장음표시 사용
81쪽
adrogatori antea si idem pyeno iure acqui rebantur, exceptis iis, qxa per capitis do. misistionem Wisum quatessune operarum
obligationes, s ius adgnationis. Usus edierim ct Uusfructus licet his antea conum merabantur I attamen capitis deminutione minima eos tolli prohibest nostra constitatio.' N O T AC. r. inales sperarmn J ostietatium scit. nam
labrilium obligario rapitis deminutione non perimitur: quippe quae a quoeumque eukaque recte solvuntur, L s. S. I. de ast. lib. L eus disseilis, quem Theoph. se explicaturum Pollieetum, non explicat tamen , lapsu, utere- ldo , memoriae i vii ess Culae., ostra tan Uratia i l. pen. c. de Uus εἰ d. sv. s. p ..d tis. τ A R. I U s. I PH disgationem eroam pus surrem aequisiatiagat,iai O l .. a Operarism aligationes qua his inrelligantuν O-ει res vu3J Qui se adrogandum dat, eum eapite fortunas quoque suas, id est, omnia, quae habet, transfert ad patrem adoptivum ,
I. pen. f. t. see. tab. I. rr. de adopi. adeo ut actiones etiam de nomina transeant sine ullacessione, hoei. i. quippe cessib, quae alia, adactiones transferendas neeesiaria est, hae non est: quonIam haec acquis Io universal;s est, &quantum ad commota attinet, fieressioni pera omnia similis . Quin etiam non proprietas tari tum , urum & posscssio adrogatori aequIritur , ι. 6. de poear. neque absurdum est, licet id
Faber existimet, plus in eo tribui adrogatori quam haeredi, ad quem etsi adita haereditate
Iura omnia transeunt, possessio tamen non Per tinet, nisi eam naturaliter apprehenderit, ι. eum haeredes. 23. de Mq. pus. Nam adrogatus, qui ante adrogationem suo nomine possidebat,
adrogatione facta patris nomine possidere incipit, eumque statim possessorem ministerio suo facit, avg. l. ruod meo. ig. d tis. Non idem dici potest possessore mortuo , ae priande nee
de haereor quod etiam Glosia intellexit, εὶ Bart. A d. I. 16. ubi etiam hoe I smili colligit, si aliquis monasse tum intraverῖt, ipso ingredia sne nova apprehensione monastςHum
acquῖrere rerum omnium possessionem .r de quo
amplius DD. in autia si qua muliar. c. de Saeresina. Eretis. Atque Olim quidcin haec omnia ad rogatori acquisebantur pleno iure: Iustin7anus vero eamdem moderationem hie servari voluit, quam adhibuit in acquisitione pet li
quod ει posse sito adrogatori sine nova adprohensione adquisive, interpretanda videtur, LI s. ν. f. de adopi. O emantap. ubi omnia, quae sibi
'ν-- iat Misares rarum xir quod additum oportebat: nam n obligatio capitis mihutione non peK Quod ut persectius intelligatur, scien- , operarum duas esse species, offiei Ies , de artificiales. Ossiciales sunt, quas liber tua patrono ineli eausa praefati artiseiales ἀquae in artificio aliquo eonsistunt, puta H eandi, pingendi , mendicandi . Illae rum ab alio, quam a liberto , nec alii, quam patimno, debesi possunt i artifiei ales a quocumque euicumque recte solvuntur, ι. s. s l. da veri libere. Hine est, quod attificiales etiam in ham
redea transeunt, ossietates non item, ι.ε. ι. 7. g. pen. ood. quodque ossiet alium obligatio adrogatione extinguitur. Hoc enim fieri neeesie est, quandoquidem in perma adrogati durare non potest, nisi acquiratur adroga ori. At ad Qxatm palmnus non est , cui soli haec operas
desier possunt, ut dictum est. Plane iusti sequi non videtur infixis sminutione petita a V. ι. Io. IO G - - Iaes adgnarisias J Quae iura agnat oni tributa
sunt, capitis deminutione pereunt, di ideo ad adrogatorem transire non possunt , veIuti ius percipiendarum legit Imarum haereditatum, rari de eat. minus. s. a. sv. de S ube. Ose. quamquam hoe ad eas tantum haereditates peditinet , quae lege duodecim tabularum, nou et iam ad eas , quae novis legibus aut Senatusi e nsiliis deseruntur, d. l. 7. O d. b. t. de quo
dictio alibi . sed nee ius legitimae haeredit
iis, quod patronus ut patronus habet, adroga tione eius pe imitur, ι. si liberius. 13. L parro
nem, qua per adrogationem fuat, coarcta vimia ad similitacnem naturalium paremti m. Nihil enim aliau . nisi tantam modo Uuffractus tam nataratibus parentibus quam adoptiris per filios amitias acquiritur, in iis rebus, quae extrinsecrassiis obpeniant deminis eis integro sermus. Mortuo autem filio adrogato in Morti familia , etiam
dominium rerum Hax ad adrogatorem rem
transit: nisi apersim alia perso me, que ex
82쪽
Di ACQui si TIONE PER AD ROGATION ZM. 6 7
An similitudinem naturalium parretum 4 Et
rectὰ . Nam com naturalibus parentibus eorum, quae extrinsecus obveniunt, usuinfiitinctum tantum acquἰrὶ voluerit, propi etate fit is concella, l. 6. c. de bon. quae lib. s. r. sq. perquυpers ratio non patitur, ut plus tutis tribuatur patri adoptivo.
Et ara taminium reνDm J Et si iam prὶ morum Principum constitutionibus ius acquirendi per filio,iam l. nonnihil imminutum suit ι tamen in adventitiis aequὰ ae prosectitiis bonis diu ius
vetus patri serva uin, atque hactenus quoque in peculio castiensi & quali castrensi, ut tametsi
vivente stio nihil iuris in eo pater haberet , I eeretque filio in his bonis haeredem sibi t
flamento instituere, tamen eo intestato mortuo, Pater tam res castrenses, qua ni reliquas, lure peculii occuparet, adeo ut nullarum ad
huc bonorum haeredem filius ab ἰntestato haberet, l. 1. de eastr. pee. Tamdem secuta est maior mutatio, & primo quorumdam adventitiorum dumtaxat, postremo eorumdem omnium usum studium tantum patri acquirῖ plaeuit, tributa filio earum reru in proprietate
datique ei sunt & in eastrensibus & in peculii adventitii proprietate haeredes ab intestato, primum liberi eius, dein statres, teti; o loco. parentes I l. 3. ι.ε. . l. 6. C. de bon. qua tib. I. ult. c. comm . de succest. Igitur quod hie diit IustManus , mortuo filio adrogato in adopi va sa- milia, etiam dominium bonorum adventitiorum adrogatori acquiri, non sic accipi oportet, acquiri ei jure peculii, alioqui nemo ei ante
poneretur ; sed acquiri iure haereditatis ei delatae poli liberos & seatres defuncti. Hae enim
sunt illae personae , quae hic Datrem dicuntur antecedere ex constitutione Iustiniani, quae est ι. uti. c. comm. de suee. Fusius hare explicata sunt tib. i. quis. non est perm. fac. res. iis. ordo successionis mutatus. TEx TUS.
Effectus hujus acquisitionis. 3. Sed ex diverso pro eo, quod is debuit, qui se in adoptionem dedis, ipso quidem iure adrogator nan tenetur, seu nomine situ condienitur: ct si noluerit eam defendere,
permittistir creditoribus, per competentes nostros magistratus boua, quae ejus cum MD-
fructu futura fuissent, si se alieno iuri non subjecisset, possidere, ct legitimo movi ea
COMMENTARIUS.I Actiones , quae εn adrogatum eompetebant, di recto in adrogatorem non dari: neque acti nem de prensis ex ante gesto. x An adversat adrogatum directae animas I
IN hoc quoque dispar ratio est adrogatori & haeredis , quod in livredem etiam illi
actiones, quae adversus defunctum competebam, dilecto dentur, in adrogatorem non dentur, quae competebant in adropatum. Neque enim Iut liueres personam defuncti , ita & adrogator suspicit personam adrogati. Ruod obligationes& actiones adrogatori acquirantur', id ei timbuit ius patriae potestatis, cuius iuris haee vis est, ut omnia patri per filium quaerantur, non etiam ut filius contrahendo patrem obligare possit, praeterquam de peculio e sed lioe specialem rationem habet, videlicet quia pater, concedendo peculium, hoe ipso etiam ius contrahendi hactenus ei permittere videtur , per t. I. g. s. dε aeq. pορ. Atque hoc ipDiti argumentum est, adrogatorem de peculio conveniri non posse ex ea obligatione , quam ad-
rosatus, antequam adrogaretur , contraxit :quomodo accipienda l. νn adrosa rem. 62. de
peeul. ut scὶl. sententia Sabini R Cassii , aut ex ante gesto actionem de peculio non dabant, Ulpiam probetur . Hoe ipsum ex eo quoque conscinatur, quod ipsius patris , qui actione de peculio conveniri potest , si filium non defendat bona possideri iubentur, v. 7. f.
si qu/ι. δ s. quib. ex eaus in poss. eat. Ad haec tempore contractus adrogatus erat adluiς sui iuris, ut nec peculium habere potuerit. Ipso jure adrogata no tenetur J Haec verba ipso iure Cujae. & Paetus sic interpretamur , ipso iure praetorio; ego mera & stricia ratione iuris , ανυβε- , ut in b. actimes. Io. in . de A. Hoe enim fgnificat, nemine in perlonali actione teneri, nisi qui contraxit , aut haeredem eius: adrogatorem autem non contraxisse, neque personam suscepi illa, adrogati, h. redis instar. Sed nomine φύJ Ex aequo de bonor neque enim in Daudem & praejudicium creditorum adropatioties fieri permittendum erat. Et est aequistinium, ut parens adrogator, qui bonx omnia tenet, filium detendat, aut si nolit defendere , patiatur creditorem mitti in bona , quae filii ante adrogationem pleno jure fuerun . Illud quaesitum est,' an actiones ipso iure ad- 2 rosatione pereant, atque ex edicto de capite
minutis restituantur, an silvae inanexiit, directaeque adhue in adrogat uin, in adsogatorem utiles dentur Prius liachovio Placet hae ratione, quoniam omnia bona adroga i ipso iure acquiruntur adrogatori, saltem ex ratione juris vete .is; vel potius quia capitis deminutione etiam in nima, quam adrogato contingere constat, subiis tale iuris actiones pereunt , lix. de ea p. min. Prior ratio nullius momenti esti nam
clim in persona filiis m. etiamsi bona non habeat, & patri omnia acquirat, obligatio consistere pollit, ι. 39. de Obi. Oam satis Iiquet,
83쪽
ob hoe soldm oblἰgat onem in persona adrogati non tolli, quod bona habere desinit . Ae ne istud quidem video, qua ratione diei possit, actiones perire capitis deminutione. adrogati: neque enim sola familiae mutatio actionem perimere potest , nisi quid aliud interveniat, ut in emancipatione per quam filius deducebatur ἰn imasinat iam servilem causam, l. 3. LI. d.
cap. mι n. In adrogatione verδ nullae venditi nes aut manumistiones intercedebant . Probabilius itaque mihi videtur, in quaestione proposita actiones non ipso iure sublatas atque ex edicto restitutas suille; sed manlisse salvas
R ut les, ex ante gesto in adrogatorem Grathoe effectu , ut aut ereditoribus responderer , aut hoc eo non faciente pateretur eos mitti in bona, quae fit; us habuit, & transtulit simi liter ut in Gecie l. 7. 6.pen. d. t t. neque aliues hie locus significat. cinis usu fiuctu fuissens J Noe ideo ait , quia nune solus ususseuctus parenti adrogatori quae
ritur , proprietate penes adrogatum manen
te, g. pr. Ait ι legitimo modo disponerer de
DE EO, CUI LIBERTATIS CAUSA BONA
stitutione divi Marci. Nam si ii, qui li
beri.uem acceperant a domino in testamen. to , ex quo non aditur 1 creuitas, velint bona AH a Di libertatum confer Pandarum causa, audiuntser. COMMENTARIUS. O Varius acquirendi per universitatem modus, S postlimus inter eos, qui ProPO-lici siunt s. isti. sq. per quas pers est libertatum consei vandarum caula bonorum addictio . Haec acquisitio neque lege antiqua introducta aut confirmata es , ut haereditas; neque iure prae torio, ut bonorum possessio; neque consensu populi, ut adrogatione; sed ex eonstitutione D. Marci descendit, cui constitutioni causam dedit favor libertatis, ι. 1. de fidele. lib. l. 6. ροι. MIt. c. de restam. nran. Et si autem is, cui bona libertatis causa addicta sunt, neque haer es est, neque bonorum possessor; tamen quia in Ioeunt defuncti succedit , honorum possiessori affututatur, ι.ε. g. propen. de D. Iιλ atque in eum ramqtiam in liaeredem praetorium utiles actiones creditoribus dantur, ι. 3. d. tis. Verba constitutionis D. Matei primum Iustinianus r sert ; deinde exponit ε . uui Iibariatem aeeeperuns J Uberius lub disiunctione divisset, vel qπιιιbes extraneus; qua disjunctione ut tur l. isti. in pr. c. de testam. man. de ita loquitur, quasi constitutio D. Maret eoisdem modo disiundi m locuta sit: quemadmodum etiam Iurisconsultus t. qnod D. Marco. s .
Ea Vno non Mitur hareditas J Fieri en m sinpe potest, ut haeres metuens atris alieni haerect summa
dἰtarii magnitudinem, haereditatem ine me set, atque ita deserto testamento nihil ex eo, aene libertas quidem debeatura ι. x. c. da temmam i i. c. de meis. libere. - TEXTUS.
is Rescriptum D. Marci. r. Et ita diri Matrei rescripto ad Pompilitim Rufum continetur. Verba rescripti ita se habent. Si Verginio Valenti, qui
testamento suo libertatem quibusdam ad. scripsit, nemine successore ab intestato existente, in ea causa bona ejus esse eo, perunt, ut venire debeant, is, cujus de ea re notio est, aditus rationem desiderii tui ha bcbit, ut libertatum tam earum quae directo, quam earum quae per speciem fideicommissi relictie sunt, tuendarum gratia addicantur tibi, si idonee creditoribus caveris de solido, quod cuique debetur, solvendo . Et ii quidem, quibus directa liberias data est, perinde liberi erunt, ac si haereditas adita ellat : ii autem, quos haeres manumittere rogatus est, a te liberistatem consequentur; ita ut si non alia conditione velis tibi bona addici, quam ut ii etiam, qui directo libertatem acceperunt. tui liberti fiant . Nam huic etiam voluntati tuae, si ii, quorum de statu agutur, consentiant , auctoritatem nostram accι. mmodamus. Et ne hujus rescriptionis nostrae emolumentum alia ratione irritum fiat, delfiscus bona agnoscere voluerit ,&ii, qui bonis nostris attendunt, sciant,
84쪽
quomodo pecuniario praeferendam esse libertatis causam, & ita bona cogcnda,
ut libertas ei salva sit . qui eam adipisci
potuerunt, ac si luereditas ex testamento
i. Fompilium Ri tim J Putat Em n. Baro sedivum ad 'item rescribit D. Marcus, praenomens ori tum esse manu millatis, & ad id tempus Iustinianum se spexiste. Ne nim successore ab ira stato' At a ' si destituro testamento, is qui ali intestato venit, liae teditatem amplectatur, libertates non deben tur, l. l. c. de fidele. lib. Tu. liberii Mini J A te i bertatem accipiant, tamquam fideicoiiuni star una Uves. Si Deus bona adgnoscere J Fisico quoque eausa libertatis praelata , ut nec ille aliter ad bona vacantia admittatur, quam si di ipse libertates praulet, d. t. h. g. i . de fideicom. lib. COMMENTARI Us. D ompilium Rufum J Haec nomina non conve, A. niurit servo', non magis , quam c Ai Se ius i. 23. de manum. & ideo assentiri non positum Theophilo asserent , hune Pome liuin Rutum suille unum ex servis Verginii Valentis
testamento manum uis . Ut ut est , etiam 'extrario libero homini ipsa consi ciuione D. Madici permitti borrorum adii ex onem , olfendunt d. l. 3 o. i. de .i. . tes. Lult. c. eod. quamvis potius ad extrario ' productam coli pax ex I. 6.
die existimare Theophilum Pompilium istum
Rufum secvum potius, aut stata' iberum quam ingenuum vel libertinum suille. Statu sane libero, ob spem libertatis non raro se pro clibe iis gessiste& nomina patronorum gentilia ante manumillionem adiumsisse, colligere mihi videor ex ni i. c. deside/c. lib. HEi M. Testamento libertatem adseritSi J.Hoe reseri pium locum non habet, nili libertates date
lint. Ait adseri t. Quid si libertate, dedis,liaerede testamento non sex pto , sed Puncupeto ' placet, etiam hic contii rutioni e M locum,
emine ψnceu re ab iaiestato J Exul catili dixit let, nec ex testamento, nec ab intestato: liquidem huic rescripto locus:non datur nisi cum nec ex testamento, nec ab intestato qui se quam livres cst , d. Lult. Nemo tamen ex hoc loco colligat, teli amentariis haeredibus repudiantibus, si ab intestato lieres exstat, libertates pra nandas esse: certum enim. est, dest tuto tcstamento, si is qui ab intestato venit , haereditatem amplectarii et, nee libertates deberi , c. dem. lib. l. 4. c. de Deιc. Ut enim magnus iit libertatis favor, tamen tantum huic Qori tr bui non debuit, ut ius alteri quaelirum , legitimis nimirum haeredibus, auferatur. Ο Ο in Instituti
V1κN. Al ud obtinebat, si e. g. fideicomm Rsaria libertas ita data , si uxori tessatoris pla-eu det . Tunc enim ea non adeunte haereditatem, Si filio succedente , servus libertatem petere poterat, dunu uxor testatoris non refragaretur. l. s. c. de sidete. libera. HEis. V nisa debeani J si cui mortuo nemo hara es extet, qui creditoribus t falli faciat , bona eius in ea causa sunt , ur possideri a creditoribus , ut recta constituta auci imie vendi possint . l. 8. qu b. ex ea. in ρ n. l. 6. c de bon. auct. Md. pos. Ex quo intelligimus , hae consitutione etiam famae defunct consultum . Addie utur J Addici igitur bona dicuntur . cum ab eo , qui iurisdictioni praeest , eausa cogiat 4 petenti attribu utatur; qui proinde tamquam decretalis bonorum pollessor consti
Ss idonee eaveris J Addici ita demum bona voluit , si idonee creditoribus cautum suetit de solido, quod cuique debetur , solvendos, I. a. l. . 6.addiei. 8. de sidete. lib. metito. Itaen ni fauendum 'libertatibu is , ut ne alteri inseratur iniuria . Quid est autem ido e caveret Satis dato utique, vel p gnotibus datis. Sed tamen & si fides habita suetit pro mattenti sine satisdatio , placet , idonee cautum vἰ deri, d. b. q. g. a dici. R. De solido autem , id est de sorte & ustir s, d. l. 4. g. de sel L. I . Iustinianus etiam pactionem ὸe parte lvenda
creditoribus admittendam ' censuit , d. l. vlt. . ita c. de resiam. mah.
si uisur diria a liberta, dura Qui directam libertatem acceperunt , statim post add ctionem bonorum liberi sunt ; qui fideico iniitissariam, manumittendi sunt ab eo, cui bona addicta sunt. Itaque illi Orcini , hi liberii manumitsoris efficiuntur . plane qui bolia sibi addi cidesiderat , ut mox sequitur, si non alia condi tione vel isbi addici, quina ut etiam hi, qui directani libertatem accc perunt , ipsius liberi ἰfiant, fient, si modo consenseant contenti fidei commissaria liberta e . Neque tamen dissensi
quoium dam imped turbonorum addictio, sed quEna patronum habere recusant , dominum
habere coguntur, d. l. uir. c. de te i. man
A' si haereditas adisia Aut bpnorum possessio admilia de retave . Non igitur ex pactione, sede addictione, quae viceria aditionis hae reditatis,ant agnationis adiudicationis. e -bonorum hoste Gsionis Obt iapt. Illud notandum,loqiii rescriptum de casu testamen ii satur nam ab intestato nemini libertas directo conantere potest. Si fibus bona agnoseora J Bona eorum L qui ha taeni non habent , vacantia dicuntur, ea a fisco iure regalium occupari , notissmi iur sest. Ueium in hoc arcumen ra libertatis causaeoni modo fisci benigne praesta est, ut etiamsi non sit , qui boua tibi addῖci petat conservandarum libertatum gratia , tamen fiscus non aliter adna tiatur, quam si R ipse libertates praestet, d. t. v g. eidem. 17. de Ad. staret. Ss - En ni
85쪽
Eni in vero si bona damnati vel des toris sui
fiscus occupet, cessat haee constitutio . Sie cum Accursi accipio illud , si alia rarione a no eat, ind. g. eadem. 17. TEx Tus.
Utilitas iescripti. 2. Hot rescripto sebdientum est oe liberi tatibus 2 defunJA ne bona eortim a creditoribus po dea uti veneant. Certe si fuerint hae de causa bona a disia , cosat bonorum venditior existit enim defuneri defensor, ct quirim idoneas, quι ae Iosido
A huius rescripti: de inde ostenditur, non eli conjuncium cum injuria creditorum. Finis reserimi iluplex cita ut ii ereates datae conserventur, qui p incipalis est; tum ut saniae defunctico utatur , cui ignominiosum , bona sita acre a fotibus pollideri & distrahi i qua de re
M. Tullius tra Euintio cap. i s. & in an. sci .s p. quis x ea. man. . f. i. de haἡ. l. Crestores iiii inia non assiciuntur: nain per notum ex hac causa addicitonem hi qu dem,
ut ipsi in bona di sun cii. ire & ii olere non possint ; caeterum e t idoneus desunt Idefensor, qui de soli , qtiod cuique debetur, solvendo caveat , u iustam querimoniae causalia nullam habeant. Ita enim in un versum ius est, ut quoties alicuius ecfensor id lacus ex stit, creditore in hona cius non mittantur, t. 2. Opos quib. ex ea. ii pos . l. sed is hae. ἰσ. g. i. i. pen. de precur. Legatari s ex haecausa nee cavendum est: quippe qui destitii totestamento nihil consequerentur. Tε x T
3. In primis hoc rescriptum toties lora mkabet, quoties testamen o Lbertates date sint. id ιαο si huis itites uas decedens co iaci iis libertates rit, neeste aditas P ab intorato P reditas F. or ro3 utio. 1tis debιbit locum has re. Certe si te ιμι decesserit, ct codicillis dederit Iibertatem,
competere eam nemini ki L m est.
. Tιης enim consitutiom. cum esse , virEa senή ut, cum nemo successor ab in i statori stat . Ergo quamdiu in fram: erit,
tegrum restitui, par si admitti covstitatio .ct honorum audistisfieri. Quid ergo ,
addi lionem libertatam confer Danae ruras
inique non erit dicendum re carι libertates: quia semet competierunt. N . O T AE. PMamdiu νncertum J Ex Ulp. l. 4. pr. desitate. liberi. s. sui .n νn: grum restitui pes si ξ Hic coeus descriptus est ex d. l. 3. I. i. O 2. COMMENTARI Us.
Constitutio D. Marci nominatim loquitur
de libertatibus testamento . datis. Citerum & si quis intestato decedens codicili s libertates dederit, neque adita si ab intestato haereditas ; placuit , ad hunc quoque casum lavorem constitutionis extendi, iuxta id quod dicitur, favores esse ampliandos, t. a. de Drae. lib. Luti. c. mo. man. Quartus & quintus 99. desumpti ex ι. q. pr. I l. o 2. d. tit. T ' Ε x r S.
Si libertatus datae non sunt. Haec constistitio Iibertatam taendartim ea a introseu ta est. Errose libertates nullaesint datae, cesset co f. t tu . G: tu cro, se vivas aederit libertates vel myrtis causa,
ct ne deh c qu ratis, uir m ia fraudem creditorum, aut nou, faecthm fit, idcirco velint sibi sinua ad ici, an auriendi I nt Et magis CZ; tu audisi debeant, etsi qesi
coant verpa c. V sentionis. COMMENTARIUS. FAvor rescripti a Iustiniano etiam ad eum casium trahitur, quo mortis causa liber. latex datae sent , vel et ana simpliciter interv ox, ut stati iri valeant. si creditores Duca obii stant, quid in fraudi m suam datas dicant. Quamv x mi in verba consitus toti s hic defi-eiant, ex qu tate tamen & senuntia diis hoc etiam admitti deberi, Z audori. eam q illibertatem accepit, si h ona sibi addici velit , parato cred tόtibus idonee cavere . Et is turin proposito quae libeatate, ipso iure niua va lerent , conservantur benefic o addictionis bo
De speciebucadditi a Iiistiniano. 7. Sed in mtillas'divisiones ejusmodi πο Phtiqui deesse perspeximus, lata est a nobis iterisma consitatio, in eo multae Decies c uatc Iam, qkitai ias huici modi
86쪽
μce uni piem in est, effectum, quasa e. v ipsus uectione constitationis potest quis
qui plus se praestiturum satisdabit , potissimum
ius e a. q. qui plus qMam alter eui addicta ba. na sunt , intra annum eret , altera i bertatem suam retinente, bona Obt nero . Hujus & stiperioris tituli hodie nullus usus est. VINN. Im-nio iam Iustiniani temporibus sensim ab usu recessisse videtur Marci cum itutio ob pinguiuet remedium Nov. r. cap. I. concellum, ut hae. rede repudiante, ipsi legatarii, quin Si servi, quibus libet tax testamento data est, adire posi
COMMENTARI Us. Constitutione Iussi ῖ ni, quae est L nti. c. de test. man. jus addi et onis bonorum aD. Marco introduc in multis modis amplificatum est . 'Amplificationem Hotomannus quatuor his versibus complestitur. i. Ius ρο- putandi annum esto . a. Sa pli rei simul Disse
DE SUCCESSIONIBUS SUBLATIS, QILE FIEBANT PER BONORUM V E N D ITIONES. ET EX SENATUS CONSULTO CLAUDIANO.
Erant a te praedictam fuccessionem olim ct aliae per universitatemhcce nem. qua tis Iaerat bonorum emptio , Oae de bonis diritoris Pendendis per multas ambages
fuerat intro acta: ct ranc loram habebat, quando judicia ordinaria in ' a stieram :sed cum extraordinariis iudicii, posteritas u .est, ideo cum ipsi ordinariis iudiciis
et t. m bonorum venitιones expira verum : π tantummcdo creditoribus . datur oscio
isdicis bona Io ere, 9, prout uiue eis diis mere, Hada ponere: quod ex latioribus Di portim ιbris perfectius apparebit . Erat . ct ex Senati consulto Galilano miserabilisper sini Persitatem acqhistior cum libera mulier ferinia aMore bacchata issam libertarem per Senali confultumam ιι tebat, ct cum libertist ubstantiam. Quod indignum nostris temporibus es existimantes , ct a nostra civitate deieri , Er non inferi nostris Digestis conce mus.
N o T AE. Per multis ambager Bona deb tor s, postquam aliquamdiu celeberi ni s n locis pro-lcripta pependissent ,. edicto postideli iube bantur di dein maritur. postillabatur & eua - ur- , per quem distrahebant it, re emptoti. aidicebantur; qui, omnibus in sol dum fati, ciebat: aut antequam emeret, cum creditori bus de cella parte de eidebat . Ge. pro quintica'. I s. & 6. ad Auic. r. Atque haec bonorum distraci o etiam deremviral; verbo se sod eebatur . Fusius haee Theoph. Ut M. Plura
auando judkia ordinaria J Plan iis dixisset quando veterum iudiciorum ordo se labatur , quem posteritas neglex te quamquam quid liet c iudiciorum diversitas ad rem praesentem faciat, non v deo; ac nee illud quidem , quid circa eani postea innovatum , nisi quod bonorum emptor desier t este mccesssor universii iuris, Sc bona ita vendi coepta, ut ex pretio eorum creditoribus satisfieret , l. 6. O 9. c. de bon. aum iussi pus. Ut NM. Sensiis lustiniani esse videtur. quod ambagibus ς'is locus suerit, quam lili lud ei a cliene M. . alla, Nodi. stinctum praetor s Sc iudieis ει dium . Ex quo autem Mas stratus iudices pedaneos dare desierint, & omnia iudi a facta sint extraordinaria nec ritibus bri formulis antiquis tam stridie inhaesiit i homine . HEl N. t Liberi akem amittebat si trinam denunclatio. eiu i m ni , Theoph. d. nunc setanis memin t titi tr. 6. io. Paul. I. 2 sto ia itus auo in denum lation a me minit, sed si lipliciter isticitantis domin; . nsorte disputatione I Ctotum lixe n cessitas addita SCto . Hodie libertatem non am ttit , sed verbei bux eastigatur servus , & dissolvi tur eius 'iodi coniunctio , t. tin. c. de Sc. clava. tol e
87쪽
Eseruntur hoc tὶ t. duae spec es aequἰ- sitionis per universitatem, quarum altera iam ante Iustin anum in usu esse desiit, alteram ipse iustulit. 2ualis fuerar bonoum empi a J-Si quis in ius o catus potestatem sui non faciebat, neque defendebatur , eius bona ex edicto possideri iubebantur: post deinde iis vendendis magistri constituebantur , & postquam aliquamdiu celeberrimis in locis proscripta pepenὸ issent, em ptori uni ex creatioribus , aut cui extrane addicebantur, qui bonorum emptor dicebatur,
Se omnibus in solidum. tissa bat. Quod si
diffidebat, ne pari Facere posset, tum, ante ruam emeret, eum ci itoribus de certa parte ecidebat. Huc per: net locus Cic.6..ti tria. l. tibi se ibit, sine edicto non polle trantigi. de bonis possidend s, magistris fac en d x, venden-d si haec enim ex ed cio & i italari & fieri Iolere : item illud ex oratione pro Puintis cap. t s. cujus bona ex edicto possidentur, hujisi omnis fama ct exi imatis elim ioni, simul post delux, de quo libella in celeberrimis lueis prest
ransiluuntur, qvi qua lege er qua conditione pedittent , Oc. idern observitum fuis
se, clim bona defuncti sotiendo non ellem , nec haeredem re perirent, ostendit hic textus. Neque haec ratio vendendi bona Pandectaruiniure incognῖta tu, l. cum bona. 16. l. Fufidius. de reb. auct.' ad. U. l. Imperator. G. dapess. l. 9. de eur. fur. l. . c. de syn. auct. j I. ε . Illud etiam olim non erat infrequens , ut bona alicuius damnati proscriptique sectoribus in auctione venderentur , qu ut tradit Ascon. ad lib. r. time r. spem lucri sui secuti bona condemnatorum se naul ambitonabantur , & semel pecuniam aerario inserebant: ae pomea. pro compendio sito singulas quasque res populo venditabant. Quo refert Hotomannias, quod Varro lib. 2 de re rustia ea . i ci. modo acquirendi legit; mi dominil .enumerans scri tui: Tumre cum in bonis sectioneve eQui ptibi te v nis. Haec bonorum distract o etiam decemvirali verbo secto dicebatur ; videturque succelsisse linominiosa ilia bonorum proscriptio in
lacum fictionis debitorum iu partes lege: I. tabb. I iuroductae: quam crudelitatam consensu publico postea erasam esse, & in pudoris notam poenam capitis conversam bonorum adhibita proscripti upe , testatur Tertuli. O potaV. 3. Sust 1idere, inquit , maluis hominis sanguinem , quam tundere . Add. Gell. lib. 22. ea . I. Salnia f. de med. Hur. eap. 18. ViNN. Sed adde tv s, Illust. Bynversic. Observ. lib. I. cap. I. Ubi ab omni crudelitatis suspicione decemviros eludit δ absolvit. HI IN. Pre multas a nἷa es J Xer creditores ad repraetoren oportebat; pr mum ut I ceret bona .
possidere: deinde ut liceret magistrum bonis consi tuere, qui in auctione divenderet: p stremo ut legem dare bonorum venditioni , de cum emptore cui addicerentur, de parte ejus, quod euique deberetur, pacisci. Caeterum haec fusius Theoph lus. cum extraord narias judiciis J Quid lixe iudiciorum divellitas ad rem praesentem faciat, non videor uti nec illud, quid hie posterioribus remporibus ininovatum . Sanὸ nihil in eo, 'quod creditore pollessionem bonorum mitin
tui tur, & pol quam o Der certum tempust possederunt, ius rendendi a praetore ἰmpetrare .
pollini. Haec ordinaria ratio procedendὶ etiam ten foribus Ciceronis suit, eadeinque in Pandectis , quo hic remittimur , sub tit. de reb.a-' jud p s. sic in codice quoque relata est, s. 6. O 9. C. Wia. Di. v dentur mihi Compositores male ista. inter se oppositisse , tamquam pusnantia 'fem it . bona posideri , de post certum aena , is ea unirersa ven. L. Pla
ne quod This h. seri , bonorum emptorem haeredis seu bqnorum polle solis loco habitum fuisse, id postea obtiuuisse non huici; sed ita
bona vendita, ut ex pretio ereditoribus satis fieret, desisseque hanc acq i sitionem esse un versalem. Iure novissimo modus missoni ere,ditur constitutus, ut iam mi issici non fiat ire universa bona, sicut olim , t t. de reb. aries Jud. post . sed tantum pio qtiantitate debiti . 2bv. s3. cap. 4. g. l. unde aiath. ia jtirat. d. bonis auct. pH. Libera intilier seνν liram,re baechata J Senatusconsulto libera mulier, quae se alieno servo iunxerat , domino servi cum bonis omnibus addicebatur . Meminit huius Senatusconsultra ac tus lib. 12. emnat. eap. y3. ubi de rebus test , sub Claudio tractans si e Teribit : Inter
quae refertur ad parres de pana faminarum , quot serras conjungerentur r statuiturque , ut lanar
ddimino ad id prolapsi, iis ferri tute; si eoi sensiffer, pro liberta haberetur . Ita locum ex Codice . Farnesano restituit Lipsus .λSuetoniux hoc ipsinii decretum adsera, et vespasiano, ut nisi erret Suetonius ad repetitum suille n cesse sit. Denunciationis Tacitus non memi mit, sed. simpliciter ignorantis dominὶ : unde Iieet existimare, necem talem denuntiandi, ne cum servo consuetudinem haberet, vita. Ulp.
Theoph. hὶe. Pet. Fab. lib. i. semest. is . in dii-- imitatione Prisconsultorum Senatusconsili additam. Justin apys autem hoc Senatus cou sultum sustulit . permisitque domino potestatem, si quid tale servus commiserit, eum castigandi, atque avellendi a muliere, simul denuntians, non impune laturum dominum, iahac potestate non utatur, d. l. ult. in D. c. se claud. tot
88쪽
- Raria ordinis. Duo insignes errores notat. . eqtie dia mitiones neque divi tantes hie reor
Obligationum summa diram. ς suid sit O quam νim habeat obligatio naturali,
ε Explicatur l. io. de obi. O a G. 7 suae res faciant , ut tantum naturalis , non
dem esse essemim Iure cirali, O quae qua Iem habeant 9 Obligatio mere civilis.
tus est D. Anton. Matth. colleg. Inst. 2. dip. Utῖtur Vulteius duplici sere argumento . Primum est , quod obligatio personae inhaeret . Atqui eadem rationeramurto magis ustini Susum fructum ad ius personarum referri opor-t bat . Sed quid certius est, quam ea omnia , quae in bopis & patrimonio nostro sunt , ad
tractatum ierum pertinere ; nec solum res cor porales , verum etiam incorporales , sq. τιν. de reb. est . O incorp. quo loco inter res incorporales , cum haereditate , u se fructu , servitutibus , numeratur etiam'obligatio, ut res
in bonis nostris & subject.i aequisitioni , add.
TR ia esse disciplῖnae iuris summa capita seu
te personarum, id est, eo iure , quod euique competit pro conditione & statu personae, disputatum , titulo terito usque ad finem libri primi. Rerum tractatio suscepta ris. l. lib. 2. ubi diximus , rei appellatione ἰn hac distin- obieci tu in significari non tantum ea quae dominutioilii sunt , exteraque iura inctionerem, quae vindicyri Pollunt, verum etiam ius ad rem , quod uno verbo dicimus obi gationem: nec male eos facere , qui totius huius argumenti tractationem ad duo capita revocant, dominium , & obligationem, dominii verbo omnia in rein iura complectentes. De dominio ei uisque acquirendi modis actum hactenus. De obligationibas earuinque contrahendarum & distrahendarum ratione nunc sequitur. Quae tractatio continuatur usque ad tit. sextum libit . ubi inὶtium sit disputationis de actionibus. . Duo igitur errores hic nobis vitandi sunt . Quorum unus. eorum est , qui ita obi pati . no a rebus separant, tamquam ad tertium iu-t s obiectum , id est , actiones .pertinerent: alter eorum, qui eas Ascrunt ad obiectum primum , quod est de iure personarum . In pHO- reei rore Theophilus est & vulgo in teipp. qui ex stimant hie in tium fieri doctrinae de acti nibus, praemittique obligationes, ut actionum
causas earumque matres, ut loquuntur . Hoc
autem sit sum esse , vel ex uno hoc apparet quod illa consideratione non magis obligatio ad actiones pertinet, quam dominium, quam extera in rem iura, quain ipsum ius personae rquippe quae di ipsa singula suas actiones habent,
di parium, s. l. 2. g. 13 de .rct. alter error Vulteii est, qui tib. i.di c. bos. eap. i5. Oad hane rubr. contendit, obligaticines reserem das este ad ius personarum, Quem temere secu- Mus in Inst/tiat.
l. q9. de verb: Mn. Apparet vero , Vulteium
obligationes tantum consideralle in relatione ad personam debitoris, cuin praecipue hic con siderandae sint ratione creditoris, qui eas contrahendo sibi acquisivit, easque suo modo veri dendo, donando, legando in at uni transferre potes ' : quae ostendunt , obligationes a parte creditotis esse in commercio , quod de iure sterso rum puta libertatis , civitatis , sami liae, nemo dixerit. Sed et ii obligationes consideremur ex parte debitoris , ut personae eius inhaerentes , tamen ad jus perlotiarum ne isto quidem respectu referri pollunt. Ius enim per sonae dicitur, quod personam assicit, quatenus persona est, id est, id ius, quo quisque in civitate censetur propter statu in Se qualitatem personae suae . Quid autem obligatio commune habet cum statu debitoris uis ita personas unquam distinxit, ut dixerit , quasdam perlo nas este obligantes , quasdam obligatas aut hominum alios else creditores , alios debitorest Nimirum obligatio etsi personam obligatia scit, non tamen asscit, quatenus consideratur. ut persona 1 sed quatenus ut debitor . At debitor dicitur intuitu rei, quae debetur. Neque enim hic finis summus est obligationis, ut personam nobis obligatam habeamus , sed ut rem in obligationem deductam consequamur,l. 3. de Obl. O a Z l. stipulatio. I 8. g. alteri. i . detionum speciemus, sive obiectum earum, sue finem ultim urer, non alio referri possunt aut debent, quam ad eam disciplinae nostrae partem. quae est de iure retum. Alterum argumentum Vulteii tale est . Si obligatio ad ius retum pertineret , uti dominium pertinet, tum ex obligatione quoque, us ex dominio, competeret actio in rem : at actio ex obligatione in personam cs: ergo ipsa obligatio ad ius personarum non rerum
verb. obliet. Quamobrem sive essentiam obliga-
. Non enἰm ideo actio ex obligastione in seisin im esse dicitur, quia peream
89쪽
aut personam, aut ius alἰquod, quod inpersonam aut personae iit , persequini ur: quippe semper persequi mi ir rem aliquam exter. nam , eam , quae ex obligatione prastanda est, sed quia haec ael o in personam obligati dirigitur,. di seni γer adversus eum locum habet, cum in rem actio cum re ambulet, de sequatur possessorem, tinctian m. x s. de oblig. O act. Quinimmo con a si obligat o ius esset personae, aci O , quae de coitu te competeret , ad classent actionum in rem reserenda esici, non ad eas, quae in perionam competunt: argu mento actio nutri praeiud ei alium , quae de . statu & vero iure. personarum competunt, quas
in rem esse expressὰ scriptum est in s. ρ I iciarer. II. in . de aes. quamquam hoc etiam negavit Vulteius, quia vidit sententiae suae repugnare. sed de his opulentius suis locis g. r. O IS. - . de act. Hoc titulo primum docetur, quid si obligatio ; deinde dupliciter ea dividitur a causis ciscientibus: postremo prima & praecipua eius species subdi .iditur in
' quatuor species in seriores. Quoniam vero neque desinitio, neque divisiones hie propositae omnes s cies obli pationum continent, sed ad
ea .duintaxat pertinent, quae actionetri4 eamque essicacem iure civili producunt, & tamen illae quoque, quae vel non pIoducunt actionem , vel eam producunt, quae exceptione repelli.potest, suum quemdam usum & eflecta iure civili habent , rc die facturi videmur , s
priusquam ad ea declaranda accedimus, quae hie a Iustiniano tradita sunt, naturam diversi- rateinque obligationum a caprie repetitam ex-3 plicemus. Omn s obligat lo vinculum suOddain iur s est , quo adstringimur ad aliquid praestandum . Caetecum cum ad hoc aliquando nos adsti ingat sola aequitas & ratio naturalis, interdum mera subtilitas iuris , ut plurimum autem ius naturae ac civile simul, pro hac lutis var et te obligatio in tres species recte dividitur, in puram naturalem, meram ei vilim , S mixtam . Vaturalis obligatio est naturae N aequitatis vinculum, quo ita adstrint: mur ad aliquid dandum vel iaciendum, ut nulla eo nomine sit actio iure civili. D citur naturalis non a natura seu naturali instin tu nobis eum brutis an mantibu communi , sed inatura humana, id eli, recta ratione quae, sista quod aequum est, d diat. itaque naturalis obli- satio non est duplex, ut quidam opinati sunt; una, quae sit ex iure gentium & humani generis propria ; altera, quae sit ex iure naturali omnium animantium communi , & in bruta quoque cadat, in quae nee consensus nec intellectus cadit: sed una Sc simplex , quae tota est ex iure gentium, ut ipsa aequita, , cuius vinculo sustinetur,i., ιι elatini. 9 s. g. desolui. Quod etiam Paulus confirmat l. cum amplius. 8 . g. l . de reg.
jtir. ubi ait , eum natura debere, quem iure cu'tium dare oportet . Haec obligatio conscient is quidem homi mim dev neli, edita sit v lacu.
tum naturae & aequitatis, d. l. 9s. I. q. de d. l. 8 . f. I. Greg. juri quo loco verbo Morica quaedam necessitas motat , signficaturi in forcitamen exteriori & iure civili eam e meae iam non habet, ut actionem aut exacti in iii Pro ducat: id quod ex enumeratione specierum , quae ad hoc genus obligationis pertinent, liquere potest. Nam quod in l. io . de Obl. O am si Oriu ον. i6. g. 4. demous'. dicitur, natur les obligat ones non eo solo xstimati, si actio
aliqua ex his competat, vertam etiam si soluta pecunia repeti non potest ; id non totum ad puras naturales pertinet , sed poster us dumtaxat: pars autem praecedens ad mixtas, eas scilicet, quae nascuntur ex contradibus iuris gentium, & quae ipsae nonnumquam absolute natu rates dicuntur, l. debitor. y 9. vers videam ut . adsen. Treb. t. Aa stipulatur. 116. s. r. mers sin eres . de verb. oblig. n mirum quia tota essentia Lua sunt ex jure gentium, l. s. de Iust. O Iur. a iure autem civili praetor nudam confirmationem nihil habent i quo tamen respectu cum etiam ciWiles sint, nomine civilium frequentius appellantur , propter auctoritatein iuris civilis. Ut naturalis tant dira, non etiam civilis simul rsit obligatio , facit aut qualitas conventionis , aut personae paciscentis contrahentisve , aut qualitas personae & negotii simul . Principio non omnis conventio obligationem civilem parit, sed illa dumtaxat , quae vel in proprium
nomen contractus tranci, vel cui praeter conventionem alia subest obligandi causa , vel quae legitima dieitur , aut quae contra tui incontinenter adiecta, l. 6. l. . in pr. 6 2. O . de pact. Ex caeteris, quae solo placiti sine stant, nascitur dumtaxat obligat O naturalis et quippe nudis pactis vim talem obligandi Romanae leges tribuere noluerunt, ut ex iis etiam ultro agere liceret, d. l. 7. g. . de pact. l. io. c. eod. l. si tibi. 27. c. de locat. Plura dicemus infra sub g. ultim. Secundo facit qualitas personae contrahentis, ut ex conventione quantumvis idonea, tantum naturalis obligatio oriatur, veluti si eupillus, intelligens quod agit, contraxerit sine tutoris auctoritate, I.s pcipiatio. i 27. de ven. νblis. t. i. in D. de novat. I. cum illud. 2 s. g. l. 'quand. Lestet. aut servus, i. i . de oblig. Oaction. l. 13. de cond. ind. aut is, cui bonis in-G Q ctiam est , l. s. de verb. obl. Persenae de negotii qualitas simul, veluti si mulier intercesserit, si iussam ii. mutuam pecuniam acceperit,l. 6. g. r. ad senati Veu. t. s. an . cum l. seq. deserat.Maced. Praeter haec etiam citra ullam conventionem sola ossicii S pudorix ratio natura leni obligationem inducit: qualis est causa beneficii accepti. Unde obligatio ad α rc e t. sed O A rs. b. eonsuluit. ii. de haered. per. per t. pignome. s . s. i. defuit, & quae huius species est, manumissio . unde operarum ossicialium debitio naturalis , L si non sortem. 26. b.
staretur. 11. de cond. ind. Ad hanc classem re- suco etialii eam , quae oritur ex voluntate testatoras
90쪽
toHst 'omnio minus solemni declarata: item eam, qua haeres legatis Oneratus tenetur ea integra praestare citra detractione in Falcidiae , I. i. c. de eis. l. s. s. siqic is. de don. νnt.
s tu talium harum obligat onum quaedam in t tum iuris civ l s auxilio destituuntur, quaedam non omnino huius auxilii sunt expertes. Pri xis gineris est obligatio beneficii accepti , in qua nulla necessitas praeter illud honestatis naturalis vinculum, quo ad gratitudinem & re- inunerationem obsti ing tur is, qui beneficium accepit, si vir bonus haberi velit, ad existen- . dum auten, et retinendum obligatio nulla . Puto etiam , ipsum jus sentium pudori cujusque totum hoc reliquisse. Quippe alia est, ut ait Cicero pro Plane. p. 18. debilis fratiae ,
asia pecuniae: neque convcnit, beneficia venerari aut in calendario sis bere . Quo etiam pertinent illa Senecae 3. de benes. cap. 7. Ciam re 3b o a' referre gratiam , desinit hon 'i ese, sin eo ' ria est, id est ' hon statis gradum excellentem amittit: quod sequent a indicant, donenim magi, laudab ι quisquam frati, is hominem , uam eum, qui depol tum redidit, aut quod de-ιε t. citra judicium folkit . Et mox ; I On est glorio a res gratum esse , nisi tutum est ingratum fuisse . Operarum tamen , quae ex causa manumission s patrono naturaliter debentur , obligatio hunc jure civ li e lectunt habet, ut solutae per errorem repeti non possint, d. l. 26.9. libertus. r. de eond. in . Eiusdem sere conditionis est& obi gatio testamenti minus solemnis Ze ad integra legata praestandia nani etiam quod ex his causis per errorem saei; solutum est, iure civili repeti potest, l. 7. c. de eond. ind. l. 9. c. ad teg. Fale. Similiter si i , cui bonis interdictum est, quid prolui serit, adeo iure civit; non tenet cibi gatio , ut ne fideiussor , qu dem admittat, quali negotium nullum gestuna sit, ι 6. deverb..bl. Tanti in de indici potest de transactione ali-
metitorum SenatW consulta prohibit x, l. et anter. 23. s. 2. de eond. d. item de intercessione
mulierum, ii si quod obligat Oh nc nata adio:
irini parit , sed quam inei scacem reddit per pedilua Senatusconsulti exceptioo t. qui exceptionem. O. d. r. l. 9. c. eod. Filius autem n milia , qui mutuam pecuniam accepit , si sat et L sactus solverit, non repctit , d. l. o. t. 9 in m. desin. Mac. Caeterae4obligationes naturales, quae ex conventione descendunt , eosdem paenu e se
sectus, si unam dempse is act onem, iure n ibo habent , quos habet naturalis & civilis smul . Ac de huiusmodi obligationibus potis
sinu in agunt Iurisconsulti, cam alunt aut ne pant, naturaliter quem Obligari, ut videre est l. si poenae. i'. l. frater. 33. l. quod pupil
F..2. de Alui. & limitibus locis . Eisectus isti principales hi sunt, debiti huius naturalis cum alio quovis compensatio, I. 6. de compens eluse
dem soluti per errorem retentio, d. I. I . Gobi. Oas. d. l. ι9. de eond . . l. t. s. id quad. 17. ad leg. Fale. l. 3. c. de usur. Praeterea quod ita naturaliter debetur, constitui potest, l. i. g. pen. depec. 'n'. item novari , l. i. in D. de na,
M. Potest & fidei uisor huic obligationi accedere, β. r. iis defusust. denique di pignus, i. s.
de pign. Minus tamen eis cacitatis est in obligatione pupilli sine tuto is auctoritate contractat quippe quae accessiones dumtaxat recipit; principalia autem illa ut pupillo nocentia respuit: quoad spectu , quod pupillus ita promisit, ne natura quidem deberi dicitur; d. l. r. de cond. Ad. d. l. ρ ρ . de obi. O aa. Obligatio 9mere civilis est vinculum solius tu is civilis ,
seu et, ακυβοδιυ , , quo quis ita tenetur, ut
summo iure in eum sit a i ', sed quae iure
praetorio infirmetur, opposita perpetua exceptione . Huius generis sunt omnes illae , quae sol ajuris subtilitate nituntur contra naturalem Yquitatem'; veluti si quis naetu coactus, aut dolo inductus , aut errore lapsus aliquid pronii serit; aut si post constitutam oblἰgarionem debitor cum creditore pactus sit, ne a se pet retur, s r. O seqq. inis de except. Hoc genus obligationis propemodum sine re est, & exitu inutile, i. 3. s. i. de coiist. pee. t. nihil interest. I x. de res, jur. l. 14. de eom en ' Mixta obliga-iotio seu naturalis N e v lis simul, est vinculum aequitatis pariter & iuris civilis, quo quis ita adst ingitur , ut actio essicax in eum detur . Mixtam 'hanc obligat onem vocamus , pro 'ipterea quod eam δέ naturalis sustinet aequitas , & simul iuris civilis firmat auctoritas . Unde etiam sola plenam praestandi necessitatem ha- hbet , actione naque & exactionem producit . . Ex quo porro etiam hoc est, quod sola proprie S absolute obligat o in usu iuris vocatur; quemadmodum S debitor is proprie intelligitur, a quo inv to pecunia exiri potest, i.
debitori s s. de verb. fgn. & ex adverso crini- tor , qui exceptione perpetua removeri 'non potest, i. o. eod. th. alii per abutionem , I. s.
s. 4. de Urius. Denique hinc intelligimus , ad
hoc genus obligationis tantum & definitiones& divisiones hoc titulo propositas pertinete . Est velo, quod apps me notandum est, mix haec obi patio, aut vere talis, aut praesumpti
ve i qualis est obligatio judiciti & consessi; item iurisiurandi necessarii . Qilippe res tu i
cata pro.veritate accipitur , l. pol. s6. de re iud I. ror. de res. jur. consessi in iure pro judicatis habentur, d. l. s6. I. i. de eon est. I. un. c. eod. iurisiurandi quoque aut socius sententiae ex eo. latae eadem sere est. Huius generis etiam obligatio est , quae dicitur literarum , , . de Ni. ObI. Iam ad ' explicationem textus