Dissertatio juridica de evocatione sacrorum, ad L. 9. paragrafo. 2. ff. de rer. div. quam ... rectore ... dn. Frid. Wilhelmo ... præside ... dn. Henrico Coccejo ... In auditorio juridico ad d. 31. Januar. An. 1711 defendet Fridericus de Danckelmann

발행: 1711년

분량: 51페이지

출처: archive.org

분류:

21쪽

to SEqT. II. DE IURE REALI HOMINUM dam hanc vitam constitutus; alius 'divinus, ad cubium Numinis exercendum. Est quidem & hic usus huminum, sed quo lysi cultum Dei persequuntiir, non suis c0mmodis prospiciunt: est usus hominum quo DEO serviunt, non quo sibi, uti tu profanis.

Uti ergo res profanae sunt vel publicae vel privatae, quarum illa: ad usus CjViles seu profanos o mutum civium seu totius civitatis; hae ad singulorum perti- nent: ita res sacrae quoque sunt Vel publicae vel pri- vatae, quarum illae ad uius sacros seu divinus omnium seu Civitatis, hae ad lingulorum destinatae liuat. Est que haec vulgatissima distinctio inter sacra publica& privata: Ita in Ly. g. I f. aa L. γυί Pe l. dicitur. α- stile ei sun . quipublicasucro compilaverunt , at qui pridiata saera tentaverunt, amplius,quam fureae meremur. Idque

frequens est apud Livium qui de Numa Rege ait:

Omnia pablieaprivataque sacra Ponti iasset Uulerat. lis. n.' es. sto. Alibi Vocat lacra publica oegentilitia, lib. t. ea' ra. id est, privatae gentis seu familiae. Eodemque sensu reliσiones publicas ta privat , set gentiS lmiu S. d. cap.ra. Quin Deos publicor Uprivator. d. cap. ra. Item dis, suinptiblicum taluum,stupri tum. kb. 8. cap.ro. ubi de fodia. ma devovendi se ajt: Ni moritur, neque Itium neque pulsettim disinum pure faciet. Denique Dii Penates quoque dicuntur publici ac privati. Ita JustinuS Iab. I. cap. de Philippo ait. non Diis Penatibus publicis privat, sq- ρε-μreis. Et Decius filius invehitur in Patricios, negent Pleb ses publica sacra facem porse, cum 'rista is ne ι & contendit, plebejor Deorum mago eo a quam sua id petere,ut suυpra ιIm colunt, o publice colam. Lro. θι. Ιαν

22쪽

Haec sacra privata frequentissima apud Romanos fuere, ac proprie Larium nomine venerunt, Unde S locus his iacris dicatus Larari u dictum. AE Lamprid.

in Dua Alexandrι Seo, cap. as. Uyr. Neque deficit exemplum apud Hebraeos, uti patet ex historia Michae, . quaeresertur u. in ta r8. Ita in primaeva ecclesia, seu tribus prioribus seculjs,omnia sacra fuere priVata, cum publica licita non essent sub Gentilibus Imre. Et talia stini, de quibus agitur in te ornabr art. Useqq. exercitium scib religjonis privatum, quod iis in Romanae Religionis territorio concessum est, qui id ante bellum habuera*t; vel quod legatis Principum extraneorum permitti ioleti

. Pari ratione res rei igiosiae quoque, uti sepulchra, idivini juris ac nullius dicuntur, Lσ 9. a. β. de Rer. Om. V. tu. quae tamen & ipsa duplicia sunt, privata &publica stii in regUlariter haec privata fuere ἡ & prauit unusquisque locum religiosum voluntate suae inferendo mortuum in locum suum. 1 a. ar t. iae Reis. T. p. de Rer Div. Non debium tamen eu, . fuisse α publica sepulchra, cum nec credibile sit inmnes habuisse omni tempore fundos proprios, ut inferre potuerjnt in locum suum :& plurima sepulchra in via Flaminia, via Latina, via Appia fuisse, & κως gures seu pontifices locum sepultu r* assignare solere. refertur vid. Alex. ab Alex. Gen dier. tib. 3. cap.

ii. Dicuntur Veis Mulchra quoque tuum just,

23쪽

sta Spo. II. DE IURE REALI HOMINUM vel h0c ipso qu0d non sint juris humani V . F. 3. quia

naturaliter Diuetur a mortuum pertinere Deus in quem in ter

ttir. L P. de Relig. st. M. C. Dulcb. violat. Illi qui Ppe ulti- mo humanitatis ossicio debitus, atque adeo ulibus hominum eXenatu S, cum m0rtuus in rebus humanis &homo esse deserit. Sed & Numa Rex Justa fune bria aeque ac sacra ad jus Pontificium retulit. Lm. . , lib. r. cap. 2o. in f Nec dissi tendum, apud Romanos olim accessisse Iuperstitionem de Dijs manibus.

AtqΠe haec utraque sacra seu religiosa, publica&privata, perinde juribus ac legjbus civilibus regun- - . tur & constant, ac profana. Et lacra quidem privata sunt privatorum, perinde ac dominia eorum profana; verum ad solos uluS sacros. non profanos. Unde & xjn- , dicare ea sibi possunt,& remediis petitoriis S possess0riis ad hos usus tueri. l. I.F. ne quid in loco sacri Ut j I Mban furti arguebat Jacobum, quod sacra sua abstulisse diceret. Gen. II. vers 3o. G seqq. Et quaedam hereditas quoque sacrorum gentilitiorum intelligitur. Cre. pro': .

Eom. cap. 13. γ Orat Verris. IV cista princip. tibi H Iaeris Gotis Clanio. Sed & thesaurus in tali loco sacro in ven- ἰtus totus est inventoris, perinde ac si in suo invenis- cset. q. thesaurus 3 . in princ. de Rer. Div. ctavus principium de locis propriis agit, usque ad vers. At siquis rn alieno. Cui

consequens est, si alius invenerit, dim j lium ad ipsum, quasi dominum , & alterum tantum ad inventorem

Similiter in rebus religiosi, seu sepulchris privatis , quorum tuendi causa plu ra remedia prodita sunt,

24쪽

IH REA SAc As ET RELIG. PUBLIC. ET PRIV. 23ctam petitoria, a. . r. a L .R. l. pQ f. de Vi . tum possessoria. tot. tit. . demora. ins & alia tot. Iis . se ρα viol&c. Idemque jus thesauri est in sepulchris, quod modo in sacris privatis eSle ostendimuS. d. F. v. 4 l F. IS. Unde componitur dissid jum illud, quod acerri-- mu m in tercedere creditur inte . F. D S l 3. F. pen frictur. υς. ubi thesaurus ab alto inventus cum fisco dividendus statuitur. Etenim ibi non njsi de fiscalibus &publicis locis agitur; utitima arg. Rubricae,tum ex ipso teX tu apparet , qui diserte loquitur de thesauro repe

tu , in locissi alibus Deipublicis, religio sνe, aut in monuin

est, fuisse sepulchra quoque publica, sed & ispe factum fuit, ut loca religiosa cum universitate bonorum. Vacantium vel publicatorum ad fiscum pervenerint; in quibus huc jus omnino obtinebit.

Adeo deinde privatorum sunt sepulchra, ut di dantur in horeissaria, s u aequis sibi & heredibus suis ; &familiaria, quae sibi &similiae constituit. l. r. l. s R. eis. Unde & alienari inter vivos, & per legatum seu na deicommissum relinqvj,& cum hereditate transferrip0silint; atque adeo quoad uius suos nativos leu religiosos, etiam in commercjo esse videntur, uti profana quoad profanos Cons. T . . seqq.

Quemadmodum igitur sacra Sc sepulchra privata, quoad usus sacros & religi0ἱbs, privatorum. sunt, ita publica p0puli, seu sit mimae, quae p0pulum' praeielitat, testati : usque adco Imierio perinde

25쪽

ut publica profana seu secularia continentur. Et de locis sacris ac reljgiosis non minus quam de profanis, leges a potesta te ci vi l i statu tae & j v ra cond i ta fuere, uti ex utroqueCudiceTheodolia no&Justianeo,eXCapi.tularibus Caroli M. Ludovici L &c aliisque Jam evi.

, Hinc certo constat, quo sensu res sacrae 'reli. giusce sint nullius, & eXtra commercium ; scit . quo. ad usus humanos seu profanos. Huc enim est qu0d proprie dicitur esse in commercio, quod homines ad Los usus convertere, aut suae utilitatis causa in alios transferre possitnt. Ideo enim inter homines ScGentes commercia mutua fiunt, & Jure gentium obtinent, ut suis usibus prospicere queant, quod ad sacra & religiosa non pertinet, & quae proinde mei j to extra hominum commercium I& sic quoad commer ciorum potestatem ususque hominum, nullius, sed divini juris esse dicuntur, quia homjnibus quidem competunt, sed ad usus divin0s non hu nanos; & ho minum quidem causa sunt, sed ut Deo iis serviant, non sibi, ut U. F. 8. dictum. Nam & res lancta nuce di , cuntur, uti portae, muri, &c. dicuntur esse nullius Scextra com merci umtic divini juris, T. . io. do r.

minum causa sint, sed & ad usus humanos, quia ta. men speciali sanctjone poenali, & sub insigniore poe-- na exemtae sunt hominum potestati, hactenus, ne violari, neque homines iis ut rebus suis abuti quoque

queant, unde notabiliter dicuntur quo famnistio tantum esse clivia uris a. 'inc νος. quodammori.

26쪽

IM Rrs SAc As ET RELIG. PUBLIC. ET PRIV. scit. quoad abutendi potestatem;& proinde hactenusqu0que tantum nullius in bonis sunt L 8.prane. f. de Dio. Sanctum os, quod ab INIVRO hominum defentum

atque munitum. s. g. 19.

Eademque ratione publica proprie dicuntur, quae uti sunt & profana; publica enim quasi populua

quibusdam poplica dicuntur: Rennem. Iuris . Memb. r. Disp.rr. thes . opass. ubi semper ira scribitur ssaod originem quidem veram indicat, at sequi non attine Iuuia non tantum populo sed & ad usus populares, non divinoS, competunt. Posiant tamen & sacra publica dici, atque ita quoque dicuntur, prout supra jam e positum est; quia & ipsa toti populo competunt, sed ad usus divinos. Etenim omnia jura hominum sunt,&hominum causa ued alia ad uius proprios, alia ad divinos, vel laniles.

Cum vero non sint res sacrae a natura , quippe quae eas puras ac liberas & ad hominum usus condi. dit, sed ex disp0sitione & facto hominum ad usus di- vj nos eos dedicantium; Quaeritur jam, cui jus c0nse- crandi eas competat 8 Etenim in rebus sacrjs tres a- . . tiis distinguenui sunt; votum, separatio ad usus sa- eros, & con secratio. L a. per tot. f. de Post e. Pri0reS duo actus privati sunt, & a quo ljbet patres qui liberam rerum suarum administrationem habet,quin & aslios qui bona adventitia extraordinaria saltem habet,exeoceri possunt. d. l. a. q. r. tinct. L . C de byn.qtiar tib P. I ι . ' ν. I. I. I. Et Voto quidem persona tantum obligatur;

27쪽

a6 Sper. II. DE IURE REALI HOMINO separatione autem res desinit esse in bonis ipsius, at

sacra nondum est. d. l. a. . T. 21.

Consecrationis autem actus publicus est, &summi adeo Imperii, ut traditur in lo. g. 3 j. de Rer.

Dis. Sacra res sunt ha . quet ρtiblice consecratse sunt, non privat/. Et in L p. Arine. Is eoae tit. Loca sacra ea sunt,

quae publice sunt dedicata, simo in eivitate sint, siue in agro. Est enim actus, quo res eXimitur atque interdicitur hominum commercio, qu0d summae & legislatoriae potestatis est, unde non tantum in sacris publicis, sed di privatis requiritur auctoritas silmmae potestatis cie vilis ; adeo u t, A quis privatum is sua sibi auctoritate ha-crum constituerit, is sacrum non fiat, sed maneat profanaem, v tdictum in I. I. de Rer. Div. G n l. o. g. 3. f. eod. ιit. 4tque id evidenter docet Ly. Lj eoaetit. Sciendum lotum publicum tum sacrum fleri posse, etim Princeps eum dedicavit, vel . dedicandi otestatem fecit.

Ut nihil adeo adversetur textus1n Fry raritis. ubi sacrae res dicuntur, qtiae per Pont)sices rite DEO eans crata fiunt. Et quod Ovidius canit, AU. I. Templa sucer . tum rite incretia manu. Etenim illi ipsi sunt, 'nibus Princeps dedicandi facultatem dedit, uti Livius tib n p. 2o. p clare docet; Rotem Pont rem feci'. et quin sacra omnia Oascripta, exsiguntoqueattribtiisso Ne. A tq; hi da . additur in d. l. p. F. I. v I deuicandi potestat om focis. Prj n-Ceps enim III perium omne eXercet non per se, sed&

Der alios seu aliuria ministerio atq; adeo uti profana per Magistratus seu ossicis secularia, ita saera per sacer' dotesseu ossiciaEcclasiastica exercentur. a ratios

28쪽

IN Rrs sλ est As ET RELIG. PUBLIe. ET PRIV. et omnejus publicum, quod jus summi Imperii est, dici. . tur consistere in sacris, in sacerdotibus, in Magistra tibus. l. r. F. a.F. eyust. G Dre. Hinc nihilominus tamen & ipsemet Rex Numa plurima sacra obivisse di

Ita&sub Republica consecratio facta non fuit vis jussu pupuli, a C0nsule vel Imperatore, praeeunte Pontifice MaXimo, pro fante carmen velato capite

Alex. ab Alex. Gemal. dier. lib. C cap. I . tibi addit: I HOpoptili, faxta divinas tradisiones, consecrari aedem, terram.

vrum: sanciri nil poterat. Deinde etiam in templi con- secratione jussum senatus, & m 'orem partem Tribunorum plebis intervenire oportuisse, idque ad populum latum, & a plebe scitum fuiSse, refert d. cap. I prisc. Adeo omne hoc j us perpetuo a potestate sum-- ma civili pependit, et ii ejus delegatione exercitium fuerit penes pontifices, adeo ut quaedam sacra non p0. tuerint nisi per pontifices exerceri: uti in repubi Hebraeorum omnia per lacerdotes ad hoc consecratos fieri necesse fuit ; quod & ipsum a Principe Reip S te.' gislatore Mose ita sancitum fuerat.

Minus recth vero ait Groti usis P. R F P. lib. 3. K ωρ. r. s. a. & lequuntur paSsim ejuS interpp. Rei sacras mera non eripi tilibur humanis. Imo usibus numanis e. reptae sunt plenissime, & id ipsum est, quo discernuntur a profanis, quae usibus humanis inserviunt. Hu.

inani enim usus illi sunt, qui ad vitae humanae indigentias pertinent, &opponuntur usibus divinis seu sacris, ad iuuincultus divina spectant: ut'prolude nibi, m. D a liud

29쪽

28 Sg T. III. DE MORIs QUIBUS REs IsTaliud sint ustis humani, quam usus profani, quibus res sacrae penitus exemtariunt, & ita recte dicuntur esse

nullius in Ty. δεω. Dio. Ul. c. A. a. F. eoae sit. quia res nullius opp0nuntur ibi rebus, quae in patrimonio nostro sunt, ut patet ex prisc. Ps. eod. ιit. & clarius ex L I. .. princ. j eod. tit. ubi dicitur, quod divini;uris es, tantillius in bonis esse: in bonis, id est, in commodis seu usibqshu manis. arg. l. ηρ.Τ. de M. S. Recte ergo dicitur, non, este nullius, sed nullius in b0nis . Io. de Ara .dis. . l. r. pr. γα quibus restringuntur textuS generales,ubi nullius dicuntur. σα. l. IV GR Dr.ίυ. F.f. de L Lot. 3. .

Certissimum igitur est, homines quidem jus proprium quoque habere in res sacras & religiosas ι perinde ut in res profanas, & illas hominum este, cum populi tum privatorum, sed quoad usus sibi vernaculos scit. sacros & religiosos, non profanos.

SECT. III. De modis, quibus res istae a religione

liberantur.

s I. Explicatas modis, quibus manet farer, nisi totus perirres sacrae fiant, seqdiuntur rit. Rem publieatione. nunc ii, quibus rein farra a g. 3. Praeseriptione nil sit pro religione liberatur es pro- fanum . nisi immemoriosi.fana sit. De rebus Melesse, remisss. a. aetas sacra diruta. oeus A M. Au oo patione hostili

30쪽

A RELIGIONE LIBIRANTUR. loem sacer inter Christianos profanus sat Negatur. F r. Obm L. 3σj. defleuio-

L c. Et resondetur et ubi des

nabr.

abusu Gentium in captisos 3. Issi Idem esse, si de ab bra . . 'Templorum tamen viola-l sacrorum tostendis agatur. ιiones usio gentibus impro- I . An aliqua humani Imperii potestas sit in conserem

8. Num hoc exmerarePerentia Deorum factum P tibiis bella aero Graecorum contra Phocensen s. Magis Diderer admittendtim esse discrimen inter eo quoe parti utrique sacra, ta quae soli hosti lacra, nobiis profana Ant. s. Io. Obiicitur cam0M D- Eum, qui in sacra ae diptis saeviit. A D. Hiuc firmatur senten t tia, sacra inter christianos L 23. Gera summi Principutias g. vis eruntur in eandem rem plura d ratiano praecla

re tradita.

TU. Idque pluribus asseritur. N ao. Etiam auctoritate Ser.

vatoris.

F ar. 2uamvis loca sacra inter christianos non sunt profana, tamen victores modum

sacris statuere possunt. F aa. D erre ollatorem ab Imperii Successore. belli Iure non fieri profana S ra. Abus modus . quo facto, Pristipis liberattir res ὀ r ligione. An id fore post I. II. Summa potestas, intra fῖjudicio ad usus Re tibi. Uconsiervationem ac pacem re rimendam eonverti postse.

L a.. 2uod exemplis Regum

Judaicorum probatur. nes Imperii, aeque de sacris F ar. Et exItire communi. ac de profanis satuendi;us f. as Ulterius ex utroq; j re habet. Suod explicatur ima. V. Et Derpetuo Uu Gent με. - inu

SEARCH

MENU NAVIGATION