장음표시 사용
181쪽
vel ad consentiendum, vel ad insinuandiim , intra semestre instauari oportet cum ipso mandato ad insinuandum facto , juxta ejusdeni Edicti ait cillos s. 6. & 7. Et haec quoad Romanam Curiam. Quae vero apud Legatum in Regno , vel apud Ordinarium loci gesta sunt, insinuanda sunt intra. bimestre , d. art. 6. Sed si actuarius, seu notarius in eodem consistat loco, in quo literae sive Legati, sive Ordinarii sunt concessae , insinuatio fieri debet intra dies octo simul cum procurationibus , ab ipsa literarum data
computandos , d. art. r. Acta vero sumptae possessionis intra mensum insinuanda sunt a die postessionis sumptae computandum , arr. . Literae Vicariatus antequam Vicarius id ossicium ineat, art. io. Literae pariter Tonsurae, Oedilaumqtie requisitorum debent insinuari antequam acceptetur Beneficium, art. I9. Tneveneus tamen ad Constitutiones Regias, tit. 18. testatur
Edictuin istud juste a bonis & aequis Iudicibus despici, nisi urgeat aliqua
fraudis , aut falsi suspicio adversus non insinuantem. Et Pastor ex hujus Edicti art. 3. infert concedi facile in integrum restitutionem elapse tempore insinuationibus hujusmodi praestituto , dummodo jus alteri non sit acquisit am ; atque ad hoc obtineri posse Literas Regias in Cancellaria , Lb. 1.
IV. Praeterea est aliud in hoc Regno insinuationis genus , quo Gra-duati aspirantes ad Ecclesiastica Regni Beneficia altricti simi. Qua de re superius tractatum est , sub titulo De se bin Graduatorion. Istaque fit insinuatio per Actuarium , sive Apostolicum , sive Regium , duobus , tribusive accitis testibus , in tabulario ejus dioecesis , in qua sita sunt ipsa, quae Graduatus ambit Beneficia.
Beneficiaria quaestiones circa praelationem inter simul concurrentes. Litigantium subrogationes Beneficiorum uniones: Unionum praescriptiones: Beneficiorum diCisiones et Benes clorum in alium
Inu AN Do plures de eodem Beneficio provisi fuerint , praeferendus is est cuju roviso rempore praecessit, quanuis post . tius Provisus possessionem Beneficii prius altero adiverit. Id vero maltoties judicatum fuit, tum in Regalia , tum in quibuslibet aliis' . bencficia
182쪽
beneficiariis provisionibus, ut attestantiir Lebi et lib. i. de supremo Dominio, cci p. 16. Loisellus lib. i. de Ostic. cap. 2. mini. J3. N Fq. Ferieriusia. Brodetis ad Louetum lit. V, cap. 2. Atque ita constitimim cst cap. Eum . de praebend. in 6. Itaque lex c tici , C. de rei vendicat.
quae Praeferri iubet eum qui prior possidet , non servatur in hac materia benenciaria , in qua ut quis alteri praeseratur , inspicienda est impetrationis Data , si sit anterior ; non praesentatio , seu exhibitio provisionis,
aut receptio. Verba capituli sunt ista : Eum cui Canonicatus Ecclvia a Sede inposto ca est collatio, licet nondum sit in ea receptus, decernimus in assequutione Praebenda iuxta sua provisonu ordinem omnibiis praferendum , qtcbitismitu Patia postmodum in ipsa Ecclesa est concessa ; licet isti primo suas literas
praesemaverint, cT primo recepti fuerint in eadem. Ibique Glolla obicrvat, nequis in verbis cavilletur , collationem & provisonem in hoc textu pio una eademque re usurp. ari, dc ita nihil esse inter illa discriminis.
IL Ubi plures de uno Beneficio provisi eodem die fuerint, praeferendus est ille, qui hora anteriore provisus est. Sed si exeressa si hora
in una , non vero in altera ejusdem diei provisione , praeterendus erit is
cujus in provisione notata fuit hora. Id multis Gallicanis judiciis confir- t Brodeus in Louetum lit V, cap. 1. Sed si nulli bi legitur expressio ri ,-rae , praeferendus ille eritis qui ab eo provisus fuerit, quem constat esse dignitate superiorem : hoc tamen discrimine ac limitatione , ut si is qui minoris Dignitatis collatore Beneficium accepit , possessionem prior altero inierit, tum demum praeferri alteri debebit, qui vel nullatenus, vel posterius sumpserit posscssionem, qu. anuis ab altiori Dignitate provi ius fuerit, juxta O p. Si a Sede Aristolica, de praebend. in 6. Rebusfus in
praxi, tit. de rescript. ad benes vacant. num. 3 D. Papo lib. 2. placitorum, rit. de provision. 9. artic. 9. De spe isseus de benefic. cap. q. num. 3. Lebret lib. . decis. I.
III. Circa vero litigantium subrogationes require infra libri A. cap. 9.in quo diffuse hanc materiam pertractabo. I V. Quantum ad unionem Beneficiorum : Si proventus Ecclesiae vel Beneficii minime suis ciant ad sacrum Ministerium , aut ad victiim Benesciati condecentem , provideri solet his desectibus per unionem alterius
minoris Ecclesiae vel Beneficii; atque ita congrua i sinistris portio assignari, cap. Expsiusti M. de pr. aebend. Q ae potestas non modo Papae, aut tagato , sed etiam Episcopis competit, cap. Siciu unire , de excessibus Praelat. Sicut unire inquit ) Episcopatus , atque potestati subjicere aliena ad Summum Pontificem pertinere dignoscitur, ita Episcopi est Ecclesiarum sua Dioecesi unis , ct subjecitio earumdem. Idemque statuit Concilium Viennense
Clement. i. Ad haec, de statu motrach. Idem rursus statuit Concilium Trident. seli .r i. c. ap. ut possint Episcopi, sine praejudicio tamen obtinentium , facere unioncs pcrpetuas quarumcunque Ecclesiuarum Parochia-
183쪽
li:im , & aliorum quorumcimque Beneficiorum, sive curatorum , sive non curatorum cum curatis , ob Ecclesiarum paupertatem , aliasve justas causas; licet dictae Ecclesiae , vel Beneficia essent generaliter aut specialiter reservata. Hoc ipsum confirmant Gallicanae Constitutiones Henrici III. in Coni liis Aurelianensibus art. 16. & in Comitiis Blesensibus art. 22. Iustae autem istarunt unionum causae ante omnia probari debent per ju- ridicam inquisitionem , aliaeque debent intervenire solennitates , de quibus tractat Rebussus in praxi, p. i. tit. de union. benes. Hoc idem posisunt Episcopi in favorem Cathedralium suarum Ecclesiarum , aut insignium Cottigiatarum , quarum fructus sustinendo decenti Canonicorum gradui, aut iacrorum Oisiciorum cultui impares sunt, ex Concilio Trident. se tr. 1 . cap. I& is. dum serventur expressae ibidem conditiones: quod idem fere astruitur in Comitiis Ble sensibus , artic. 23. Qi iam ergo foeda & Iuris communis peraeque atque Gallicani ignoratione laborant, qui hujuscemodi uniones ad solam Apostolicam authoritatem existimant pertineret Certe Collatores omnes Episcopis inferiores ab hac uniendi Ecclesias potestate excluduntur , d. cap. Sisu inire , de excels. Praelat. Rebus-
fas titui. de union. benefic. num. 3 2.
V. Beneficium quod Patrono ilico si best , unire alteri nemo potest, nisi de ipsius consensu, ut edicitur in Comitiis Blesens bus art. 23. & ante
docuerat Rebuistis d.tit. num. 28.
V I. Deniqtie ab iisdem qui facere possunt, ab iisdem justa ex causa revocari & dis bivi queunt istiusmodi uniones , ut si damnosae ipsis Ecclesiis comperiantur , aut si paupertas desierit quae eis causam dedit. Rebuffustit. de union. revocat. Nihil est intra Christi Ecclesiam optabilius, quam
ut denud uniantur divisi illa Beneficia , quorum unum annexam habet animarum curam, alterum porro divisum est, dc sejunctum a sacra illa cura, ut constitueretur simplex , iners , ac otiosum Beneficium, reservata exigua dumtaxat portione pro Sacerdote Ecclesiae ministerio , animarumque solicitudini destinato , dum alter ille Prioris titulo insignitus otiositati, quae omnium vitiorum fons est, ganeaeque addictus, majora de opima Ecclesiae stipendia solis laborantibus debita in luxum , aleam , cupedias profundit,
aut avare recondit ad consanguineos , vel assines locupletandos. Horum
pravitas Catholicis simul de naereticis scandalo est. Domus interim Dei meritis operariis destituitur ob stipendiorum, quae divino ministerio reservantur, exilitatem. Inertes hi Clerici sunt in Ecclesia quasi in alvearibus fuci, qui nihil operantes apum labores comedunt, & mellificia absumunt. in est hoc ab Ecclesiae spiritu alienum , secundum quem ordinat Apostolus Paulus , ut qui non laborat, non manduceti coim denique hoc ipsum Saninis Canonibus dissentaneum est i quos inter Concilii Agathensis canon 3 6. sic decernit: Clerici omnes cria Eccles fideliter diligenterque deserviunt , stipendia semiis laboribus debita secundum semitii sui meritum,
184쪽
vel ordinatis em canonicam a Sacerdotibus censiqiurni κr. Eadcm ratione Trident inini Coiici iunia cle icto in . cap. I 6. Staimi με fla θ odi, in Ecclesiastica M. Vicia secularia , quocumque nomiue Vpellantur, quae curam
πιιι ram ex frimaeva eorum institutione , aut κliter quomodocu-que rei. vehi,
ita deinceps in pniplex Beneficium, etiam assignata Vicario perpetis congrua
fortione , non convertantur, nos obstantibus qinbuscumque gratira , qua suum plen Don effetum non sunt conseqiruta. In i s vero , in 'bus contra eoru institu rionem ,1 eu fundatiouem cina animarum in Vicarium perpetuum transata est,
etiamsi in hoc flatu ab immemorabiti tempore reperiant-- , se congrua portio rectutiis micam, quocumque nomine is aZpellitur, non fuerit assignata, ea qu.tm- primum, ct ad minus intra amium a sine hujm Concilii, arbitrio Ordinarii, joxia
foramim Decreti sitis fel. rec. Paulo III. assignetur. V Ud si id commodὸ fisi
non possis, aut D tra dictum terminum fastum non fuerit, cum primum ter cel m. vel decesum Vicarii , seu Rectoris, aut quomodolibet alterum eorum vacaverit. Beneficium curam animarum recipiat, ac Vicaria nomen cesset , ct in antiq-starum restit Mur. Unionum Beneficiorum modum & conditioines fusc pro- se iii itur Carolus Fevretiis lib. a. de abusu , cap. . Additqite majorem impcndi favorem unionibus per quas Beneficia contra veterem statum det. ndationem divisa , cum a primordiis unicum dumtaxat fuisset, redintegrantur in unum: profertque num. 3 e. Parisiense Senatusconsultum adversus appellantem de stulti in oppontionem retinionis duarum Praebendarum Ecclesae Sancti Mederici, quae contra primaevam institutionem, cum unicam constituissent curam, fuerant progressu temporis in duas dis sectae curas , sed aut horitate Apostolica in unam rursus coaluerant. Curia verb Paris ensis appellantem submovit, de reintegrationem in unum suo judicio firmavit, Martii r . an. 161s. Sed inultd i jori digna favore est unio , ubi ex unico curato Beneficio pars stipendiorum sciuncta suit ad simplex , otiosunt, nulliusque frugis Beneficium constituendum. Utinam Regibus , Episcopis , S: iis qui sunt in Ecclesia Proceribus mentem ist.im Numen inspiret , ut de ipsis praedicetur quod de apibus Virgilius Poeta commemorat: Ignavum fucos Pecus a nasepibus arcent. VII. Ad requisitam iustae unionum causae iuridicam inquisitionem necessarid exigitur ut vocentur Ecclesiarum Rectores , & Capituli oec nomiis. & si qui sint Patroni ; & Regius insit per Procurator, ac civitatum Administri, non quidem ut consentiant: solo enim excepto Patrono laico, cujus necessarius est consensus, ut dixi, caeteris etiam laicis dissentientibus, dummodδ vocatis & auditis, potest ad unionem procedi: nec alia ratione vocandi sent, quam ut rationes, si quas habent, oppositionum proponant, cap. Ckm Him , de arbitris. V I II. Cumque faciendae sint uniones ob commune Ecclesiae commodum Se publicam utilitatem , non debet illis obsistere ulla si ve generalis, sive specialis reservatio, excepto laico Patrono.Conci I. Trident.scit .a . de
185쪽
de reformat. cap. is. Nulla itaqtie habenda hic ratio Graquatoriam, alit Induliariorum , aut simili una. Rebussus d.tit. de union. beneflc. num. 3 1. ubi poliquam aliut tot decisones Rotae allegavit editas in gratiam Expectat, varii in , ut scilicet unio nullatenus praejudicet expeciativas gratias habentibus , sed ejus suspendatur executio usque ad obitum ejus qui hoc
privilegium impetravit; ipse tamen postea in oppositum sic ait: Sed i
neralis reservatis , vel manrita , seu is nationes non impediiint unionem , per
Gug. in ciment. finali , de resiriptis,pita Beneficium per unionem Leitur suppressum , & ob id non dicitur amplius Beneficium , cap. Ckm accessissent,
IX. Papa , vel Legatus non possunt in Galliae Regno per se immedia
te de causis unionum inquirere, neque Delegatos de Curia mittere ad hoc munus, sed soluin juxta Bononiensa Concordata committere in ipsis pariaribus inquisitores , qui ad hoc inquirant & prOccdant. Horum exempla profert Thuanus lib. 3. histor. Galliae. X. Clim sit praescriptio ad commune bonum instituta , ne lites multiplicentur , rerunicaue dominia in incerto sint, i. i. D. de ustirpat. & Institui. de usucap. in ptine. stque nece ite litibus aliquos praescribere fines, &litigiosorum hominum omnia perturb.imium cupiditates coercere , ex occultis & vetustue immutatis pridem rebus, quas ex abdito de insperato insidiantium, & lucra captantium conatus rc Primere , caeterorumque hominum bona fide pollidentium quieti consulere; praesertim est in annorum multorum decuisu rerum Pneteritarum memoria aboleatur , exceptionum ae defensionum adminicula Misperdantur , instrumenta conventionum, compositionum, transactionum , & veterum litigiorum processus innumerorum casuum , tum publicorum , tum privatorum & domesticorum
concursit dispereant , nihil praeterea facilius sit , quam falsa in striimenta quasi antiqua de authentica cudere ac supponere quae tamen fallitatis coargui vix possint, ac ne vix quidem , ob inortem & partium de testium& scribariim in eis designatorum. Compertum est autem quod illa Iustiniani lex inter, C. de sacros Eccle quae indistincte omnem excludebat contra Ecclesias praescriptionem , praeterquam illam quae centum annos excederet, & quam idem poste, Iustinianus meliore consilio abrogavit, fuerit a Triboniano edita, Sc magno pretio vendita oeconomo millenae Ecclesae , postquam plurimas veterum obligationum tabulas & chirographa per insignem saluarium Priscum Emissenum cudi curaverat in Ecclesiae commodum iniquissimum , ut tradit Suidas in verbo Prisciu Emisso ins. Abrogatae autem illi centenariae praescriptioni substituit in Ecclesiae
favorem quadraginta praescriptionem annorum , authent. suas actiones, C. de sacros. Eccles &l. Sic is in rem, C. de praescript. 3O. vel Ao. ann. Ipsaque Synodus cecit enica octava can. IS. non longiorem attribuit Ecclesiae quam triginta annorum praescriptionem 1, qui Canon insertus legitur
186쪽
gioir in Gratiani Decreto sub falso Gelasii non uae, in can. Placuit, i6. quaest. s. Concilium vero Tridentinum sess. 7. cap. 6. de reform. praefigit
unionum Ecclesiarum aut Beneficiorum praescriptioni numerum annorum quadraginta, ultra quem non sit procedendum ad eas dissolvendas ac dirimendas , nisi ob evidentem necessitatem. XL Canonica unionum Ecclesiariam ac Beneficiorum causa est vel
necessitas, vel evidens Ecclesiae utilitas, cap. Expositusti , de praebend. Atque canon Etsi Ecclesia, i. quaest. 7. Quis dubitet irritanda, quae nee Ecclesiastica utilit, , nec usta extorsit necessitas ' Ejusmodi causas Canones exhibent de approbant in duabus Parochialibus Ecclesiis, quarum siutius sustentandis duobus Curionibus minimE sussicere queunt, modδ --bae parum ab invicem distent. Clement. in m o, 3. Ad haec, de statu
monach. A it quando tam exiguus est Parochianorum numerus , ut unus
Pastor duarum ministerio facile suisciat; aut earum una belli calamitate destructa fuit, can. Fostquam , is . quaest. I. Cumque soleat unio duabus
viis procedere , scilicet in sarma solenni, & per juridicam cause probationem & solennitates a Iure praescriptas, vel alio modo in forma gratiosa,& motu proprio : sola prior via in Galliae Regno admittitur ; forma vero
unionum gratiosa nullatenus' recipitur, ut fidem faciunt Rebuistis in praxi, tit. de unionib. Chopinus de sacra Politia , lib. a. tit. 6. Lucius lib. r. Placitorum , tit. de appellationib. art. 2. Antonius Faber in Cod. tit. de appellationib. ab abutii, defin. 48. Fevretus lib. 2. de abusu , cap. q. qui omnes pariter testificantur, praescriptione plusquam centenaria nullatenus apud Curias RGni firmari Ecclesiarum uniones , si vitiosus titulus, quantumvis vetusti minus proseratur. Atque hoc est receptissimum effatum forense, praestare ad unionem effectum , si sola proferatur longi temporis praescriptio , scilicet quadraginta , vel quinquaginta annorum , vel ea cujus initii memoria non extet ; quia in praescriptionibus omnia praesumuntur solenniter acta. Sed si constet de titulo vitioso etiam annos centum excedente , discindi quamlibet unionem ; quia cessat praesumptionis favor ubi de opposito vitio liquet. Innumera proseruntur ad hoc Senatu L. consulta , inter quae famosum valde est Divionense , in causa evocata inter Henricum Robertum Sacerdotem , M Annibalem Rascassium Ecclesiae Metropolitanae Aquisextiens s Archidiaconum. Iste quidem tuebatur, De canatum Draguiniacensis Ecclesiae fui sse Archidiaconatui Aquisexti ensis
Ecclesiae olim ante annos centum uni riim , eamque unionem sine interru
ptione ad se usque continuatam fuisse liquebat. Et id quidem sufficiebat ad excludendum Robertum , qui sibi Decanatum Draguiniacensem vindicabat , quasi contra jus de prohibitionem Concilii Constantiensis in Gallia receptissimi divulsum 1 propria Ecclesia : ideoque ejus obtenta qualicumque provisione, se in possemonem Decanatus immitti citraverat. At Rasin cassius , cui tanta sufficiebat praescriptio , quasi obruturus titulorum mul-X titudine
187쪽
adine, diplomata Summorum Pontificum in forma gratiosa, A: solen . nitatibus consuetis vacua, jamdudum ante annos cenIum expedita produxit , per quae causa sua cecidit. Senatus enim Divionensis secundum Robe tum judicavit ab his diplomatibus tanquam abusivis provocantem, die tr. Aprilis, an. t 6 i. illaque tune rescissa unio fuit, atque Actori ad judicatus Decanatus. Praeter Sunianum Pontificem possunt etiam Episcopi Beneficia suae dioecesis unire : at non horum Vicarii, nisi hoc specialiter ab Episcopo in mandatis habeant , tametsi haberent in mandatis Beneficiorum collationem ; sunt quippe res dispares ac disjunctae, cum possit quidem Episcopus unire , sed non conferre viventium Beneficia : & decernitur in cap. ad agendion, de procurat. in s. generali mandato non comprehendi ea , in quibus speciale requiritur. Rebuffiis in praxi, in forina Vicariatiis,
XII. Unionibus Beneficiorum succedere par est tractationem de di visionibus eorundem. Divisiones Beneficiorum regulariter prohibitae sunt, cap. Majoribus, cap. Vacante , δc cap. Cum causam , de praebend. Valetque Generalis Rubrica , Ut Ecclesia a Benescia sine di malone conferantur. Aliquando tamen siuadet hanc fieri divisionem necessitas, aut evidens &justa Ecclesiae utilitas; in quibus causa illa praecipua habenda est , quum contingit ob Populi frequentiam, aut ob Ecclesiae distantiam, ut una omnibus Ecclesia non sussiciat ad publicum Dei initium & Sacramentorum administrationem. Quo casu provisum est tum Constitutione Alexandri III. in cap. Ad audientiam , de EccL aedis. tum Decreto Tridentino se T. 11. cap. . de re m. ut possit Episcopus novas instituere Parochias , etiam juxta Tridentinam Sanctionem Rectoribus invitis : illis autem Sacerdotibus qui noviter erectis Ecclesiis erunt praeficiendi, competentem assignare portionem ex fructibus ad Ecclesiam itatricem pertinentibus ; Sc ubi necesse fuerit, liceat Episcopo compellere Populum ad subministranda quae
ad victum Sacerdotum praeficiendorum spectant. XIIL Erectione pariter mutatur status Ecclesiarum. Interdum enim simplex Ecclesia mutatur in Curatam, atque in Par lualem erigitur, propter necessitatem, aut majorem plebis' commoditatem. Quod ut cibfiat, vocandi sunt quorum interest. Consensus quoque Rectoris desideratur. Si tamen gravis urget necessitas , proceditur ad erectionem vocato quidem , sed invito ac renitente Rectore , compensando damnum quod
illi insertur, statuta annua aliqua pensione. Atque ad ista siliscit Epii copiauthoritas, cap. Ad a d emiam, de Eccles aedis & can. Si Episcopus, ii.
XIV. similiter Ecclesia curata erigitur interdum in Collegiatam, st tuto certo Canonicorum numero. Idque potest Episcopi authoritate fieri, cum consensu Rectoris, d.can. Si 0 sic A , i a. quaest. 1. & cum consensi
patroni. Abbas & Felinus in cras. Musum, de jurepatron. m. Erigitur
188쪽
x V. Erigitur etiam aliquoties Ecclesia Regularis in Secularem , aut se laris in Regularem , cap. Inter q/-- , de reb. Eccles. non alien. In, erectione Secularis in Regularem authoritas Episcopi suffcit debitas ata hibentis solennitates , d. can. Si Episcopi . Ut verd Regularis in Secularem erigatur, rescripti an e stlagitatur Summi Pontificis, can. semel, is. quaest. 3. Et utroque casu Canonicis in Religionem transire nolentibus, vel Regularibus qui militiam cui adscripti fuerant, deserere nolunt, certa penso annua ad vitam servanda est. Rebuisus in praxi, p. i.tit. de creet. Eocles in Cathedr. Seoil. vel alium statum, n. IO. XVI. At velo Collegiatam Ecclesiain crigere in Cathedralem seu Episcopalem nemo potest nisi Papa , cap. I. ne Sede vacant. cap. translationem, juncta Glolla, de ostic. Legat. quo loco eadem potestas Legato denegatur.
De Beneficiorum renunciatione , seu resignatione.
L Ci IN ouM ante omnia , factam resgnationem per mandatrum posse a res gnante revocari antequam fuerit a Superiore ac missa. Sed si revocatio procuratori aut resignatario non innotuerit , atque ita fuerit resignatio admissa , nihil. juvabit revocatio, nisi dolo impeditum suerit, ne revocatio innotesceret. Clement. unica de renunciat. Hic jam explorandum est , quinam Beneficiarii resignare possint. Atque in primis disceptatur de Beneficiariis criminum reis. Circa crimina vacationem Beneficii causantia , quaedam sunt atrocissima , quae causant Beneficii vacationem ipso facto , seu statim atque admissa sunt; alia non causant, utpote miniis atrocia , nisi post Iudicis sententiam : atque in his valet resignatio ante Iudicis tacta lententiam , in illis ver b nullatenus valet resignatio contingens post scelus perpetratum , quativis necdum deductum ad forum contentiosum, dummodo sive ab initio , sive ex postfacto de scelere certo constet. Hujusmodi sint crimen laesae Majestatis in primo c ut aiunt capite , assassinium , sodomia. Mornacius ad l. 6. D. de his qui not. infam. Benseusti t. quib. mod. vacciat & amit. benef. f. 6. nunt. I 6. II. I 8. I9. λi-- nardus lib. i. cap. 6 i. Senatusconsultum rcferens quod resignatarium accusati de crimine sodomiae exclusi. Quia in odium detestabiliorum cri-X i minui i
189쪽
minum censetur vacasse Beneficium ab ipso momento quo fuit perpetratum. Ex homicidio citra assassinium non vacat ipso facto Beneficium ante Iudicis sententiam , can. Studeo, dist.so. & cap. H - , de Cier. pugnant. in duello. IL In caeteris verδ delictis , quativis capitalibus , potest horum reus validξ resignare antequam criminis accusetur. Bengeus loco cit. Charondas lib. I. responsorum , cap. 21. multa reserens ad id Senatusconsulta. iii etiam potest idem reus resignare etiam post accusationem A condemnationem, si ipse a condemnatione appellaverit & post appellationcm ressiret, quemadmodum reo ad mortem damnato pendente appellatione testamentum condere jura perinittunt, i. cm a utramb M , D. de testam. Charondas lib. i. Pandech. cap. io. Mainardus , Mornacius, Bengcus lociscitatis , Duarenus de beneficiis lib. s. cap. i. s. i. Versim si ante admissam resignationem sententia capitalis intervenerit, quae non sit appellatione suspensa , tum demum irrita erit resignatio, ut dixi. IIL At vero si quis devolutarius Beneficium ut vacans per Iudicis sententiam impetraverit, & resignatarium praevenerit, ipsa tunc res gnatio de jura simul resignatarii & devolutarii erunt in pendcnti, adeo ut si sententia depositionis , Iudice appellationis confirmetur , praeserendus sit devolutarius : si Veid sententia reformetur , & reus a poena depositionis absolvati it , praevalere debeat resignatarii provisio ; quemadmodum de testamento, vel de donatione a reo criminis facta statuitur in l. Post contra-Ectum, D.de donation. & l. Si , D.de donation. cauc mori. 5 d. l. a latronibM, D.de testament.
IV. Ille censetur Beneficiarius qui proximum jus acquisivit ad Beneficium vacans , etsi nondum ejus possessionem si adeptus. Tale verbius nullatenus habent Indultarii, Graditati, Mandatarii Apostolici, nihil aliud habentes praeter spem , ut nec ille qui parvam solummod5 Datam impetravit : sed idem postquam Signaturam obtinuerit, etsi neque examen, neque professo fidei subsequuta fuerit, neque possessio apprehensa , potest valide , sive pure & simpliciter , sive in alterius favorem resignare. Gratia enim per solam Signaturam & verbum fio perficitur. Ranchinus p. . conclus. 19o. Papo lib. 2. placitorum, tit. de relignatione g. ait. c. Neque censetur conditionalis & quasi suspensum habens effectum in futurum , sed absoluta & de praesenti efficax illa quae per Signaturam fit Beneficii collatio , quanuis sic provisus necdum valeat coucciso Beneficio uti frui , nisi postmodam dignus fuerit judicatus. Is verδ cui nondum est collatum Beneficium , quantumcunque proxime conserendum , ut est ille qui impetraturus est coram ordinario , etiam post examen & verbalem collatoris approbationem , necdum tamen Literas Baneficii provisorias obtinuit , non potest res gnare. Boerius decis. 3oo.
V. Nunc videndum qua formi fieri debeat resignatio. Ea vel est simplex,
190쪽
simplex , vel in favorem, aut aliter conditionata , vel fit ex permutatione, vel non ; vel fit mediate iter prociaratorein , vel immediato per ipsum resignantem. Et quidem si nat per procii ratorem , observari debent circumstantiae omnes orae scriptae in Constitutione Henrici II. anni I sso. art. 3. Primi, ni enim iacienda est procuratio ad resignandum apud Notarium publicum: nec reserre docent Scriptores Gallicani, an sit Notarius Ecclesiasticus , an Regius. Secundo debet resignans actui subscribere ; de si per infirmitatem non possit, debet Notarius in eodem aeui id exprimere. Tettio duo testes interesse debent, non domestici, non cognati , non allines ipsius resignantis , aut resignatarii. Quarto debet procuratio specialiter neri ad tale Beneficium, non enim stalliceret generale mandarunt. Quinto plocarator ita astringitur mandati sui terivinis , ut si aliter se gerat , Litur. i sit invalida tota resignatio ; nec enim potest valide mandatisii fines excedere, I. Praeterea , in prine. D. mandati. Si ergo constitutus sit ad resignandum coram Papa aut Legato , invalide resignabit in manus Ordinarii; & ex adverso. Item si constitutus sit ad resignandum simpliciter , nihil aget si telisnet in favorem ; & c contra. Rebilitas in praxi, p. 3. titi de procurat. coniti ad resign. num. 2I. & tit. de resignat. conditionata , in fili. Sed ii ipsi met procuratori, qui juxta fines mandati simpliciter resignavit , Praelatus idem ipsi in Beneficium contulerit , valebit illa collatio, quia procurator intra mandati fines se continuit. Rcbuisus d. tit. de res gii. condition. num. 13. & 28. Porro nihil refert ii procuratocst Clericus, an Laicus. Guimier ad pragm. Sanch. tit. de collationi b.
s.statini Muem , verb. Pro narrem. Rebuistis in d. tit.de procurati consti ad te sign. n. i7. aliique communiter. VI. Revocato autem maiad. ito non potest procurator ullatenus resignare , modo revocatio non sollini praecellerit, sed etiam significata procuratori fuerit, aut ipsi collatori. Si enim non fuerit susscienter signi lica ra, tenebit postea admi ira res gitatio, & inutilis erit revocatio, nisi dolo
procuratoris, aut collatoris effectima sit, ut non notis caretur revocatio illa. Cleinent. unica de renunciat. Rebuisus p. 3. tit. de revocat. procii r. Charondas lib. i. Pandect. cap. io. Quinetiam si Notarius nondum expedivit mandatiun in manus procuratoris , sufficere potest notificata revocatio ipsi Notario. Etenim cum ex memorato Henrici II. Edicto anni
asso. procurator admitti non possit ad resignandum , nisi exhibendo scriptum ipsum manu publica mandatum , necesse ipsi erit recurrere ad
Notarium antequana Praelatum conveniat. .
VII. Eadem Henrici II. Constitutio invalida & inania declarat omnia ad resignandum mandata , si annum excedant. Q ae itaque post antium fieret resignatio in ejus mandati vim , de subsequuta collatio prorsus irritae forent.
VIII. Ut plenius haec resignationum tractitio elucidetur, dispicien-