장음표시 사용
211쪽
Quod idem celisendum de necessario Regis consensu , si Beneficium Regiae nominationis pernilitetur.
V. Tertio requiritur ut permutatio fiat rerum ejusdem generis , spiritii allium cum spiritualibus , iuris in re ciam jure in re, de non ciam jure ad rem ; sic enim mutare non licet mandatum vel nonunationem ad Beneficium eum' praesenti Beneficio , cap. fi n. de rer. permut. Federicus in d. tract. de permul. benef. q. t 3. Matthaeus de Afflictis decis Neapol. q. t . Neque mens haec Papae fuit , ut literae suae de mandata extendantur ad aliam quam quae ibi designatiir, personam. Neque etiam aliquis decimas vel jus atronatus eum Beneficio valide permutaverit , juxta Doctores ad d. p. fin. de rer. permut. & Rebuisum loc. cit. num. 2 Plura tamen Beneficia eum uno Beneficio pollunt & validet, M licit. permutari, argumento legis Cum Pret ' D. de ii adic. sunt enim res ejusdem naturae , neque Ius ullibi prohibet. Ratio vero aequalitatis , quae justas reddit permutationes , locum hie habere potest : plura enim minoris proventus Beneficia aequivalent unico opulentiori. Federicus loc. cit. quaest. i a. Rebuisus d. tit.
VI. Qiarib requiritur , si fiat permutatio coram Summo Pontifice, ut caetera limul compermutantium Beneficia sigillatim exprimantur , ut a Romana Rota judicatum, & , pli tribus Doctoribus traditum refert Re-bussus ibid. ni m. 3 . quativis F ricus loco cit. quaest. i 8. neget id esse necessarium in permutationibus. Saltem tutius es h contra litigatores Beneficiorum avidissimos aut ciuicta exprimere, aut clausulam renne , ut tacita pro expressis habeantur. VII. Valida Beneficiorum permutatio est non inodb inter se conso inium , sed etiam difformium, exempli causa Dignitatum cum Personatibus , simplicium cum curatis, Coinmendarum in vitam ciam titularibus; quia Commenda perpetua vicem habet Tituli. Panormitanus in cap. olim , de re r. permut. Federicus loco citi quaest 6. & seqq. Re Fus
VIII. Admissa resignatione ex causa permutationis , Beneficia non aliis possunt quim permutantibus conserit , d.cap. unico ., de rer. I ermutalia 6. & Clem. unic. eod. tit. Et si secus fiat, invalidὶ conseri litur ; quia non aliis aut aliter intendunt permutantes resignare, nisi ad hunc pei mu- rationis finem. IX. Si evinci contingat Beneficium permutatione quae si tum , datin regressus ad alterum dimi ilum, ratione tacitae conditionis in illa dimissione inclusae , Si permutatum beneficium non fuerit evictum : sine qtia nemo proprium dimitteret beneficium. Rota decis s. in antiquis. Rebuffiis trach. de pacis post eis. num .i s. Papo lib. 2. placitorum , tit. 7. num. 2. Faber Cod. de factos. Eccles defin. 13. Et aperie Livet cap. Si beneficia io. de
praebend. iii 6. Atque conceditur iste rei essius sne nova provisone , &sne
212쪽
sine nova in possessionem immissione. Requiritur tamen in hoc Regno sentelatia declaratoria apertionis regressus per Regios Iudices , qui tibi
pollet soria Beneficiorum judicia ita vindicant , ut sine horum cognitione dc decreto vacaturum proculdubio sit Beneficium , & alienae impetrationi aditus aperiatur. Papo lib. 2. placitorum, tit.7. num. 2. Faber Cod. de s cros. Eccles des. 3 3. Daarenus lib. 8. de bene f. cap. 3. Regressus etiam lo- cum habet mortuo comper utante , adeout hujus Beneficium tanquam per obitum v. acans non possit impetrari ab alio in praejudicium illius qui jus habet rescessus in illud. Rebuistis d.uta de permutat. num. I 3. ubi saepe ita decisum levi disse assirmat. Charondas lib. I. responsorum , cap. 24. Midem lib. i.Pandech. p. io. & ii. Despeliseus tradi. de benefEccl. tit. ii. sta . 2. art. . num. . quibus etiam locis iidem asseruiit, non esset opus ad hunc regre itum nova collatione, sed iaccessariam esse Regii Iudicis sententiam in causa possessorii. X. Ex eo quod admissa resignatione ex causa permutationis non possitu Beneficia aliis quam permutantibus conferri , juxta Clement. unicam de permutat. inserunt Rebussus p. 3. praxis, tit. de permutatione, num. 28. I uetus lit. B, num. I 3. aliique , quod admissa per Episcerum resignati ne in causa permutationis , si uni fuerit collatum Genesum antequam ejusdem permutantis fuerit admissa resignatio, ejiisque vicissim Beneficium alteri compermutanti collatum fuerit, de inter has moras iste compermutans moriatur, jus accrescere superstiti, ut utrumque Beneficium retineat.
Non enim priore excidit quod pridem possidebat, quia adhuc illud tenet, Cum non resignaverit: manet itaque in pristina ejus posscssione; de aliunde socii compermutantis debetur ei Beneficium , quia non 'acat per socii obitum, quandoquidem ante ejus mortem jam fuerat resignatum, de legitime superstiti socio collatum. XL In permutandis Beneficiis aliisque spiritualibus rebus pacta quaedam aliquoties apponuntur illicita. Ejusmodi est conventio, ut permutatum Beneficium alicui tertio conferatur non habenti jus in illo, vel etiam ut ei penso assignetur. Non possunt haec fieri neque conveniri coram O dinario , quia miaecunque in resignatione adhibita conditio censetur simoniaca, saltem Iure Canonico, quod simoniae genus cum non vetetur Divino Iure , a Summo Pontifice ex potestatis plenitudine purgari potest. Navarra Manus. cap. 23. num. I . Lessius lib. 2. de just. cap. 3s. dub. I . num. 87. Nec legitur in toto jure Papam aut Concilium induisille potestatem orynariis purgandi conditiones resignationibus appositas, nisi in sola Beneficiorum permutatione. Est vero generalis prohibitio cap. ult. de pactis: Autumes inquit in a vobis pro pubusdam Issiritualibus oblimnendis, eum in B Umodi omnii Dctiis, ovinisque conventio debeat omnis. cessistini bus penitus sint momenti.
XII. Ista quoque pactio in permutatione pravitate simoniaca foeda-
213쪽
tur, esim promittitur aut permutatur fundatum Beneficium cum Beneficio fundando ; quo enim tempore ita convenitur , unicum existit Beneficium, simulque pecturia, quae res est merc temporalin de profana , quanuis futuro alicui Beneficio destinetur quod actu non existit. Itaque prister desectum illum generaliter prohibitum pactionis circa spiritualia , cap. ulta de each. gravior hic defectus intervenit simoniae a Iure Naturali Divinoque, limulque , Concilio generali Chalcedonensi cano. prohibitae , ne pecunia
detur, accipiatur aut promittatur pro sacris Ordinationibus, aut pro E clesiasticis ministeriis : & habetur in can. Si quis Episcopus, i. q. i. Expretasor etiam est ad hunc casum c. an. Ex miatis , i. q. 3. damnans simoniacae pravitatis eos Qui pro Beneficiis acquirendis paciscuntur fundationes Ecclesiarum a se faciendas, aut donaria Ecclesiis aut Pauperibus contribuenda. H uc etiam spectat cap. 2ua nos , de simon. declarans simoniam committi , si quis de bonis uiis conferat ad novi Beneficii fundationem , ea conditione, ut sibi id Beneficium , aut aliciti suocii in conferatur. Et sic judicavit Aquisextiensis Senatus. Cum enim Parochus Ecclesiae Oliolensis in Tolonensi Dioecesi Curam suam dimisisset ex causa permutationis pro Capellae Rectoria, quam resignatarius se spoponderat fundaturum cum jurepatronatus, & sueer ista fundatione impetratum filii set Apostolici Legati re scriptum , Praeuenda illa Parochialis adjudicata fuit devolutario.
qui illam ut vacantem per simoniam impetraverat contra resignatarium,& a rescripti executione tanquam ab abutu appellaverat, ut refert Pastor lib. 3. de benes tit. I I. n.7.
XIII. Pacta quaedam recensentur in hisce permutationibus apponi solita, sed non aliter valida, nisi summi Pontificis dispensatione roborentur , ut si conveniant permutantes de solvendo alieno aere contracto propter Beneficium compermutatum ; alioquin enim successor in Beneficio solvere tenetur nomina seri debita contracta pro Ecclesiae necessitate ab anteces re suo , cap. r. de solution. Expensas vero quas praecessor beneficii fecit, non in Ecclesiae , sed in propriam utilitatem , pacisci a succe reprorsus est simoniacum : item de solvendis Bullarum seu expeditionum impensis. Navarra consit. . & I . de simonia. XIV. Si verb Beneficiorum permutatio fiat in periculo mortis, aut in decrepita senectute ; item si fiat cum consanguineo proximo aut i mi liari , aut si citra inaequalitatem Beneficiorum reservetur sensio , aut si uterque sibi pensionem reservet , aut si conveniatur de pensione in gratiam tertiae personae, istis casibus permutatio ac reservatio fieri praesumiarur in fraudςm, vel animo negotiandi ; dc talis reProbatur permutatio. Idemque praesumendum de damnandum , si pensio moer alio quam com- permutato Beneficio constituatur, & si sit magna Beneficiorum sine ulla compensatione inaequalitas, aut si fiat permutatio cum ficto Bc nescio,
quia propria bona sine aliqua urgente causa disperdere vςlic nemo praesu-
214쪽
initur , l. Gon de indebito, D.de probation. Nulla i te ratione veris mile fit, ut qui uam Beneficium multis forte expensis , de laboribus acq iii situm, quo Cistentandus est, sine aliqua gravi causa sponte resignet, ut dicit cap. per hoc , de reminciatione. Plaetet ea dolus praesumitur, si quis post resignationem in ej iisdem a se resignati Beneficii possessione perseveret. Id aec
docet Rebilisus d. tit. de permutatione , n.42. & seqq. dc in glos ad Concordata , tit.de collatibnious , ρ. VoluUus , glos ult. X V. Denique in casu permutationis vcneficiorum , quemadmodum de in aliis resignationibus , servanda regula est de publicandis resignationibus , de qua inferius tractabitur hoc ipso lib. 2. cap. i8. Hoc denique tenendum, certissimam esse regulam , u remittatur Beneficium ad ciijus compensationem promittatur titulo permutarionis aliud indu finite Beneficium similis ae paris proventus, id non censeri permutationem , sed nudam de inesticacem pollicitationem , quam nunquam confirmat P. apa, nedue licet ordinariis admittere. Unde si alter a quo resignati: in ex ea causa fuerit Beneficium , moriatur , vacabit Beneficium per obitum. Ita Mornacius ad i. Rebus, C. de rerum sermur. Permutationes enim esse debent de certo & determinato Beneficio ad aliud peraeque certum & de
CAPUT XVIII. De jure Regressus.
I. EN E R A L i s regula Canonici Iuris haec est , eum qui semel Beneficio scio renunci. avit, non possc illud repetere , cap. Ex transmissa, cap. Super hoc, & cap. In Procmi, de renunciat. Ideo revocatio semel admissae resignationis nulla &irrita est , etiamsi successor possessionem abdicati ab alio Beneficii non dum sumpserit. Sic iudicatum Parisiis refert Charondas lib. i. responsorum , cap. 2I. Idcmque juris est etiam cum resignatarius reperitur incapax Beneficii, ut aliis Supremarum Curiarum judiciis confirmat Brodeus in Lotietum lit. B, cap. i 3. Neque resumi Beneficium potest , quanuis conditio in renunciatione illius addita fuerit, ut si vivo res gia inte vaeaverit sive per celsum , sive per decessiith resignatarii, revertatur Beneficium ad resignantem abstitie nova provisione. Istiusmodi namque provisiones stibsarma regsessiis obtentas jubet esse irritas Carolus IX. iii Aurelianensibus Comitiis , art. 21. Verumtamen si accedat nova ejusdem Beneficii collatio in gratiam resignatuis, poterit idem resumere, non ex illa conditione re-
215쪽
greissis, sed ex vi novae provisionis , quanuis jurasset se idem Beneficitim
non repetitiiritim , ut dicit expressu cap. Cum inter, de renunciat. II. Regressus porro ad idem deneficium conceditur resignanti. In primis in mutua compermutatione, si contingat unum ex compermutatis Beneficiis erinci. Nam is qui istud sic amisit, jus habet resimendi abdicatum a te in causa permutationis Beneficium , ut proximet siperiori capite, num.'. dictum est : etiam citra novam provisionem , non tamen in hoc Regno citra Regii Itidicis declarationem, cui in his attribuitur judicium pollessorium. Rebuffus in praxi, p. 3. tit. de permutarion. num. II. I a.
II I. Regressis pariter admittitur ubicumque aliquis suo pristino renuticiavit 'nescio ad novi Beneficii suscipiendam collationem, vel quia ambo simul sunt incompatibilia, vel quia noluit plura simul tenere Beneticia contra Ecclesiasticos Canones , vel quia noluit Collator aliter conferre , nisi prius dimitteretur, aut alia ex causa. Si ergo contingat istud novi sti me collatuin Beneficium evinci, is qui pristinum Bencscium pro hoe secundo capessendo dimiserat, jus habet regrediendi ad primum Beneficium , quanuis fuerit alteri collatum & pollessioni datutu, cap. Si be- GAE 2 O. de praebend. iii 6. .' etiam conceditur regressus, si contingat unum ex permutatis Beneficiis vel nova pensione onerari, vel etiam veteri pensione, morio id quando permutavit ignoraverit, ut plurimis tum Senatusconsultis, tum Regii Consilii Placitis judicatum refert Papo lib. 2. tit. de permutatione beneficiorum D ari. . & Etiam excludendo possessorem, qui per resignatarii obitum impetraverat, ut solenni omnium Camerarum convocatione in Purpureis Togis decidit Parisiensis senatus die 7. Septembris Ino i 163. teste Charonda lib. I. responsortim, cap. 2 . &lib. I. Pande-
V. Quarto admittitur regressus si resignatarius conventam & a Pana approbatam pensonem non solvat, modo saltem clausula revellus fuerit appositam literis Papae, quibus ista constituta fuit pensio. Gietas de pensioni b. qia Ist.99. n. i 8. Aetorius p. 2. lib.8. cap. 9. quaest. q. In Gallia cla sula regressius , licet non apposita , subintelligitur ad regressum adjudicandum contra resignatarium non solventem pensionem. Brodeus in Lou tum lit.' n. I 3. Bonifacius lib. a. tom. r. Senatusconsultorum Provinciae
VI. Quinto in toto Galliae Regno ei qui in infirmitate stravi constitutus resisnaverit, datur regressus post valetudinem recuperatam, aut periculi cessationem, sive pure resignaverit, sive in favorem, sive simpliciter , sive sub pensionis reservatione, sive coram Legato , sive coram Ordinario, ut declaratur Edicto Ludovici XIII. anni I 63 8. art. 2 o. nec tanthincontra tuum resignatarium , sed etiam contra resignatarii succcssorem , ut declaravit
216쪽
declaravit Tolosana Curia in gratiam Ganardi Praecentoris Ecclesiae
Aciuilexticia sis, qui metu mortis Praecentoriam cum reservatione pensionis resignaverat in favorem, clijus rc signa larius mox se eodem Beneficio abdicaverat in ali xius tertii favorcm. Pastor lib. . tit.'. num. 1. Quum enim, aliquis sponte renunciavit, Clemens Papa III. concedit ei regresItim ad Beneficium. Nulla enim ratis inquit hoc verisimile reddit, ut quisivam Leneficium multis forte expensi Cr laboribus q- Π, quo sustentari debet , facile sine magna calfi . sua stome refiguet : cap. seper hec , de renunciat. Et formido urgentis in aegritudine mortis, si non adimit, saltem valde mi nuit hominis libertatem, & adigit ad ea quae nunquam alioqui in animum
induceret, cap. Literaturam , de volo. Praeterea cum omnis qui in aegritudine pericillosa renunciat, nequaquam hoc faceret si sciret se ex illa infirmitate convaliturum, omnis quae tunc fit renunciatio hanc secum tacitam involvit conditionem jure praesunΨtam, Nisi de hoc morbo convaluero. Praeterea ration. abilior est causa succurrendi sic rc signanti quam ei qui iii simili constitutus infirmitate vovit; hic enim vovens intendit promissiliuexequi si convalescat: resignans autem non intendit renunciare si convalescat; & nullatenus renunciaret, si se convaliturum sciret. Et tamen d . cap. Loematuram , de voto , illam remittit promissionem expressis verbis Deo nuncupatam in illo qui aegritudine decumbens mortis pavore Religionem vovit, s sospes exurgeret. Multo ergo magis videtur remittendare signatio uuae nullatenus fieret, si quis mortem se sciret evasurum. Bonifacius tamen d. tona. i. lib. 2. tit. Io. cap. 2. refert aliquando judicatum non esse regressui locum , si fuerit resignatum coram ordinario : sed communis sententia hoc etiam extendit ad Ordinarium; licet enim liberὴ conserat , non tamen conseri vivente Beneficiario , nisi hic libere resignet: atque ita manet hic etiam communis & fundamentalis ratio regressiis,
quod scilicet non resignasset aeger si se superstitem & convaliturum praescivisset. VII. Sexta justi regressus causa est criminis capitalis accusatio , cuius ilicerti succentis formidine aliquis proprium Benc ficium abdicat, quod repetendi jus habet postquam judicium condemnationis evaserit. Sed ne repetitionibus indulgeam, consulito quae hac de re accurate pertractavi hoc ipse lib. r. cap. Io. nom. i. a. tam de resignatione quae fit pendente criminis lite , quam quae fit post condemnationis sententiam , sed appellatione suspensam. VIII. Olim ad regressiun nova ab Ordinario provisione opus erat, sed hodierna praxi res ita geritur. Regredi volens in Regno Galliae Iudicem Regium oblato libello convenit, ejusque decreto resignatarium citari curat, infirmitatem praeteritam Medicorum attollatione probat, aliamve causam propter quam regressium petit. Demum auditis partibus & examinatis probationibus, Judex cui more Gallicano judicium possessorium attributum
217쪽
tributiim est , resignatarium possessione per sententiam dejicit, eamque
petenti regressuin adiudicat. Hic verd Ordinarium adit, a quot admittatur in pristina quibus ante resignationem potitus erat jura ordinis & sessionis de vocis in Capitulo, sine ullo retrocella aut diminutione seu in , atque ministerii, perinde ac si nunquam reminciasset ; neque tei ir ullum pro novo ingrestu vectigal Capitillo exsolvere. uetus lit. B, mana. I 3. nec ullatenus ulla provisione aut collatione opus habet. Oliva lib. I. placitorum , cap. I9. De spei illius trin. de benefici tit. i i. sect. a. ari. 6. Rebui sin praxi, p. 3. tit. Italis: e ct rei vitiatio resigmitia, num. 39. Chopinus lib. i. de sacra politia, cap. 8. num. 8. aliique communiter. His suffragatur lex Vm adton', f. Resitimus , ride decurion. ubi statuitur restitu-rtim incurionem tenere ordinem , non quasi nunc primum nanciscatur,
sed quem pridem habuit. Neque vetd his obstat cap. Ex tr. missa , de renuiiciat. dum sic ait: Illum nore t quam imum de Ecclesia , sed φ δε - σre 'mo in scium ct fratrem. Respondetur enim illum de novo mandari recipiendum a Papa , non ex jare , sed ex liberali gratia de pura commise-
atione ; quia diuturno elapso post suam renunciationem lcmpore eandem consimiavcrat, dum ea quae liberaliter illi Ecclesiae contulerat , repetere,
atque per insignem atque indebitam indulgentiam sibi Glo pacis studio
relaxata , sibi resumere non erubuit, ut ibidem dicitur. IX. Resignatio vi aut metu extorta nulla est , cap. Super hoc , de renunciat. Ideo ille datur resignanti regressus in Beneficii di imissi possiessionem, cap. Abias, de cap. . M aures, de cap. Ad audientiam, de his quae vi metusve caus fiunt. Si tamen metus causa levis suerit, nec cadens in virum constantem, resignatio facta stabit, cap. C m dilectita, eod. tit. Et si qui metu adactus fuerat libere postmodsim conseia serit, reconvalescet resigna-
X. Idem juris est in resignatione , cui fraus aut dolus causam dedit. Ratio est , quia illa resignatio non potest censeri voluntaria. Voluntarium enim, ut ab Aristotele definitur , est quod proficiscitur a principio intrinseco cognoscente singula in quibus est actio. Ea veis cognitio non potest essesn animo cui fraus aliena per mendacium aut fictione in illust. Rebunses in praxi , p. 3. tit. de causis res snat. irritant. ξι n. r. ad i2. In his causis opus ei qui rei ignavit incumbit pr mandi vim, metum aut dolum , d. cap. Super hoc, de renunc. Atque his casibus resignatio aded nulla censetur ex defectu consensus , ut nec literis opus sit in integrum restitutionis ; sed resignans obtinet tamen in jadicio postes rio literas Regias , quibus Judici mandatur, ut ii probetur vis aut metus , aut dolus qui causam rei Mnatio tu dederint, nulla ejus resignationis habita ratione , confirmet initossessione Beneficii resignantem, aut eundem in possessionem vindicet,s fuerat spoliatus. Sed literae istae ni
ac si reicis Ibtio judicio , sed perinde
ii lunt reiciationis , neque Ilic agitur
nulla suisset resignatio saeta , csim st
218쪽
ipso jure nulla de inanis. Rebuisus d. tit. de caus resignati irritant. r. ii.
XI. Renunciatio , minore annis viginti quinque faω , non est quidam hoc ipso invalida , sed cassa fiet per restitutionem in intcgrum , si velit resignans ab ea resilire. Rebussus d tit. Ratione persen. st rei vitiat. resignat.
n. I. 2. 3. . 6. Papo lib. 3. placitorum, tit. de restitution. major. αmin. in re bene sic. i i. art. i. Charondas lib. I. Pandech. cap. io. Louetus cum Brodeo lit.B, cap. 7. De speisseus art. I. num. IO. Denes quos haec abstruuntur quamplurimis Senatusconsultis. Ncque his Oostat cap. Si anm n, de judiciis in s. statuens puberem posse in causis benefiCalibus perinde ac u major esset annis viginti quinque , admitti in judicio, Hoc enim concesso restat adhuc ei restitutionis Deneficium , & donec obtinuerit, resper eum achar valebant. Si enim per se nullae ac irritae forent , superflua esset restitutio: sicut pauid ante monui non opus esse restitutione aut re
scissione contra resignationem vi, metu , dolove extortan a quia talis re
signatio per se nulla Se irrita est. Et haec quidem de iuro communi, sed non de iure Francico , in quo praevalet istud effatum sorense , Nustitia in Gallia locum non habet, sed quaecumque illa sit, reparanda est per Regias
restitutionis Literas.' XII. In actis Cleri Gallicani, tom. 2. est.22. commemoratur Supremae Parisiensis Curiae Senatusconsultum , ut sit norma & specimen tum juris regressus in Regno Galliae recepti, tum resumptionis j ium omnium capitularium succedentium post resignationem ejus qui per regressum restituitur, itaut regrediens praeseratur in ordine sessionis de jure optandi, caeterisque privilegiis , praevaleatque caeteris qui post resignationem in idem Collegium recepti fuere. Ipsum vero factum est hujusmodi. Franci Loic Verjusius Cathedralis Ecclesiae Matisconensis Canonicus pericillosa aegritudine conflictatus, pure dc simpliciter pr. aebendam suam abdicavit in manus Capituli sui, quod jare veteris consuetudinis , de juxta cap. GremEcclesia Ic terana, de elech. potitur privilegio Praebendas Canonicas conferendi. Consensu autem communi Capitulum resignatam praebendam contulit resignantis nepoti Philiberio Verjusio. Sed transactis aliquot mensibus, Franciscus ex gravi morbo convalescens abdicatam , se praebendam resumit. Cumque post ejus in morbo resignationem alii de novo fuissent diversis provisi Canonicatibus antequam Franciscus fuisset ad pristinum Canonicatum regressius, eidem Francisco in causa contradictoria idem Senatus adversus quatuor contendentes Canonicos intermedio tempore admissos, & praesessionem , de vocis praerogativam , & jus optandi, omnemque aliam praelogativam adjudicavit perinde ac si nunquain se Canonicatu demisitet. J
219쪽
Id regu lam , De infirmis resignantibus.
LERAEQ sant circa rem beneficiariam regulae Cancellinriae. Nos hic praecipuas exequemur, quae usu vigent in Galaliae Regno. Sunt vero istae. I. De inhrmis resignantibus. 2. De trientiali possessore. 3. De annali possessore. . De publia candis resignata nibus. I. De non tollendo jure alteri quaesito. 6. De verosimili noritia. ii. R de infimus resignantibus his verbis concipitur: Item volin,
quods quu in 'firmitate e liuetus resignaverit ab d Beneficium , doniserit. ais illati inmmcnda cessi , seu ipsus Benesim mimis dissabuloni consenserit, etiam vigore se Huicationu dum esset sanis sanata , postea infra viginti diei a die per i um resignataem praestiti carisensu. plut dei de ipsa infirmitare decesserit, ac ipsum Beneficiis quavis authoritate conferatur per resignationem sc factam, restatis hujusemodi nulla sit, 'semque Beneficium nihilominus per mortem censi
III. Ut autem certa habeatiir notitia diei obitus , providit Francincus I. Edicto anni II 39. artic. 1 o. & si. dum jubet in Ecclesiarum registro conscribi diem sepulturae Beneficiarii desuncti ipsius Paroclii manu, aut alterius qui tunc existat illius Ecclesiae Superior; necnon sobscriptio adjiuigatur publici Notarii ad subscriptionem Parochi vel alterius Superioris. Jubet praeterea art.1 . domesticis Beneficiarii defuncti sub poena corpor di, ut veniant notiscatum sincere dictis Ecclesiis praedicti obitus diem. Ipsis vetb corporis defuncti recelatoribus laicis poenam mortis indicit, Clericis vero onmimodam ex ςlusionem a Beneficiis defuncti, de priaeterea graves pectiniarias mulctas Iudicis arbitrio infligendas, art. 11. Quod ii.
ad hunc finem corpus. exenteraverint, incurrunt per extrav. 1. de s ultur. in communib. in locis in quibus haec extravagans recepta est, excommunicationem Papae reservatam , nec sollim facientes , sed etiam efficaciter fieri mandantes aut consulentes. In hoc Regno , aliisque pluribus locis ex poena non est recepta: Iassim enim & citra scrupulum exenterantur etiania timoratis personis deliinctorum corpora, hoc est viscera eorum eruuntur , ne corpus t. am cito sericat & corrumpatur , possitque commodias
fili δ transferri. vox Graeca nihil aliud significat, quam viscera &intestina: Graecumque nihil est quam intestina de animali exim re , & metaphorice medullam de planta fruere. Et ait Raphael Tobiae 6. exentera, hoc est, eviscera hunc piscem.
220쪽
i. '- smδnx:bus regulam primus ediderat Innocen- Papa VIII. cum hac clausula , Resignaveris sis smpliciter, sis ex caucam ta . sed eam Julius III. oblistravit. Nihilon inus reac Rc et, L l glos A. valere hanc regulatii in casibusim re tignationum , quae fiunt ad perinutanda mutuo Beneficia: scutie
centur. 2. cap. 39. hcngeias item trach. de canonicis institutionum conditio-S , S.I mm . p. asserit pariter valere hanc regulam in casu etiam permutationis Beneficiorum. Addit Rebussus loco cit. eum qui permutavit veneficium cum aegro qui intra viginti dies excessit, non habere ius pristinum Beneficium suum recuperandi, hac ratione , quia qui cum gr iter aegrotanta sic permutat, praesumitur fraudem moliri in praejudicitim e coectantium & Ordinariorum : Neque jura intendere quempiam in vitae confinio de beneficiis Ecclesiae tanquam de haereditaria portione ac successione disponere , can. Epi pa i. & a. & can. Plerique , dc can. Mopses , 8. quaest. r. Praeterea huic ista occasione permutami imputandum est quod se ultro huic periculo exposuerit, siquidem cogitare debuit fore , ut hic moreretur quem videbat aegritudine laborare. Itaque cap. a. in fine, de remin-
ac permutantibus in fraudem his verbis edicit, Ut oe haluta 'Aenda, ct ambita s--caream. V. Non sum Do res unanimes, valeatne regula 4e infirmis resignantibus , quando in resignatione clausula ista inserta fuit, vel alias psidis
modo vacet ' Et remedio hujus clausulae cessare regulam istam, & resignatario lus acqturi, quanuis intra viginti dies resignans de eadem infirmitate moriatiir, docet Gomesuis ad regulam de vero mili notitia, num. 3 . &Pastor lib. 3. de benes lat. 2. num. . dummodo per fraudem non fuerit cadaver occultatum ad antevertendos omnes per obitum impetraturos. Ex adverso nullatenus per illam clausillam impediri hujus regulae effectum docet Rebustiis d. tu. glos. I . num. 33. & Charondas , qui ibro I. Pandect. p. io. ita fuisse iudicatum refert a Senatu Parisielisi r & Mainardus, qui lib. r. cap. 19. simile profert Seiratusconsultum Curiae Tolosanae. His accedit ratio. Cum enim tempore resignationis non vacaret Beneficium per obitum , praesiuni non potest voluisse Papam coisserre Beneficium per obitum dum vivit resignans, aut voluisse conferre Beneficium vacatiuum;
led tantum fit & de ptiaesenti vacans per silam resignationem. Aliud quidem iuris esset, si post mortem resignantis Papa resignatarium illum de
eodem Beneficio provideret tanquana per mortem vacante, dummodo ius alteri non fuerit antea quaesituin ; sic enim fieret ut taliter provisus vero titulo niteretur,& non irritae & caducae resignationis.
VI. In Regno Galliae illi viginti dies non solent computari a die praestita per resignatorem consensus , ut vult ista regula ; sed a die admissae per Collatorum relignationis. Atque ita saepius in Supremis Regni