장음표시 사용
11쪽
xo SE . I. DE ANTIQUA EvocAΤIONE' Et mox de iisdem sacris: Da sedem profueo Tanti vitum fuisse Diis Gentilibus creditum est ,, certam cultus sacr0rumque sedem habere inter hominest z. - g. 14.
Quin & id creditum fuisse videtur , posse victorem vel auferre eis DCOS, sacra V. gr. evocan do, si velint, aut relinquere, si eos ipsis iratos putarent. Uti de Romanis refertur, quod Tarento Hermculis simulacrum Romam transtulerint,reliquos veri Deos tanquam Tarentinjs iratos ipsis reliquerint. Add. Lis. L a . e. I8. Et hoc casu ergo non videntur desiis se sacra. Ita Gen tes cum Dus suis tanquam cum hominibus ipsis egere..
Haec primum exponenda fuere, ut appareret. quae praecipue cauis esset, juris illius Gentium sal. tem secundarii, communi populorum usu consen suque comprobati, quo loca sacra ab hostibus. captae desinunt esse sacra, & intelliguntur fieri profanae Cum enim sacrorum usus unice inDeorum cultu conis stat, & Deorum causa atque ad eorum cultum coinparata illa sint, nihil sacri relinquitur Diis fugatis vel fugientibus; nec cultus Numinum intelligi pintest sine Numinibus..
Accedunt alia momenta. Idem enim consequens est ejus sententiae, qua Numina arbitrio potestatis Civilis adsciscuntur, eisque templa pro lilbitu dedicantur. Ea evimpotestate victa & subacta ab alio,
12쪽
SAcRORUM SUPERSTITI AI axeessent penitus omnia e)us arbitria ac Iura,& adericum & dedicandi potestas omnis perinde ac reliqua
imperiti Jura captivitate exstincta fuerint cum Ipsa .. civitate, dedicationes quoque eX tingui neceSse Est. . . Enimvero cum civitas illa Deos assumserit, ut in tutela Deorum suorum esset, desinit tutela civitatis, cum civitas esse desinit, ut omnis tutela morte aut
interitu Clientis, cuJus illa fuit propria: quod & relatorum natura perVincit. arg. F. 3. qb. mori tui. sinit. Denique vel ideo aliter statui non potuit, quia captivitate omnia quasi vacua, etiam liberi homines, In servitutem redacta, nullumque adeo pri- stini juris vestigium relictum fuit: qua ratione ut, tur JCtus in ae L 3M & inde nec sepulchra hostium idevictorum religiosa nobis dicuntur. d. l. 3α. l. 4.
Hoc ergo tanquam jus commune Gentium etiam Jure Romauo nostro relatum est. in d. l. 3σ. U. . de Relatos. Loca sacra ab hostibus , capta desinere esse sacra ac religiosa, ac fieri profana. Et hinc marmora aliaque monumenta eximi inde & alienariatque ad quosvis usus humanos transferri possunt, . & cessat sepulchri violati actio: d. l. M. f. d. hep. viol. ita tamen ut, si liberentur ab hoste, perinde ac o- mma jura postliminio restituantur. d. l. 3α. Et haecitas uris fuere singularis, nec ad alios casus extensa; etenim si diruta aut collapsa fuerit aedes, area tamen
manet sacra, LM T. R. V. de Dr. div. g. R. eod. nec in commerciu m Venit. l. n. pr. F. de contr. emi.
13쪽
Adeo autem Romani confisi sunt huic ritui evocandi Deos, ut inter occultissima eum habuerint, idoue summa cura ac studio egerint, ne, quem iussi haberent Deum tutelarem, seu in cujus tutela urDs esset, & ipsius urbis Latinum nomen vulgaretur: Ut averent, ne quod saepe adversm urbes hostium jecisse benoverant , idem ipsi quoque hostili evocatione paterentvr, si tutelae suae nomen diotistaretur, tit inqtiit Macrob. d. lib. S. Saturnat cap. s. ubi ait, urbis nomen latiniim
forte quod formula sacra non nisi patria lingua &vernacula concipienda fuit doctissimis quoque L gnoratum fuisse, nec Dei nomen certo proditum
Aliud vero ab evocatione sacrorum fuit deVO- ..tio urbjs seu exercitus hostilis ; etsi enim alterum ex altero inferri quodammodo queat, cum Deorum evocatio execrationem quandam continere videatur,& execratio votum ut Dii eos dereliuquant, tamen in se aliud est. Deos invitare ad inde migrandum a liud, odium Deorum imprecari civitati: quemadmodum & diversum utriusque ritus carmen est, uti cujusque sormulas exhibet Macr0b. d. cap. s. Enim vero evocatio fuit Deorum tantum tutelarium; devotio autem fiebat per omnes Deos utriuSque partis, uti tum eX memorata formula Macrob. tum eX ea apparet, qua Decius se devovit' apud Liv. lib. y. east. s. Sed votum ut Dii hosti terrorem injiciant, utraque formula comprehensum fuisse videtur. Macrob. d. e.s.& Liv. d. cap. s.
14쪽
Ceterum interesse videtur maxime, disquiri diligentius, quid relicta superstitione sentiendum sit de re ipsa, & quae naturali l ure potestas sit liberandi
rem a religione. Atque hoc eth quod nunc per e Vocationem sacrorum in genere hoc loco intelligi mus, abolitionem sic. juris sacri, ac iliberationem a religione quae locis insidet ac inveteravit. Paucis igitur jura sacrorum ac religionis pro instituti linodo, misso illo superstitioso evocandorum sacrorum jure, excutiemus.
SECT. II. De jure reali hominum in res sacras &religiosas, publico & privato.
F. I. Res sacras dici nou mia, parium competere tam in sa eommercro, cis ita nullius essed cra quam profana. aeuo pluribus ista ratur iure s
. tis nec feri alicujus pastat. . a. Id quo sensti dictum sita scic unice, quoad usus hu- C Lim ostenditur ex tisiumanos. l perpetuo Gentium nulta em3. Divisio in ea quae sunt δε- σσυ ι G tesimoniis., ris divini cs humani. Hinc Iunicium de factos. η. Eom summam rase Drfitim divisionem quoad reσ.; F. r. Hinc deducitur, Ammam' quoque potestatem Ioa
15쪽
textus sacrilegii, ex eo qtiεdi hereditaria ta familiaria. nibilis orbe sanctiussit stim- F. I . Orsacra ta re Vaprimo Principe. verissimo μ- vatorum, ita es publica sum. minis vicario. mae potestatas ta imperii esse. . 8 . Porro in e eoneludi tir res quod ostenditur. divini iuris Itibesse aeque m. F IS. Hinc desinitur, res sacratapεrio, ac profanas, sed quoad usus ipsos proprisi, scit
diei nustitis'extra commerucium, quam quoad usus pro-Dnos tum subesse Imperio , sed T N. Eoque adeo non obstante qaadam etiam esse in Iure privatorum. γ privates propria.
recte publica quoq; videri, salias vox ista ad iura populi profana restringisoleat. F. Io. Prisatorum patrorum u- F. 2o. Unde I definitur quaesio, sus quam fuerit frequens. l cui Ius consecrandi competates Ir. 2uod desacris idem is de G exponittir di crimen in. religioso seusepulchrisdicen- ter votum, separatronem cidum, quae regulariter quo- consecrationem. que juris privatorum sitiere. F. 2I. Consterationse actum D. -
. ia. aeuo siens sepulchra sint blicum ta ideo summae pote. dioini juris. l sat se osted qua delegatus iby. 13. Explicantur jura pro- le Ivit Pontostibus. pria privatorum in res sa- F. 22. Hinc tollitur servulus,
16쪽
s ra non esse exemtas usibus: intelliguntur. . humanis docent, cum usus rin F. ar. Et ex praedictis id e id tinisum Ans, eur exemiai mendatur. g. 1.
PErvulgati Juris est, res sacras & Religiolas non
esse in commercio hominum, sed ita nullius, ut nec fieri alicitus possint: quin esse eas divini juris, non humani; atque hinc omnes dispositiones de iis factas adeo nullas atque inutiles haberi, ut nec mstimatio inde peti possit: L M. F. de 'r. Dis. L. 2DF. r. F. de Rer Vinae Lio j. de Verb. olt neq; poena. L. MF. eo . tit. L. . T 2. T. 3.st. de Lex. a. Sed nec, i m ped i-mento reljgionis ecinde sublato convalescunt ex post facto L. Sy. r. de meri. obi. g. a. de Inut. sip. nec, etsi conditio addita fuerit, ut in eventum cessantis impedimenti saltem valeat, subsistere ullatenus queunt
L. I. I. a. de Legat. I. L. 3I. de V. ob f. a.
Ceterum horum verborum quae vis sit, videa muS. Etenim ea omnia unice ad bura & commoda priVatorum profana, seu, ut vocant secularia & promiscua pertinent: His enim plane exemtae sunt res illae, neutiquam autem juribus populi aut summae civitatis potestati. Quod ut planum ac perspicuum. fiat, paulo altius quidem rem repetere, ita in paucae contrahere e re videtur. Duo autem i n universum sunt j urium genera, in quae primitus dispescuntur; divina vel humana τ
17쪽
x6 Spcr. II. DE JURE RE ALI HOMINUM per summam potestatem suae vicariam latum, eique adeo ipsi debitum est, neque alia causa luribus Obligamur, quam quia a Deo sunt, a quo & ipsa summa
in terris potestaS constituta est. Verum cum quaedam eorum lata sint ad tuendum ea, quae hominibus . in communi hominum fucietate ad ulus suos humanus necessitatesque civiles ac profanas data ac concessa sunt, haec humana humanique juris dicuntur reliqua omnia, quae ad proprios profan0sque homj nuulus data non sunt, retinent nomen, & divina divi. nique Juris dicuntur, cum tertia species dari aut intelligi nequeati . q. Haec igitur duo illa Jurium capita generalia Iunt, unde omne quod in rebus justum est ducitur, ut sint vel divina vel humana, eamque summam tigeneralissimamjurium partitionem quoque facit tum
Disis unde qui a Juris scientia commendantur, dicuntur divini humanique juris periti : Quomodo Iusti-NtIS lib. Mev. a. de Jolepho Patriarcha dixit, Nihil divini iuris humanique ei rn Dirum fuisse Ui m. Uti e comtrario scelestistimus quisque dici solet, nihil divini humanique,uris intactum aut impollutum reliquisse; Salust. in catil. cap. n. ρο Ia. nam Aipsa jurisprudentia dρ finitur rerum divinarum & humanarum, ratione justi ac injusti, notitia. F. i. de δε . Gyar. I. Io. in Iss.
- - . Atque hinC summa Rei p. potestas quoque quae juribus temperandis eXequendisque a supremo re- rum
18쪽
IN REs SA cx As ET RELIG. PUBLIC. ET PRIV. 1 Tum Arbitro praefecta est, arx. l. a. F. II. de Orig. Puris
duplex omnino statuenda est: civilis, in res Juris humani; & Ecclesiastica, in res juris divini, & quae iis cohaerent. Utrumque jus & Romulus exercuit,& deinde Numa Pompilius constjtuita, qui Remp. RO-manam, uti in civilibus, ita & in sacrisjustae potestatis
legibus formavit, ut late refert Lm ib. s. cap. Is Useqq. Nam sacra ipse instituit, sacerdotes suos cuique Deorum praefecit, nefastos dies fastosque fecit, tum sacredat bus creandis animum alecit , in quanquam ipse plurima sacra obL. bat, quia tamen in besinosa cisitate plurer Romula quam. Numae Amtos Reges putabat fore. Flaminem Jovi Osiritim sacerdotem creatiit huic duos Flamines adiecit, Marti unum. allertim2tiirino M. Pontificem deinde ex patribus legre, eique farra omnia exsicripta exsignataqtie attribuit, qaibur hostis, qαibus diebus, ad quae templa sacra flerent: caetera quoque omnia publica privataque sacra Ponti eis scitὼ μό- fecit, ut esset quo con ultum plebes veniret, ne qtiis dioiniftiris, negligendo mirros ritus peregrinosque ad Ucendo, tum
rettir. Adeb Imperium in sacra perinde ac in profana fuit Regis Romanorum: qui ut h0c per Magistratus, ita illud per Pontifices eXercuit, usque unusnPontificem maximum praefecit; qui sacra curavit vl. ce leu auctoritate Resia. Quod& LiviuSipsed. cap. ao. eleganter expressit, cum ait, Regem id ideo fecisse, ne laera βα- ν eis desererentur. Ita Regibus exactis populus R. legibus XII. Tabb. latis, aeque jus circa sacra ac circa profana sancivit; Fraxm. XII. Tabb. lib. r. tor tot. Et cum deinde Senatus Romanus ut Consu. latum ita & jura sacrorum sibi soli attribueret, inde. que grave non minus certamen de his ac de illo ex. c ur
19쪽
Ig SgcT. II. DE IURz REALI HOMINUM urgeret, lege a populo lata aeque jus sacrorum, acoli in Lege Licinia consulatum,plebi communia esse, sanci
hertate Augustus & reliqui Imperatores pari Jure usi sunt, in quod successere Imperatores quoque Christiani, & non minus de lacris ac profanis leges fecere ; nec Graeci tantum Imperatores a Constantino M. ut ex Cod. Theod. & Iustinianeo, X. prioribus ti tulis C. & ex Novell. pasti in constat; sed&Germanitum a Carolo M. prout r. libris Capitularium ea cui lecta sunt apud Lindebrogium in Pol legum antiquartim stium ab Henrico S Ottonibus, caeterisque, qu0rum constitutjones de rebus sacris plurimas eae hibet Ghl- 'aastus in cois. ωρ', ita ut nem0 tum in dubium Voca- verit. Neque aliud obtinuit in veteri Iudaeorum Ecclesia, quae cum sacris & sacerdutibus suis fuit sub imperio Regum tuorum. Ira. Dis . D. Praesidis de , .
Itindat. interrit. pot. Seci. 2. per tot.
Imo, quid multist omnium ab omni memoria. gentium perpetuus usus judicio ac consensu indubitato jus hoc, quo suminae potestatis imperio sa a R-i . que ac proiana comprehenduntur, adeo stat, litum: probatumque fuit, ut nullum appareat eXemplum in 1 Contrarium, nulla memoria, & ne contradjctio sui-8 dem ulla. Adeo ut qu0ties populus populo se deuit, teque sacra 0mnia ac secularia alter populus dedat, . alter accipiat ; quemadmodum communiS illa formu- . la deditionis refertur apud Liv. lib. I. cap. V. in sta, ne populus Costolinus in sua potesate EM. Deditisne ν
populum coliatinum, urbem, agros, aquam. terminor. dei p
20쪽
rit, haec omnia divina & humana esse in p0pulis testate; alioquin nec dedere p0pulus nec recipere posset: nam & ideo praemissum erat; E io po. palus in sua potestator quia alias dedere non posset.
ιν - . Quis ergo probet illud Gregorii VII. qui, climin Imperatores in surgeret, & Episcopos conspiratio nis in Italia socios convocaret, quasi ex synodo con stituit, manu Laicorum, ut Regum &c. non esse . neficia Ecclesiasti ca con ferenda, idq; pro sacrj legio so-
m. c. I2. μή Ict M. V. tanquam manus regia profanior
esset Clericali. Nihil omnino in toto terrarum orbe sanctius inveniri potest summo Principe, cujus Ma- instas divinae proxima ejusque vicaria, ipsum Numen Deumque omnipotentem, refert, Vicesque ejus interris expri init. Hoc est sacrosanctum illud in terris Numen, quo nomine Vocati fueret Impp neque hoc sensu indecore; cum&ipse DEUS iis dixerit: Dii estis. His ergo omnium maxime Ius sacrorum caelo commissum est; adeoque illud iis eripere, id vero demum sacrilegium summum videtur.
dis 'h His itaque praestructis, vix videtur dubii quid in hac causa reliquum esse. In primis vero inde adiparet, res sacras ac divini juris non minus esse stibi inperio populi seu Principis, ac publica & profana, nec hactenus quicquam interesse. Sed interest quo. ad usum, qui in genere inter homines duplex est