장음표시 사용
171쪽
XXII. Iure successionis haereditariae juspatronatus ad haeredes trans. mittitur , nullo habito sexuum discrimine. Glossa in Clenaent. a. de ju- repatronat. Et licci haeredes succedant ex testamento , vel ab intestato ex aequis vel disparibus portionibus , tamen in jure patronatus omnes aequaliter succedunt, nec pluris aestimatur suffragium ejus qui ex semisse vel ex dodrante , quim ejus qui successit ex quadrante vel uncia. Nam in juribus honorificis omnes aequaliter succedunt, quanuis portionibus dispares, ut de jure sepulchrorum definitur in Loquia, D.de religios. & sumpl. sit ner. Quando juspatronatus haereditarium est quale esse semper praesumitur ubi nihil de opposito constat in haeredes quidem succedunt in stirpes, Clement. Plures, de jurepat r. Si vero juspatronatus probatur genti litium,
succeditur a solis viris in capita , ut docent Sanlegerius rom. I. cap. 32. niim. . & 6. & 28. dc seqq. idemove tom. I. cap. IOT. num. q. & 1. &Franciscus de Roja, Antecessor Andegavensis in prolegona. ad tit. de ju-
XXIII. Patroni vel praesentant ut singuli, vel ut componentes collegium , seu Capitulum , seu quamlibet universitatem, cui juspatronatus sit adnexum. Si praesentent ut singuli, nihil necesse est ut vocentur simul, etsi plures existant. Sed si componant collegium cui jus patronariis adhaeret, necesse est , ut collegii jure simul conveniant , dc u contingat unum aliquem ideo abesse , quia ab aliis convenientibus vocatus non sit, reliquorum simul deliberantium praesentatio , 8c quae inde sequetur institutio viribus omnibus destituetur. Si tamen res adhuc si integra, duretque .adhuc tempus a jure praesentationi praefixum , potest adhuc huic desectui succurri, si Patroni collegiati ex condicto post canonicam singulorum citationem loco certo conveniant ad deliberandum ac eligendum ; tunc enim si nemo sit, qui se non fuisse vocatum conqueri posui, etiamsi non omnes convenerint, his etiam absentibus reliqui collegialiter adunati v lide eligent, & praesentabunt, cap. amem, cap. Cum autem, δc cap. Pastorius, de jurepatr. Porrd nominatio Patronorum non tribuit nisi jus ad rem , sed nullatenus jus in re , cap. Cum laici, de jurepatr. Ideoque non
est sumenda Beneficii possessio, nisi post institutionem , seu provinonem, qua jus in re ipsa quaeritur, cap. Crin laici, de jurepatr. Rota in antiq. de
jurepatr. dedi L 7. num. 2. Abbas in cap. Authoritate, num. . de institutionib. Lambertinus de jurepatr. lib. 2. p. 3. q. i. are. i. n. i. Rochus de Curte de ju- repat r. in verb. Honorificum, quaest. 6o. n. 94.& seqq.
XXIV. Consuetudine quoque praesent iidi acquiritur juspatronatus, etiam quoad proprietatem , si accedat consuetudo usque ad longissimi
temporis praesci istionem. Ad istam coissuetudinem quatuor requiruntur. Primb titulus, saltem coloratus, aut praesumptus ex enunciatis in aliis
instrumentis , simulque bona fides; haec enim duo simul efflagitantur, cap. Si diligenti, in fine : & cap. ult. de praescription. Secundo saltem duae
172쪽
i. excesserit, aut oui seri- - . RVς qWi in remotis jam e Vi
que Ius nominandi cum.nullum produxerit effe-a ctum,
173쪽
ctum, revertitur ad Patronum, eique integrum perdurat. Quali etiam iure donatio non acceptata revertitur ad donantis personam , M legatum recusatum haereditati redintegratur. Et favet aperte cap. Si tibi absenti, de praebend. iii 6. ubi deciditur, collatorem qui absenti aliquam praebet da in contulit, posse alteri eandem conferre , ex quo constiterit noluisse provisum illam acceptare. Qitin etiam in materia ipsa praesentandi, si praesentatio effectum non sit sortita integrum, eidem Patrono remanere jus ad secundam praesentationem Canones aperte definiunt , ut constat ex cap. In Ecclam, it i. de institui. & cap. v semisse, fi n. de jure patr. de ibi Glossa: non enim , est , praestat impedimentum quod de jure non sortitur essὶ- stum. Perspicue quoque docent sciva tra a. de benefic. paret. s. q. 7. &Rebuis train. de nominat . quaest. 17 num. 21. & 22, probantque Patronum non excidere jure alterius nominationis, si citra ipsuis fraudein prior non
successerit. Rebuistis ipse multiplici jurium inductione amplam fidem facit, id quod nulli tet sactum est nullatenus esse computandum , sed pro tum
X X V II. Notabilis quoque ac memoriae infigenda est decisio tradita in cap. Considiationibus, hoc tit. nimirum illum qui fuit institutus ad ri sentationem ejus qui censebatur Patronus , non esse , Beneficio removendum, licet juspatronatus ab alio postmodiim justo legitimoque iudieio fuerit evictum. Simile quid statuit cap. cumlam, de elect. scilicet electo sussicere ad tenendum beneficium electione adeptum, ut doceat electorem sutile tunc in quasi possessione eluendi, quai vis ex post facto elictor ille probetur jus eligendi non habuisse , eoque jure privatus sit. Suffcit enim qualiscumque possessio ciun bona fide illius qui promotus suit; unde orta 1unt ista juris axiomata: Legitime factum non est rescindendum , licet in eum casum devenerit, , quo non potuit incipere. Et, Legitime factum cum bona fide provisi praevalet, i. BainbariM , D. de ossic. Praetor. & utique Barbarius ipse non ignorabat se servum esse fugitivum & capite minutum, quando Praeturam capessivit. J
L-NDuai TATu M quidem est, neminem Patronum posse praesentare seipsum , cap. Per nos, i, de jurepatron. Exigitur enim personarum distinctio inter dantem & accipientem , cap. Cum ad nostram, de institution. Sed gravis est disceptatio , uti una Patronus
174쪽
possit proprium filium ad Beneficium praesciatare t Id negare videtur cap. Consilist , de iure patron. Eis vcibis : tam Sanctorium Dei jure haredita, iateneri non possit. non debet Hiquatenus sustineri , ut Clerici rictimi a parentibiufii j iis, propria auitaritate detineant, avi Gisi liliis vel aliquibus Mus co cediit ea em. Ipsa tatuen in idem cap. Glossa, itemque Panormitanus ibid. & Coiiii l. a. p. cap. 96. at firmant polle a patre patrono filium praesentari, neque ambos in iure Canonico censeri unam eandemoue ycrsonam , licet iecus decernatur in Iure Civili, Instit. de inutilib. stipulat. 3. . quia in bonis Ecclesiae non dependet filius a patre , de sunt ea bona qi alipeculium castrense , quod patri non acquiritur. Est enim Clericorum sacra militia cari. Vmo quc , 77. dist. & can. Probter , ι 6. quaest. i. can. Reprehensibile, 1 3. quaest. 8. & cap. Episcopus, A. de praebend. Ideoque docet Panormit. in d.cap. Consuluit, nihil acquiri patri ex filii proventibus Ecclesiasticis, quanuis adhuc existavis sub patria potestate. II. Neque obstat dictum cap. Consuluis ; loquitur namque de intrusione , pia sit propria authoritate: ibidinique negat , non solum propriis sitis, sed de aliis quoque posse hoc modo Ecclesias a Patronis concedi; quo putique non aliter intelligi potest , nisi hic applicando verba eadem qiuae paulo ante praecellerunt, propria auilaritate οῦ iccus verb per praesen rationem factam coram ordinario, de hujus subsequutam iniit tutionem. Non stiam obstat cap. ama Herici, eod. xit. quia diserte loquitur de parentibus qui pretio emunt Ecclesias patronatas , ut eas ad suos liberos transnittant: quae quidem emptio simoniaca est hujus prohibitionis causa, non autem simplex filii qualitas. Glossam praedictam , dc P. anormitanum sequuntur Doctores Gallicani, Benedictus in cap. se euntius, verb. Mortuo itaque, 2. num. s8. p. r. his verbis : Pater cst fuω revera sum duaperfnae . ct inde est, quia pater Patronus potest filium , sed non seipsim praesentare, secundum Glossam in cap. Consedint, de secrepatri licet alibi Iuris si tione censeam
tur eadem persona. His adstipulatur tangetis tit. ult. num .7. s. dc s.
III. Plerique Rectores tanquam Patroni potiuntur praesentandi iure pro subditis sibi Ecclesiis Vicarios etiam perpetiris ad earum ministerium
S curam animarum obeundam, cap. 3. s.si Eccles , de privileg. de excesprivit. de cap. 1. de supplend. negi. Praelat. de cap. De uionachiis , dc cap. In Lateranens, de praebend. de cap. i. eod. tit. in o. oc cap. ult. de cape l. monach. in 6. Quae tamen capitula omnia loquuntur de Rectoribus Resularibus habentibus sub se curatas Ecclesias ; δc non de Secularibus Rectoribus. Sed tamen hoc idem juspatronatus pertinet quoque ad Rectores Seculares habentes Dignitatem , Per iratum, aut simplex Beneficium, cujus praebenda de fructus fundat mir in Ecclesia Parochiali unita situ plici illi Beneficio , Personatui, vel Dignitati, ut constat ex cap. Exstirpandae. s. in vero, de praebend. quod caput desuinptum est ex Concilio generali Lateranensi sub Innocentio III.
175쪽
IV. Sunt pariter alii primarii Rectores sub se habentes Paroclitate,
Ecclesias de Vicarios , quorum origo fuit ex necessitate auxilii & succiirsus Ecclesiae Matricis multitudini & dilhintiae plebis sufficere non valentis ; quae fuit occasio novae aedificandae Ecclesiae , & Vicarii in ea constituendi. Sicque Matricis Ecclesiae Rector titulo insignitur Primarii , seu Prioris Rectoris , respectu geminarum quibus praeest Ecclesiarum, Matricis & Filiae. Istitis generis Rector vocatur in Iure Plebanus. Est enim Plebania Ecclesia Parochialis , ex qua dependetit eidem subjectae Capellae, ac minores Ecclesiae , in quibus Vicarii sive ad tempus , sive perpetui con
stituuntur, cap. I. ne cier. vel monac. in 6. Atque utrique Priorum generi
competit utplurimunt tanquam Patronis honorariis jus praesentandi ad subditarum sibi Ecclesiarum Vicariatus. V. Tria ergo in Iure legimus Priorum seu Superioriim Rectori genera , quibus Parochiales Ecclesiae subjiciuntur. Primum est Regularium , qui curam animarum non per se , sed per Vicarios exercent See, lares. Secundum est habentium Dignitates aut Praebendas , quibus unitae sunt Ecclesiae Parochiales. Tertium est Plebanorum qui Matricibus Eccle-' sis praeficiuntur. Hi omnes jus habent praecedendi in subditis Ecclcsus Vicarios in eisdem constitutos; non tamen habent jus ministrandi intra illas, hoc enim solis conaretit Vicariis. His tribus Plioratuum generibus aliquando competit juspatronatus ad subjechos Vicariatus , aliquando minime. intibus verδ competat vel non competat ut dignosci possit, consulendi sunt fundationum tituli quid innuant, aut quidnam particularis consuetudo ferat.
Conditiones alimot, ut quis de Teneficio proUideat requisita discutiuntur.
I. Xco M MuNI CATO qiracunque majori excommunicatione
neque conferre , neque recipere licet ullum Ecclesiasticunio Beneficium ue ejusque electio , praesentatio , institutio & collatio prorsus invalida est , cap. Fostula s, de cler. exconi. minist. Quo etiam capite scienter tali conferens a collatione Beneficiorum suspenditur, ut in eo puniatur in quo peccavit. Suspensi quoque neque eligere possunt, neque eligi, can. Nos : in homnem , 9. q. I. cap. Clim dilectus , de consuetud. & cap. Cum inter R, de cap. Fer inquisitionem , de election. & cap. Pastoralis, Verum, de appellat. cap. Cum bona, de aetat.
176쪽
& quai. ordin. Atque etiam haec locum habent in excommunicationibus occultis & toleratis. Veruntamen si excommunicatio vel suspensio posterior sit electione, praesentatione , colutione, non inducit Beneficii vacationem , decis Rotae novis. Gomesus tract. Expectati variura,
n. 6o. Covarruvias in cap. muter, I. p. g. 7. n. q. not. II. Bonacina de excommunicatione disp. 2. q. a. punct. q. n. 9. Idem tradunt Canonistae.
Felinus in cap. Lmsitatum , de simon. Panormitanus in cap. ccim clerici. n. a. de pactis: Ugolinus de s mon. tab. i. cap. i9. 3 Gallicani Iurisconsulti Gregorius Tolosanus instit. benes cap. 26. n. 2. Papo tona. I. Notariorum, lib. 2. pag. 9o. Pastor lib. 3. de bencf. tit. I 8. n. 17. Bengetis desinon. in benet. n. 3. Adeo ut cap. Ex litoris, de exces Praelat. cum quidum Beneficium possideret homicidii voluntarii factus est reus , sinuitque irregularis , non judicet esse ipso facto depositum , sed Judicis sententii
elle deponendum. Singulas censurarum species infra lib. . discutiam. II. Illegitimἡ nati Beneficiorum incapaces regulariter existunt; desectus quippe natalium irregularitatem inducit, cap. I. & cap. uli. de s l. rem1 t. cap. Cum in cimtilii, de elect. Concilium T rident. sess. 11. de re-
. . cap. 2 o. juxta prohibitionem Deuteron. 23. ingredietur manet ire,. hoc est de s orto natus , in Ecclesiam Domini. Ab ista irregularitate solus Papa dispensat ad omnes Ordines , de universa Beneficia ; sed potest Episcopus dispensare ad primam Tonsuram, & ad minores Ordines, necnon ad Benenciunx simplex : nullatenus vero ad sacros Ordines, vel ad curatum Beneficium , cap. i. de fit. presbyt. in 6. Dubitat tamen Pastor, an valeat in Francia ista Episcopi dispensatio , lib. s. de benefic. tit. 23. n. 6. hac sola ductus ratione , quia Bonifacius VIII. hoc constituit, cujus nomen Francis invisum est & odiosem. Verumtamen istam valere in Francia dispensationem , hujusce Regni Doctores indubitanter affirmant, quemadmodum S alias plerasque celebres Boniuncti VIII. Constitutiones. Ita Desilva Regius in Partamento Parisiensi Advocatus de Beneficiis p. 3. quaest. I6. Re- buffus in praxi, p. 1. tit. de dispensatione circa natalia, n. 8. & seqq. Ch rondas lib. io. responsorum, ca8.7. Despeisleus tract. de beneficiis , tit. 3. xl. 66. aliique Gallicani Juriscontulit. III. Sed hoc unum disputant, an ista Episcopalis circa defectum natalium dispensatio locum habeat in Praebendis δc Personatibus , non quidem Ecclesiarum Collegiatarium, in quibus supponunt valere , sed Cathedralium. Et in his quoque valere assirmant non modo exteri Doctores Archidiaconus, Oldradus, Iason ; sed etiam Gallicanus Ioannes De-selva loco cit. Negat autem valere Rebutas loc. cit. num. io. oc I i. citat- qtie pro sua sententia incisiones Rotae, dc antiquam Glossiun Pragmaticae Sanctionis.
IV. Neque ipsis quidem legitimis filiis possunt conferri Beneficia immediate antea ab ipsorum patribus posscssa, cap. Moyses, & cap. Aposto-
177쪽
tica, 8. quaest. t. 3c cap. Ad exstirpamiai , de cap. Dilectur, de fit. Prem1-
ter. ne videantur iuccessivae, atque ita intra familias haereditariae Praeben
dae : solusque Papa potest contra jus istud dispensare , cap. Dilecti, eod. tit. Iam qiiaeritur de nepotibus , an possint in Beneficium ab avo posses sum succedere ὶ Gloisa in dicto cap. Aristolica , tradit illam de filiis prohibitionem protendi quoque ad nepotes , ne avorum Beneficia possideant. Idemque altera docet Glossa in cap. Ad Exstis Mas, vers. Filii Pi 60 r. mori, de fit. Presbyt. His suffragatur lex Liberorem , Se lex , de verbor. signis quibus filiorum nomine comprehendi pariter nepotes decernitur. Ideoque Rebuisus in praxi, trach. de dispensati super dc chii natat. num. 11. 3c 26. excludit absolute nepotes sicut & filios ab eius inodi avorum beneficiis : citatque ad id conficinandum nonnullos Canoni stas, atque sententiam rejicit quorumdam nepotes admittentium , dummodo inter avum & nepotem vivat superstes pater: quae tamen opinio sulcitur per j. ι aurem , Instit. de haeredum qualit. de diiser. ubi deciditur ner tes non censeri nomine suorum hare dum respectit avi, quandiu vivit intermedius pater. Q. am etiam circa Beneficia avita opinionem mediit Glossa in can. i. dist. 1ε. & Pastor lib. s. tit. 16. n. 3. Caeterum Rebusis.
huic oppositum propugnat non modo in praxi, sed etiam in trach. de r. acific. posses s. n. 17 . quo loco multa profert ad hoc firmandum Curiarum Regni Supremariam Judicia. V. Severior est juris dista sitio contra illegitimos ouam erga legitimos Sacerdotum filios ; filiis enim legitimis interdicitur sola immediata in paternum Beneficium successio : at vero illegitimis prohibetur insuper qualecunque tenere Beneficium in eadem Ecclesia , in qua patres ipsorum aliud Beneficium habent. Adeout dispensatio generalis illegitimorum dii ca Beneficia non sussciat , nisi specialem etiam a Summo Pontifice habeant ad hoc ut possint tenere Benescium in eadem Ecclesia, in qua ipsoriam patres aliud Beneficium possident. Quae tamen res permittitur , Jure communi liberis legitimis , cap. Ad hae . de fit. presbyt. Q i in etiam Concilium Trident. se scis. cap. 11. de reform. arcet illegitimos non modo ab Ecclesiis in quibus patres eorum sint de alio quopiam Beneficio provis, sed etiam in quibus aliquod Beneficium patres habuerint aliquando,quanuis de praetenti nullum in ea habeant : nec illos in eisdem Ecclesii, quoquo modo ministrare permittit, ut paternae incontinentiae memoria a locis Deo sacris longissime arceatur. VI. Si pater resignet suum Beneficium coram Papa in savorem filii sui legitimi, & hanc reciprocam patris de filii qualitatem in sua supplicatione exprimat , illius resignatiotiis acceptatio habetur pro dispensatione, quia Papa de hoc praemonitus, sciensque nihilominus contulit: quemadmodum in Iure Civili dominus servum instituendo haeredem manumittere creditur , Institi quibus ex causis manumit. s. r. Ita judicatum fuit in Magno
178쪽
lapio Regio Consilio in causa Blainorium patris & filii citi PamVI I. Licet jus proh beat filium immediate in Bene fie i, D. unde liberi l. Nam etsi, D. d; inoffici testat D. si quis Omis caus testam. Vli L AEtatis defectus reddit hivalidam ori pyrni, quod attinet at Episcopatum , SVnodus Neo careo, ι' ' '' synodus Agathensis allegata in can. E se. ,.dist , et '
gnitatibus , Personatibus , & Parochialibu m i, si intus inchoatus exigitur , d. eap. Ce --
179쪽
nis per Vicarium cura exerceatur, quo casu almus sufficit decimusquartus. I X. In Beneficiis simplicibus, ut sunt Capellaniae , susscit serieii niuin , non quidem incoeptum ut in magis honorificis Beneficiis paulo ante dictum est ,ὶ sed requiritur omni tib completum , ut in Capellaniis, aliisque vulgb dictis , ad Simplicem Tonso Am , iri sunt quidam Prioratus ut vocant Rurales , qui nullatenus sonant in nomen Rectoriar. Desel-va 3. p. de benefic. quaest. s. Rebuisus de pacis posset s. num. 171. Mn-geus tit. de divis. benef. g. 29. num. 6. de r. At verb in Beneficiis sint plicibus , quae in nomen Rectoriae sonant, aetas requiritur annorum quatuordecim completorum : non enim censentur impuberes capaces curae de
obligationis , quae eaercitio talium Praebendarum adnectitur , cap. Imis. cormn , de aetat. & qua l. Ordin. & cap. Super inordinata , de praebend. In Canonicatibus Collegiatarum Ecclesiarum requiritur de s ilicit non quidem inchoatam , sed completum decennium. At in Canonicalibus Eccle iitrum Cathedralium de Metropolitanarum , annus est necessarius decimus quartus pariter completus , juxta Regulam Cancellariae i7. De sciva loco cit. Rebuisus de pacis posses s. num. i 78. etiamsi Eccletia Parochialis per Vicarium exerceri solita Canonica tui sit unita. Rebuisus in praxi,
p. 2. tit. de disi ensat. ratione ae . num. 2. Garcia de benes. P. I 2. cap. 1. num. 2 . Et Bengeias loc. cit. s. 26. lavin. 9. si nihilque Loii eius lit. E.
cap. I. multa memorant G allicana Senatusconsulta , per quae declaratae suere irritae collationes Praebendarum Cathedralium impuberib is factae. Hinc tamen excipiuntur collationes Regiae in Regalia Sede Cathedrali vacante factae iii gratiam impuberum ad Canonicatus etiam Cathedralium Ecclesiarum , dummodo septimum aetatis annum compleverint, ut saperius docui hujusce libri cap. . num. 8. At verd extra Galliae Regnum I is commune viget, neque attenditur ad ullum acquirendum simplex Beneficium aetas sive septem , sive decem annorum ; sed juxta Tridentinum Decretum seis. 13. cap. 6. de reform. nullus ante decimumquartuna aetatis annum citra Pontificis dispensationem potest Beneficium obtinere. X. Ex defectu Graduum quaedam occurrunt ad Beneficia incapacita-.tes. Ataue in Galliae Regno prohibetur esse Parochus oppidi murati qui Lquis vel Graduatus non est , vel Attium Magister , vel ialtem qui triennium sibi dii non compleverit vel Theologiae, vel Iuris Canonici in aliqua Universitate. Concord. tit. de collationibus , S. Statuunm. Idemque statuitur circa omnes Cathedralium Ecclesiarum Dignitates , & circa saltem primarias Collegiatarum Dignitates Edicto Henrici IV. anni i6o6. art. 3 i. At Praebendam Theologalem , non tamen ad Praeceptorialem exigitur Gradiis Doctoris in Theologia, ex Edicto Aurelianenti Caroli IX. art. 8.& Ble sensi Henrici III. art. . x I. Plerasque alias incapacitatum species, sive ob censuras , sive ob irregularitates, de quibus casibus incurrantur , requirito inferius lib. . XII. Alteram
180쪽
XII. Alteram quoque ad Beneficium incaeacitatem parit defectus Ordinis requisiti, sive ex praescripto Canonum , sive ex Statuto , sive ex Beneficii particulari fundatione: qua de re vide inferius hujusce lib. r. cap. 19. quo diversi modi vacationis Beneficiorum discutiuntur, num. 8. i. & io.
Isset Edicta reserre insinuationem omnium ad Beneficia Ecclesiastica quoquo modo pertinentium fieri jubentia , ut scilicet in tabularia Episcopatuum , in quibus illa Beneficiasta sunt, referantur : procurationcs nimirum ad resignandum , sive coram Papa , sive apud Ordinarios ; praesentationes quoque Patronorum , concordata partium ; pensionum sive constitutiones , lave extinctiones , Datarum attestationes , signaturas , examina, professiones fidei, collationes Praebendarum , ac literas beneficiales , acta missionis in pol sessionem, & quascumque beneficiarias provisiones. His adde literas Tonsurae , singulorumque ordinum , literasque Vicariatiis , vel ossicialitatis, praesertim potestatem Beneficiorum collativam. Item fundationes, sive inter vivos , sive per ultimas voluntates, & alia pleraque cum diversis temporum ad singula horum insinuanda praefixorum designationibus, quae continentur perlnexis illis & quaestuariis Edictis ad legendas Clericorum pecunias procusis ab Henrico II. mense Martio is 33. & a Ludovico XIV. anno i 6 6. art. 6. Quibus etiam sub nullitatis poena statuitur , ut procurationes ad resignandum insinuentur antequam ad Papam, ad Lega
tum , aut Ordinarium reserantur.
II. Si vero post mandatum, priusquam admissa fuerit a quocumque Collatore re signatio, ipse resignans revocet, debet hanc revocationem, re adhuc integra, vel procuratori, vel resignatario , vel collatori s gnificare: alioqui re signatione semel admissa ob j ustam revocationis ignorantiam, resignator pristino suo Beneficio excidit, ut statuitur Clenient. unica, de
III. Insinuandum porris est apud Notarium Regium illius dioecesis in qua situm est Beneficium , ad diligentiam provisi, aut illius procuratoris speciale mandatum habentis , intra tempus illo anni lues 3. Edicto praestitutum. Literae quidem Beneficiales, signaturae ad Beneficia, vel ad pensiones, quae in Romana Curia expediuntur , & concordata inter partes convcnta, itemque Decreta Apostolica , quibus pensio vel constituitiir, vel extingitur: mandata quoque quae procuratori fiunt ad resignandum, V a vel