장음표시 사용
81쪽
CCCLV. Erronea Richerii Bypothesis j iste
damnata et cum primum prolata, simul rejevsta et explosa est,
CCCLVI. Si penes populum neque ex natura civilis unionis , neque ex libera Dei collatione quidquam potestatis spiritualis et ecclesiastic: e residet ; quomodo i nesse qnidquam' potest in Principe et Rectore populi 3 ac si populi securitatis causa in civitates coluerunt, iidemque partem naturalis libertatis non alio abdicarunt consilio , quam ut potiorem eius
Partem tuerentur salvam; certein ulla in re Iibertas minus constricta Per Civilem nexum Cogitari potest, quam.)ut, Suum quisque civium salutis sempiternae negotium secundum Dei praescriptum ductumque agere tuto libereque possit: Siquis igitur finem civitatis , mediaque eidem fini consentanea , si principia juris ex fine proa fluentla , si obiecta ex Peudat i non potest non apertissimam utriusque potestatis , Ecclesiastic: Bet civilis disserentiam intueri CCCLVII. Recensentur instabiles Pri testari tium de sacro regimine hypotheses. CCCLVIll. Cum de subjecto supremae in
Ecclesia potestatis agitur , recentiores Doctores Theologico qii estionem movent de praceminentia Conciliorum supra Papam , aut Papae supra Concilia. Plena in ejus rei tractationem Theologi sibi vindicarunt , quibus et relinquimus. Sed tamen quid generatim idea institutae in Petro pontificii e potestatis , quid ratio fundamenti , cui Ecclesia innititur , quid analogia principiorum iuris dictet : quid denique' ipsi
perspexerint Protest3ntes eκ catholico systemate Romanae Ecclesiae , quod videre. nolunt quidam catholici Doctores, indieatur.
82쪽
cγLIX. Ex determinatione subiecti, in
quo sacrum imperium inest , forma status et imperii Ecclesiastiei pendet. Duo tamen ante. . indicanda sunt qhiami de illa. Statuatnr neu Pe I. quos limitos .habeat et suprema Vicaxi Christi, et subordinata Episcopo eum potestas a. quam Plena. , aut minus .pltina, censeri utramque debeat .im quovis . enim imperio , utr-puabsolutum sit, an limitatum , disquiritur; item ' . que subjectum , in quo imperium. inest , cun ctis. ne polleat. iuribns ad eius finem. pertinen itibus 8 .an quaedam divisa , , atque in aliud.Subri jectum collata sint. Quando igitur eri genuinis tontibus tam magnit ado Pontificiae pote ratis , tum Iimites patefiunt, lina intelliguntur injustae eorum querelae seu. potius calu nniae , quibus a Doctoribus. catholicis ult modum exaggerario pontificiam potestatem indignantur.
tas suis non caret limitibus, nihil mag-pexo mirum videri debet , sub ordinatae Episcoporum potestati istiusmodi esse positos limites , quo
Num .r tio , .-natura Rc , fine Episcopalis pomtestatis , determinatio vero eη Ecclesiae, id. est, Conciliorum et Papae dispus itione pendet. Q ψη- propter de Dicecssiiun finibus , do vi generRIi MEcclesbo 'Iegum , i de reservationum et g emtiomnum iure hos maxime loco sen diim cos nor
. , i CCCLXI. Postquam ds- limitibus , .Ponti fi elae i et Episcopalis potestatis actum est ,, alterR relinquitur quaestio, quam, plena sit potestys utraque. Summo Pontisipi plenitudiuem . Pote i iis sWisso Concessana a Dep , ambigi non PD test. In partem ejus plenitudinis vocati sunt Epi. scopi ,' quando et ipsi , , etsi adstrictam ad Dim- Meses potestatem. babeant, tamqn vi unitatis c/-
83쪽
tholicae, etiam catholicae consulunt Ecclesiae. Romani Pontificis suprema est illa quidem , non tamen sola potestas rectoria, neque ejus p testatis unicum snbjectum , neque legum et jurisdictionis solus ipse fons nuncupari potest ;quemadmodum in politicis nuncupatur reX, qui pleno imperio solus potitur. Quodsi nunquam defuerint, nee in posterum defuturi sunt Episcopi magno numero, qui in causis etiam di sciplinas cum Romano consentiant EpiScopo; id divinae adscribendum est providentiae , non quod Pontificia sententia Episcoporum conse
sui , tanquam limiti potestatis , sit alligata. CCCLXII. Ex iis, quae praemisSa sunt,
de forma sacri imperii, ae de natura sacraehnius societatis haud difficulter videtur pronun-eiari posse. Est igitur Ecclesia , societas lega- Iis tuaequalis , - perfecta, adeoque Sacer qui dam status. Istius status forma nequaquam Democratica est, nec Aristocratica , neque peni tus Monarchica, neque systemati civitatum similis , neque tam mixta ex Aristocratia et Mo-m3rchia , quam monarchica ex Aristocratia limitata , temperata; discrimen maximum ab aliis Profanis sormis singularis praerogativa unitatis sin- eit,hujus sacrae socie tatis maxim ct propria. Et quamquam de loquendi formulis , quando de re constat , magnopere laborandum haud sit ; tamen si parum aptae sint eae sormulae , cito a verita. te rei ipsius homines abduc nntur ; praesertimaeum expressiones profanorum imperiorum Propriae , haud ita multo tempore ad res Ecclesiasticas transferri coeptae sint.
CCCLXIII. Ad hanc de subiecto sacrae PO.
testatis tractationem reserenda videtiit celebris Controversia non tam- de origine potestatis epi-sQopalis , Mae aerte divina est , quam deriva-
84쪽
tἱone eiusdem In eertum snbjectrim , utrumna immediate a Deo, an ex plenitudine seu pleno fonte potestatis ecclesiasticae petenda sit. Λe differt sane propagatio a successione , quae sine antecessore cogitari non potest. g. CCVII. aut certe alia proprie , alia improprie dicta suciscessio statuenda est. Episcopi etsi sedem te neant , in qua nullus antecesserit Apostolomim ,
tamen eorum successores vocantur, eo etiam
ex capite , quod perinde participes sint rinsplenitudinis , qua Christi Vicarius gaudet, ao Apostoli erant. Cons. cccLXI. bὶ c. VI.
Expenduntur Noria relutionum , nexurum ae r Fectuum genero , quae inter uatum aeclesiari i . uictim et ciuilam , ac utriumve Potestatis negotia exaggerari solent ab hodiernis seripeoiaribus non Paucis. t
ccciniv. Ε,t haec quasi appendicula eius
positionis , qua potestas sacra a civili independens , liberaque , ac summ3 in ' genere ecclesiasticarum rerum statuitur. Hodierni Scriptores id verbis concedant: re t illunt et tot enim eonfingunt artes arctandi sacrum imperium , tot nexus , relationesque excogitant sacrarum rerum, et civilium , quae penes potestatem politicam sunt , ut sacra potestas aut nulla sit, aut in manibus civilium magistratuum quaeri debeat.
ccCLXV. Expenditur vis et veritas eius dicti , quo frequenter utunturi Ecclesia in statu est civili , non e contrario status in Ecclesia. CLXVI. Imperium sacrum regimini civili tanquam foethidandum exhibent: Principilos cavendi tribuunt, nequid detrimenti is negotiis Melasiae rivitast cuiat.
85쪽
CCCLXVII. Bonum , publiciun objectant
contra usum sacrae potestatis. . .
CCCLXVIU. Potestas civilis anne et quais tenus respiciat felicitatem aeternam , ac salutis ac religionis officia. CCCLXIX. Advocatia Principum , an libertati Ecclesiae officere debeat.
Demonstrato sacroae potestatis rubjecto praecipua: illius Objecta eonsideratntur , atque ivrimis euuam sides , ac . divini. juri . .
. . CCCLXX. In re. tam ampla , qualis est In
xis eccIesiastici publici tractatio , non modo via et ordine procedi necesse est, sed saepe ad eundem rerum ordinem Seriemque advertendus animos , ne qua idearum cognitianumqne confusio oriatur.
CCCLXXI. Palmaria veritast hutns loci proin PriR praefigitur: Extra veram icatholicam . fidem 'nemo salvus esse potest: idque Ecclesia Romais Ma - Catholica constantur docuit. CCCLXXII. EcfIesia potestatem Ruam exeros nix circa rectum usum M. Scripturarum s. CCCLXX lis. Et vim Traditionum tuendam CCCLXXII. Dein ad eausas fidei pertinet Praescripta Ο STmbolorum: examen librorum et
CCCLXXV. Expenditur modus, quo Ec-οlesia in causis fidei ac divini iuris procedit. CCCLXXVI. In . iis causis praecipuae par
tes . sunt Rom.. Pontificis. . :CCCLXXVII. Ius Episeoporum Ire causis ἱisdem CCCLXXVIII. Osficia Advocatornm Ee etesiae in protegenda fide , ac divino jure.
86쪽
post eausas fidei, ejusque unitatis eonservahilo. hihil statum publicum Ecclesim ProPlus attim git,quam unitas caritatis et comminemnis
sti necessitas inquirenda, solerterque expendenda est. δCCCLXXX. Eidem obest schisma :CCCLXXXI. Illustrantur dicta exemplo Schismatis No.atiarii. - cCCLXXXII. Ab unitate caritatis et com-- munionis segregat excommunicatio.
- c CCLXXXIX. Denique, jura Pontificis iscoporum Principum pro conservanda haennitate indicanturi, Atsi Beclesia. Christi sit eatholiea multi tament..in Orbei terrarum 'sunt bomines a qui in eam nunquam ingredirentur: non pauci , qui persi de egrediuntur , aut justo Hieiuntur. Quare indicandum est , quin erga istiusmodi homines Iura rint , et ossicia Beclesiae.
sunt , distincte intestigi demum potest , quis. sanctae Ecclesiae membrum reipsa sit , et ha- heri debeat. εccCLXXXV. . Sectarioratii eonventicula non sunt Ecelesiae veri nominis. ' iccc XxVI. Interest , causas discessionis
CLXXXVII. Diversi e adus tolerantiae do
87쪽
ccc XXIII. Rationes eiusdem ponde
ccc xxix. Di,eiplinae. summa genera
CCCXC. Quid juris divini sit, aut reseseri ad diseiplinam variabilem debeat, Eeclesia definit. cccxcI. Eadem ivre gaudet informandi,
ac constituendi disciplinam. CCCXe I. Regulae de mutatione disciplinae. CCCXcin. De qua re multa falso opinan-inr nonnulli. CCCXCIV. Μemorabilis di sciplinae articu Ins ea : sunt impedimenta, dirimentia matrimonii , quae juri divino attribui nequeunt. c. XI. Anumerantur obectra quindam Particularia , circa
quin potestas saera es rectoria Ecclesiin versatur.
cccxcv. Ius Papae, Episcoporom, Prin
cipum circa Concilia. DupIici sane modo spectari possnni concilia, tum ut subiectum saerae Potestatis , tum ut objectum ejusdem. Nam circa convocationem eorundem, celebrationem, Confirmationem et executionem variis turlans atque obligationibus afficiuntur, si sacri Hierar inae, et politici Principe
88쪽
cccxcvI. Ius eirea creandos Ecclesiae ministros. CCCXLVII. Ius eirca hona temporalia Ecclesiarum.
CCCXCVIIL Ius eidea usum et exereuium Potestatis , sive regimen EccIesiae. cccxcIX. Spaciatim circa iudicia Ecclesiastica r CCC. circa promulgationam Ecclesiae. Iegum CCCCI. Placetum regium ψ anne necessis rium sit pro regimine Ecclesiae.