장음표시 사용
411쪽
Iuris antoritas pro recepta sententia ex Nov. L XXXIX. cap. II. petitur. Lic ET vero in totum argumento ex d. l. ult. abstineremus, non deficit tamen sententiae noli ae auctoritas. Nullus enim dubito, quin adstruendae ei sulficiat Imp. Justiniani constitutio in Nov. L XXXI X. cap. II. in pricujus dilertilliina verba si Generaliter autem in omnibus,' qui per praedictosis modos deducuntur ad legitimorum jus . tunc hoc volumus oblinere.. dum es filii hoc ratum ha uteritu oriona iam, quantum ego intelligo, sensum admittunt. quam hunc, quod filii naturales neque per oblationem curiae. neque per subsequens matrimonium, neque per rescriptum Principis (qui sunt modi praedicti , quibus natur es ad legitimorum jus deducuntur . apud Imperatorein in citatis verbis, quippe in antecedentibus hujus Novellae inde a cap. II. expositi aliter legitimentur, quam si & ipsi consentiant. Qirae imterpretatio ulterius confirmatur ratione ab Imperatore suae sanctioni his verabis subjecta; si Nam si solvere jus patriae potestatis invitis filiis permi si stim non est is (ut diserte constituit inaltasius in L Coae de Emaue ait& pluribus exposuit Celeb. Scu ELTINO A Doctor quondam meus numquam ob eximia in me merita non colendus in Dissen. i. d. mancipati nibus cap. 3. & is multo magis sub potestatem redigere invitum is filium & nolentem, sive per oblationem ad curiam, sive per instrument se rum celebrationem, sive per aliam quamlibet machinationem, si veluti per rescriptum s. i. d. c. is tamquam sortem metuentem paternam justum. nonis elu id clarius quid apertius desiderari potest TS. I V.
Dubium eximiti r. N o N me fugit A N T. P g R g et i u M in F et G. ad Tit. Coae de Nat. lib. n. Io. ad textum hunc nolirum respondere , illum, quod ad legitimationem per matrimonium attinet , procedere ex ratione civili, qua legitimatio noa a matrimonio sed a voluntate patris pendet, si velit initrumenta dotalia conficere. Sed & opinor, quemlibet per se facile intelligere, eam responsionem. quod ad jus civile , quo consensum liberorum ad legitimationem per matrimonium requiri non obscure supponit . nullius momenti esse, & Per xium incaute Sarmientum , quem citat, disputantem de Jure canonico . s Iurisprud. ant. Tom. II. E e e cutum;
412쪽
cutum; nisi quis & ipstina PereZiuni Jure Canonico vel de moribus h diernis ex Jure canonico & Civili derivatis d. I. dii ceptare existimet ; cui suffragari haec ratio videtur, quod nullam legitimationis ter obhvitatem curiae. quae jure Civili cognita Jure canonico pariter ac hodierno ignoratur, mentionem facit; nec obitat, quod in Iar. d. vi m. ubi agit de ligi inratione per Reseriptum DP. L XXXI x. adducat; sive enim eum de Jure Canonico si ve de moribus hodiernis disputantem intelligas , textum suris Civilis recte adduxisse utique dicendus est. Quod enim Jus Canonicum. ubi contrarium ejus , quod Jure civili finiatuni est, in canonibus conliinitum non reperitur, Jus Civile sequatur indeque recte probetur, non obscure indicat Pontia sex Lucius III. in cap. I. X. de Nodi opem mirciat. idemque dicendum de Jure hodierno, quod , ubi aliud statutis cautum non eli, Jus tum civiletum Canonicum sequitur & ex utroque probari as Iblet; qua ratione vid. apud B o E c R E L M A N N u M in De ient. Iuris GPil. Canonici Se hodiei v. cap. XII. ibi 'se Aniplis L Ottonem in t. aliosque. Ad Jus Canonicum
vero, quo circi legitimationem per matrimonium eadem controversia moveri solat, quod attinet, ea nequidem procedit solutio , silcut A N D. FLCRI-NAus M. III. ControU. cap. s . contra Sarmientum aliosque jam observavit, quia, licet demus dissentienti peregio , quod Se Fachinaeus hoc loco est supra cap. SI. hujus ejusdem libri praesupponit, ab aliis tamen negari iis
cap. 3. videbimus, ad legitimationem per lubsequens matrimonium Jure Cia vili dotalia itul rumenta requiri, solum autem parentum in nuptias consem sum ad legitimationem liberorum Jure canonico sussicere , nulla tamen J ris utriusque quod ad consensum liberorum inde colligi disterentia potes LQuum enim, ut recte animadvertit Fachinaeus d. l. matrimonium Juris C nonici , aeque ac dotalia instrumenta Juris Civilis, pendeat a voluntate patris ,& legitimatio adeo ipsa Jure etiam Canonico in ipsius arbitrio eatenus posita sit, non video, qui procedat, quod Jus Civile ad legimationem liberorum com sensum requirat, quia legitimatio eo Jure pendet a voluntate patris, si velit instrumenta dotalia conficere , Jus Canonicum non item . quia pendet amatrimonio; id est, a voluntate patris, si velit matrimonium contrahere. Quae vero Peredium , si modo is de Jure canonico d. l. egerit, Sarmientum & Can nistas plures. quos laudavit Fachinaeus d. cap. s . lib. III. Controue. Ium adtextam Nodi LXXXIX. cap. ii. ita respondere fecit, haec mihi ratio via detur, quod hirimationem considerariint ut effectum matrimonii subsequemus , argumento usi cap. c. A. Em Fgii sint legit. ubi ripa iuexander III.
413쪽
ita inquit is Tanta est vis matrimonii, ut, qui antea sunt geniti, post con-- tractum matrimonium legitimi habeantur; is existimantes eam, si talis es.set. invitis quoque liberis peragi debere, quia matrimonium etiam sine eorum consensu contrahitur. Id vero quum repugnaret diserto Noo. LXXXIX. cap. II. textui consensum liherorum ad legitimationem totidem verbis requirenti . nec contrarium ejus, quod ibid. constituitur, Jure Canonico lancitum reperiretur, adeoque Jus Canonum Imperatoriam eam constitutionem imitari
videri pol set 'T. d. cap. I. A. d. NOD. Oper. muciat. eam, quam vidimus,
excogitarunt solutionem, dicentes. Imp. decisionem quod ad Jus Civile quidem procedere, quia legitimatio eo jure a voluntate patris pendet, si velit instrumenta dotalia conficere. neutiquam vero trahi polle ad Jus Canonicum , quo legitimatio pendet a matrimonio. quod invitis etiam liberis contrahitur. Verum enim vero, praeterquam quod legitimatio admissa ea distinctione non magis jure Civili quam Canonico in arbitrio patris posita sit. uti supra vidimus . legitimatio non ideo . quod sit effectus matrimonii, imvitis liberis per agitur. una enim matrimonium tantam vim, ut, qui antea nati sunt, poli contractum matrimonium legitimi habeantur, non ex se habeat sed a lege nacta fuerit, nihil impedit. quominus Lex eum ei sectum matrimonio conseiitientibus liberis demum accommodare potuerit. Et quum disertus Juris Civilis textus Imperatorem istam matrimonio subsequenti vim eo casu demum tribuisse probet. Jus Canonicum, quod contrarium non sancivit. legitimationis effectum subsecutis nuptiis tribuens de casu, quo liberi in legi malionein consentiunt , solum intelligendum esse non male lorian dicetur arg. e cap. I. X. de Noo. Oper. Nunciat. Sed satis hac de re. S. V. Dubium alterum, qua itum fieri potest, tollitur. ALIA enim eaque altioris longe indaginis, & a nemine, quantum sciam, expedita mihi circa intellectum hujus controversiae nasciti ir dissicultas , quid scilicet habendum sit de Jure Codicis , utrum illud liberos invitos per oblationem Curiae & per subsequens matrimonium (de legitimatione enim per rei criptum in Novellis demum introducta nulla hic quaestio) legitiumari voluerit & abrogetur, an vero consensum liberorum ad legitimationem utroque modo iactam requisiverit & declaretur tantum in hac Novella' Equidem Theodosium Juniorem , auctorem legitimationis per oblationem Curiae,& ipsum consensum liberorum requisivisse , ut legitimarentur & Curiae on ribus subjicerentur. colligere mihi videor ex l. 3. Coae de Nat. lib. ubi con- E e e et iti-
414쪽
stitutum fuit, ut naturales Curiae oblati & heredes a patre scripti vel donatione aucti Curiae onera, abstinetido ab hereditate vel repudiando donationem . evitare liu dentes, posteaque paternarum rerum in solidum vel ex parte poclessores facti audiri non debeant, sive actu eas possideant live jam alienaverint. Ratio redditur ab imperatore Jultiniano in Noti. LXXXI X. cap. III. I. is ut non legislationem adulterari videantur . & lucra quidem venen-- tur, quae occasione oblationis lunt: repellant autem sortunam, propteris quam lucra promeruerunti se Etenim quum Imperator Theodosius inmemorata constitutione eos duntaxat naturales oblatos Curiae & a patre heredes inititutos vel donatione honoratos, qui postquam ab hereditate abstinuerunt vel donationem repudiarunt, paternarum opum in solidum vel naia. nus quam solidum posses lores iacti lunt, abstinendo ab hereditate vel don tionem repudiando a Curia liberari vetet; a contrario interendum existimo, eum naturales Curiae oblatos haeredesque inititutos aut donatione ornatos .
qui poliquam abstinuerunt ab haereditate vel donationem repudiarunt pate Da bona possidere non coeperunt , abllinendo ab haereditate sibi delata vel repudiando donationem sibi laetam a Curiae oneribus liberos reddi voluisse. Nec enim vel ipse Imp. Theodosius, si & hos Curiae subjici voluisset,. illos in sua conititutione expresse nominalset, sed sinipliciter negasset naturales Curiae oblatos & a patre heredes scriptos vel donatione honoratos abstinentes ab hereditate vel repudiantes donationem immunitatem a Curiae oneribus consequi , vel quicquam repetitae Theodosii sanctioni subjecta ab Imp. Julliniano ratio valeret, si lex & eos concerneret, qui l
cru ex oblatione non venantur, sed ea non minus quam fortunam, pro ter quam lucra promeruerunt, aspernantur. Adeoque , quum, ut ex di
tis colligere est, naturales oblati Curiae a patre heredes instituti vel donati ne aucti, qui in oblationem ipsi non consenserunt (qui enim eam semes susceperunt & legitimi lueti liint, illi ab horeditate abstinere vel donationem repudiare nequeunt, quia id in detrimentum Curiae vergeret NOD. LXXXIX. cap. 3. pr. bona fide ab hereditate abstinendo vel non in fraudem Curiae donationem repudiando , ex mente ipsiusmet Theodosii a Curia liberentur. consequens est inc eum voluisse invitos per oblationem Curiae legitimari. atra. D. LXXXII. c. p. 3. S. I. sub init. Ad legitimationem vero per subsequens matrimonium num itidem liberorum consentus Jure Codicis necae rius luerit . ea de re ne vel minimum desinire praesumo, siquidem nullum ejus rei vestigium in ii. Codicis, quae eo pertinent, ut sunt l. i. G. T. yo.
415쪽
ee ii. Cos l. de Nat. lib. offendere queam, nisi quis eo referendum velit, quod habetur in ii. l. Io. - Cum gratias agere fratribus suis pollerioresse debeant, quorum beneficio ipsi sulat justi filii, & nomen & ordinem comis secuti, se existimans beneficium legitimatorum , quo posteriores, id est ex subsecuto matrimonio nati, julti sunt filii &c. consensu eorum in legitimationem absolvi, utpote quo patri spe patriae potestatis rapto matrimonium subsequens, ex quo hi progeniti sunt, persuasum fuit. Id quod tamen non definio.
Usterire Nov. LXXXIX. cap. II. expostio. UT ut vero, quid de Jure Codicis habendum sit, certo assirmare nequeam, rem tamen jure Novellarum certillimam efficit Aod. L LXXIX. cap. II. de quo ulterius observandum , ne quem generalis Imperatoris locutio offendat, ac si ea omnem filium invitum indistincte legitimari prohiberet, invitum filium, qui in hoc Novellae nostrae capite legitimari vetiatur, eum demum esse, qui ejus aetatis est, ut consentire & dissentire possi, quique bona fide non in
fraudem patris eum legitimare volentis legitimationem recusat. Quum enim Imp. tractet de invito, nemo autem, qui velle non potest, invitus dici queat, non agit sane de eo, qui per aetatem consentire nequit, qui & ideo non magis ad hanc de non seritimando Amto, quam ad illam de non emu-cipando indito regulam, unde Imp. argumentum in h. cap. petit. pertinere, adeoque non minus legitimari, quamvis Consensus ejus explorari nequit, quam
t x J quod adeo vertim existi nem , ut, quum ad emancipiti mem et .s , qui per stratem consentire nequit, non re itiiratur, iit' ipse legit mae qua ne a lue aetatis eam ratam habeat , omni ici videatur, ne utilem ad viationem qu o , immaturam aeratem eon sentire S .i se itire nequit, necesse en , ut ipse legiti te ratam esse velit. comtrarium quidem rhEur L Ellus Vot t. ti. TAU. c. siti. d. go . exEL MANNU in aeri t. ad Tit. D. A mi irai fui - alieni sim Amri. s. p. aliique colligunt ex L a. de lavi.l. a. c. in se par. verum fruara, ut mihi quidem videtur: ad legem enim a. D. de Adon. euiux haec lant verba: i stet eis in adoptiovem d.rre p. Minus . quos at in . torii mahest. vi probet, ad legitimationem eius. qui per aetatem ea sentire nequit, requiri, ut ipse eam
416쪽
perator iniquissime effecisset, ut filius dolo malo legitimationem recusare Acita stata cui patriae potestatis sure fraudare posset, quod praesumi nequit. S. VII. ad argumenta Disputimilitim respondetur.
PRIus vero , qu in ad filaeni hujus capitis properemus, examinanda restant argumenta, quae in contrarium proferuntur, quorum palmarium stare eit, quod petitur ex m. LXXIV. in praefat. s. a. ubi filii naturalea, quos pater per subsequens matrimonium legitimare constituerat. maligne simul & dolose agentes matrem suam occultasse proponuntur, ne patri eam ducendi eosque ita legitimandi occasio estet. Unde Dillentientes colligunt. impedire suo dissensu legitimationem in arbitrio filiorum conititutum non e se , quia ipsis matrem occultare tunc opus non fuisset. Equidem non utor responsione illustris S AMue Lis DE Cocc Esi dicto supra S. I. loco ex stimantis patrem in casu S. nostri naturales suos filios legitimare voluisse, ut hoc iplo juria dotis consequeretur, ipsosque adeo filios non metuisse legiti mationem , utpote quae ipsis invitis non procedebat, sed nuptias & ne ulustructus bonorum maternorum, mortua matre, ad patrem perveniret: arbutror quippe eam menti Imp. nequaquam convenire. Quod enim Coccejus existinuit patrum liberos in casu S. nosi legitimare viavit te, ut hoc ipso jura dotis consequeretur . nullo niti iundamento putem. Non diffiteor quidem Imp. Justiniani constitutionem in paragrapho nostro in haec verba exstare, se Pater namque volebat filios legitimare, set ad ea , qita de dotibus ah nobis sancita sulit, respiciebat, o. & hinc tuam Coccejuna deprom sisse e mpositionem opinor. At quam recte videant alii. Ego sane posteriora ejus commutis verba cum Illusiri Coccejo, quasi indicarent, patrem ad jura d tium respexisse, non exponerem, sed ea, salvo meliore judicio. ita inter
raram habrat, ut potius, si ab adoptione . de lex nostra x. ad legitimationem argumenistari li edat, evincat contrarium i siquidem adoptio infantis etiam sine ratthabitione: ejus iii De aetatis effecti valet , quod vel inde constat; quod ali quin, si pubes iactus adoptionem sibi noxiam ege prehenderet, adoptio sola ejus dissensu solver tur, neque opus esset, ut pater eius adoptivus ipsuna emancipare pet magistratam cogeretur, v d tamen diserte requiritur in I. y2. v. p . d. t. In lege vero t. c. de manci p. ne verbulum e tat. quod ad hane rem per millesimam etiam eum sequentiam trahi potest.
417쪽
o pretarer, ut, Imp. toto commate noltro significaverit, patrem filios Iegitiuinare voluisset per matrimo ilium sublequens, quod simplici doliuni appellatione stilo Imp. noliri etiam alius intelligitur v. g. in Nov. I s. iu pr. s. t. argumento mihi est totus hujus praesitionis inde a s. i. contextus , qui non obscure indicat, Imp. in recensendis modis , quibus aliquando parentes liberos per subsequens matrimonium legitimare prohibentur. occupatum, ut rationem introducendae mox in cap. I. legitimationis lier Rescriptum redd ret, ea in re ita versari, ut ad singulos modos propositum legitimandi, quod patri fuit, & modum, per quem legitimare videbat(matrimonium scit. su, tequens commemoret; id quod salva noltra expolitione & ad tertium modum in b. a. factum fuit. Nec, quod Vir Illustris ex sua interpretatione deducit, liberos ergo non metuisse lagitiinatiove n, cum disertis. quae in contrarium exstant s. verbis, o matrem occultaverunt, De eos fucere legitiis
si patri esset possibile, si ulla ratione conciliari potest. Uti denique nec ulterum inde deducti consectarii membrum Dios metitisse nuptias ne usi sputatus honortim maternorum, matre mortua , ad patrem perDeniret, admittendum videtur, tum quia ex textu non constat, filios metuille nuptias in se vel ratione dotis spectatas, sed quidem, eos veritos fullse ne per nuptias
legitimarentur . tum quia metus ne ususfructus bonorum maternoruni mo
tua matre ad patrem perveniret, separatim sine metu te itimationis non sub sistit, sed eum involvit, siquidem ipsa legitii clatio in patrem confert jura patriae potestatis interque ea usumfructum bonorum maternorum, tamquam ad peculium adventitium regulare . cujus usust ructus apud patrem vi patriae potestutis constitutus est l. I. Coae de uouis materii. l. 6 Coae de Lom qitie lib. allegata in s. i. si F. Per quas pers. cuique cquir. mortua mali e pertinentium diae text. M ususfructus ille liberis, ces ante legitimati orie, utpote in patria potestate non constitutis, salvus manet. Cons. N D. LXXXIX. cap. s. iv pr. & nota ibid. verba tamquam sub potesate constitutis. Aliud itaque tollendae antinomiae, quae ceteroquin inter hanc & Nora. LXXXIX. cap. tr. intercedere videtur, quaerendum erit remedium,quod in ipso Nov. . LX XIV. in picat. S. a. textu me invenisse exillimo Etenim cum Imp. filios, qui legitiniationem recusibant, ne patri usus I uctus bonorum maternorum, moria tua matre. quaereretur, ibidem proponat, indicat sane tales, qui inditi legi-
tinuat poterant, dolole quippe & maligne agentes, quod legitimationeni in fraudem patrii abnuant, quibus beneficium A D. L X X XIX. cap. ii. non prodeli, secundum ea quae supra S. 6. disputavimus, quique adeo, ut
418쪽
evitarent legitimationem ipsis invitis peragendam sibique caverent, ne usu fructus bonorum maternorum, mortua matre, ad patrem perveniret, matrem occulture debuerunt. Et dubito, an non eadem circa intellactum hujus Novellie lententia sedeat S T R v v I o in Golat. ContrOD. Exerc. 3. Thesso. quas . g. Non equidem ob oculos habeo res polisionem, quam a Bacho vio te mutuatum ibid. profitetur . quod mater in calii hujus b. non alia de cauili a liberis occultata fuerit, quam ne sibi nuptias perluaderi pateretur& marito aliquid ex bonis relinqueret, quam ceu textui contrariam, uti ex iis, quae conra Illuitrem Cuccejuna dilputata sunt, & vel sola ex textus nostri inlpectione cuilibet ci)ultiturum spero . reficimus: sed mentem jam quidem adverto ad illud, quod ad difficultatem, quam priore ista militioneliaud tolli exiitimabat, scilicet, quod ii legitimatio invitis liberis non peragatur , pater in bonis maternis , mortua matre, sibi usumiructum arrogare nequeat . his respondet verbis singulare est quod ad filios dolose es resipue agentes e quibus quid aliud significare voluit . quam filios invitos regulariter non legitimari . nec patrem . non procedente legitimatione . usumfructum bonorum maternorum, matre diem supremum obeunte. sibi vindicare posse; illud tamen non impedire, quominus pliter usumsructum bonorum maternorum matre non occultata, eaque mortua, sibi arrogare in casu hujus S. potuit Iet. si quidem legitimatio in eo invitis etiam liberis matre non occultata lacta luisset . uti fieri potuitset, quia in filiis dolose & maligne agentibus, quales in b. noltro occurrunt, id lingulare obtinet, quod inviti legitimari queant I Eadem vero haec, quam & nos dedimus, expositio est ALTE Ruri Dilsentientium argumentum est, quod actus, quo alterius conditio melior fit, ipm etiam ignorante, immo & invito possit peragi l. 32. D. de Netot gelli. legi rimatio vero conditionem liberorum faciat meli
N. r. Regula d. L 32. nec generalis est, sic enim eversum iret aliud non . minus verum Juris axioma, quod habetur in L Gy. D. de R. I. ad quam conserendus JAco B. GOTHO PREDus in Comment nec casui noltro accommodata, siquidem agit de beneficiis hominum, cum legitimatio sit beneficium legis in gratiam liberorum & parentum introductum, quorum adeo est suo ipsorum conseiisu eo uti vel non uti . arg. l. pen. Cod. de Pare I S. Nec verum est, quod legitimatio conditionem liberorum omnimodo faciat meliorem; reddit enim eam & deteriorem, quatenus ex hominibus sui juris efficit homines alieni juris s. i 3. I. de Nupt. & in patrem adeo usumstru
419쪽
tum bonorum maternorum . quem naturales post mortem matris una cuiuproprietate retinent, Ilagitimati amittunt, ut modo iii specie MD. LXA IV. tu pi g. g. a. vidimus, aliaque potellatis jura conlert, d. s. 13. . ila Nupt. inviti autem conditionem deteriorem red ere nec naturalis nec civilis ratio permittit, d. l. 32. ila Neg. ges. TER Tio dictitant, quibus contraria sedet opinio, publice interesse, civitatem legitimis civibus frequentari; quodque adeo publicae utilitati obsit, liberis permittendum non esse. Intereste quidem Reipublicae eam legitimis civibus abundare, legitia mationem tamen primario non ad utilitatem Reip., ted ad privatum liber rum commodum spectare, adeoque liberos legitimationeni recultates non tam publicae quam privatae suae utilitati renunciare. Addimus vero argumentum Dissentientium nimis probare. Etenim, si ea, qua nituntur. publica utilitas tanta sit, ut liberi suo dissetisu et obesse nequeant, quilibet etiam pater suos liberos naturales invitus legitimare teneretur, nec enim & in hujus aeque privati arbitrio tunc esse deberet, legitimationem omittere; quod tamen nemo umquam dixerit. I ARTO dicunt: legitimationem esse beneficium patris, ut liberos naturales in potestatem suani redigat , adeoque pedmittendum liberis non esse.
ut ili' patrem suum frustrentur. N. Dicendum cum illustri Cocc EJod L legitimationem non tantum beneficium Patris, sed & liherorum esse, utpote qui per eam legitimi fiunt,
sui patri heredes exiliunt, aliaque consequuntur commoda. quae latius tu cap. s. q. patet. prior. exsecuti fuimus, quin immo eam & praesudicio liberis et se posse, adeoque invitis non oportere obtrudi. sed utrorumque, patris scit. & liberorum consensu demum perfici posse. QUINTO qui dissentiunt ajunt. legitimationem pendere non tam a voluntate patris, quam quidem a lege. Estol Neque enim ideo excluditur consensus liberorum, siquidem ipsa, a qua legitimatio pendet, lex consensum ipsorum requirit. Vid. Nod
LXXXIX. cap. II. At regerunt: a negotiis, quae a lege pendent, consensus hominum excluditur. S. 3. I istit de Heres. qua ah intes. N. Distinguendum esse inter negotia, quae Lex immediate operatur; &quae consensu hominis interposito demum esticit ; ab illis excluditur consensus hominis v. gr. ad id, ut filius suus patri heres fiat heres suus id est .furispruae Int. Tom. II. F f f here-
420쪽
hereditatem patris acquirat, non opus est consensu filii, quia ipsa lex continuationem dominii a patre in filiuni inducens, eum immediate heredem sta uinconstituit, quae species est S. 3. Insti de Neria. Due ab intest. ab his non
item, quoniam lex haec interveniente hominis consensu , uti dixi, demum operatur; cujusmodi negotium est legitimatio, quam lex nisi interveniente patris Q liberorum consentu non effecit, a qua proinde conseiisus liberorum non excluditur. SEx To denique & ultimo loco nobis objicitur argumentum hujusmodi: si liberi legitimati per subsequens matrimonium retro a nativitate legitimi fingantur, eorum consensus ad legitimationem non magis , quam legitime nasciturorum ad jullam nativitatem. concurrere potest, legitimatos vero per matrimonium retro a nativitate legitimos fingi inde constat, quod subsequens matrimonium ad tempus concestionis, ut nonnulli existimant, vel ad tempus par us, ut alii censent, retrotrahatur. lalustris Vir SAM. DE Cocce si I. sapius citat. respondet, fieti nes juris non operari ultra intentionem legis ( quae hic sola est ut matrim nium retro valeat neque in praejudicium tertii live filii; convenienter suae hypothesi legitii mitionem per subsequens matrimonium ad temptis conceptionis retron ahi, quam latius defendit in ure Coutroυ. d. t. quast. X. at nos, qui totam fictionis matrimonii subsequentis ad tempus conceptionis vel partusor trotrahendi hypotliesim lichim credimus, negare sultinemus, liberos per matrimonium legitimatos retro fingi legitimos.
CAPUT ILIN QDO EXPONITUR EUS STIO,
AN LEGITIMATIO PER sugsE UENs MATRIMONIUM FIAT PER FICTIONEM RETRO TR ALT IONIq MATRIMONII AD TEMPUS CONCEPTlo Nis v EL PARTU sy
S. I. Rutio ordiuis. V u M F. uli. capitis superiolis, ubi ad argumenta dissentientium remo debamus, inter alia sese olitaret argumentum a ficta matrimonii substaquentis