장음표시 사용
191쪽
dam nunc est , quinam possint illas admittere. Certum est ab illo adnuiti debere , cui jus competit Beneficii conferendi, cap. Admost, de renui ciat. Si vero sit patronat.im Beneficium, debet pariter approbari a Patrono , alioquin erit irrita relignatio & collatio. Duarenus i. o. s. de benefici
IX. Non potest quisquam in manus inferioris, aut sibi aeotialis resignare , sed tantum Superioris. Ideoque facta per Abbatem vel Priorem resignatio in manus Vicarii sui aut Capituli nulla est, cap. ult. de renunciat. seque judicatum in Magno Regio Consilio referunt Charondas lib. I. Pandech. cap. io. De spei deus de benefic. tit. I i. sect. 2. art. 3. Neque potest Episcopus resignare nis in manus Papae , cap. 2. dc cap. , de translation. Episc. Rebussus in praxi , p. 3. tit. ratione Persen. ct rei vitiare. resign. ia. ii. Si quis resignet in manus laici, amittit Beneficium , quod stati in vacat, nec re sigilatatius ullum jus habet, cap. QMd in dubiis, de
X. Resignatio ex causa permutationis Beneficiorum valet coram Epis copo, sed nullatenus coram inferiore, cap. sumtum, de ier. permut. Rebui fas d. tit. Ratione person. n. io. idemque Lis. de permittation. n. 2 . Ch rond. as lib. i. Pande L cap. io. Hoc etiam extendit Bellamera tract. de permutatione , quaest. 3. & Pastor lib. 3. de Beneficiis , tit. ii. ad vicarium
Episcopi habentem ab teso speciale mandatum : adeout possit Vicarius Generatis in hoc ab Epii copo delegari, ut Beneficiorum resignationes ex causa permutationis admittat. Etenim quaecunque potest in materia iuris. dictionis Episcopus , eadem Omnia Vicario suo Generali delegare potest, paucis quibusdam exceptis , quae jus prohibuit delegari. Sic enim Concilium Tridentinum amovit ab Epi inopis potestatem delegandi circa concellam ipsis absolutionem ab haeres. X I. Beneficia quae coram Episcopis, aliisve Superioribus comper mutantur, nullatenus subjacent mandatis , aut Indultis , seu Expectativis, cap. unico de rer. permul. in s. neque aliis quam perinutantibus conferri queunt. Clement. unica, eod. tit. Non enim ad permutationem ventum
esset ni permutantes eam credidissent valituram, cum liberum cuique ellet sua pristina Beneficia retinere. Neque ratio, vel bona fides patitur, ut quis sine sua culpa & contra propriam intentionem sua re spolietur ; nam id quod nostrum est, s ne facio nostro ad alium transferri non potest, l.Idpud nostrum, D. de regul. jur. XII. Resignationem in favorem jus prohibet, can. Plerique, s. q. r. Ideoque omnes in favorem factae resignationes nullius sunt momenti, nisi fuerint admissae 1 Papa, cujus potestatis est de Communi Iure diisensere. In Gallia tamen multorum seculorum usu & consuetudine praescriptum est , ut tempore Regaliae fiant Beneficiorum resignationes in alterius certae personae favorem coram Rege, qui solus ac pleno jure vacantia in Re-
192쪽
alia Beneficia consert. Chenutius cent. I. quaest. . Louerilstit. e, cap. 7.eclliso I apa & Rege , nullus potest resignationes in favorem adinittere, nee ipse Papae Legatus , nisi hoc specialiter in mandatis habeat. Rebi: riis in praxi, p. s. tita de resignat. condition. , mrm.1. uscitae ad ia. Charon das lib. 1. Pandecti cap. io. Alias quoque sub conditione renunciationes, maxime sub onere petasionis solus Papa purgate & admittere potest . ut infra videbimus.
De Resignationibus in favorem.
Esic NATio Nis in favorem , quia sapiunt quandam vellit haereditariam in Beneficiis succcmonem , & quia communiter censentur canonicae simoniae labe foedari , adeo in Jtire prohibentur, can. Pleriquς, s. q. i. ut nec ab Apostolico Legato , nisi hoc specialiter habeat in mandatis, admitti possint, sed a solo S remo Ponti tace, qui potest in iis quae Iuris positivi sunt, ex justa causa dispensare, cap. Sigm ain, de election. de cap. P posui, de concess. praebend. Longissima tamen praescriptione subnixus Galliae Rex hujusmodire sigilationes ibi et admittere, & secunditio eas conferre ubicunque vigetius Regaliae , ut stiperiore capite notavi, n. I 2. II. Resignatio in favorem, & alia quaecunque conditionata coram
Parx habet annexam sibi conditionem sine qM MAE; adeout si Papa aliter provideat, ea provisio futura sit irrita, maneatque rei ignans in pristinare signati Benencii postessione , quia sequens provisio fuit contra mandatum de mentem resignantis expressiam. Glost. in cap. Olim , in i . vel b. Traditam, de restitui. spoliat. Rebuistis in praxi, tit. de resignat. condit. n. 3. Clausula hic apponi solita sic exprimitur: si se nec aliter, nee alio modo , nec alias. De Eoc est notab iis textus in cap. Cian umversorum . de reri permul. ubi cum duo praebendati privata auctoritate, ac per hoc illicite de mutata praebendarum suarum commutatione convenissent , unusque illorum suam alteri Praebendam resignasset, alter verb contra pactam fidem in tertiam personam Praebendam suam contulisset, jubet P. 1 pa ut primus ille praebendatus , qui contra ius & propria autoritate suam Prae-nendam in favorem socii conventionis rei ignaverat, non amitteret, sed recuperaret, eo quδd deceptus fuisset, non adimpleti conditione sub qua, .& non aliter, resignaverat. Ergo multo magis eadem utaei ratio in eo oui
193쪽
qui non privata alii horitate , sed reverenter conveniens & consulens Supremam Sedem resignaverit sub conditione i quae tamen non adii
III. Si contingat res gnari in favorem coram Legato vel Ordinario, quaecumque collatio sequuta nulla erit, sive conferatur nominato , quia excedit Collatoris legitimam potestatem ; sive conferatur alteri, quia id fit sine ulla Beneficii vacatione ; non enim vacat per res gnationem , cum deficiat conditio apposita , sine qua resignans nullatenus intendit resignare. Rebussus d. tit. de res gia. condit. n T. & seqq. I V. Si procurator ad resignandum coram ordinario constitiatus in sa-vorem Titii resignet pure & libere , & Ordinarius postmodum ad procuratoris preces conferat Titio , valebit illa provisio , quia Ordinarius propriam authoritatem non excessit dum libere contulit, de resignans suu obtinuit intentum legitimo de juridico modo, qua lavis modum illegitimum elegisset : neque censendus est procurator excessiste mandati fines , cum
retulerit mandantis intentiam. Parisius consi. IJ. circa n. I 2. in A. volum.
Rebussus d. tit. n. 23. Sed si ordinarius aut Legatus in sua libertate relictus contulerit alteri quam ei qui nominabatur in mandato, sub illa clausula,
alii , nec aliter, tunc irrita erit ejus collatio , utpote facta contra mandati fines, ita ut frustrata sit mandantis intentio, l. Diligenter, D .inandati: ec d. cap. Cum iniversorum, de re r. permul. V. Si resignans cum clausula , non aliter, nec alias, nec alio modo,
retinuerit sibi pensionem , aut aliquid aliud, & hoc non fuerit prosequutus procurator apud Papam, non valebit resignatio , neque sequuta pro vi sio , per cap. Cum dilecta, de res riptis 1, quia mandati forma servata non fuit, etiamsi resignans mortuus fuerit : sed nulla ratione habita novae provisionis, utpote nullius & irritae, Beneficium non nisi per obitum vacabit, ideoque resignatarius ipse, vel quivis alius poterit impetrare ut vacans per obitum : & dum vivit ipse resignans , vel retinendus est in possessione Beneficii, vel restituendus. Sed ii procurator prosequutus scierit omnes conditiones in suo resignationis mandato contentas, quas Papa noluerit approbare, non habet resignans cur de Suprema Sede conqueratur, modδsuum sibi maneat Beneficium : non enim libertas , vel authoritas Papae
quibuscumque privatorum conditionibus astringi debet, cum si legibus etiam Ecclesasticis solutus , quando justa de urgens dispensandi causa occurrit. Sed si idem resignationem quidem admitteret , conditiones autem rejiceret , sub quibus , de non aliter resignatio intenditur , quidquid in
contrarium asseverare videatur Rebussus d. tit. de resignat. condit. n. 2 .
de seqq. Summus Pontifex injuriam inferret, quia jus gentium, cui proculdubio Papa subjectus est, non permittit quemquam invitum de secundum juris formas indemnatum propriis bonis exspoliari. Atque id quod nostrum est sine facto nostro ad alium transferri non potest, I. Id quod nostrum
194쪽
Ivum , D.de re l. jur. Et quando fit unus aliquis actus cimi conditionis haud irrationabilis adjectione, non potest pars ejusdem actus recipi, parte alia rejecta, t. q. elius, j. Idem p siit, de ibi Bartolus, D. de liberat. legat. VI. Ubi fit resignatio in manus Ordinarii, potest quidem in mandato apponi ut rogetur collator id Beneficium alicui Clerico ibi nominato conferre , & procurator qui istiud in se recepit ossicium , potest preces adhibere. Sed quoniam precibus non oneratur, neque adimitur libertas , l. 3. D. ii quis aliquem te tiari prohib. liberum erit ordinario istam admittentire signationem de persona nominata , aut de aliqua alia , in quam magis
propendeat, providere de Beneficio renunciato. VII. Non obstat resignatio quominus resignans teneat adhuc resisnatum a se Beneficium, donec per ipsius resignatarii immissionem a possessione expellatur. At vero relignatario conceditur ex usu Galliae triennium , intra quod tenetur Beneficii sibi resignati possessionem adire; alioqui vacabit beneficium, eoque tam resignans quam resignatarius spoliabitur ob praesumptam amborum confidentiam. Vacabit quoque si resigna- rarius adeat quidem possessionem nondum finito triennio , sed resignans non supervixerit biduo post aditam possessionem, ut docent , & ex frequentibus Senatusconsultis probant Papo lib. placitorum , tit. de publicandis resign. num. 8. Peleus lib. I. forensium, cap. 29. Mosne ius tract. dei P lancei Duit Fr Wis, sub voce Benefice, num. 29. Pastor lib. 3. de Benef. tit. 8. num. s. Denique Rex Ludovicus XIV. in Edicto d. Contremue, art. zo. triennium resignatario indulget ad sumendam Beneficii possessionem. VIII. Hinc tamen excipiuntur concursus Beneficiorum incompatibilium, utrovis modo, sive a resignante, sive , res gnatario posseslbrum; non enim fas est tenere simul incompatibilia Beneficia ultra annum pacificae possessionis, intra quod tempus tenetur alterum e duobus dimittere, alioqui impetrabile erit ab alio. uetus lit.B, n. 3. in Schol. Brodet. Antonius Faber C. de sacrosancti Eccles defin. 2. Rebustus est. de non promotis intra annum, n. s.& 6. Itaque resignans debet situm resignatarium negligentem urgere apud Ordinarium, ut possessionem semere atque ministerium Eccletiae obire compellatur, aut de aliquo alio Clerico provia deatur. At Ius commune, & extra Galliam praxis exigit, ut statim atque
secundi incompatibilis Beneficii adita fuerit possessio, vel steterit per provisi dolum quominus adita fuerit, vacet statim primum Beneficium , cap. De multa 18. de praebend. & Ioannis Extravag. Execrabilis, 3. .ser; deinceps , de praebend. Fagnanus in d. cap. De miata , num. I. & seqq.
Garcias de Beneficiis p. I i. cap.3. num. Ioo. issemque Conc. Tridentinum
sill . . cap. Sed Papa quoties alicui Beneficium habenti providet de secundo incompatibili Mnescio , dare solet sex menses per hanc clausit
195쪽
tina sex mensis dimittere omnino teneatuir, ali, utrumque vacet Beneficium. Sed provisis ab Ordinario nullum tempus indulgetur Post initam pollessionein. Massobrius in praxi habendi concursum , requisit. I. dub.2. num.Α.& s.
CAPUT XIV. De Tensionibus super Beneficiis.
I. N ressitationibus fieri in Romana Curia consuetis plerum- resignantes sibi reservare pensiones solent, quarum dilucidano jura capite isto intendo. Generatas regula est, ut Ecclesiastica Beneficia sine diminutione conferamur, de qua tamen , modb urgeat rationabilis causa , dispensare potest Suprema Sedes,
quae secundum potestatis plenitudinem potest de jure supra Jus dispensa-ie , ait Innocentius III. cae. Proposuit, de conccis. praebend. atque ita providere ut conseratur Beneficium cum diminutione , ex illo pensionein detrahendo. II. Praxis ordinaria haec est, ut res gnare intendens in alterius favorem , concordatum cum futuro res gnatario apud Notarium praesentibus
testibus nuntinὰ suspectis ineat in scriptis faciendae huius in manibus Pontificis resignationis , seb hac lege ut resignatarius , de qui ei in Beneficio
succedent, Alvant resignanti dum vivet certam annuam pensionem : atque ad purgandam simoniae suspicionem dc labem adiungitur clausula, Sab beneplacito ct approbatione Summi Fonti ι , ct non Hi- , neque aliter. Simili modo & clausula fieri quaecunque concordata necesse est quoties in resignatione in favorem aliqua conditio alia apponitur , ut solutionis expenrarum, regressus juris in idem Beneficiuin , reparationis Ecclesiae. Concordatum deinde in Romanam Curiam transiliittitur approbandum &
III. Tres rationabiles causae communiter assignantur constituendae super Beneficio pensionis. Prima, si Beneficium dimittariir ex causa permutationis, retenta pensione ad compensandum valorem fructuum dimissi Beneficii eum fructibus tenuioribus alterius comper utati , cap. Ad quasiones, de rer. permut. Secunda , si resignans ex Beneficii dimissione patiatur dispendium , ut non supersit ei congrua ad vitam honeste susten-randam portio. Tertia, si in iudicio, vel extra de jure litigioso circa Beneficium Letit transactum , relervata pensione ad bonum pacis ac redimendam vexationem, cap. De caetero, de transaction. cap. Nisi essent 1i. de praebend.
196쪽
IV. Sapienter admonet Tolitus lib. s. instruct. Sacerd. cap. 83. tria requiri ad hoc ut licitὰ constituatur pensio super Beneficio. Primum quidem dispensationem Summi Pontificis. Secundo justam causam, siae qua, ut aiunt Toletus loc. cit. Lessius lib. a. de just. cap. 34. dub. 38. n. ao . excommuni Theologorum sententia graviter peccarent, dc Summus Pontifex , & impetrantes, sicut male res domini sui dispensans oeconomiis , &qui pecuniam rec pit ab oeconomo male dispensante, praesertim ille qui nullum pro Ecclcuae ministerio ac obsequio praestiterit ossicium. Tertibmodum pensionis , ne per eam fructus alioqui proviso debiti exhauriantur , neve ira accumuletur hoc onus , ut congruam excedat Clerici pensionarii sustentationem , aut Beneficiarii diminuatur.
V. Certis quibusdam casibus permittitur Episcopis Ecclesias quasdam& Beneficia certis petasionibus onerare. Sic enim Concilium Tridentinum Episcopis provide permittit absque ullo ad Apostolicam Sedem recursu Seminaria initituere ad educationem & itastructionem Clericoriim, & vocatis quibus opus est ἰ illorum expensis, sustentationi, aliisque oneribus providere, assignando ex Beneficiis ac Ecclesiis suae Dioecesis certas annuas contributiones de pensiones ad Seminarii subsistentiam. Concit. Trident. seis. 23. de reform. cap. 18. ' Istam Concilii Tridentini sanctionem, qua potestas datur Episcopis ad fundanda Seminaria deducendi ex beneficiis suae collationis pensiones aliquot, confirmant Regiae constitiationes comprehensae in Codice Henriceo sub tit. de Archiepiscopis dc Episc. lib. i. ubi Rex ipse statuit ordinari per beneficiorum aut pcnsionum attributionem Seminaria , jubetque suis ossicialibus de Curiis haec constituta tueri ac confirmare. J Potest etiam propria authoritate Episcopus pensionem de Beneficio quod ab aliquo illiterato , vel etiam valetudine animi aut corporis impedito possidetur, reservare ad providendum victui coadiutoris
pro illo exercentis , can. , 26. quaest. S. de can. Iuvention, I 6.
quaest. . & QClement. Miator , de poenis. Concit. Tridenta sest .ai. cap.6. de se si . 23. cap. 14. Idemque sancitur in Q ncordatis Bononiensibus approbatis in ultimo Lateranensi Concilio. Potest etiam Episcopus admitte re, propriaque authoritate inter Partes dissidentes ad bonum pacis approbare transiictionem, ut altera Partium Beneficio fruatur sub onere solvendi censum , seu pensionem alteri collitiganti, cap. De cum , de transaction.
cap. Nisi essen, de praebend. V L Certi exploratique juris est Romanum Pontificem posse super beneficiis pensiones imponere. Iam hic quaeritur , an deductis causis superiore art. s. expressis , id pariter potestatis habeant caeteri a Papa'. Episcopiὶ Dissciitiunt inter se Canonistae , quibusdam asserentibus, aliis negantibus. Communior resolutio est assirmativa, quam tuentur Gigas de pensonib. ruaest. 6. Petrus Ancharanus consit. Ant. Butrius in cap. Audistam, e colluc deteg. Decius consit. 39. Caccialupus de pensorib. quaest. s. Y 1 Cambar.
197쪽
Gambar. de ossi c. & potest. Legat. lib. 2. nurn.77. oc seqq. idque probat ex cap. Nisi, de praebend. Item Aetorius pari. 2. lib. 8. cap. 6. idque probat
ex cap. Ad qua nes, de rer. perimit. ubi in Ecclesiarum permutatione d cernit Episcopus, eum qui opulentiorem Ecclesiam nactus est in permutatione , alteri compermutanti certam pensionem exsolvere ad compensationis aequalitatem. Insuper Gloss. in cap. Audiemiam, vel b. Pensionem, de collus. deteg. sc ait: Haec pensio constitui non potest sine aut horitate Episceri, ut vitam ejus qui lolvit non excedat. Et ad hoc allegat textum exprestum cI'. De caetero , de transaction. ubi declaratur quod census pro beneficio affectus, vitam ejus qui solvit , non excedat, dummodo ab Episcopo constitutus fuerit. Item cap. IVis,de praebend. statuit censum non
ex collusione partium , sed authoritate Episcopi super Ecclesia quadam
constitutum ita valere, ut post obitum Rectoris, cui ad judicata fuerat Ecclesia , non debeat continuari in successore illius qui fuerat pensione oneratus. Item cap. De rectoribin , de Cleric. aegrotant. sancit posse Epis
copum sibi subdito Clerico aegrotanti, vel alioqui impotenti, assignare
coadjutorem cum aliqua parte proventus.
VII. Iam quaeritur utrum pensio extinguatur, si contingat ut Clericus pensione oneratus recipiat idem Beneficium , sit per quo constituta erat pensio 3 Sciendum verb , aliud esse pensionem extingui, aliud consolidari cum Beneficio : sicut solet ususfructus aliquando, superveniente in ususructuarium proprietate. Quo supposito praeclare respondet Gigas de penso nib. qu. aest. 9. sic distinguens : Vel enim pensionarius adepto Beneficio ipsum dimittit ex causa necessaria , put, quia aliquis alter praetendens in id Beneficium potius jus , ipsum evincit; tunc enim pentionis jus non extin tur, sed potest qui erat antea pensione provisus pensionem a novo beneficiario exigere , quemadmodum usufructuarius ab eo qui proprietatem sibi ascivit , potest usumfructum sibi vendicare , l. Domium, D. deustis. & quemadmodum quis utatur : ubi habetur, si usufriustuario proprietas fundi legata fuerit, & demum usufructitarius , alio evincente, proprietatem amiserit, adhuc penes ipsum manere pristinum usumfructum. Simile quid edicit lex Si martim tuus , C. de inofitc. testam. adjudicans viduae haeredi institutae pristina ejus jura postquam haereditatem amisit per querelam inofficiosi testamenti , filia defuncti intentatam. Ex diverso si Clericus jus habens pensionis ad Beneficium , spontanee Beneficium recuperatiun dimittat, jus pensionis pariter amittet ; quia in simili casu usiis- Ructus amittitur, abdicata vel alienata sponte proprietate, quae ipse aetii cessat consolidari citin ususructu, l. cim mim, g. Dominus, D. de legat. a. Ratioque paritatis est, quia pensio beneficiaria de fructibus ipsius Beneficii deducitur. Itaque pensio extinguitiis: si Beneficium cui consolidata fuit,
sponte abdicetur, alioqui autem perdurat.
VIII. Ut vero prosequamur quaestionem, an Episcopis aliis a Papa
198쪽
competat potestas stabiliendi beneficiarias pensiones , cana raulo amEtestimonia & rationes Doctorum id asticinantium produxerim supra ait. 6.nc q iid de iit in hujus quaestionis elucidatione , reserendi sunt Doctores hanc Episcopis potestatem amoventes. Inter hos spectabilis est Cardinali, Toletus, haec docens lib. s. cap. 83. Tres sunt conditiones, quibus omitibus aut earum una deficiente , non potest aliquis pensionein habere. Primaeeii dispensatio : haec autem non pertinet ad ulli ura Praelati im, nisi ad solum Papam ; quativis hoc ex J iure scripto non constat, sed ex consuetudine sola. Idem lentit Cajetanus tom. I. trach. 17. & 3 i. qu. xist. Io. H aec autem consuetudo inolevit in universo fere Galliae Regno, quod scitu Operae pretium est. Appellatur enim ut ab abusu ab omni ous aliunde concessis pensionibis , exceptis illis quas ex necessitate Ordinarii provident coadji uocibas in casa aegrotationis vel impotentiae Rectoris, ne plebs fidelis scaudetur debitis tibi ministeriis : magnaque nasceretiar animarum pernicies , si in oppositum via litibus aperiretur , cap. Ex parte, de Cleric. aegrot. Haec unanimes docent Gallicani Iurisconsulti . , Corrasius pari. i. cap. 4. Cho pinus lib. 3. de sacra Polit. cap. 32. Louetus de Bro- deus lit.Q art. o. Concilium insuper Tridentinum non modo hoc Epii copis jus competere , quacumque appellatione , vel exemptione remota , ut provideant Ecclesiis de coadsutoribus , propter corioris , vel animi impotentiam Rectorum Beneficii, vel etiam quando suspenduntur ab exercitio propter inscitiam vel ob suas culpas ad aliquod tempus , decernit sest .ai. cap. 6. de re tinat. Haec eadem omnia Praelatis praescribit Rex Carolus IX. in Comitiis Aurelianensibus cum assignatione convenientis pensonis pro coadjutore. JIX. Qiod attinet ad pensionis modum, laxatur nonnunquam in Romana Curia ad fructuum medietatem , ut constat ex Ioannis exuav. Sisecepti, de election. & ex communi extraV. unica , ne Sede vacant. Sed in G.illiae Regno quando penso videtur excessiva , reducitur saepe ad tertiamsi uctuum partem, propter istam canonicam rationem : Qxiando privilegium conccisum veretit in damnum , reducendum est ad convenientiorem modum , cap. Sum in , de decimis. Rebussas praxis i. p. tit. de reservat Onib. num .i . Verum in causa resignationis non solent pensiones reduet , quia odiosum judicatur si resignatarius qui consentit certam annuatim pensionem exibi vere , & hac lege fruitur resignato sbi Beneficio, Brodeus ad Louetum lit.I , cap. 3o. Citra vero res nationis ex mutuo concordato causam facile in Gallia reducuntur pensiones Ecclesiasticae ad tertiam fiuctuum. X. Pensiones Ecclesiasticae aliquando extinguuntur per Glutionem quae semel fit abundantioris pecuniae. Cave tanaen ne hac in re Toleto consen
199쪽
consentias dicenti lib. s. instit. Sacerd. cap. 92. Pensiones super Beneficio polle per resignatarium redimi propria aut horitate absque ii inoniae lalie, dummodo redimantur solutione facta quinque annatarum ad summum: hoe est ii pensio sit sexempli gratia in viginti aureorum annuorum , non esse redimentam ultra centum aureorum semel factam solutionem ; quinquies enim multiplicatus vicenarius numerus pertingit ad centesimum. Sed bona pace duorum praestantissimorum & optime de Ecclesia meritorum Cardinalium Toleti, & quem sequutus est in hoc ducem , Cajetanitoin. I. Opusc. trach. 3 i. hoc licit E citra Papae dispensationem fieri nequit, aut fici im tenere, ut melilis docent Gigas de pensionib. quaest. s. & 87.
Martinus Navarra consit. num. i. de simonia. Bonacina trach. de si monia , disp. i. quaest. 4. s. 13. num. 7. Fagnanus in cap. Ad audientiam 3 i. de rescript. - Flaminius de resignationib. lib. 6. qtiaest. a. num. I 28. Re-buisas de pacifici possessor. num. is . Navarra consit. 12. Forget trach. depenson. num. 3o. Blainianus de pensionib. beneficiar. num. i6. J S alii
X I. Extinctio itaque , seu redemptio beneficiariae pensionis duplicem
prae requirit Romana ex Curia Limpiam dispensationem , quae tamen utraque uno tenore poteth ab initio impetrari. Prima est ipsa pensionis constitutio : secunda est jus ac potestas ipsius extinguendae pensionis; quod jus aliquoties conceditur in solutione quinque annatarum , aliquando vero plurium. Saepe enim Romana Curia assignat sex , septem, de aliquando octo annatas , rarius novem , & rarissime decem. Haec enim fieri taxatio consuevit secitndum praesentem pensionarii, quae probanda est, aetatem, quia quo junior est, eo major decurrendarum annatarum numerus praesumitur, & e contr, minor, quo senior est & provectior pensionarius.' XII. Quaestum est, possitne Legatus , Latere pensiones bet ficiarias imponere intra provinciam suae delegationis 3 Et posse affirmat Gigas quaest. 6. num .i9. Aetorius pari. I. lib. s. cap. 6. qtii scribit solere Papam Legato potestatem facere constituendi pensiones super beneficiis per resignationem dimissis, ea tamen conditione ut tertiam fructuum partem non excedant. Quinetiam refert Bonifacius in Collectione Senatusconsultorum Curiae Aquensis, judicatum diei i9. Octobris ami638. in causa Boquii Arelatensis & Croseti, nullum suisse abusum in constitutione pen- sonis super beneficio re si nato concessae , Vicelegato Aventonensi ; fuis seque appellantem benencianum repulsum cum onere expensariam. In Gallia quidem non admittuntur res gnationes in favorem in manus Vice- legati, teste Sanlegerio pari. 2. cap. 3. 6.6. num. i 8. Sed validitate nituntuc saetae & admissae coram Vicelegato cum onere pensionis , idque confirmavit Romana Rota decis Cavallicensi ios. & Io'. in novis : ita testatur Sanlegerius ibid. num. 3 i. Bulla quoque Sixti V. quarto Kalend. viii i 18 firmat eidem provisones beneficiorum inaequalium permutatorum cum
200쪽
cipplemetuo pensonis , ibid. n. 12. Potest insuper vicelegatus derogare juri patronatus Ecclesiastici ac Clericalis : ibid. nurn. 17.Quod idem docent pariter Gigas , Covarruvias, Rebuisus in praxi, 3. pari. Signaturae, vel b. Nec non ,ris tromitus, cap. Dilectus, de ossic. Leg. & cap. Ckm Dedim, de iurepatr. San legerius loc. cit. num. 27. J XIII. Dubitatur utrum successor in Beneficio pensione onerato sit obligatus reliqua pensionum solvere, quae decurrerunt tempore praedecesibris , qui eas decurrentes solvo e non curavit 3 Obligatum esse successis rem scribit Garcias i. p. cap. 21. 6 probat ex iuris analogia & consormitate, quo novus posses r vectigalia temporis anteacti pendere tunc tur,l. Imperatores , D. de publicanis. Et quia succelsor in Benencio debita prae- de libris praestare tenetur , quae praedecessor in Ecclesiae utilitatem contraxit , cap. i. de solutioni b. Attamen praevalet sententia quae Beneficii De-Gilbrem anteacti temporis solutione pensionum liberat, dum alius possidebat. Ratio est, quia pensionarius non habet jus in Beneficio , sed in soli L Beneficii fructibus. Cum igitur succci r neque ius, neque proprietatem , neque usum habuerit fructuum qui suam Mnesicii possessionem praecesserunt, nulla potcst obligatione circa istiusmodi fructuum ac rei sioni ina reliqua adstringi, quanuis ex Postfacto beneficium possideat. Loue tus lit., , cap. is. Faber C. de sacros. Eccl. defin. 86. Neque obsistit dicta lex , cum loquatur de realibus onctibus : at hic agitur de personali conjunctim & reali onere , quod utique non aliter personam assicit, nisi quatenus rem possidet. Nec magis obitat dictum cap. i. quia debitum istud pensionum cst tantum ad utilitatem privatae personae , de non Ecclesiae , ut in d. cap. i. At utilitas Ecclesiae majorem quam privatae perstanae favorem demererit r. verumtamen oppositae istae opiniones ita conciliandae sunt, ut primo quidem haeres ad praeteritas illas pensiones teneatur , nec detur recursus ad B eficii successorem , nisi polhquam diseussi, shaeres evidenter solvendo non est ; pensiones enim illae non sunt pro Ecclesiae utilitate , sed pro privato unius personae commodo aut indemnitate. Si verb ageretur de contracta pro Ecclesiae nocessitate vel utilitate a defuncto obligatione, successor beneficii primario ad solvendum teneretur, juxta cap. i. de solution.' XIV. Iam hie quaeritur, an regressus ad beneficium resistianti concedatur , in cujus gratiam Papa concessit pensionem caper resignato beneficio , per consuetam in Romana Curia clausulam istam : MDion rosignatiris, necnon diti successore in solutione dicta petis nu deficiente, seu illam ad minorem fumniam retici petente, liceat eidem pensiouaris Gerum habere rex es viis ad Mem bene ion , ipsus corporalem possessionem propria author te per se, vel per alium l. bere apprehendere. Respondendum huiusmodi regi ci Iullo cum ex propria pensionarii aut horitate nullum indulgeri toto Galliae relano , ut admonent blandosius in Diari Signaturae Gratiae , in xei RO