Jurisprudentia antiqua continens opuscula et dissertationes quibus leges antiquae praesertim mosaïcae, graecae et romanae illustrantur

561쪽

DE TUTOR. EX L JULIA ET TITIA.

leges diversae sunt . ut vix exemplum asserri possit iii partem contrariam O i J. Neque facile adduci poterit lex Alia, quae ab alio simul Consule Aligusti

,, antiquo, ut lotus pro lautus. plostrum pro Plau. ,. strum . eotes pro cautes, add. S U E T O N. in. qui. I D. Han. e. et r. quapropter aliam esse ciceronis ac nostram legem nobis non persuadebit.

Ceterum eum ex lege Plautia catilitiam jam A. V c. cpo. Fuisse judicatum, auctor sit SALLU-s T I u s in Catilin. e. s. . facile apparet duas esse Iuliam & PLuatiam , vid. M E RI L- Llu M inservat. I. VIII. e. . qui ad confir-niandam hanc sententiam excidit t. s. e. D. d. vi P. Que ubi a J L L I A N o lex P-ia I. Iiae ante potatur, quod vel solum sussicere poterat huic cauta. Neque enim collocari potineti Plautii nomen ante Iulium , si eadem lex est i a duobus consulibus lata. Non tamen ideo ausim contendere Perperam ab aliis Iudam ante Plautiam scribi, quum hoe Juliae gentis honori datum sit , ut leges ab ea conditae saepius praemittantur vetustiorihus eiu dem argumenti. De auctoribus Phantiae & Iuliae legis Q tempore, quo utraqne lata sit, disesentiunt interpretes. P i o ri r u s Plautiam in A. V. c. quo M. P L A u T i u s S v L v AN u s Tribunus plebis suit , collocst eum quo

plerique saeiunt. E A s i u s vero eandem ad an

c s. quo Q, Catulli & Lepidux Consules fueram.&ad P. PLAUTIUM refert, quod G R A v i-N AE aliisque placuit; C o E T I u s in me. ad Sa Iust. I. e. q. PLAETIuxi huius iv,gationis ataministrum appellat , de quo tamen non constat. Juliam quoque legem alii ad caesarem vid. G E i s L T R I Dis . de vi tith2 privi. s. i . alii ad Augustum reserunt. vid. HOTOMANN. m Dd. ter. D. Patie rit. A N T I N. A u et u s T I N. de hei his, G A v i N. in Orig. Iur. Vo. I A. 3. f. 't. p. I g. atque illi allegatos S i G o N I u My AI A N u T i u M , item V o E T. ad Instit. p. sy . uitam litem dirimerx non est nostri institiiti.

OhJ Hanc quoque legem unam esse, non diras magno conatu contendit Eu I A c I u s in eois v. quas cum Roberto habuit M. F. e. i. quem sequuntiir FAs ortis in not. ad I reoph. & n vimine E v E R A E D. O r T o in M. erit. U Diu preret. ad Inmt. iit. d. misi tui. pr. Sed his omnia

hus , S si qui sint alii, iam ex asse satisfecit omnibbus numeris absolutum opus il l. H E t N E C C ii, quo & originem & singula hii iis legis eapita restituere est ageressus, cuius vid. lib. I. c. p. si J quanquam enim cuJAcius sententiae nostrae opponat legem cae viis es tasiam . I. niam Et .meiam atque Uraniam Antam, exem-p'a tamen haec rem non eonseiunt. Ad tam iam Didiam enim quod attinet. non ignoro equidem commune omnium fere de hae lege esse indicium, quod a stericio IIetello es T. Didio VH o coss.A. U. C. csc. lata sit. de quo vide. quae allegavit P i r i s c u s tu Lex. Aut v. Rom. Din. II. p. 6. Sed iam probe agnovit P. M a N u-Tiu s de M. Rom. te . in Tit C. Gram. Tom. IL p. io 8. non uretam legem, sed duas diver- Osas esse leges etraliam Y Didiam, vitia ex eoli tione verborum Ciceronis pluribu deducit, cuius , quoque suspicionem non parum adjuvat, quod ipse c re E R o unam legem ab altera separet in orat pro domo fineat. to. add. eund. PIi M. V. e. q. m De

562쪽

Colle 'a nometi acceperit Oli J. Immo nondum probatum est , Titium, quem auctorem nostrae legis faciunt, cum Augusto Consuleui fuissse OlJ.

multo

De I erela edi nuria vero quod cuiacio respoi1-

dea inus, vim Ceoli ecditrus ei vitam esse lege:n, in huc enim rccte vidit . eam a

bitum inentia a. licctam tisi e arbitror, quare eam in ille di criant , alii. M. Perest lex Iccii ,: qiuam conrta nostrauis ' et: irim inuet Lu JAciis; sed veheme iter Pi tirem, ut, qui,s auctores hu)m fuisse exilii-a.ld ilist ei. diranquam elum a Ci CE I. recen lex diuitur . tam dias cura tamen e in est orireo, iit millus iaret intc

Prit ira tarti quidquam de ea ausus hic in asserere C itide in eam a D. sumo Si ira & L. Luttis . Iti- CCL A. U. C. 6yr. latam esse quidam perhi

tint . vi. l. P i r i s c. in .hu . R. m. Tom. IL, 3. sint sui e idoneo auctore. Itaque non- .lum suis expeditum est uenam esse legem. & s .cit, ut dubitem, it tus, quem arite ex Cicerone

PH I p. V. e. 3. acti luxi; quid 2 quod aliis his laxiusn Delara &-sea fiatu a suta audiat; ita iri ci c E n o pro Seoo r. c , quo admissu , sub lata coi vita, nullam vim eNemplum hoc contra nos hstcbit.

- mini. t levas aut a caelare. aut ab Aiaciis oconsule tat eriti, his soli nomen acre et iit, non hamul ab uliero consule collega. Quod si igitur legii iis aliud simul nomen praescriptum M. iii licio est

dii in metuo rari leges. non unalii consulum duo.

tum , iupriuiis si copiita interiecta sit tutet utram ire, quod praeter uostram , etiam lex Iulia U Plausta. Renique Iulia es P

pia Poppaea ostendimi. omitto data opera Iuliam Maecessim, quum dudum explosa sit quorundam interpretum fabula, qine Iulium Nisertium , aut acum quemcunei ejus auctorem findi . vid. Pi ris c. in Lex. Auti n. T. II. p. H E i-N E et C. ad I . Ite P . P v. li . II. c. is. S. L p. o . N B E L N N eL E L L. ita V i. Ar P. I. e. c. s. sto. p. Cp. Nee memorabo iam leges Ami. qine noe solum nomen prae se serunt, suilla Picta alterius consillis mentione. Neqtie v cat dispicere . utrum sponte hic honor utrique Iulio a collegis relictus sit, an, quia hininia caesiarum erat auctoritas, id ii,sis solis fit trihuium, quod in coriim consiliatu gemam erat. Faciunt hue, qui de Caesaris & Bibuli Consulatu superstite etiam Caesare vulgo terebant tir versus: H Non Bibulo quidquam nuper . sed Caesare tactum est.., Nam Qibulo fieri consille nil meminuquo nobis servavit S E E T O Ni u s in cliis Caes . et . Actio enim teste eod. m S v E r o N I Caesar omnia ad arbitrium admittistrahat, ut notia

missi uri aiunuin, priam quid per iocum testandit alia signarent, non caesare & Bibulo , sed Juli. R Caesare cos . actum scriberent, his eundem prae

Poneute, Domine atque cognomine.

O l J Mario equidem interpretum est consensio. Augusti in tertio ejus consulatu , MAE cu MTixi u M suisse eundam, ex quihus PANCi-

Disitired by Coos le

563쪽

DE TUTOR. EX L. IULIA ET TITIA.nnilio minus una cum eo legem rogasse. Quis vero credat usque ad A U-cius Ti tempora nullam legem latam tale de datione tutorum in provinciis Onas, cum hujus rei vestigia non oblcura occurrant in J. Fi ultra enim sunt , qui

uni Siciliae hoc proprium fuisse contendi ni s o J, aut qui ex legibus Hieronicis

ficiat. Se i si ipsos iii letamus fastos. quos vel' Si o o M i u s edidit, vel PIGRIus Anua bus Rom. inseruit, Titium non eollegam sed in ejiri loeum sussecti ini constitem deprehendimus Ita enim Ed A. U. c. ra a. qui lasees tenuerunt,

collocantur :IM P. caeSAR DI v I F. c. N. III. - - M. VALERIUS M. F. M. N. MES

EX Κ. MA II M. TITIUS EX X. oc T. CN. POMPEIUS.

Quoil vero illa Titius non II. V serio IIessitis, sed ipsi AH Mo sileeesserit . tam ex D i o N EC A s S I o . quaan ex AvETONIO apparet. Ille enim quanquam multa in ut eor. Rom. lib. XLIX. U L. de Valario Messala tractit . immo, eum loco Antonii , qui ex S. P. Q. R. decreto cum Augusto in hoc anno destinatus erat Consul, hane dignitatem aecepisse commemorat, nullam tramen abdicationis ejus ficit mentionem. Hic vero et struis tertium consulatum non per integrum annum tenuisse , observat , quum in vita ejus cap. , quinque . lnquit. medios consulatus a sexto M ad undecimum annuos te sit, ceteros autem sex M aut novem. aut sex, aut qtiatuor, aut tribus,, mensibus, serandum vero paucillimis horis. Emim igitur a C lend. Januar. usque ad Calend.. Iaii qira tuor intersint mensos, nullum est dubium.

quin in avum locum surrogatus sit Tydius, ex

quo conseqititur , ut, si eum augusto non Fuerit consit, neque eum eodem leges rogare potueritis mJ Alia enim omnia Romanorum in conmistuenda . rerii blica & ordinandis provinciis prudentia pariter aliue eximia eura nobis persu dent, quam ut putemus, illos tamdiu pupillos in provinciis neglexisse, quorum salutem eum reipublieae uti litate argo vinculo coniunctam probe intelligebant atque hoc prorsus alienum esse a Romanorum nio rihus. recte iam observavit M A N Z i u s , qui in

Comme t. ad Instit. h. t. p. i p. ,. A quo autem .

- inquit. Fuerit lata lex Iulia, DD. ram conve-- niunt , F s E N E C. a Iulio vel Augusto se latam putat, sed non est credibile, quod ab A. H U. C. sto. quo provinciae subigi coeperunt, u is que ad annum p . & amplius, quo Iulius cri,, sir imperium invasit, Se ei anno Tio. occiso se Augustus sueressit, & sic per ducentos annos pu- - pilli in provinciis dativis tuturibus fuerint de se stitiis. Mon Enimvero tam CICERO, quam DI ono R. Si cu Lus illos, qui cum imperio inprovincias mittebantur tutores constituisse . imo dare debuisse, attestantur. Integris loca S. I. M.

r. U H adscripsinus. so J Asserunt hoc SCRuLTING. in Iuris

564쪽

AUG. CHRIST. MARCHEnicis & Rupiliis O p J vel ex sola consuetudine repetunt O q J, quod ad legem

Titiani

SicuLUM tu meri t. His e. p. yy . Atratim vero nihil ibi heurrit , ex quo hoc colligi queat, sed in pnecipuis tantum g ccii lathbiis eoi locat Diodo us, quod tam eximiam curam aliorum alixilio destitutis adhibuerit. atque addit, idem quoque olim, sed leviter reliquos sic iste Praetores. Neque ex silentio eius argumentum duci potest, inprimis quum non integri tu libri ad n Pervenerint, sed muliorum noniusi pauca frag- meaita sui ertat.

p Ex hiis legibus videtur Ilo To MANNus

tutorum datiouem in provinciis ante legem Iuli mae Titiam derivare, qui in Commeni. ad I.bet t. it. AIN. tui. pr. is Duo, inquit, hoc loco temporam eo iteranita sunt, alterum ante Antonini Pilis constitutionem , quae homines omnes , qui Im-- perio Romano parerent. civitate Romana donavit. - ahenim post eandem constitutionem. Nam Miteata non Proconsules , aut propraetorcs provincialibus,, tutores decernebant , sed cuiusque civitatis is magistratus provinciae moribus atque instituto is creatus, veluti in Stellia legibus Hieronieis &- Riipiliis. ., ut in eo erravit vir summus . quod eelebrem illam constitutionem, qua provinciales Ius eii itiitis Romanae nacti sunt, tribuerit Antonino Pio, quae ad Antoninum caracallam omnino referenda erat, vid. S P A N N E M. Orb. Rom. Drere. I I. e. d. ita in hoc quoque non satis sibi eonstam filii. enas enim iam ad tittelam applieat leges, illas Se iudiciarias ct frumentarias filisse ipse in irat. ad O M. C i C E E O N. iv Verrem lib. II. . E . is. gnuvit, idque ipsa Ciceronia veri a luculenter ostendunt. Duronica enim hara, quae Rupiliis sunt antiquiores atque a Siculorum Rege Hierone . de quo videsis CICERON. in Vere I I L e. c. Dio oo . Si C. in Excer t. Tris . . p. agi. POLYR. lib. I. e. r6. S Jus T I N. Ab. AA III. e. . intra primum atqueseeundum Punicum bellum admodum prudenter latae ID. III. in I r. e. i. circa rem agrari magroraque distribuerulos fuerunt versata ; CICERO b. II. in Iere. e. II. Inter aratores & deem , manos lege frument retia , quam uictorii in amis pellant, iudicia fiunt, & tu cap. O. M Ro- , , gant S: orant Siculi ratres Onscript , ut no-,, stri magistratus posthac decumas lege Ilierent ea D vendant, si add. lib. III. e. s. Altera vero lex Ripitia, quam eum FESTO, ANTON A uousTINUS, FUL v. Ullsi NUE, G L A N D o R P I U s in Ondim. Rom. p. sa. c omt. E R u s aliique Mastra Rutiliam dicunt, vid. T D E R E N T. tu aere. ed Valer. Nam M. II. e. r. R. I. p. is . lata est a P. Rupilis P. F. P. N. Rifo . ci et E s. m , . lib. II. e. s. U A L E L. M a x. lib. VI. e. v. n. s. s. V V cat. P I G R. T. . III. Annia. Rom. p. l . atque tantum ad iudiei a & taraim pertinuit. Ex hae enim Praetor, si Siculus eum Siculo non eiusdem civitatis ac ret. iudices dabat. lib. II. in Vere. e. xy. di ea stire certo post litem motam tempore sortiebatur II. II. in Verri et i s. fe q. eadem, ne quis extra suum forum vadimonium promittere cogatur, statuit lib. III. tu Vere. e. Ig., D. Quae cum

ita sint, male ab Hotomanno leges illat ad tui lares referri existimamus.

565쪽

DE TUTOR. EX L. JULIA ET TITIA.

Titiam poterat & omnino debebat referri s r J.

S. V. Legis Titiae nuctorem iudicat. D r hac igitur lege Iitia primum pauca dicamus. Est enim antiquior OaJ , licet Iulia ei anteponatur Ob J. Quis vero Titius ille sit.

rium referunt, quod ex hene videntia & bene de Provincialibus promerendi Praetorum studio enatum sit. At enim ut non certam Eliquam consuerit linem semper denotat, sed de eo, quod frequenter fit. ut plurimum usurpatur, ita & ve bum exinile factum', id , quod vulgo fieriatalet, Se per translationem tantum, quod ex iure non seripto oritur, indicat. Neque probabile est . tam constiuitem atque perpetuum omnium, qui in provincias hierunt missi , hae de re extitisse rem

sensuin, nisi lege publica haec cura ipsis suillet de

mai data. Euanquam enim, qui omnem ad amplificandam & defendendam provinciam adhibu runt operam, non deluerunt, tamen non infrequei.te; quoiue de Praetorum grassationibus provincialium tueriint querelae , cujus illustre exemis plum verrem habemus. Sed si fingamus etiam bono omine profestas esie cunctos, atque hie omnium amicam Disse conspirationem 3 huic tamen sententiae obstibit, quod tale quidquam inprovinciis instituere ne integrum quidem illis fuerit.. Tutorum enim datio, ut U L PI A N u s I. a. - D. de mel. inquit, neque imperii est, nequeis iurisdictionia. sed ei soli competit, eui nomi- natim hos dedit vel lex. vel Serum, vel Prin-M ceps, , , ada. L a. D. P. Iurid. Qua. Propter non est, cur consuetudinem appellemus. ubi lege non destituimur, quam Praetores, qui cum tam pupillonim suscipere consueverant . secuti

fuerunt.

s r J Atque ex ipsis verbis T in ONIANI F. I p. de Aili. ivit. si quicquam recte perspicio, non obscure apparet, legem de datione tutorum inprovinciis non modo ad exemplum legis Atiliae. sed & non multum post eam conditam , latam fuisse, add. T R E o P R I L. parvis. U Pi A N. tit. XI. s. ι .sa a Titius leges Idiis, quae ad nos pervene rant, esse antiquiores nemo diffitebitur. antiquissimis autem temporibus ius tutores in provinetis constituendi jam fuisse penes Praetores s. praeced. M. n. observavimus, quod sine legis auctorittite fieri omnino non potuit. duum igitnt lex Alia , quae de tutela in provinciis eonstituerit ante auLAlitum tempora non occurrat, consequitur Titia ante Juliam rogatam fuisse.

O b J Si ex epigraphe aetatem harum ierum diiudicare velis, Iulia prist esset, Iitia posteriori dieitur

566쪽

breviter nunc est O pedieti hi m. Alii iti enina sunt Iim scJ . ni illae I tuos haudiit auctore, id Non tale hunc legem a M. Iulo M.

te I ruit gens Ticia piatam equulem, quod ex Trihuaitia , quae frequens apud illam fuit, dignitate constat, cito Limeti in urbe eminere empit, si iiii lem ni ON. H A L i c A E N A s s. lib. IX. e. 62. p. sv c. rd. IIuVota iam A. V. Q avi. querulam Titium Tribunum plebis refieri. Fertilis quoque illa omni tempore extitit in Pr creavilis inetentis , quae tam ad rempublieam adis ministrandi in apta essent, quam quae in literariam studiis execllerent . ita Ct C h o in Bris. e. s. c. m. in Titium Rhetoriam celethrat. ,, M , inquit, - liblicio eo pervenesia vi latur, serio pntuit Fereis latinus orator sine graecis litetis & sine multo is usti pereenire. cuius Drationes tantum algii H tiatum, tantum exempli, rum, totum urbaniri tatis habeat. ut petie Attico stilo scriptae esse , videantur, ,. add. DID. COCCE JANus in har. . . n. Pe es. p. 6 o. Ω Η o E A T I L s I,-tium quendam Poetam uian sublustrem canit lia. I.

ii id Titiux. Romatia brevi ventrums in ora Eta Pin.arici sunt, qui non oti alluit liaustus,

Η I ti s iu Aimul. pallim. Diu haec gens floruit &circa Traia. ii adhue tempora, quod ex tabula apud A P I A N U M p. ; i. distini uc. ubi: M. TITIO

M. F. C. L. TI. B A R BIo T ITI A N o D tac VRIONI AEMONAE. r. LEG. X. TR TENS. HAS FATO IN GOn I. LEG. II TRAIAN. EX CORNI CVLAR. PR. PR.LARCI A v ERA FILIO PIISSI IO L.

D. D. o. Immo R E I N E s I ii s Titium qiicndam A. c. c. ii . consulam fuisse tradit in Aser. ni. Indic. e. 2 a. quem alii Tulanum, plerique Tatianum dicunt , vid. R E L A N D. Fas. cons ad ann. II . nec dubito, quin Plura exempla r centioris quoque temporis inveniri possint, si quis operae pretium existimet ea conquirere. Id Eequis est enim , qui ignoret legem TLtiam de primi inclis. Titiam de Insu, Titiam ah riam , Titiam de mimrribus , quas omnes huie genti originem debere Palam est. Non vacat Gam sin- tulas pertiactare, & in carum auctorcs inquirere.

Videri

Disit iaces by Coos le

567쪽

DE TUTOR. EX U JULIA ET TITIA.

si F. Os J Rufo OgJ latam Oh jam monuinaus. Neque Sextus Titius agr

se J duisnam fuerit ille Titius pauci tradid

runt , atque solus fere est PANe illo LLUS, qui in Thes ostri . cre lib. II. e. a ZZ. P. HI eum ex antiqua inscriptione Proeonsulem & PM-fectuim claris appellat. A re igitur liostra non erit stlienum . si quae de ori ne atque vita ejus in seriptor thiix oecurrunt, hic colligamus. Tradit vero de M. quodam Tisia D i o C A s s. Uistor. Rom. lib. XLII X. p. 3 s. quod eius I tu . qui proscris tus ad Sext. Pompeium confugerat, atque a partihus eius steterat. Elius fuerit, Hic a MemPompeii liberto propter patrem , ae quod nomen Sexti Pompeii milites ejus suis scutis inscriptum ferebant . di istus est . DI o C a S s. l. e. non tamen diu cum Pompeio fecit . sed ad Antonium transiit, contra Pompesum bellum gessit. eumque mala fide interfecit. Dio C A s s. lib. XLIX. p. -3. Neque Antonium diu secutus est , quan tiam ab eo prae reliquis in honore ha- .hitus, consiliorumve secretorum factus esset eon- seius , sed ab hoc quoque desciscens vid. A W- p i A N. de bril. Parth. p. aio. edit. TOT S P L iis T A R CH. in Angori. Tom. I. p. y r. ad Caesa rem fugit, eique amicum prodidit. DIo. lib. L. p. ro. imo adversus Antonium militavit. ejusque exercitum fugavit, Io LM E.. L. p. et T. atque huae suffectum tuum comulem cum Pi a-Mio Tom. III. sumes. p. fodi esse arbitramur. Utraim vero enata I uiroia inseriptio ad eun .lem pertineat, atque nuem consul deiid natus , vel Pr consul aut Praefectus elastis fuerit , ii omium satis expeditum est. Vide tamen quae maena cum in dui ita de hoe Titio attulit & eo legit N o P. I s i u sin carnotus'. Pison. Diraret. II. e. im S. S. Ceterum hunc Titium Pa Ncillo LLUS I. c. Attilimn . A P I A N D s vero in I Non. p. 3 S. Titum seritat. quod utrumque typographi errore lactum esse existimo.(fJ Ilune . I. Titii parentem esse statuunt PANCIROLLus & Η Ei NEC CIUS. qu dille inseriptione, cuius sepius iam meminimi T. Prohat, qliae ita se habet: CIVIUM ROMANORUM E. M I TI L E N IS N E G o CI A mTUR. M. TITIO M. F. PROCOS. P R A E-FE CLASIS VOS. DESIG. PATRC-NO HONORIS CAUSA. Sed de patre ejus

neque Dio et Assius, neque Facti consita res quidqtiam produnt, imo AN TO N. AUGU-gT IN. d. Foen. Rom. in I . --. Tmi VII. p. ito . in Liudata Inseriptione pro ALTITIO M. F. M. TITIO L. F. feribit i &quamvis GLANDOR Plus in Onom. p. g t. M. quemlam Titium, qui proscriptus . nostrique genitor forsitan suetit, in lib. I. Uorenent. Casura se invenisse glorietur . nullihi tamen ille occurrit . ut nesciim , an e N. Mettii nomen Glatiis dorpium deceperit, eui idem, quod de Titio suo praedicat aecidisse dicitur lib. I. d. reae Cassi c. r. Immo si ex solo nomine Titium quendam, visi hoc tempore vixit, Alli nostri ratrem eonta. tuere velimus, quid obstu, quo marus L. Titium.

568쪽

tiae legis auctor rana scivit O i se .l aut C. Titius . quod Z A s i o visum fuit kJ, aut Titius OlJ, quae Pio Ilii eli conjecturae S. V I.

De anno, quo in lex sit rogata, vit. IT an ur non est, sed Plebiscitum OaJ non anno et aa. aut sub imperio

qui bello Alexandrino Tribunus militum legionis Vertiaculae intersuit, & acres A RE e. fr. Obrae Alexam r. commemoratur , eundem fuisse eomitetamus

t et J duem Rufum dieit REI NEC CI Us,

eundem appellat PANC ROLLUs, uterque sine auctorum testimonio. Nam neque D Io chsaius, neque Fam illud adiiciunt. atque quamvis hoe a nomen genti illi admodum is miliare fuisse . non negandum sit, ex eo tamen non sequitur omnes eodem fuisse usos, quare hie quoque non sine rausi testis idonei fidem desideramus.(hJ Vid. s. praee. Iit t. L m. ubi neque hunc Tithon cum augusta fuisse consulem , neque hane legem tam recentem esse . ut Ed Augum tempora referri possit, observavimuxti J Legis agrariae, quam Sextus Titius M. F. S. N. qui s. U. C. 6 . Tribunus plebis fuit. pertulit, ( via. P I o u i u M Tom. III. Atina Rom. p. illi. particulam fuisse legem nostram existimat S E s A s T. c o R A D U s as cie. Brur. S. aas. p. 3 o. Sed haec opinio omni destituit ut undameuto ; Primo enim etiam aute haec tempora in P ovinciis tritorum uationem penes Praetores fuisse, coiit at; deitule quae iram inter tutelam ct agrorum divisiorium interce. it similitu lol ne que satyram, quae uita rogatione inulta & varia complexa sit, i gem hane fuisse probabile est. Quodsi vero ex sola nomine eandem esse utramque legem colitendere velis , eadem facilitate legis de alea aut de munera- u eaput esse nostram dicere poteris.s J Hie C. Titius C. F. S. N. a. c. c. t. Tribunus plebis fuit, vid. Pi ORIUM Tom. Lamia. Rom. p. ca. legemque de provinciis tulit. cujus caput quoddam tutelae in provinciis constitutionem attigisse existimat Z a si I u s in carad. g. antiqv. p. III. la Q. Titium Q. F. C. N. eum L. Viato T. F. L. N. Tappulo in Tribunorum plebis numerum reserunt Aren ei ad an. sic. atque eundem rogationis Titia, ex qua tutores a Praetoribus dati fuerunt , administrum fuisse Pic uti est judicium Tom. III. Amtu p. Ir . cuius quan iram non probamus opinionem , quod ad L. Iuliam attinet. (vid. supra s. a. sit. ..) non possumus immen non ejusdem de L. Titia sententiam omnibus Itorum coniecturis anteferre. Perperam hane Titiam legibus proprie siedictis aecensent plerique e PANCIROL Lus, v AL Eslus. ANTON. MATTHAEUS. Sc RuLT IN G, EvE A D. o TTo. Η IN ECCLus. aeque enim ac Atilia Plebi scitum est, sitque ita recte judicarunt iam olim PIG- ius I. c. MuR Tus in amet. a. In D.

b. s.

569쪽

DE TUTOR. EX L. JULIA ET TITIA.

issim perio Augusti lata Ob , neque anno CS . OcJ sed aut anno S8. Od aut quod Pighio placuit anno i et C. Oe J. S. VII.

f b J Plerique interpretum , qui P A N e i R o L-LI & v ALEsii partes sequuntur, legem n stram Ed an. Iaa. reiiciunt; Minus tamen re ste. Namqtie nee M. ille Titius eum Augusto simul consultatum gessit, nee de aliqua Iege Titia. quae circa haec tempora eondita sit . ullum in historia occurrit vestiolim , sed sunt multo magis , si non omnes, certe pleraeque illiu ante haec tempora r tatae . atque ipsa illa tutorum datio .in provinciis Augusti aetatem longe antecedit, quae qunm sine lege obtinere non potuerit, ut ex lv. q. praesumtum Etque evictum iam habemus . nec alia hae de re rogata extet, sine dubio huius legis origo ex ultimis reipublicae Rom. temporibus erit repetenda.set Est his divinatio Co A D I. quam s. praec. Iit. i. expendimus, & quis est . qui non ex eo statim. quod agrariae legis nostram particulam faciat. intelligere possit, vanam eam esse. One speciem probabilitatis habere; ut taceam potestatem tutores constituendi in provinciis Praetoribus competentem hae quoque lege esse antiquio

rem.

(d I ZAstuM hane nostram legem ad illam , quae a c. Titis anno g. de provinciit promub Dis est, referre, atque ejusdem aliquam partem eonstituere, dictum est supra S. s. sit. h. Atque multa omitiuo tu ut, que hane Zalii sententiam fir

mant. Isae enim ratione non talitum una ex an

liquiisim s fit, sed etiam propior accedit ad teritis pora Atilianae, ad euius similitu a m latam esse ex omni litas, quae de ista extatit . momimetuis intelligitur. intemcunque enim Atiliae liuis constititas terminum, si re mim P G RI O annum GO.sixe eum MLI NEC Cio annum I. sive cum aliis alium, modo abstineas a PAN ct o LLI nugis, qui hanc quoque ad Augusti tempora uterteretulit, vid. eius thes lia. lib. II. e. a Z. p. a. exiguum inter utramque intercelit tempo-rit spatium. Est praeterea extra omnem dubitationem positum, filisse hane te em de provinciis rodiam . quum ad eam nominxtiin provocet CICERO pro Micro. e. t. - labuit hae. inquiem, is lege Titia provinciam taetram quietam, Malia vero quae hanc in rem sit condita . non nisi ex doctorum virorum contra: rris ad nos pervenit: Quae si in unum eolligas. profecto nihil speciosius esse potest . quam hoc, quod Zasiuq existimat, is fuisse hae lege Titia de quaestoriis provinciis, is deque eorum . qui in eas proficiscebantur. M jure tque potestate. ,. adeoque etiam de twtorum datione eautum. Atque pitum abiuit, qui eidem & nosmet ipsi accederemus, quod certe faetum suisset, nisi quae huie conjecturae sunt contraria . Plabii vero corroborant, & quorum statim mentionem laciem iit, animum nostrum in auteram putem fere vertraxissent

tetitia sit S. Vtec. lit. l. Edscripsimus, nune quae illius

570쪽

S. VII. Legis Iudia non Casu em nec Antoninum , sed IuguSO Ust Inctorem

illiu potissima sint fundamenta , inprimis contra E A s i u videamus. Adiuvat vero non parum P i si v I u M . qimd. quam Z a s t u s adducit. Titia lex de distributione atque sortit one, minime autem de adminis ratione provitiatariun egerit. Quintum enim ex antiqua tabilla ille potuit eluerer Ut octo quotannis crearentur quaestores . & hisis quatuor novae in Italia provinciae constituerentur , ut octo pruvinciarum sortes quaestori hus,, quotannis mitti possent, , , constituit , quod de eonfirmat T A c I T V X auna . XI. e. 22. H Mox,, inquiens, duplicatus quaestorum numerus stimimis diatia iam Italia. t aeredentibus provinciarums, vectigalibus. M vid. ipsi Pi G H. I m. I. An si I. p. Pertinuit praeterea haec lex tantum ad quaestorias provincias , de quibus lata erat , non ad Praetoriac vel Proconsulares. Illo enim trinpore extra Italiam nondiim acquisiverant provincias Romani, sed Sicilia . quae ab omnibus au : oribus prima dicitur, demum A. Manlio OIutuis coss. A. U. C. si a. in eorum potestatem venit. vid. PIGH. Tom. II. Anmih p. 6 . n que tum temporis Praetnres cum imperio in pr vineias fuerunt missi, sed eorum primi errati sunt A. U. C. setc. ut ostendit Pi G H. Tom. II. p. li I. Ut igitur ad provincias reliquas ae ad Praetorcs qua- qie tutoris datio pertineret, nova lege opus fuit, siquidem , ut saepius monuimus, diitoriim datio non vi iurisdietionis transit, sua illis illiatum eompetit, quibus eam a sex, erit Scium, ani Prime s emeti*t. euum antem antiquE alia praeter Titiam de tutelis in Provinciis consecta non inveniatur, atque illo anno sic. quo primum Praeto res provinciis praeesse coeperunt, penes Q. Titium tribunitia fuerit dignitas , proxime veritati aceedere videtur. hoe anno de adminis ratione Praeto rum in provinetis legem ab illo Titio fuisse propositam , quae inter alia , ut tutores a Praetoribus constituantur, disposuit.

t a J lixe eonstitutio non ut Titia Plebiscitum.

sed lex est , quare quos antea secuti sumiat, Pio I tu M, MURE Tu M, VA ILLANT. Sc Ru ARTu M, SCI NE ID ERIN, quod ad Iuliam legem attinet , merito relinquimus. Neque enim . quae in urbe eminuit hilius gentis iamilia Fuit plebeia, sed patricia, neque ulla te gum Iuliarum , qua ad nos pervenerunt, est Tribuniti R.

Ob Frustraneam esse P i o R I i, st qui eum

eo sentiunt v AILLANT. & Sc Ru ART. emendationem, quum in lege nostra Alium nomen eum Vissio permutarunt, jam s. a. iii. c. dicere occupavimus. Sed uti horum ingeniosue error est , ita vix excusari possunt MuR E Tu s& SCRNEIDEN IN. qui , qtium Iulium no-mcn retineant, hane legem tamen plebiscitim esse contendunt. Neque enim Augustiis cum Titio inter Tribunos plebis referri pollunt, nec Tuta