장음표시 사용
391쪽
38 IDietur. OaJ , nec mirum . magna cisim est Senatores inter & Decuriones
convenientia, quam data opera ostendit GULI LI. M Us FORFERIL S l. I. se O. cap. I a. tom. a. the athri juris Ollovis Ob J. Quare Curia, seu ordo , sic enim appellatur collegium Uecurionum l. 6. l . es pini sim aliis Coae Th. de Decit, . non immerito in initio A D. XXXVI. Κ τα τὴν re Muri s etreMxc , id est, senu litiu retra urbis instar, quomodo latinus Novellarum Interpres vertit, instituta dicitur, nec sine ratione cecianit Auso Nius in IV ella, o ic- os Curia summosis Municipum vidit proceres, propriumque Senatum. S. II.
De mimere Deorationum. II u Nus Decurionum, qui in municipiis certa dignitate censebantur l. c. n. D. de Decum praecipue si essent ex primatibus, vel principalibus , qui, quod numero decem in quibusdam civitatibus essent, & decemprimi vocantur, caeteris, quamvis ejusdem Amplissimi ordinis, ut Cic Ego et rium Puic lanam vocavit in Orat. pro Coesio cap. a. iv sne, ibique I OTTOM AFFus in not. membra omnes essent, honoratiores, L 2. C. Th. de quast. I. TLI gr. de Decum l. 33., 2. C. nos ri eod. grave, si quod ullum, merito dixeris, quum varia laboris, & periculosae plena aleae negotia ipsdrum curae demandarentur v. gr. exactio tributorum L l . S. I. D. ad II uicip.(a petitio legatorum suae civitati relictorum, L ult. S. a. eoae (3 adminil tr tio pecuniae , & cura operum ad publicum pertinentium, sive per se, sive per procuratorem ipsorum tamen periculo constitutum, L 2. S. I. a. ibiadem; ( exactio annonae , nisi tamen nominati ad hoc munus justam ex sutionis caussam intra tres a nominatione menses allegare possent, I. S. C. B b b s Th.
sa J Ex qua, resecta parie, descripui est L 3 p.
c. I . eos. tu. in utraque autem lege notari debent verba Si se dici epariet, quae indicant, quod dixi, Deciiriones hvroprie Sreatores vocari. OhJ Qui tamen omitii, quod i E M C R I LI s in E it. ad ri. Di p. XL. ad tit. de Demm observavit, quod Demiri nes non magis suit magii ratus, quam Senatores , scilicet proprie ita dicti
392쪽
Th. ile Decum (C annonae distributio, l. 8. D. ad Munic. (6 legatio Rei p. eatissa suscipienda, I. s. C. Th. de Isic. ibique Jacobus Gottios redus in Comm.( cura ludorum Circentium , L et O. C. de Decum (8 exhibitio cursus
publici, l. I . C. de citi sie Publ. angstr. N parave. onera quin etiam patriamonio ipsorum graviora imponebantur . veluti, (i reltauratio aedificiorum. quae olim in civitatibus habuerant, vel aedificatio novorum 1 8. C. de aedis prid. (et praeflatio auri coronarii l. a. 3. C. Th. de Auro coron. id est oblatio auri solidi, coronae aureae, vel auri in aliam quamcunque mutati liguram . Imperatori facta ; qua de re conferri possunt JAcollus Go- Tu o F R E D U s in Commetis. ad ae C. Th. tit. Se ANTONI Us P E R E E i u sin Comment. ad evitiae tit. Cod. nostri s lib. X. (3 ipsi quoque a nonnullis,
ceteroquin utilibus, negotiis ratione muneris sui prohibebantur, v. gr. a conductione vectigalium . aliarumque rerum luae civitatis , l. 6. m. a. D. de
Deeur. juncta l. 3 C. Locat a militia 1 38. si . C. de Decum Qui vero plura de functione , & oneribus Decurionum scire desiderat, is adeat laudatillimum Go Tu op REDEM in Comm. ad sit. C. Th. de Decur.& P E R E E i u re in Comm. d. t. Coae Ast.
Caussa Decurionatus reccati, eiusque conservandi remedia. v v M proinde tot tantaque essent onera incurionum, quis mirabitur, plerosque curiam, ceu scopulum quemdam bonorum evitasse, eamque fuisse caussam . quare tot alii vel militiae cum profanae, tum sacrae , nomen dare, vel domicilium aliorsum transferre, in potentiorum domos confugere, aliave quacunque ratione, muneribus istis sese subducere laboraverint i 1 si . set M. C. de Deci . I. Io. II. I 3. 88. C. Th. eod. l. 3. 6, Cod. n. de Disi. I. s. V so. C. Th. de Detan . ibique GOTHORREDus in Comm. addi. ia. V I. L C. eod. Ceterum & hinc valde metuendum erat, ne, quod aevo Constantii fere evenerat, si fides sit L i R A Ni o, in Orat. in Iuliani p. necem. p. 226. yy seq. edit. Morellii, qui locus a JAcogo GOTHor R E D o insertus est Commentario ad i. S. C. Th. d. t. curiae , ingenti Reip. damno, Decurionibus destituerentur. Qtiare imperatores Romanos non tantum operam omnem dedisse legimus, ut vias istas effugiendi curiae onera
praecluderent ; quo tot in utroque Codice constitutiones de retrahendis D
393쪽
curionibus , qui militiam amplevi, clericatum professi, aliove callido confilio curiam evitare conabantur, pertinent, vid. ita. θ. P E R E E i u s d. L ScG o T H o P R E D u s iu Diratu. t. C. I o. de Decim. p. 3s . 8 ' seq. edit. n vis . ubi Vir summus progrellus juris in hac materia persequitur ; verum etiam providentissime ab iisdem cautum eli, ut nec vilis spuriorum & in celluolurum conditio decurionatus honore indigna centeretiar ; l. 6. pr. D. de Dec. xvii contemta Judaeorum, Samaritanorum. Montanistarum, altorum ve haereticorum lecta , ab oneribus curiae porro ellet immunis, l. 3. S. 3. D. d. t. jui et i Nov. XLV. in pr. g. adeo ut non pauci, etiam inviti ipsa juris necessitate Decuriones fierent, quales erant & illi, quos nativitas curiae addicebat, qui dicebantur O uiuales, in t i 3. yG. C. Th. de Deci tr. omnesque rite ab ordine nominati , niti julla exculationis caussa intra duorum mensium spatium allegata, nominationi parere, & Decurionatum suscipere cogantur, L IO. I 3. C. To. de Dec. l. io. C. I h. de oppest. Uti in imo accidit aliquando, ut aliqui poenae loco Curiis tanquam lautumiis , vel ergastulis manciparentur, addictorum nexorumque inllar, quemadmodum ex plurimis constitution uin C. Th. a GOTHORREno in parat. d. t. p. 3sq. u. c. citatarum , textibus. & exemplis veterum Chri itianorum constat, quia Gentilibus Imperatoribus, quaevis mala in Chriitianorum necem mediuuatibus, inter vexationum discrimina Curiis quoque tradebantur, auctore C Assi o D o R O , aliisque apud B A R N. B R I s s o N I U M Sel. Aul. lib. I V. cap.
13. & Ampl. O T T O N E M in Disi . de Statu Itilaor. Publ. Ac denique . quo plenillime curiis prospiceretur, certa quaedam priDilegia, quae hominum animos ad curiam pertresierant , & onera Decurionum quodammodo sublevarent, Decurionibus concella fuerunt. Qtialia sunt, quod Curiales immunes sint a tormentis, seu quaestione l. II. C. de qu.rs. l. 33. C. de Dec. Diictis l. 3y. θ' - . C. Th. eod. ab ictibus, verberibus, sive cruciatibus plumb itarum. l. 3L C. To. de Dec. ubi cruciatuum & ictuum, L 2. C. Th. de quaera. ubi verberum plumbaturae mentio fit Oa . Erat autem hoc supplicii genus, ut illud in transitu dicam , quo tergum rei crebris ictibus plumbuta, id eit flagelli, cujus lora globulos plumbeos extremitatibus siues adfixias
saJ caeterum notandiim, iii:od hine privilegium ous observavit in tam mit. ad .. L 3'. c. 13. non perpetuum, sed v. trie ct saepe et intum fue- d. me. rit, uti videre est ex iis , quae G o T ii o his
394쪽
adii vos habebant , tanta vi caedebatur, ut supplicium Lepe mors ipsa exciperet. Cons. J A et o v. c. o T Η o P R E D u M DI COIDI. ad ae L 2. C. Th. quod non lubjiciantur ptenae capitali , quodcunque etiam ad miterint delictum, uno excepto nefando parricidii crimisae l. I s D. de Parat. praeter gravistimuni omnium Majestitis, l. 3. G ψ. Q ad L AL Maj. vel oneribus extraordianariis pro re privata Principis sustinendis, I. 2I. C. de meum l. 3 o. C. Theod. tit. vel necessitati sequendi ducentem eos ad aliam provinciam Nov. ALII tu pras &, quod inter caetera, quae plura sunt , quam ut hic r cenae uiatur, Decurionum privilegia, proxime ad scopum nostrum facit, quod naturales, curiae oblati, legitimi fiant, & patris, actu oblationis inter vivos
celebrato, ollerentis potestati subjiciantur l. 3. U A. C. de Nat. lib. S. IV. Cui a Metroductae segitimationis per oblatiouem curiae. E x dictis facile, vel me tacente, ap-ret, quae cauissa Theodosio fuerit , introducendae legitimationis per oblationem curiae ; non alia utique, quam communis onmium, quotquot Decurionibus concessa sunt. privilegi
rum ; penuria scilicet Decuriouum , observante I OTTON ANNO in saepius citato tam nevi. ad s. tili. In . de Nupt. quam supplere pro virili Theodosius Junior, laudanda patris Theodosii Alagni, cujus plurimae in favorem curiarum editae constitutiones supersunt in Codice Theodosiano, quem, ceu lontem Codicis nostri, Theodosio nostro, Jurisprudentia debet , vestigia premens, ratum duxit naturales liberos sta curiam pellicere . quod patriam poteliatem, cum ipe sui heredis habendi , tamquam oblationis praemium, patri , & legitimorum jus natalium , liberis, pollicendo, ut eo facilius in Oblationem consentirent, id eli, introductu legitimatiove per oblationem chitae, enecit, i. g. C. de Nat. lib. S. V.
Vae materia, quum in ea interpretanda eo major vita stare a nobis merito desideratur, quo minor ab Interpretibus opera et vulgo impenditur, ut recte , & prout ipsius dignitas postillat, nobis exponatur; ante omnia necesse
395쪽
necesse erit, ut in naturam oblationis Octia paullo exaelius, quam vulgo fit, inquiramus. Quapropter videamus, quid sit osserre curia: quod nihil aliud est, quam adlcribere ordini, referre in numerum curialium l. 3. C. de Nat. lib. ita tamen , ut oblati curiae, non semper statim, atque oblati essent, Decuriones fierenti Quid enim, si essent minores annis, quos offerri potuisse, generales Imperatorum constitutiones nulla aetate excepta satis indicant, vel si in Ordine locus haud vacaret; sane, quominus casibus naturales statim Decuriones tastos esse alleverare ausim, faciunt nousolum leges , in quibus minores annis XXV. Decuriones fieri prohibentur. veluti l. c. g. r. l. II. l. pen. s. i. D. de Dec. l. 8. D. de Mun. hon. sal, sed etiam consideratio finis, quem Theodosius sibi proposuit, qui non fuit, ut curiam inidoneis vel supernumerariis Decurionibus repleret, sed tantum, ut curiis. idoneos Decuriones desiderantibus. subveniret. Quid ergo Z erunt isti quidem curiali conditioni interim obnoxii, non tamen ante. quam aetas sinat.& commodum curiae postillet, Decurionatus honore functuri. Cons. M DRILL Iu M. Observ. lib. VIII. et
MAN Dou UIDEM igitur osserre curia nillil aliud sit . quam in al-hum Decurionum referre, facile constat, quid sit oblatio clinae, ut ulteriore monitu vix opus videatur. Quare unice observandum, oblationem cuilibet curiae laetam jus legitimorum natalium non tribuere, sed eam tantum, qua quis curiae lege competram offertur. Quae non semper eadem , sed civerse est, pro diversa patris origine; vel enim pater originem ducit ex civitate, in qua curia est, qui ordini ejus civitatis offert; vel non in ipsa civitate, sed in vico aliquo vel possessione natus est, qui curiae tradit, cujus in territorio vicus ille vel possessio sita est; vel pater civis est Romanus, aut Bygantianus, qui curiae cujusque provinciae, metropolitanae tamen, naturales, vel
privilagio . veniaque aetatis a principe impetrata . cuivi tum erat solius Iec bus annariis solvere, a. c. ide his sui e . . t. ita re tam eis.
s a J Ηoe tamen ita intelligendum, ut minores amnis X X v. regulariter incuriones non fiant. aliquam do ex mussa etiam admittantur. speciali nempe
396쪽
omnes, ves aliquos, vel imitan ex iis, licet illultris dignitatis, quae tamen a curia non liberat, vel ex ancilla natis , manuniissis tamen, offerre debet, L 3. C. de Nat. D. Nov. LXXXIX. cap. a. Caeterum non interest, an ipse sit decurio, an vero a nexu curiae liber. d. l. 3. utrum legitimam prolem habeat, an vero naturalem duntaxat faecunditatem expertus siti l p. s. 3. C. d. me. lib. Nov. LXXXIX. αφ. a. s. i. quamvis jure Codicis anteriore secus fuerit d. l. 3. neque etiam distinguitur , quod ad effectum legitimationis . num oblatio facta lit inter vivos , quum pater publice deci
invit , se velle naturalem sibi legitimum, & curiae obnoxium esse, quomodo Philocatus , natur is cum esset, a patre in Bostrinorum civitate saJ curialis fictus est L . C. de Nat. lib. quam citat imperator in NOD. LXXXIX. cap. a. shq vel idem apud acta profiteatur l. 3. C de Nat. lib. Note LXXXIX. cap. a. Oc an vero in ultima voluntate , quum pater in
unde Duor . GOTHOpagdus in not. -- .em coniecit, pro ne a in L c. de NM. Mendum alle Bostra viii Eicili & eleganti poniecturae lubens subscribo.sba Qui tritus aBter a vulaam Novellaminserprete . alites ab H AL AND o. aliter deis vique ab H o M E E r o v. Cl. vertirer et vulis rata enim habet, tum quisl tarn emisistineri filium orireri ( hoe uani lue gestum est in Phil - ealo naturali filio curiali patre in Bollai rem A civitati S hoc ipsitu dieit Aemiliinr
is offert 3 id enim in Historiis silio naturali eo ., tigit , qui iae Bostrinorem civitate a pure eu-- rialis factus est , hoe e M paver diemie te- risubiicit in not. ad eis. 'Mire. Sic verba,
spectan Laterum . quameunque sequamur trantiam tionem . illud semper eonstabit. patrem , filium, publice , inspiciente toto populo. sterre potuisse.(el obiter notamus HALO ANDRI versi nem verba pater ,- sub xesis m- me io, cerat, non agnoscere et seia vulgatam, in qua reperitur, ei praestare putem , ci) quia modus ossi remit, quem verba ea exhibent, iure eoin tus fuit, ut constat eae d. I. p. & propterea inter c teros ab Imperatore retensius videtur set quia, Graeciam textum integrum istud comma habuisse. ndn solum liquet ex versione H o M 3 E C I p, verum mnllime ra Juliani Aut ecbris viat me, ubi hae Nov. est eonfiitutio I. X X XII.
quae eii mdem cillerendi minium contiuet
397쪽
testimento filium legitimum, sibi heredem , & curialem esse cupit: & filius
scripturam ainplectatur, NOD. LXXXIX. cap. a. alioquin enim oblatio nullius est ellectus, & naturalis oblatus . non curialis & legitimus fit, sed liber a curia & naturalis manet, expers etiam, propter repudiationem. paternae hereditatis , av. d. Nor φ. 3. s. I.' modo bona fide heredit te se abstinuerit; si enim dolo malo in fraudem curiae patris repudiaverit hereditatem . quum res ad illam pertinentes sibi postea acquisivit; curiae on ribus . non obmmae fraudulenta repudiatione, iubjicietur, sive res . quas exhereditate patris postea possidere coepit, adhuc possideat, sive easdem jam alienaverit, ae text. V l. 3. E q. C. d. Nat. lib. idemque est. & si misi.ralis . oblatione semel recepta, postea delatam sibi successionem repudiare u lit, ut a curiae liberetur nexibus ; nec enim quicquam ipsi illa repudiatio prodest, quum, ea licet laeta, tamen incurio fiat. ves nocet . quum nia hilomitius patri heres existit, Nov. LXXXIX. cap. 3. in pri drae a
tem de patre ducimus, eadem & ad aulini, aliumve adscendentem extendi debent. Nam palam est, etiam avum . aliumve adscendentium, nepotem, pronepotem , ct ita porro , osterre posse. ut ait Imperator in Nov. LXXXIX. cap. a. a. quin imo ad ipsos naturales; cum hac tamen differenti a. quod pater naturales , etiam existentibus legitimis, ipsi vero naturales sese, demum, deficientibus legitimis, offerre queant d LS. VII. De segitimauione Diarum per Curiam.
LEoi Ti NATIONEM per oblationem curia ad solos pertinere masculo inde constat, quod oblatio curiae, cujus sinis primarius est, ut oblati Decuriones fiant, in solis filiis, non item in filiabus locum invenire possit, quia quod ex vulgatissima juris vi I. a. A R. I. regula cuilibet notum est, mulieres ab osseis civilibus, quale etiam Decurionatus, arcentur. Quapropter, ne, quod ex filiabus naturalibus in Curias redundare posset, commodum negligeretur, neve sequioris sexus deterior conditio esset, constitutum iuit. ut, quemadmodum filii curiae oblati incuriones & legitimi fiunt, ita filiae Decurioni in matrimonium collocatae , suos curiae parerent Originales. &legitimorum jus natalium consequerentur . l. 3. C. d. Nat. lib. mo. LXXXIX. cap. a. M 3. s. i. modo Decurio, cui iraturalis filia nubit,
es sit ordini addictitia cui filius naturalis offerendus esset ' s. sus. Id enim
398쪽
omnino requiritur, ut ita curia, prae caeteris digna visa, quae utilitatem ex
oblatione naturalium caperet , gauderet quoque commodo, ex nuptiis naturalium filiarum redundante , non multo minore, quam quod ex ipsa nat
ratium filiorum oblatione oritur: quid enim interes, utrum per Dios , an per generos . commoditatibus cietiturum consulatur Z inquiunt Imperatores in d. l. 3. C. de me. lib. cris potest Nov. LXXXIX. cap. 3. S. I.
i De Decessime in bona vaturalium curiae oblatorum. S o L u re quod superest, antequam finem huic capiti faciam, est, ut breviter inquiram in successonem naturalium, quos oblatio legitimos fecit. Sed quum partim hac de re . quatenus scilicet ad jus succedendi, ipsis competens, attinet, supra cap. jam dixi, nunc quidem jus, quo ipsis succedutur, supra non tractatum, hoc loco persequar. Quum autem ex iis, quae dicto exposita loco sunt, appareat, oblatum curiae, soli patri suum her dem , nulli vero agnatorum, sive adscendentium , sive deshendentium, silvedenique collateralium agnatum fieri; nullus dubito, quin quilibet ultro intelligat, neminem quoque ex illis oblato naturali succedere ; quandoquidem mulsa successionis mutua est, Nov. LXXXIX. cap. g. Quapropter primo quidem loco naturali curiae oblato succedunt liberi, ii quos habet, ex legitimo matrimonio, tam ante, quam post Decurionatum nati, in solidum , si ipsi curiales sint; in novem uncias vero . si a curia, quae quartam hoc casu accipit, liberi sint. od accidere potest, si nati fuerint ante patris Decurionatum. Qui enim postea nascuntur tamquam Originales Decuriones fieri omnino tenentur. 1 v. C. de Nat. lib. Quin immo tantae tulit hujus juris vires, ut ipse pater in testamento, minus. quam novem uncias, s lis Decurionibus filiis vel nepotibus relinquere nequeat, nisi illi tristem in
grati notam in exheredatione meruerint, Nov. XXXVII f. cap. 3. Una vero cum sororibus ad paternam successionem venientibus, semissem in testamento dare teneatur, altero semisse, eorum sororibus cessuro, in solidum, si civitatis, unde pater oriundus est, Decurionibus miptae sint, in minus quam solidum, detracta scilicet quarta, fratribus Decurionibus danda, si curialium uXores non sint d. Num cap. denique, ut foeminae solae ad successionem vocatae; siquidem omnes curialibus, ejus civitatibus nuptae sint. novem uncias, sin vero quaedam earum tantum, ipsae etiam solae uiam portionem he
399쪽
reditatis Aternae accipiant, quadrante non nuptis cessuro; quod etiam obtunet in catu, quo ipsis, sub conditione ut Decurionibus istius civitatis iam hant, novem unciae reliche sunt, conditione non impleta, novem unciis ad curiam devenientibus , & solo ipsis relicto quadrante d. Nov. cap. g. Demcientibus vero legitimis liberis, porro naturalibus , si qui adsint, curiae sese
osterre volentibus . novem istae unciae, quas ceteroquin curia habuisset, cedent. d. me . cap. a. Quod si vero nec adsint naturales; defunctus vero reliquerit matrem , matri tertia ; curiae vero reliquae duae tertiae putes
debebuntur. Ea autenis praedefuncta , si ad successionem vocentur m terni cognati, juris est , ut quae bona a patre naturali ad defunctum pervenerunt , curiae ; quae vero a matre praedefuncta vel aliunde siui acquisivit, cognatis cedant. Nisi tamen aliquis cognatorum ei se chriae, cui defunctus addictus fuit, offerre velit, siquidem hic omnia . quae a patre habuit , defuncti bona solus acquisiturus sit, ceteris hereditatis facultatibus cognatis, vel una cum matre, vel sistis, ea non amplius supe stite, relinquendis, i. p. C. de Nit. lib. Ceterum , si jus Novellarum investigemus, non idem eo sancitum reperimus. Etenim constitutum in P. LXXXIX. cap. s. ut deficientibus liberis, curia & fiscus novem uncias, cognati vero quadrantem habeant. At vero ingens suboritur dissiculitas , quam miror Interpretum tantum non omnium, quos videre mihi contigit, animadversonem effugisse: quomodo scilicet Imperator jus, quod e l. sancitur , etiam diu ante a se constitutum fuisse dixerit Z quum tamen in I. s. ad quam, utpote hac de re solam in Codicem relatam, eum respexisse prorsus vero ite fit, nihil ejusmodi habeatur. Ego vero, lubens fateor. me eum non esse , qui in hisce tenebris lumen proserre, & certi quid definire queam. Attanien , quid mihi in mentem venerit, paucis dicam. Nimirum . non prorsus improbabile mihi videri , Imperatorem ob oculos habuisse Novellam XXXVIII. Ratio conjecturae in eo eli, quod prima illa fuerit lex , qua constitutum est . ut Decurionum . nulla
relicta sobole, defunctorum, novem hereditatis unciae, loco veteris quartae, curiae cederent, d. MD. in pre. s. q. cap. I. Graviter autem obstat, quod, uti ex inscriptione utriusque Novellae patet, Nov. LXXXIX. hac altera tempore prior sit : sed salva res erit, si dicamus, jus Novel-la XXXVIII. constitutum, jam ante in lege Codici Justinianeo insertu sa citum fuisse, & ad eam proinde Imperatorem nostrum respexisse; quippe quod haud infrequens in Novellis esse, ab aliis abunde observatum est.
400쪽
DE LEGITIMATIONE PER REscRIPTUM PRINCIPI L
AB s o L u ri s duobus ligitimanssi modis . restat, ut videamus de tertio, qui est Pestimatio per Rescriptum Primi s. Auctor ejus est Imper bor noster Justinianus . qui, ut erat benignissimo erga naturales animo, &gloriae novi a se constituti juris admodum studiosus, non contentus legitim iionem per sed sequens matrimo, , & Oblatiotrem curia latius, quam se tum usque erat. extendisse, sancivit, ut liberi natur es a Principe per Rae scriptum legitimareuem , si vel pater Principi supplex factus fuerit, vel ipsi naturales , patre in testamento jubente , Imperatorem rogaverint, ut ipsos per Rescriptum legitimorum jure natalium donaret Nov. LXXIV. cap. I. M a. o. LXXXIX. cap. p. N io. sic ut duplex sit per Rescriptum legitimatio, una ad petitionem patris, altera ad supplicationem liberorum, patris tam tam voluntate ; qua de ae distristius porro agendum erae
s. II. De constitutiovibus Amniani observationes sine ares.PRI Us vero , quam eo deveniamus, duo in antecessum Lectori. sp ro , non ingrata observabimus: quorum primum est . de occasione con stutuli una, quam Imperatorem nostrum ex antiquo N. jure, quo liberi iblegitimi quandoque extra ordinem jus legitimorum impetrabant, L s . D. de mi. Nupt arripuisso. mihi verosimile fit; quia, postquam utrumque iblud , antumum. & nomm jus inter se comparavimus , haec conficienda restat summa. quod Imperator noster jus, quod tempore v. in favorem illegitimorum extra ordinem constituebatur. in necessitateni juris, naturalium hono, deduxeriti nerum notatu non indignum, est, quod Justinianus arrogationem naturalium , quam ab Anastasio confirmatam 1 6. C. d. Net. IV.