장음표시 사용
341쪽
sso INSTIT. LIB. IV. T. I. veniat adversus eum, qui rem utendam accepit ipsi quidem nullo modo competere posse adversus iurem surti actionem eum autem, qui pro re commodata convenitur posse adversus iurem furti habere actionem ita tamen, si dominus sciens rem esse subreptam , adversuS eum, cui re commodata suerit, pervelut Sin autem nescius dubitans rem esse subreptam apud eum commodati actionem instituerit, mstea autem a comperta voluerit remittere quidem commo dati actionem, ad furti autem actionem pervenire tunc si centia ei conceditur madversum jurem venire, obstaculo nullo Hippomodo, quoniam incertus constitutus movit adversus eum si qui rem utendam accepit, commodati actionem, nisi domino ab eo satistactum fueritri tunc etenim
omnino furem a domino quidem surti actione liberari, suppositum autem esse ei qui pro re sibi commodata dominoiatisfecit: cum manifestissimum sit, etiamsi ab initio dominus
actionem commodati instituerit, ignarus rem esse subreptam, postea autem hoc ei cognito, adversus iurem transierit. omnino liberari eum, qui rem commodatam acceperit quemcumque causae exitum dominus adversus furem habuerit eadem definitione obtinente, sive in parte sive insolidum sol-xendo sit is, qui rem commodatam acceperit.
II. Sed is, apud quem res deposita est custodiam non praestat sed tantum in eo obnoxius est, fi quid ipse dolo malo fecerit, qua de causa si res ei subrepta fuerit quia restituendae ejus rei nomine depositi non tenetur nec ob id ejus interest rem salvam esse, surti agere non potest, sed furti actio domino comperit. 18. In summa sciendum est, quaesitum esse, an impubes rem alienam amovendo furtum faciat Et placuit, quia furtum ex assectu furandi conlistit, ita demum obligari eo crimine impuberem, si proximus pubertati sit,& ob id intelligat se
19. Furti actio, sive dupli,sve quadrupli, tantum ad poe
342쪽
DE OBLIGATION QUAE EX DELICTO NASC. 331
nte persecutionem pertinet. Nam ipsius rei persecutionem extrinsecus habet dominus, quam aut Vindicando aut con-
dicendo potest auferre. Sed rei vindicatio quidem adversus posses rem est,sive sur ipse possidet, sive alius quilibet condictio autem adversus iurem ipsum, raredemve ejus, licet non possideat, competit.
1 obligatio Maleficio exponitur. Σ. Delictum de itur. L si quadruplex.
mst expositum. J Quoniam non tantum ratione con tractus vel quas, verum etiam ratione maleficii vesquasi aliquis alicui constituitur debitor , capropter postquam prius de contractibus in genere licet paticis, tradendo conti actuum divisionem s. a. Iussit de oblig. dein de contractibus speciatim inulta tradidit, etiam in antecessum verbo de maleficiis in genere tractat, de postmodum singula maleficiorum genera prolixe exponit. Ut non immerito tituli rubrica coiicepta sit generatim quod in tituli principio, ha- tura maleficii privati explicetur, licet totus fere titulus serti materiam exhauriat. Sic ut plus sit in nigro, uti loquuntur D D. quam est in rubro; neque enim semper firmum est argumentum a rubro ad nigrum, vel vice versa Everh in topic loco ab ordin rubric. Licet negari non debeat, aliquid rubri esse in nigro; quanquam hic alii, verum perperam, contrarium statuant. Explicandum autem in principio quid sit obligatio ex maleficio Et dicendum non aliam camelle, quam quae ex ipse delicto nascitur. Unde is cui quid ex delicto debetur, creditoris loco habetur qui quid ex delicto debet, loco debitoris. l. II. v. ipse te. D. de jure fisci. l. I 2. D. de verb fgrus Pineti in Auth nisi tricennale. n. 32. Cod de bon matern Wiss b. add. l. Ir. Dixi, eum esse loco creditoris, hunc loco debitoris neque enim ubi maleficium commissum aliquisiit proprie vel creditor vel debitor, ut qui nonnisi consensit, adeoquelibera voluntate constituantur. Et quoniam neque ille qui delictum committit obligandi se, neque qui injuriam patitur, credendi animum habet, eleganter Plutosophus maleficia contractus appellavit in volunta Tt s rios.
343쪽
rios. s. Ethic Nicom. cap. 2. Forte quia post contractium erimen vel delictum, quis invitus legivi poenae legali obligat vi subjicitur is volens
nemo damnum vel injuriam patitur. a. Definiri poterit delictum, quod sit offensio factoves dicto illata, qua quis contra jus laeditur, dolo culpave alterius. Dicitur facto pel dicto illaia, id est aliquo actu offensonem inserente, idque vel verbis, vel litteris, vel gestu, vel consensu, vel alio quocumque modo. Neque enim ex sola animi destinatione ullum oritur maleficium a neque cogitationis ulla poena est e quod proposituita in mente retentum nihil operetur l. I 8. D. de poen. ibique Gotnefred. l. o. D. deindeb. cond. ibique Gothest vid. Menoch. a. arbitri46o num . . o. seqq. Gomes. s. resol. 3. n. so Anton Matth. disp. i. de crim. n. 8. 9. Additur, qua quis contrajin uditur, puta jus natura- Ieri civile. Unde xlex civilis adve sus laedentem, & equitas naturalis,quae non vult aliquem impune laedi, adversus delinquentem aetionem tribuit. Adjicitur, dola culpave alterius ut indicetur, alterius partis, id eli, delinis cluentis aliqualem esse consensum. Non quod expresse delinquendo se velit obligare , licet id faciat tacite re consequentiam, ut qui scire poterat,etiam debebat, ad delictum equi poenam ut se ad poenam obligasse videatur verum quod voluntatem habuerit laedendi, id est, animum dolo culpave adversarium ostendendi. Unde etiam voluntas seu animus Minten tio hedentis maleficia distinguit. l. qui injuria. 32. D. de furi Cujus contemplatione maleficium a quasi maleficio separatur, ut pote in quo solum sectum, vel sola laesio, vel laedendi potentia sufficit, licet non sit animus dolo aut culpa laedens. Delictum ita definitum in genere quadruplex est, Publicum, quod legibus publicorum judiciorum vindicatur. Populare, quod jus populi tuetur, super quo a Plaetore aliqua poena est constituta. Extraordinarium, de quo extraordinem agitur , poena arbitrio judicis irroganda Privatum, quod regulariter privata actione ab eo, ad quem ea res pertinet vindicatur.
Ut tamen ex eo vel civiliter, vel etiam criminaliter,agatur Civ Iliter quando civili seu forensi actione ad proprium agitur commodum Criminaliter ouando quis extra ordinem rcum incusat,4 in crimen inscribit. l. fin D. sic furi . l. n. D. de injur vid. Clarum. .sent. . I. quaest. I. ω .fin. q. r. Marant prax. crimin. p. q. judic dist. a. Sneidis hic in princ. ad tit. Instit. de public judic. Anton. Matth disp. de crimin. I. r. de Criminib. libr. 7 q. Sed ista quidem. Separat contractus maleficiis,quod illi in quadruplici sint differentia, maleticia vero non nisi unius generis, id est, ex ipsa renascantur, seu ex ipse facto, Madsumpto actu. Ut hic perperam Tribonianum
344쪽
DE OBLIGATION QUI EX DELICTO NASc. sis
eulpet Bacchovius, cui cavillationibus locum facere in multis locis non insuetum est. Neque obstabit, quod contumeliad verbis & samosis libellis, Meonsensu, id est, approbatione quandoque inseratur. Quoniam illa contumelia non oriture ipsis litteris, verbis, aut consensu, verum in quantum in iis consideratur laesio quaepiam, id est maleficium, seu factum improbum. Rus autem generis malificia hic quatuor recensentur. surtum, rapina, damnum injuria seu contumelia. Non quod non alia praeter ea quae enumer ta dentur, nam etiam incendii, ruinar, naufragii causa poterit esse maleficium, verum quod species potiores exempli loco in Institutionibus tradantur cla explicentur. Unde etiam Tribonianus, non verbum divisionis , ne omnes species comprehendus diceretur, sed verbum exempli puta veluti, hie adhibere voluit. I. Furtum definitur, O dia natura
2. Tempore necessitatis etiam quis
s. omittit Furtum etiam qui infinem bonum aliquid aufert. q. Furta, Latrocinia Iuri natur: γ
3. Variis modis Iure Divinos Fur
s. Quid de Iure Canonico obtineat p7. Ius Feudate confretur. FUrium est.J Dicitur surtum contremris, quia in soro soli, seu Caesaris, a
sola cogitatio non facit furem. l. I. M. I. D. desuri arg. L fin. D.
quod quisque jur. I. 24 s. D. de verb signis. In tantum etiam, ut quam vis faciendi causa quis intraverit conclave, nondum tamen fur sit appellandus. l. 27. g. I. D. desert Non etiam verba, non scriptura per se quem facit furem, quia abest contrectatio. l. 32. g. I9. I.67. D. desert Non itidem nuda asenio, ut si quis alicui dederit pignus,quod aureum asseruit, cum esset aeneum, in furti speciem cadit. l. cum aes. D. de surtis. Praeterea indefinitione surti desideratur contrectatio, ut designetur non nisi rerum comporalium committi sertum, ut quae sola contressiri possunt in princ I nit de rebus corpor. incor p. Nam, tangere vel tangi, nisi corpin, nulla ρο- restres Lucret Denique quia rerum immobilium non fit furtum, sed imvasio,ut quae non contrectantur, id est, uti n0nnulli hic exponunt, auseruntur, vel loco moventur, aut moveri possunt A quod autem Instit de usur. I. possideri s. s. si rem I 8. D. de adquir poss. l. 23. s. q. D. deseri l. 6. Cod eod. Non tamen propterea necessarium est rem de loco in locum movenit furtum com nussum esse dicatur, si modo quis re aliena abutitur. Quomodo
345쪽
conimodatarius aliter atque debet re commodata utens, vel deposita ius utens re deposita line consensu deponentis', furtum committit. g. I 6 I7. Instit hic. Ut propterea existumax in statuendum esse contrectationem
proprie dictam non semper desiderari, licet saepe, definitionem desumi ab eo quod uiplurimum accidit.
Atque ita non obstabit l. 6. D. de furi ubi quidam textum emendant, verum citra necessitatem dum pro sepe censent legendum esse semper. Non vero sussicit adesse rei mobilis contrectationem ad hunc effectiim, ut furtum commisim esse dicatur, nisi ea sitstaudulenta in princ Inst hic. l. 2. g. I9. l. 6 l. D. hic Neque enim quis furtum facit sine dolo aut surandi affectu. y. 7. hic LqI. s.fin D. ad i. Aquit. l. ue o. g. I. D. hic. l. 37. D. de usu cap. Unde si quis errore ebis rem suam esse credens, vel dominum facile
perinissurum, eam auserat, vel ea abutatur, sertum non committit. y. 7. Instit hic Hinc si studiosus, qui casus est notabilis) ultra conductionis tempus equum conductuin retineat, in furti vitium non incidit , quod equurri pro eadem mercede tacite reconduxisse, & dominum eum studioso in tem pus ulterius locaturum fuisse, sit praesumendum Arg. l. 13. Ii ibique Bartol. D. locat. Hinc nec furtum committit impubes, qui nondum pro-xtinus est pubertati, quod doli non ut capax; idem quod de furiosovi mente capto statuendum est. l. impuberes. 23. D. de surt. Dolum nihilominus ex ipso facto colligimus, ut eum semper adesse credendumst, nisi aliunde contrarium constet vel probetur. I. qui vas si vetare. D. hic Bartol. in . 66. y. I. D. e .unde etiam furti tenetur, qui sitiandi animo quid corrumpit ut sibi tabulis quid interleverit qui ex iisdem erat debitor. l. 27. insin. D. hic. a. Non suffiicit tamen fraudulentam rei adesse contrectationem, his etiam casa lucrifaciendi gratia. s. i. hic Ailigitur qui suae necessitatis lublevandae ergo quid uiratur, excusabitur pota quidem tenet communis D D. opinio arg. l,q9. I. I. D. ad i. Aquit. Quasi in necessitate recurratur ad primarvum naturae statuin, quo omnia erant communia,vel ptisius hecclaruas faciat licitum, quod aliter ciliet illicitum arg. I. r. f. cum in eadem D. ad .Rhod.
4e iactu Clarus s. sciat. 6 cui ex parte assentitur Ames in cas conlc. libr. . c. o. verum meo iudicio opposta sententia tanquam tutior era ictinenda, cum qui rei lominus est, non sit invitus privandus suo jure nisi tali sit ejus iussi ves auctbritato, cui quis parere inecem imit aut inuicii e superjus habct dominium, qualis est unirersi Rector Minodcrator Deus, quales sunt in terris ejusdein vicarii argum . . sin instit . .Qys. vel adieri iur-
346쪽
DE OBLIGATION QILE EX DELICTO NAS C. sue
Neque enim eo ipso quis privabitur jure suo, quod mutatis circurnstantiis suum esse desiit. Neque aliter qui constitutus est in extrema necessitate mihi meum auferre poterit, quod non debeat semet ipsum memet offendendo juvare, contra illud Apostoli Rom. s. v. 8. G. si pignore D. de furt. Nam qui post dominiorum distinctiones rem volunt fieri communem propter necessu atem, illi graviter hallucinantur, neque id vel ratione certa vel legali confirmant authoritate. Neque enim communio fingi debet in illo statu, quo occupatione aliquid meum est,frectum, quod mihi invito auferri nequit, nisi legislatore hac in parte dispensante. Neque fuadet recta
ratio remisse communei in extrema necessitate, sed potius ex aequo . bono communicandam ; ut antequam sit communicata mea non esse deserit. l. r. g. cum in eadem D. adi Rhod. dejactu. Neque contrarium indicat textus sacer Prov. 6. v. so. 3 I. ubi comparative loquendo Regum
Sapientissimus inquit, non spernent suremoc. id est non ita, quam si nullai gente necessitate, alienum rapuerit. Quod satis indicat, si ubi etiam. num poena in illum decernitur, ut non omnino id impune serat cum si jure quid fecisset,extra legis poenam constitutus suisset arg. l. 3. Cod. ad i. Cornel. de sicari id Farin desuri. q. Tq. Gregor. Tholos Synt. Jur. libr. 37. c. 7. Althus. dicajol. I. c. IS . An ergo qui rem alienam eo fine surripit,ut eam vel Deo vel pauperibus
offerat, non committet furtum, quod non lucrandi animo id fecisse vid aturi Rest. Licet Thomas a. r. quaest. 66. artic. . statuat ex abundantia alterius egenorum subvenire necessitati non esse furtum. Quia tamen non sunt facienda mala, ut inde eveniant bona. Rom. s. v. 8. Nec sola intentio uae sorte bona, facit opus bonum.Joh.l6. v. a. Nec quemquam portete alieno esse liberalem, ut cujus non habet administrationem, argum l. 2I. Cod mand surti species erit rem alterius eo invito exercendae gratia liberalitatis amovere. l. si pignore D. hic. c. non est. l. quaest. I. Althus dicat. I. c. I s. n. 6. Ut dicenaum sit, vel hic omitti potuisse illa verba, lucri faciendigratia. Et licetini. I. D. hoc tit in quibusdam occurrant exemplaribus, non tamen in omnibus, sorte quod non omnibus surtorum speciebus
applicentur. Quamquam ad excusationem Triboniani dicendumst, injure infrequens non esse, ut definitionis partes ab eo desumantur quod fit vel obtinet ut plurimum arg. l. labeo D de verb fgnis. Suffitamen casus injure nostro, quo quia aliquid est amotum cui quis causam dedit, noni crandi animo, non furti sed alia actione convenitur quod propositumvivoluntas maleficia distinguat. l. 33. in princ. D. hic. l. unic Cod de grese
domin Ita si quis injuriandi animo seres effregerit, aliasque res amovcrit, injuriarum tenebitur. d. l. 3. Sicuti nec furti tenetur, qui explendar libidi-Vν nis
347쪽
nis caun alienam ancillaria metricena rapuit. l. 39. D. eod cui non obstat L 82. s. r. D. d. Quia agit de ancilla non meretrice, sicut alius hic subsit finis, alia intentio, quana quae suberat in casu priori. Gothesita. ind. l. 9. Additu indefinitione surtum fieri ni qμι rei, intellige alteram, cura rei propriae, id est, proprietatis rei suae nemo tacit furtum l.43. s. I. D. hic.
Non itidem rei haereditariae sit uatum, quod ea nullius certi sit in bonis lacente limeditate. l. 6. D. expil. hared. l. D. de rerum divis. L68. D. h:α
Rei tamen communis ab uno sociorum surtum ficti potest, quod tota res ipsius non sit. L si socius. s. D. hic.
Denique subjicitur, quod baci id injure naturali prohibitum est admitte
res qua verba non quidelisad furti substantiam iaciunt,indicant tamen huius maleficii turpitudinem, quam vel ipsa natura id cst ratio naturalis det seatur. l. a. D. de verb signis. Cum enim dominiorum distinctionem qua est iuris gentium suaserit ratio naturalis, quod commurno fit discordiarum nenlisentiae materiquam detestatur recta ratio. . ex hoc iure. D. de lust. j a 77. . dulcissimis. D. Leg. r. I s. F. 6. D. de iam tutor. Et disti ictionem dominiorum istollato confiuidat, qui seratur sequitur eum qui furtum committit in rationem naturalem impingere August. . Oni. c. q.
Danaeus Ethi Christian. libr. 2. c. I . Ames.cas conla. libr. .c.qI diis. Au.II.noct. Attic. 16. Alciat. i. disp. ro. Quam sententiam etiam ex s.
Verrin Ciceroni adscribit Pacius innot ad hunc s. i. Verum aliud quid rapinatum tasse Ciceronem vel locus indicat qui est in . de Offc ubi a
quid alteri detrahere, de hominem homirus incommodo suum augere commodum, Mu contra Otumn se testatur quam ipsa mors. Neque quicquam in conuarium movet, ouod opud varias gentes latrocinia suerint peruus . Hom. Odyss. γ. v. i. Thycid. libr. i. Cesar de Best.Gallic. libr. 6. Herodian. libr. i. Quoniam pravi gentium mores,& contra rectam rationem receptae consuetudines non evertunt jus naturale. I, eque unquam mitio, aliter qualia censet Hobbes,talia geneti humatindictavit vel concesssit media qui bus ipsa natura, & ipsum humanum genus everterotur Cumque unum quodque conservationisii sit intentum, ipsi natura debuerit si comm dum, curare, communionem vel potius donitiorum confusionem, occupation inordinatam a nas sua senis inii quod nequideres mobiles iurenaturali in statu primaevo fuerint communes clua Italarit mimur cum ipse nere humano ccepit. Capta enim quae ante capturam erant nullius,capientium jure naturali,uc post xlv, ciebantur. Immobilia vero cum humani generis au iis omnitius erant comumnia eorum.
lue proprius GPc uatis uuas, liuic aut illi Utinatus quam jsinuste
348쪽
DE OBLIGATION QUAE EM DELICTO NASC. 33 7
ret, eaque possideret donec invalescente humano genere, humanis cu'piditatibus per eandem rationem naturalem dominia distingui caepta Donesi. i. comi n. 6. Non denique contrarium suadet textus scripturae qui occurrit c. II. v. 2. 42. v. 33. Exod. Quod Israelitae jussu Domini Dei
syptiorum bona abstulerint, neque hac in parte peccaverint. Quoniam Artum non fit, nisi adst contrectatio rei fraudulenta invito domino facta. Bona quippe AEgyptiorum erant Rectoris Ues vost, cujus est terra clarius pleriit udo cuique liberum erat ea AEgyptiis aut erre, Israe liti s addicere. Non aliter atque si servus vicarius servo ordinario, cum sint in ejusdem do. mini potestate, voluntate domini bona quae auferret, eoque deserret, quo
deserri ea voluit, qui omnium erat dominus absolutus vid Duaren ad i. I. desuri. D. Coedd. l. r. D. devem. signi f. Broncb. q. assert. 72. Hoenon disp. Instit. I 8 contr. I. Iu RE DI v INO. Quandoquidem lex Dei oralis non tantum externum dirigit homi s . nem, verum etiam internas inordinatas animi motiones 3 affectus damnat vel coercet, propterea etiam in eam impingere dicetur, qui asseetu peccat,
vel motibus primo primis, uti loquuntur Theologi, licet absit effectus. Ut enim divinus legi stator spiritualis est, it ad lex quam tulit spiritualis est, sicut spiritum, id est interiora hominis, etiam cordis cogitationes coerceat. ROm. I. v. Iq. Matth. . v. 28. Theologi ad Io. decalogi praeceptum. JuRE CANONu M. Secundum canones etiam sine contrectatione committur sertum, ut ille s.
qui non per ostium intravit, & quiden surandi animo, licet nihil dum amo verit, serti se reum faciat. c. praetcrea Iq. quaest sin. c. tres personas. 3. q.q. Rittersit de diff. ur can. civit. libr. 6. c. q. Eo tamen jure propter famis necessitatem esculenta auferre licet quantum satis est. c. si quis propter de surtis. Quod tunc obtinere statuunt,cum alicui nihil superest, unde necessaria sibi comparet, nisi rapuisset ipsis emoriendum fuisset. c. discipulos. de consecr. distinct. 3.JuRE Eu, L I. Furtum non sit de iure laudati, siquis juxta viam nonnihil pabuli tran- 7.seunti equo, idque ad resectionem carpat ex herba aut stipula illecta. Ut tamen herbae nomine non contineatur faenum. Et quidem tantum capere liccbit, quantum in propinquo secundum viam stans loco amplecti potuerit. Constit. Fredic de pace tenend. cujae libr. s. seud. tit. 9 in in . Quo cum faciti. I. Longob. ue Iterant. de Neapol. i. tit. 38. Neque into uin abhorrent leges Mosaicae, vel mores.
349쪽
Unde dicatur Furtum , explicatur.
FVrtum autem,ela furro. J Varias serti origines vocabuli contemplatione hic enumerat Tribonianus, quod alii furtum dictum voluerint a furvo, inter quos Varro i q. rerum quot quod per obscuras latras
noctes facilius serentur. Quam etiam Varronis sententiain secutus cst Non. Marcell. Alii furtum ab antiquo verbo is appellatum scribunt, inter quos Gell. I. noet Attic. cap. IX. qui priorum sententiam improbat. Alii a fraude vel etiam serendo surtum censent denominatum inter quos Sabinus cujus sententia non improbabilis. Alii denique utramque retilientaetymologiam, inter quos Paulus i. i. D. hic quem v quitur Tribonianus, ut qui omnium. Igines, nulla reiecta proponit, quasi omnes tacite approbare videatur arg.L. 2. D. de regul juris vid de argum ab Ti,mol gia,quod per remotionem valere statuunt. l. a nullo. Cod.de seriis.SncidN. ad tit instit de tutet . ait Instit de testam ordin. ad si a. hic. n. 8 Exethard in topicis loc ab aetymol.
FUrtorum autem duosunt genera. Furtorum variae tracti poterunt divisiones, quarum aliae ab objecto seu materia desumptae quo nomine vel sisertum rei sacrae dictum sacrilegium, vel res publicae, istieculatus, vel hominis liberi, appellatum plagium, vel pecorum aut pecudum, qui abigeatus, vel denique alterius rei mobilis privatae simpliciter turtum nominatum. cnoch. arbit r. cap. 386. Farinac desuri. quaest. 7 I. I 72. Greg. Thol. lib. 37.c. q. s9.cii .ex seqq. Aliae a variis gradibus sunt desumptae, qua ratione juxta Theologos, surtum vel solo animo Mailectu committitur, vel aspectu, oculis , vel verbis Mimpostula, vel consilio suasu&c vel denique ipso facto, seu manu Danaeus Ethic Christian.
libr. r. c. I 3 vid. Althus dicatol. I. c. I 33. Verum quoniam non illa onu iaJurisconsulto in furti speciem cadunt, ideo ea hic tantum occurrit serti diviso, quae facto seu manust. Quo nomine duo surtorum gelacra cise dicuntur, manifestumo nec manifestum Furtum manifestum est, quando in
ipso facto, id est, surandi actu fur est deprehensus, quod in admisso quc messe depretiensem prellat Papinianus. l. 8. D. de praescript verb Graeci E. υ-φ.eis. Et menti stius in Apulejunni mihi. 17 . Tum vero in ipso admissis deprehenditur cum vel a domino, vel ab alio, in publico vel privato loco, multo magis in aedibus ubi furtum fecit, vel in oliveto, si furtum cli
350쪽
DE OBLIGATION QILE EX DELICTO NASC. 33
varum, vel in vincto, si furtum uvarum, deprehendituri vel etiam videtur cum acclamatione Mapprehenditur, antequam eo loci rem detulit, quoci ferre destinavit, non quidem perpetuo, verum eo die. s. l. hic. l. 2. s. q. I.
Unde surtum nec manifestum est, quod quamvis dum fieret inventum non est, tamen facitam sui se probatur. Ut si se rem pertulerit, quo perferre destinaverat, tametsi cum re furtiva deprehendatur. I.f. hic. l. S. I. I. D. eod. quoniam furti iaciendi, non facti tempus constituere visum est, ut manifestus fur esset, an nec manifestus diceretur l. 6. D. hic. r. Species actionum Furtisunt variae. 2. ua poena celantis rem suu Vam ps Moribus quid obtineat, ct an rem furtivam in alieno liceat investigare Conceptumfurtum. J Sequuntur non tam furtorum genera, quam spe-
cies actionium urto cohaeientium, furtum conceptum, oblatum, prohibitum, non exhibitum de quibus Alciat. . parerg. 8. Anton August. q. emend. q. orcat ut in Necyomant. dialog. 29. num. 8. Balduin ad ir.
Tab. c. 7. Conceptum est,cum apud aliquem res furtiva praesentibus testibus fuit quaesita, Minventa. Oblutum est, quando res uitiva ab aliquo tibi est oblata, ut potius apud te, quam auferentem in veniretur; adcoque condemnationis turpitudo penes te potius esset, quam penes ipsum Theoph. hic. Furtum prohibitum est, unde nascitur actio adversus eum, qui testibus praesentibus rem furtivam inquirere volentem prohibuit. Non exhibit serti
actio datur adversus eum qui rem furtivam apud se quaesitam inventam non exhibuit M. q. hic Verum omnes istae veterum observationes desuetudine sunt in umbratae, ut propterea in Pandectis de iis altum sit silcntium. Consuli tamen poterunt ad intellectum antiq. Romanar Gellius II cap. sn. Festus Pomp. lib. io Pithaeus I. Subccs cap. q. Cujac ad Paul. 2. sciat.
31. Iniquum insuper jure posteriori visum fuit in res furtivas alienas aedes
introeundo, inquirere, Dinhumanum judicatum alienas facultates perscrutari. l. s. D. de fugitiv. l. meminimus Cod quand.4 quibus quari pars.libr. Io. l. quosdam. 6. Cod. demetall. libr. II. Omnes quiscientes rem surripam celaverint. J Qui rem furtivam sciens celat
furti nec manifesti est obnoxius y q. hic. An non ergo eadem receptatorum poena est, quaesurum Ut si ursit manifestus,etiam furti manifesti poena teneatur λ Quod in serre videtur l. i. D. de receptat. An potius statuemus, aliud quid esse rem furtivam recipere cla celare, aliud recipere serenas Ut . q. hoc tit accipi debeat de re sur-