludovici Lucii ...

발행: 1616년

분량: 92페이지

출처: archive.org

분류: 철학

61쪽

divina Praedestinatione non conventre cum, Tiberianis deliberationibus , quid opus erat litem movere,de numero p rginum, de leno-

ne,de carnifice 'Namsive una occisesserit: s veplures sive leno fuerit suprator sive carnifex: manet vis argumenti. Qu id autem ineptius hoc argumento : Non Opus erat ad vim argumenti Ergo nihIl

opus erat e Si prorsus nihil opus erat: cur defendit Bertius hac Apologia

sua Sin vero opus erat defensione, contra vanitatem objectionis: cur noopus erat, ad ostendendam vanitatem

allegantis historiam Ejus de vanitatis est, si hoc- ipso insintulat, quassi Piscator hisce tantum, aut magis,voluet it ostendere dissim Iitudinem, ad enervandam vim argu menti. An non ipse Bertius, in Apologia, Piscatoris verba sic referet Ante quam illud (calumniam atroce, ex hoc facto Tiberii, doctrinae ipsius impactam , ob dissimilitudinem triplicem: i agentium. t. modi agedi. 3.objecti.)

62쪽

dempnsire; de duobus mouere, operae precium pura. unum ere: quod narratiuncula ista de Tiberis , inepte confirmatur te sthmonio Sumtonii. Hic enim te tur de immaturis puellig compluribus. At narranuncula es de mr ne quadam certa. Fc. An non manifesta

est distinctio horu,ab argumeto ipso Quare & ipse Bertius diludia vocat: &concedit, evagari itat, modo tandem ad rem

veniat Piscator. Non crgo dicendum erat: Cum veletet o endere , sententiam suam&c. Sed prius, quam ostenderet, opus erat praemittere istas discrepantias Suetonii &Bertii: ut, quantum ei esset in caeteris quoque authoritatis, liqueret. Notum enim est, Cum, visemel malae fidei suspectum se fecit Am- Per talem praesumi.Ejusdem farinae est, quod de exemplo ipso subjungitur. Rursum, inquit,

cum iuxissem, hententiam Psatoris conce-hiam esse ad exemplum facti Tiberit: cur ma- mi duram istud meum in deteriorem raperetarum cum sic iret in melius capi postse y Ra- ,eret Cnim dicimur, quado verbis vim acimus. At in parte deteriore, nulla

63쪽

hic vis est: sed in meliore; quatumVIS

Ciceroni, Terentio, Plauto, familiari ut a itin Apologia, citra locorum allegati Oonem. Exemplum enim, similitudinem notat. At,Concipere ad exemplum, si tantum dicatur ad similitudinem notandam, per vim dicitur: si quidem,adeXemplum quid facere, aliud si gnificare non potest, quam . in faciendo exemplum sibi proponere ad imitandii. Istam ergo phrasin rapuit Bertius. Si non rapuit, calumniatu est.

Dcclinasset autem calumniam; si vel sine exemplo locutus proprieuesset. Praestat enim sine ex lo loqui; quam cum eo dubie & periculo Se: praesertim si proprie possis. Quocirca etiam per calumniam dubitanter subdit: N forte glaucoma Lectoris oculis voluit obj ice- rm, ut causam desseratam ha altem parte fulciret.Esgne ii Oc laucoma obj icere,qu qdicuntur, communi more ac sensu accipere Et num hac saltem parte ful- civit causiim suam Piscator Neque etiam hoc in Piscarorem cadit,quod additur: Videntu ane, qui ita

64쪽

aes, itara rarmine quadam laborare alter

candet,cy litem ex lite vel herere: ut, u parte aliqua tenebras ofuderint dota causa vet

ansura mores,it falsum est hoc quo que postremum si quasi semper in vi

tio ponatur. Praecipit enim hoc Aristoteles Dialectimo etiam, S Topic.i in Tune autem dialeeticum disputatorem dices , prurigine altercandi laborare 8 Al ud est, loqui de culicula, colatoribus, & camelos devoratibus: quoru socius non est Piscator. Quodsi etiam, uti pergens ait Bertius,aL-ta connetv um estei,quiscopum ferare vult,h.e. veritati cognoscendae ct explicandae ope

ram dare et cur & hic,& in Apologia, noconnivet 8 Quid autem obest veritati, non his quidem, quibus suspecta illa sit; sed aliis,ex professo explicatq: si ob - iter etiam inspersa notentur mendacia Cur ipse comparationem suam,q u a m aled i ce n t i sti m e , & p rae ter rem, in nostros est debacchatus, no pretermisit8 Qua deniq; conscientia coclu-d i t: Suid ego in hoc negotio non potuisse si istud mihi permittere voluissem ' Neq;e-

65쪽

nim testatur coparatio de innocent a& modestia: tametsi forte homo non omnem effudit impudentiam. Sequitur alia lex. ut vel docere alium,

inquit, vel incommunem vcritatem In ut rere cupit,debet smn no a convitio a mere

Quid ita e Sophissarum cI, ait , quoties dehonitate racae dis,dunt,ad iram pro care disputantem: ut is, immemorsui, alicubi is pingat,s ludibrium debeat auditoribus. O ratorum si hoc esse dixisset, versus dixisset sed nihil ad rem Simo contra eam. His enim licet ad iram provocare; et si non convitio. idque ad victoriam facit: non item ad doctrinam, neque ad veritatem. Illis auic in non licet. Quamvis enim id sit in praeceptis , IElenchor.Iq. sv S Tress T. - χisy, (puta sophistico modo)

8 cnihil hic de diffidentia

causae; neque de ludibrio. Et ratio tamen eadem valet Aristotelis: a a. sis Ivinati pυAetetis es et a me o tota tamen illa institutio facta est, non sede ira χαO : non Ut

illa utamur , sed ut utentes cavere &dra

66쪽

diluere possimus. quemadmodum etiam in Rhetoricis, i Rhetoric. i. Et universe Aristotclessi Elench. a.M

Quid autem convitii Piscator r- niteati

rationem, inquit Bertius, meam, per contemtum, narratiunculam vocavit. Hoccine convitium est, etsi per colemtum' qui tamen probari non potesticum manifeste constet, & verbis & rebus parvam illam esse. Taceo enim jam de pravitate supra notata. Quod- si autem ferre non potuit, narratiunculam dici narratiunculam, scapham scapham: quanto minus tulisset, sententiam suam con

ferri cum facto Tiberii alicujus im

brobissimo Non certe fert,calumniam, tuae demonstrata est, dici calumniam: ninime atrocem. Nam & hoc queritur. Euanto autem nos justius possumus 3 erant minora, non vocabula , sedice in Plae rion potuit charitasAggerere dies Per ignorantiam,vel per errore,vel per Cara tantiam, peccari potuisse a te , in bra

67쪽

comparatione j Cur non maluit rem empsu aderet quam in fratrem ua peccare8Sed n O ncst novum ,facilius festucam in alberio, quam trabe in proprio Oculo , obsero fvare. Eadem ergo comparatio, peccat

in sequentem quoque sextam leg*m.

rosesses placidos se utrina, ct tractabi spraebere. Num placiaeum se Pimbuit Ber titis, in ista comparatione Et quid o pus est probatione, quae exstat S To pic. 8 Si namque ex aequo O bono in reti monem inquirunt non morosos , sed placariss iracrabiles oportet se utrinque praeberes quoniam id aequitas & religio postulat. Sed probationem tamen VideamuS.

- . t

Es enim, inquit, disputatio,comm( ne duorum opus e nequestis est, alterum talem esse. utrum' ita aramatum esse oportet. Hocci

ne non est et inevix, & idem bis dice

re Quocirca aliam subdit rationem; vid. ex Aristotelis dicto loco: . γά acip

68쪽

coquitur autem Aristote.les,de disputatione logica seu dialietica; ad differentiam T ἀγωνι, ιεν'

dem est ratio veritatis bi tamen officia non disserui, ut, dialecticis. de quorum differentia, sic Aristoteles, g Topi c. g. O est , ii em Uγον βκ θαηv ua G vωτα, θ, . svis ta

ae 'υνmin, i ta et D οξον, αμα - τ Iair. Quae autem Dertius subdit, de impe-ae mentis; non propria, sed communia

sunt. Sic enim ait: Impediunt autem di putationis cursem,qui ad incitas redacti , h. . ad metam tacen et, incipiunt pro lato

in Ur Mes Le , ct ossucias quaerere vo rosarum S mantum di monum. non id aeque fieri potest in inteosogant atque in respondente 8 Sed

69쪽

quae nam sulit illae distinctiones: Sui

bus inquit, rerum omnium,s scientiarum omnIum,principeta evertuntur. At no

minus impediunt, qui distinctione,

necessarias tollunt. Neq; enim scien- tia constat in confusione distinguendorum; sed in distinctione. Illius accusatur falso Piscator: hujus convin- cvlicatio. citur revera Bertius. Accusatio his verbis ponitur: Mirum dictu, ct tamen merum est,P satorem, utrum gravissmum, candi mum, O doctissimum, addo etiam χote calf, sdicendum enim,quod res od hoc secramine non semel ob iranx se. Et tamen non afferuntur exempla distinctionia; nedum talium : sed rerum distincta

rum , aut distinguendar u. I. Me imul esse necessarium, diobem. a. Deum voluisse, O noluisse,peccatu Adae. g. in esse in Deo voluntates pugnantes. . interdum statuendum nobis, fama esse vera Quaerit autem, Dorsum istasecient' Dicam. Num monstrosae ct inanes sini Finctiones, necessarii S l beri; voluntatis ct noluntatis Dei; veri denis O sy Res& nomina distinguere, non est, rerum

70쪽

, scientiarum principia everterer, sed ab illae . Cedo autem principium, quod evertitur, si dicat Piscator: Ictis., Qvers resecta, esse liberii, ct necessarium.

. Deum, alia atqu/alia notione,volui se,ctnoluisse, Adae peccatum. .. Docem, Voluntatis Dei Ion eadem notisne accipi, sed diversa; ut complectatur pugnantia. b. lino modo

falsa,alio vera esse post

Christum mori, erat necessarium decreto & voluntate Dei: Matth. 26. v r. liberum, suapte natura, & in arbitrio Pilati.JOh. IO.UAS. Deus voluit peccatum Adae: alioquin impediisset,vel no-creando hominem talem; vel non-feredo legem,

de non- manducando ex arbore veti ci

ta; vel cohibendo Serpentem, &c.&noluit idem: quia illud non praecepit;

sed prohibuit.

h. e. Velle Dei, i ta ui x cst, quoad vocem,diversa, imo pugnantia, significantem,eo quo dictum est modo.&c. Alia porro subjugit exempla: quorum a i

SEARCH

MENU NAVIGATION