장음표시 사용
191쪽
liat. In inem tolichen Senai sconsuli, te ad sani VIII, 8 6, iri man in andere gar nielit erwarten ad scunt un
edie rubiguum, re vix ulla antiquitatis indidium volo etiam nimiectum in INFER BALINEARIVM et A. LECANDAM 1neopam esse. Ei umbiguum quidem, vel fallax adeo uelle suispiam propterea dixerit, quod uertissimum est, rum si generatim iudicamus, vetustiorem a recentiore aetat e potius distare ut synereum admiserit illa, Diuilia πιν Corale
192쪽
ubi haec ignoret. Cuius viii ris Dd ab antii fuissimis temporibus exempla suppetunt: EDRO et ΕDlio pro miseron in Pisaureiasibus, ibi de iii IbΕBRO pro Libero, cui finitimum os DI BREIS OVEUS in Liaeano titillo I. t. .
tiusque omnino linguae usine in olumbario Som inno C. I. L. I n. 892 P. . . . ab XV n. 17J,LVS in lenalio gentis 'Ompoiae apud eklielium I. I, p. 2η0Hieci unive p. 17 tona MNi ι. Ob Di nomitia in I. R. . titulis I, pneventano I 6ΝI, Amiterninoque I. L. n. 1287 P. . . . tali. XLIX J. uid iluod singulari sano exemplo EU seriptum est pro feci in statua Κireheriaua teste Ottone latini de ista Ficor . p. l. 'Quae vetus consuetudo ii aedain veουtigia otium posi
rior aetate r liquit, ut ABITIS et IVGIt in leg Ur ria, hisque prorsus similia quaedam in Oeentioribus non unius saeculi Ceterum nec paria prorsus nec prorsus dis-x paria sunt in C. de Bainnalibus positu EN T0RBUS, nisi hoc peccatum est a sealptore, et INVORSEL Hahe igitur eum ita sitit, potuit etiam ut, ea radie quae est VIXQprius spurior VINCLOM forma fieri pariterque Delomperissem vel H Teles lorinae, eaedontiliae altilia ullis Post de Dium age ita copula Oeuli uti di iri in isti Diui Olun Iler ritis. Favet quo mic vicissitudiniani ratio iii luoi illa, quae sunt inclitvi riria luni in lum eum cognatis, hau breviore forma usitata mi apud veteres poeta ipsum vitae usum servantes
ut Plautum, ita quidem ut praeter normam tantum nec nisideriis condicionibus molliores serinae admitterentur. Eaeqtie molliores larinae in ullis manserunt semper, ita ut ad uni, quius genus poetica iunium licentia quadam rediretur, velut
193쪽
eum aequalesidiariatii Augusti podia peririum dixerimi in aliis autem hi ipse ad antiquitatem reditus tam constans
evasit eommunique more receptus est, ut trium aetatum successio seret, quarum tertia redita tograretii primae asperitas, sed quae iani elegantia potitis fluuiuia in videretur. Volut leutra fori litui eum pristina aetas tiroliavit tum tertia adultae linguas media aetato trisyllaba uatera forma rogian Vitsola, ut aliud lautum ubique, quam tertia poetis tantum
concessit Quamquam mirum esse non potest, in singulis vocabulis non prorsus pari vel temporum vel graduum vel eonsuetudinis et requentiae proportione has rationes e aequari Quo in genere quam multiplex varietas suerit, d monstrare velut in Hercules voce promiseri usus constantia Diest quam eum rationi onsentaneum sit a principi Hem cies suisse, deinde uerentes vel Herculis, a sextasse tertiolae rursus Hereses, tamen ipse usus hoc potius voluit, ut una Plautina Miai noroulos simul et relicium ex antiquiore
Hermone hercle diceretur, iro tuo postera denuia a Etas accommodatum ad ipsius nominis formam particulam hercule substitueret. Hinc tute existimari de illis potori quao dixisso intiqui se traduntur vel reperiuntur Alcum a lotunae Tm me a Patricolis Dachum techina quibus Ormis etsi sunt sane recentiores Alcmena Alcmam eone a tamen
i eaedem illas otiam antecesserant quod non est dubitandum quin planissime appareret, si plus monumentorum ex vel stissima linguae aetato superesset Itaque eis coniraei Vel ut rectius diem primitivas' in 'o extra supra formas eum Plautus Has novi ipsaque monumenta ut C. de Baeanalibus eum lege agraria testantur, tum in eisdem adulta lingua acquievit, tamen medio tempore quodam saltem coeptum esse etiam infer extero super diei, ut paucis
unodsi qui tamen proficisi i nil iiiii Rihi sessa a letiis brnat ut infera putabunt cuius ego exordii necessitate m non video qui demon
straturi sint faciant id quidem arbitratu suo, sed hae simul liber Male, ut bis susto eodem transitu linguam eonetarent quadruplici sumessioris ab infera progressam ad insere, ab infra reversam ad
194쪽
ita corti documeritis iii tolli gitur. Ac si Fera tribus syllabis
constat et Lucrotium extulisse IV, 74 672, V, 140 et M. Tullium in Arateis a semet prolatis de nat ileor. II, 42 aquo Prisciano XI p. 980 ei Mi. Sed ante uirum quo scriptum est I E. FVIΤ- - VERO PLUS SUIS AQVΕ.
PARENS in versibus elagiaeis est i Romani apud Fabrettium V, 3884 421 Gruierum p. 1046 6, uotorium p. 522, 2 c. I. I n. 10HJ. ue igitur m It illud Alet innatis tituli pertinet, quod iam apparet simul et recentius esse antiquiore, et antiquius recentiore insem forma. --
stariter molliorem formam lingua in altera servavit, et eadenitain pn in altrinse s altrovorsum duriore iii Nisi forte etia in litrius uim a ferius, 1 autus erili sit in 'aptivis v. 'li si Piri mare S utram, nunc alirius in)κTio Mequor es pusc.
p. 436. II p. 672 sq. 6s 4 sq. quem contrariam in partem riterim pro altrinsecus senio dixisse coli leo Muse philol. L VII p. 476 - Opusc. II p. 457J. Erimi et Oh a sola quod sciam usus probavit nec magis vel tum n vel interuouero novi et tamen in verbo semel interet seriptum est in per tessellat pavimenti lavariensis esse Melieno in
In his affinibusque praepositionibus prorsus usitatani apud Plautum syncopani tu lii Itit modii iii id III tuitu n Oetanum qualia adiuisit in M. ima, etsi suae r , tors ιννι dixit, ita in xualiis aut fluetuavit usus aut saliunt librarii. Vehit spmliprsane colummi Plautus di Atraxit, quod Prol. p. LXV nonui: ut pristinam olimmo inam excepisse colunt , hoc aliquanto post rursus transisse in munien rodendum sit. Sed idem etsi semper re eas, nusquam vineas, tamen sertasse
iam asinit syncopam in cunenitor. Nam illud libri tuentur sexiens, Asin. 357. Mem l 2, 7. Moin 756. Pers. I, 3 10. Rud. 383 Trin. 406: Illa in balinias iturust inde hue ueniet p6stea. Numquam epes Omnes illineae mi hane Ositudi-nom sirimunt. Et illincas et ambulacru ui et Orticum. Diuitia ' Corale
195쪽
MONUMENTA EPIGRAPHICA TRIA Me dicit: euge. alia itum credo e illineis . In bii litipas, cum ibi si ilui sua esstimenta si runt. Comsissum expotum extinctum elotum in illineus:
quorum antepaemilitum obati eis est in vetere, Matieneis in De Maio Vinea que, post remo autem deteris libris iu-brosianus aededit . Sed idem tamen Ambrosianus syncopam eum eteris iestatur in his Poen IlI, 3 90 ubi irrepsit ut)e Rud. 527:Vbi uinoator iaciat unguentarium. Edepsit, Neptime, es nineator frigidus: quo praeter Ambrosianum accedit rucul. I, 3, 4:Omnsis amantes ulneatoris sient
Itaque eum etiam apud Terentium contractam in ipso primitivo nomine omam eum eieris libris embinus servet Phorm. II, 2, 25:
Tene sumbobini uentro unctum utque lautum e butiri is naui non a si in susili an aticanoque, ni issa in is n1 bino praepositio , refelli tui deni vix poterit qui transeuntis a longiore ad iri viore ni forniani Ons tutudinis initia ipsi Plautina Terentianaeus te aetati tribuat. Quamquam non
magis proseet ille culpandus qui, late patentis in hoogonere librariorum sive incuriae sive curae memor, ne hori nemores quidem a Plauto dictos sibi persuadeat, sed ad ei rorum exemplorum aequabilitatem hoc quoque immissa ivocali eo confidentius aemininodes, quo firmius sane eius rei praesidium ex Aletrinatis tituli memoria disti, BALINEA xiii RIVM scripturavi septimo etiamtum saeculo servantis. Ceterum sciens praetermisi Poenulis, , I hos versus:
Sed quaenam illa auis est piat huc cum tunicis aduenit γΝunmani it a , ut tu is circumductus itallio γVbi is i tom ad uilisi is scripturam videri potest librorum memoria spectare, quorum Votu Nunnam i=mbaliniis habet, Numnam inub ulmis Decurtatus, tamen omnis omnino balinearum iotio ab istis sermonibus aliena est. In quibus aximilae potius alicuius nomen exspectatur. Velut ut exemplo utar, sed quo mihi ipsi non satis fiat Novi me, hem, acalanthus circumductus distrior Diuilia πιν Corale
196쪽
Τertium his in odem titulo exemplum a edit CALDUANDAM pro orio dant in quo vocabulo omissam Vn-pam ipsius artis usus, sive opinesum ieere males, per longius tempus stabiliviti Id enim ita esse satis intellogitur triplici Festi estimonio, unde Paulus prosectus p. 7 haec posuit colicut aed Uri calce solito, iterum p. 59 eolientis Mide so luis, tertio loco p. 75 decalleatum mile sitimi, quibuscum iam alii Isidori Plaeidique glossas contulerunt de- eale dealbo pt te aleatis de alce altatis', ipsit in auioni Alotrinatium iit ut mi ab id Manilii P. s. acceptum οSephus caliger mini iras uit. Monet aut m adem catecandam forma, ut de antiquiore pro Plittora dicatur vel alibi dicta in momori an is vost 'u-tur. Quam in hac ipsa Me in est h. e. Pauli libro vetustissimo scriptam se repperisse Salmasius Plinian exedieitat. p. 868 testatur, resimia et decoliculum illinc asserens De e igitur genere, euius praeterea 80IEDA ei MERETA sunt in hoc titulo, ad epigramina Soranum p i5 sq. supra p. 32 dixi, ipsius anni rester sim finibus eius usum te minans atque ERIT iam habes in legis repetundarum simillima formula ERV. STIPENDIAQue . OMNIA . 3 -
ΩΙΤΑ . SVΝΤ a 24. siorum illic eum proximae post anniun m aetatis vix tria nae xempla ite iiiiiiisso servuli soni scripsi, do brevi oeuli cogitavi, noli de producta luae fuit m soripturas vicaria: nam huius sane plura x mpla in
promptu sunt ut IVR DEI CUNDO in repetundarum lege, IV VETER in utraria o , APERIVS ibidom g 42 inquo Apelunensi . . . Os 4 anni G2 , C. I. L. I n. 54. AA; P. . . . ab L et DEDIO huc enim valet DIΙ-DM in Capuens 3569 anni 656 C. n. 570J, ut in his nune subsistam. Aliquanto diutius, quam pro brevi i sorvatam E, in mediis votabulis o mansisse pro redentiore V, ibidem disputatum est p. 15 supra p. 131 sq.J. ruare eum facile quispiam P0P0LVS potius versu paenultimo scriptum exspectet lustrum mam cum incolum hole onus Victorinus p. 458 sociat )),
' Coramplissima verba I ictorini alibi emendata dabo. In eadem causου quoniam Priscianus I p. 654 cum polorum Olsam Ner cim fori
197쪽
quam quod revera ibi exstat POPVLVS tamen reputandum es in hoc ipso vocabulo ab illa forma ad hane transitum iam xv in lege Bantina fieri, semel P VII exhibenin semel P0-PVL o), e si ante transitum esse in lege repetundanimam. 13. 18 19 bis. Illud autem, quod BD M seriptum
os v. 11 noli ARDUUM, ne tangerem uidena, nisi turnon
in Onsendi illi id alii esse videmitur, Ovieiuni liane scripturam plano iii auditani sesse in soliti iii a sectili et moniu11ontis omnibus se omni biis ius seneris volabulis. Vt ne in suus suum tuus tuum quidem, e reliquorum societate exemptis aviis componi imbricion, non poplictimi, item 1 inmisi et o uni, non poplicum, dixisse veteres Cassiodorus scribit p. 2290, uia Me ut nuperae de his disputationi quae fuit ad miliarium Popillianum p. 9 sq. supra p. 123 sqq l. aliquid addam. Nam eum etiam Venusiiii tituli illi I. R. N.
715. 16 C. I. L. t n. I . i. ΝGlim ii non Ossunt non quinti saeculi Psso, molliorem in nu dia sullaba gonum PNVBLIUM M et D JUBLIC . . . serusent, si esse statuendum videtur, ut antiquior etiam tuam in hoc vocabulo B littera suerit, sed eadem, ut in aliis, interiecto temporis intervallo iamquam reviviseerei. Quo si ut haec rimonii sese exeipientium inedemi prodesti por licos oblicos popli a puplicus publicus, ut nune mittam, vocalem Rem antiquiorem quam i in media syllaba unam ratiocinationem primum firmant nummi gentis OBL Iue ad
I oblicium . . praetorsem a. 50O referri soliti quorum consuetudinem non sis Dii ruin etiam recenti Orses tenere a M. I UBLI 'IO usos, ius is Cri. I Ompei Magni legatus pro mai tore circa a. IT fuit sive lilii co .gnominis circa a. 70ου de quo Eckhelii Borghesii Caululonii conisecturi Riceius Mon sum Rom. . 17s composuit. undenique nominis sormam etiam lapidum tituli quamvis recenses satis freque in usu eum PUBLICIVS sorin miseenti Ne diversa ratio lilius I Milius nominis si P0Blaui ii iis est, euius hae ipsa nota et antiquioribus toni potesil iis coii Rians sui se ima illa iansit diutilis nisi quod huic non tantum 'VΗ Η Ι'VLI successit postpriore aetate, sed media quadanio tiam i)Ρ ut in poplicus si piid in hue nota nec necessario et Ortassi ni reete quidem pro UΡialta accipitur uuam tuam in hanc partem nihil colligo e cti de Asclepiade lagoni enio eriptura IIOIJAlA A quando latina OBL vel PVBL nomina nunusiam aliter
Graeci existemini. Quod vindem iis instituisse ea aetate censendi sinit, qua P0PLlo Latini dicerent e venienter Pol O formae, quae pariliter extensiorem P 0L0 aniores,nisi O VINCLO em festin iis supra tractatis extentiores INCOLOM LIBERE FOSTOLOS. Ab his
autem antiquissimis Graeci reperiuntur in vertendis nominibus latinis Drorhus de moro profecti esse id quod duo Abra in Minc di B0ν- testantur eum similibus.
198쪽
TITVLVS A TRINAS. 17'Plauti dii bus, adnussa re voealis quicquam illinc pra sidii habeat nant ipsam SVO formam eadem illa sex repetundarum non itinus tenet in PARENSV . VOS . FILI
Vnde perspicitur recentes esse non antiquas eas inscriptiones,
in quibus aut DVUM VII seriptum est ut in Capitolina apud Guascum Musei Capit. I p. 36 C. I. L. VI, 1 n. 518 linque Puteolana I. R. N. 250 C. L L. I n. 1235; . .
V eur ne eummemorandum quidem duxerim in mei tammi litterarum exemplis, ex eis perspici potest quae ad titulum Mummianum p. XVI supra p. ill l exposui. Non
esse aiin 649 Durmori incisu II quod hodis ulterste ostlegis parieti uel mulo Puteolanae exempturii, in quo in hi ssane VUM VIRUM, vel De pietatutae 1 visae novitas Oeu mento est quantumvis antiquitatis in aliis i Ormis servatum sit. Quo minus habeo qui anti pia iii esse in illi persuadeam
Campanam illam 3789 P. . . . t . LXX H U. I. L. n. 1242J, quam diligenter a semet examinatam Momm- senus testatur litteris esse vetustissimis in qua et VVO
' Cf. . . . . ab LXV p Enarr. . 58 ubi hae adnotavit Ritseliselius: Anno 49 saetae legis exeinplum tantuin haberi nullo
posteriore aetate paratum, etsi pridem a multis intellectum est ipsaque se ipsum novitato exim dubitationem positum . tamen verba formasque grammatie pristina labulae satis apparet iania religione lapsedarium servasse an voluisse ubique servare, ut iure nostro tamquam in vero numvinent saeculi septimi medii versari nobis videamur. In
quo genere cum perpauca sint quae aliquid dubitationis moveant qitalo est quod Mon epio tr. p. XV tetigi DUUMVIIcVMa contra litteraturae sans ratio nulla habenda leuiae I centena ex 'iniit Dii Errset vitiose productae i litterae, si ualia mihi ipsi olim fraudi fuerunt Muse Rhen.
t. VIII p. 93-Opuso II p. 643ὶ id omne visio saeculi posterioris tribuenduin esseti verum hae ipsa in re nurum quantum allere quotquot adhue insciustionis exempla vulgata sunt, nune demum nostra ei ut planissim persi, inuri singillatim hoc persecuius anni nuper ei domi et L lvis 308 - insta n. MVὶ c. .J12. Diuitia ' Corale
199쪽
illud, quod suo loe non praetermisi Mon. p. r. p. 29. 35 i52 16 wJ a fortasse etiam O C seriptum aegre e pedias , ei Sim exaratum non possis non valde demirari Non alia atque VIVOS VIVOM formarum, ratio est verborum VI VOX I M Li Vi X vo CONFLUONΤ, pro
quibur ante Sae ulum Oetavit exitu nivi soptimi ne potuere
quidem VIVUNT CONFLVVΝΤ scribi. iiiiiitra non minus ves rati OIiis vi l teniporis intorvallum, quam inter VIVUS
xvi VIVOM 'ORNELIO DONOM hortum est intor VIVONΤVH CONFLUON atque ONON DEDEROX intercedere. Non ignoratum Quinctiliano I, 4, 16 dederont probauerunt Dimarum vetustatem vel superstiles sane quidam tituli
iesiantur ipsum DEDERON nobilis lamina illa post a breuium et Mindium ab rellio n. 3i47 C. I. L. I n. 18il repetita, quo pertinent etiam in Pisaurensibus I DR DE-DR0 formai, Corem Seipionis Barbati s elogium,
ut milium affodiataui in XFOCION antiquitatem columnae rostrulae: Duin ex auisulcro pulcrae Claudiste se λidero Or. 4848 C. I. L. I n. 10DTl a quibusdam proditum UMINARON fide aret, fiet ictum est in ficticia Spoletina rui. p. 95, 6 DEDEROΝΤ una cum FACIONDAM. Sod illa, quibus litura quod scian non exstant ne quintuIII luidem Saeculiani exeedunt. Quod ius uia aetas perrexit ortasse per aliquod tempus in eo usu in neutram enim partem praesto sunt monumseniorum exempla, codicum unum nequi rem Livianum apud Festum p I62 sed ita men ut iam anno οὐ N8 VERUNT SUNT ERUNT in C. dis Bucanalibus legantur, item septimi saeculi ut contes initio EI RV in eorun titulo ab Heneten edito in Annal Iustiarin a. 1846 p. 25. , DAN T in vorsibus Soranis, S Tin miliario Pol, illiatio, ,lurimis autem in decreto Gonuali
' lt l. narr. 13. 2 anilianus naus i Orbonici, I. R. N. 789. Ur. 63: 2, ubi tamen praetor iunii CONIUGI expressum tiro UlNVCI. Tam antiqui, quam habili esse ab aliis videntur, nec bi ii ' Proximi
200쪽
ERUNT VERUNT HABUERUNT, nec iisquam aliter in
lege reli 3tundarum. minc igitii recto nos limari valde singulare vetiistiiti documentum 'OΝΤ potori versu tortio
tituli letrinatis posituna, inmotsi in eodem LVDVN est 7, non quod illudimis tostatur VI DNI'. Vnum roηtat quod non abhorrere a taui untiquitateosiondatur FACIENDA versu quarto pro o quod exspecies FACIUND scriptum De quo breviter dicere possum, verum non esse quod creditur vulgo iam redeuiem ess eum formam, quam esse sane receni larem certum est, ut vel praeter auctoritatem librotrum in Plautinis Terentianismo subuliseonstanter in undus terminanda sint participia illa. Quod ut demonstretur, satis est C de Manalibus et aes senu xvii ense commemorasso quorum illud Α0IENDAM Oxhibet
hoc DLENDI ue prauter haec monumenta duo contendi potest A Iitini suste ulta an terminationini, ita fit in idiis, voculis usu multu ita iraeponde lari. Fatonduin os semel
cipali, qua pari in hoc genere eum a ruria proportione est, vo in Formiano titulo I. R. N. 4iae C. I. L. I ii il92;R . . . tu h. LX K CLAVDENDAM A FACIV VM.