De usu et systematica deductione juris naturalis et ecclesiastici publici comentariolum cum parergis positionum ex jurisprudentia naturali et positiva quas præside Jac. Ant. Zallinger ss. theologiæ doctore ... solemni disputationi subiiciet Sebastian

101쪽

turba, et quodvis genus conventieulorum, quae contra leges conflantur.

XXXII.

Quando in collegiis per sustragia negotium decidendum est, in quaestionibus ΑΝ' absque majoritate sustragiorum frequenter obtinet calculus Minervae. In quoestionibus QUOMODO 2 necessaria regu- Iariter est eorum pluralitas: in certis tamen negotiis non suffieit. Exempla suppetunt tum ex SS. Canonibus, tum ex constituistione impetii Germanici, tum ex natura 3psius negotii.

XXXIII.

In eleetionibus praelatorum optime statutum est, ut attendatur non tantum ad

102쪽

Io3 maiorem , sed etiam ad saniorem partem austragantium. In aliis negotiis, in quibus

collegium non dependet a superiore, sus fragia numeranda , non ponderanda sunt.

XXXIV.

Imperium societatis inaequalis recto in tres veluti partes dividitur, inspectoririam, legislatoriam, et executoriam.

XXXV.

Sodietatis 'simplices sunt coniugalis, Parentalis, et herilis; ex tribus hisce, vel binis exurgit societas composita miliae.

XXXVI.

Obligatio conservandae et propagare dae speciei afficit universos, non singulos.

XXXVII.

Error personae jure naturae dirimit matrimonii contractum: non item error qualitatis, etsi sit antecedens: neque e ror circa pausam impulsivam, nisi transeat in eonditionem, eui expresse alliga-

103쪽

ur intentio eontrahentis; quod tamen non Praesuinitur, nec facile permittitur in eo uactu matrimonii.

XXXVIII.

Qui post sponsalia gravi et injusto

metu contracta et iuramento eonfirmata , contrahit cessante metu matrimonium, non Censendus est, agere ex virtute religionis,

aut justitiae.

XXXIX.

Nulla datur servitus originaria. E N

IURE NATURAE

PUBLICO.

rae Praeceptivo.

Secundum rereptas de modis aequirendi ideas nullus est originarisa mod

aequirendi imperii civilis.

104쪽

Digna est vox Maiestate Imperantis, Principem propter populum esse , non Po Pulum propter Principem. XLIII. Cum praeeipuus civitatum sinis seeuaritas sit eorum, qui in civitate degunt,

Ilaec etiam existimationi et honori eorundem praestanda est. Et quamvis divinus Servator ministris et discipulis suis acer his sima odia praedixerit, et maledicta et Probra, quibus onerandi essent propter nomen suum; hoc tamen vaticinium even. tu non earebit, etsi polinea potestas severas leges sanciat contra insectatores ministrorum religionis et hostes status E elesiastici.

XLIV.

Sapientissimae sunt cautelae, quas Politia adhibet, et: laudabilia remedia, quae Praescribit, ne lues , quae in vicinia gras

satur, territorium corripiat , vel ut homines aquis hausti, frigore torpentes, . aut de coelo pereulsi sensum usum recuperenta potiori eommendandae sunt leges, Per

105쪽

Io6 quas Principes cavent, ne erroribus Sectariorum inficiantnr orthodoxi, aut Secta xii ipsi in erroribus computreScant:

Dictum illud, sino saepe utuntur quidam Scriptores : Eresesia est in statu c civili , non e contrario status in Eccbesia;

si secundum verborum proprietatem ex minetur, falsum est; et si improprio quo- , dam sensu admitti posait: quocunque sumatur significatu, eontra sacra Ecclesiae

juna nihil efficiet , nisi quis hypothesin

Sectariorum, sive systema territoriale, ut Vocant, . tacite assumat, et Ecclesiam regimini seculari subjieiat. XLVI. In judiciis non datur casus pro Amico.

Iudex rerum , quem privata scientiaeerto scit e8se innocentem, nee in eau Sa ei vili. nec criminali condemnare Potest, etsi videatur probari nocenS.

106쪽

XLVIII.

Bes iudieata non habet Ioeum in conseientia, si postea de jure partis certo eou- Stet , aliusque titulus non accedat.

Lex prohibens vel irritans aetum, in utroque soro tam interno quam externo eum prohibere vel irritare censenda est. Fieritam en potest, ut lex Positiva, quae actum simplieiter irritare videtur, non omnem ei' valorem etiam pro Dro interno auserat, siqua obligatio eidem actui aliunde competit:

Exemplum praebet ius Romanum ei ea actus quosdam pupillorum sine consensu tutoris initos.

Qui e territorio egreditur, ut obligas.tionem legis evitet, neque obligationem legis , neque peccatum reipsa evitat.

107쪽

IURE NATURALIGENTIUM. LII.

Si eonfusa veterum Iurisconsuli rum Romanorum , de Iure gentium idea

revocetur ad distinctam, nullum relinquitur Ius gentium voluntarium, a naturali diverSum.

Gentis nomine non quaecunque semiliarum multitudo venit, sed ea duntaxat, quae communi imperio securitatis causa constituto regitur, quaecunque imperii seu regiminis forma sit;

LIV. Igitur homines vagi, palantesque in

insulis,et silvis, nullo summo imperio coni. sociati, in quibus magis aggregatio, quam societas familiarum conspicitve: itemque Iatronum turba eum in finem condomera-

108쪽

Io'ta, ut alias invadant regiones: aut factio rebellium, aut denique populus a suo Pri cipe desciscens gentium jure , ac nomin nequaquam gaudent-LV. Qui inter veram Christi Ecclesiam, et sectas ab ea avulsas, ac inter semet dissidentes principia juris gentium locum habere fingunt. indifferentismi videntur

patrocinium suscePisse.

Oceanus secundum totam Suam V stitatem speetatus nativa sua libertato gaudet, nulli subjectus; quoad minores tamen tractus et quoad sinus dominium non respuit, nec vincula conventionum.

LVII.

Praescriptioni inter 'gentea admittemdae non favent ea, quae Ammonitarum regi terram Ismael invadenti a Iephte in responsis data sunt. Iudie. XI. 26.

109쪽

LVIII.

1I Exceptio metus non perinde in iuro gentium , ac jure naturae privato locum habet. LIX. Iusta belli inserendi causa non esterescens vicinae gentis potentia , aut aequi- Iibrium. LX.

Non Christiani ducis, sed furentis

tominis est ., nullo suo bono nocere alterigenti, et ea perdere, quae nec hosti vires adimant , nec perdenti emolumentum asserant.

Ceterum qui servato naturae jure re-eeptam inter cultiores gentes bellandi consuetudinem non observaverit, non alia ex causa violati juris gentium argui potest, ae ille imperitiae inter gladiaisres accusatur, qui adversarium non secundum regulas artis vulneravit.

110쪽

. y LXII. Quando A. 1444. Cardinalis Iulianus Uladis lao Hungariae et Poloniae Regi declaravit, euiu pacificatione cum Ainuralite ΙΙ. inita non ligari; nihil dixit, vel suasit contra principia Iuris gentium; inultoque minus Eugenius Ρ. IV. qui totum id

ratum postea habuit. EX

PUBLICO.

Germaniae varias hucusque hypothese 8 ex cogitarunt pro opportunitate temporum Pteircumstantiarum. Solum 'Systema catholi

eum , quo jus istud tribuitur Praelatis Ε, .clesiasticis nititur principiis solidis et stabilibuS.

Nomine autem juris sacrorum et eausarum religionis non sola venit auuiunt,