장음표시 사용
321쪽
e que ex parte pariam bonos e Gellimis libri Catoniani testimoniis tanta licentia effingens quantam prorsus damnet altis severitas. Id non sugii magnae visu auctoritatis Augustum Oeevhium, de eodem argument nuper disputantem in Aetis academiae regiae Berotinensis mensis Maii. Vbi quantivis acui uinis novum documenium vir laudibus nostris
maior ediderit, tamen nec rei summam, septenariis catonem praecepisse de moribus, persuasit nec singula ita administravit ut ion in conformaridis et versibus et senisntiis et coii- structionibus aliquotiens vel simplicitato vel ado rationem desidoros. Nec illud 11 11 miramur paullulum cur, qui vel addendis vel mutandis syllabis vocibusve tantum sibi sumpsit quantum, qui librariorum in eo genere socordiam usu cognovimus, concessum esse putamus omnes, tamen unum illud
genus emendationis, quod et leni et modica vicinarum ocularum ira positione continetur, ita dedita opera defugerii, quasi in hane pariem eidem illi numquam pectarint Tertius insecutus est Alsredus Fle elidisenus noster editis menso Septembre et eleganter ut solet adornatis Catoniana poesis reliquiis Francolarii ad Moenum. Quas ille aliquot fragmentoruli accessione auctas quae maximam partem iam
Otto Lahn ius tetigerat in Actis societatis Saxonicae a. 1850 p. 263 sqq. cum novo subtilique invento versibus Sotadeis describere instituit, mutatione quidem subindo probabiliore
quam Boee ius rem expedivit, sed tamen ut nec in singulis desint quae displiceant velut parum vel eleganter vel usitate in exitu versus conlocatae si seu particulae, in principio v. 2 est, ne id ipsum, quod est gravissimum, a nobis quidem impetrarit, ut et Sotadeo et tales Sotadeo a Issi esse Calono saetos eum aliqua nobis e Mentia persuadeamus. Vectum hoe euicuimodi est, in praesenti non insistam, sed Saturniorum potius meorum exemplum proponam, quo eum B Ahii Fleeheiseniquo Oxemplis sine studio et invidia comparato unicui tu liberum iudicium esto, penes quem et mutandi modostiam et vorsuum concinii itatem maiorsem agnoseat. Coneinnitatem autem eam potissimum dico, quae in versuum sent0ntiarumque ambitu apte opportuneque exaequando ernitur. Itaque Fleckeisonianum ordinem sententiarum ita fere Diuitia ' Corale
322쪽
302 P sis Horum Pro somaequar, ut a novissimis ite illiam, in primores easque gravis simas desinam. Num quae forte aliae praeter ea quas Fleckesseni diligentia composuit apud scriptores exstarent, Raerere non potui, ut cui schedi in hoc onine, cui nunc seropaginas tantum librorum a me commemoratoriam adieci, in inermis Carolinis eo eribillandum uerit, quo suam mihi commentationein amicus suavissimus iramiserat.
Ergo M. Porcii in M. Aurelii Caesaris ad Frontonem epistula p. 54 d. Rom. haec verba I Flech.): a vi a dum se intem-pesta nox praecipitat vel si ut signavi in Saturnium mirant longe commodissime, Vel si sorte de aes poeta adiecerat de Iri cesseni mulae- iura, hoc modo: De caelo dum se Intem -pesta nox praecipitat.
Ipsa verba Catonis si Plinius servavit at his VII, 171 Sist: quippo eum censorius Cato ad filium do ualidis quoque obseruationem ut ex oraculo aliquo prodiderit senilem in uinum prum tui me mortis esse sis integer in promptu versus hic est M: Sensii iuuenta praema-turae m6rtis signumst.
Non minus integer illo est apud Diomedem I p. 358 9 : Leptis viduum somni adsertinus edit illum, transpositis eum Flee isen exiremis ulmi iri voribus, iam serio ei pronomine, quo etsi ad numeros nihil pus est, i
me Regre caremus ad consuetudinem sermonis.
Paene divinum praeceptum illud Catonis, quo Iulius Victor artis rhetoricae c. 1 p. 19 Or utitur, vera similius est per utriunque heminctium si pertinuisse VID:
323쪽
Agricola vel fortasse colonus qui esset, sic nisi sab
cuius sirramsint spisindent nisi quidem colendi verbum, quod proditii est a Servi in Verg. ixeorg. I, 46, intellegi autem sino sitbstantivo nequit, addita Flecheiseno duce Wi notione males hoc exemplo
Vir bonus est, sire fili, - olers agrism persius. Quod equidem praesere non dubitarem profecto, si periti ita adiectivi eum infinitio eo tincti exemplum antiquitas Calaniana suppeditaret.
Huic cognata atque adeo haud dubie vicina in Catonis carmine fuit oratoris definitio, qualem praeter Quinctilianum Inst. orati XII, 1 init et linium Epist. IV, 7, 5 M. Se ea Controvers. lib. I praesin p. 66 ed. Amstelod. ooi Lxxii commemorat. Videtur enim Catonis hae rati einatis suisse, ut primarium esse in omni vitae eo tesone et ivitatis bene consiliuiae caput virum bonimi esse pronuntiaret eamque sententiam variis exemplis exsequerellia . Huc igitur apprime talis versiculus onveni a Nn: Vir 6nus est, Μάrce fili, - dicendi peratus, sive in fine superioris versus orator praecedebat sive aliquanto prius. Quod vocabulum etsi eodem versu laetio siem rehendas: 0rάior, Μάre tili, - uis bonus diesindi Peritus tamen illud plus gratiae et concinnitatis commendationem is maiorem habere ipsius fragmenti comparatis doceti
86quitur ut Nonii p. 143 testimonium disceptemus, Catonis praeceptis ad filium haec verba proferontis lilii inuinator tu ille ceteris med astrinum ruae qui Boechhium probabiliter rettulisse ad magnificani de Iovis optimi maximi Diuitia ' Corale
324쪽
Mihi lateor longo et simpliciorem et tenuiorem latonis sen- teritiam videri, Iion e recessu aliquo philosoplitae haustam, sed ad vitae privatae rationes necessitatesque spectantem. Dissuadebat enim ille, si quid video, nimiam in servos indulgentiam vel eum servis familiaritatem vel aliquid simile, ut quo facile eveniret ut obnoxius servo dominus oboediret potius quam obtemperant imperaret. Vt enim inminui familiae dominus proprio vocabuli usu et domini imperium est in servos, ita idem is, tuo dictus est sine ulla publieae dignitatis cogitatione. Velut eum apud Plautum Curculionis I, 2, 20 his verbis si respire adcine inelainanti Phaedromo anus respondet imperator quis est Vel cum in Menaechmis
v. 444 haec sunt Messenionis verba: Sed est inscitiι sunt qui ero me postulam mo arier Dicto me emit audi tem, haud imperatoa em sibi. Veloyndari in Captivi II, 2, 7 haec: Qui imperare insucram, nunc alteriiι imperio obsequor. Et
quidem si proin is ipse fui imperutor univirae, Habeam dominum, non verear ne imuus aut grauiter mi imperet. Hine igitur consequens esse volumus, ut in hanc sere speciem Cato
filio praeceperit V): Ille inperiutor, his illi egri oris insidiastrisus.
, magis Saturnius numores latet in illis apud L. 8 necam pist. XV, 2 vulgo 4 g 28 praeceptis: Em sis n6 quod opus est, issi quis necsisse est: Quod non opus est, sisse - άrum est a. a MQuamquam cum ipsius vim sontentiae expendentem non posset fugere aliquid a Seneca prati terniisSuI ESSE, quo neeeSSuriarum rerum emptio probitretur, eadem ratiocinatione qua postea vidimus oeckhiuili usum, ad duorum Saturniorum storiamque aliquant venustioruim hanc instaurationem ducebamur longe et simplicissimam et planissivi in IV :
325쪽
Ad telliana fragmenta pervenimus, quorum illud quod est ambitu maximum ad eiusdem metri leges minima ines ' tione remeatur IID: a, a. nam uisa hu-rusina pr6ps uti urrum si Ferritrucis exsiree-us, conigritur iisu: Si non aegroesis, fa-msi robsgo intsirimit Item h6mines xereέndo 6nter uidsimus:
Si nil exerceas, in-ertia vc torpedo Plus se trimenti sa-cit quam exsere Itio.
Vbi ut inter uris syllabas intercidisse in vocabulum eredatur, ipsa vis oppositionis requiret e videtur. Pro vitermitsubstitutum interimit si ui displicuerit, illud servare Mestae vetere latinitate tuan serina poterit: Si n6 ex greosis, tam in-tέrstes robsgo.
conim videmus tro ulinius conteri etiam Flecheiseno trans is ponendum fuit ferritin altero vorsu iterandum, paenultimo atque in a mutandum eum Boeckhio tum Flecheiseno.
quibus si me, sera particulas inlatus pro si is asciscamus, evan ea sano si qua est hiatus in si emermos offensio, sed inuli gravior a constructionis insolentia nascatur: nam illud, quod quidem sesamus, sim exerces m mm -- dicendum fuerat Hiarum num admisisse Monem exedam, dubito quem tamen quantilli si inserta syllaba tollere Er-- timem reus Mitto nune cetera viri praestantissimi artificia, quibus et orationis concinnam simplicitatem me sensu haud paullo impeditiore enotiatorum conformatione obscuravit et
insolentissimani moerceas vocis synigpsim liarum eliciter excusavit. Hoc urium addo, integrum etiam in principio Saturnium
prodire, si forte hic quoque filium pater compellaverat: Nam uita humάna, sire, sili, prope uti sεrrumsi
326쪽
306 Po is ATONIAE PICILEGIUM.10.
Paullo dissiciliores tractatu illi versus sunt, quorum memoriam Gellius his verbis eo urit a uaritioni omini uitia here, bum L si nuptu Miupidus suus tuti miseritus quiho retur, scio dis fretium. Tamquam in oculos incurrerora iuratos eum ab initio tum in suo dieas res agantur inedia, sed non minus sontentiae quam meiam reis antis vitiosum
esse vitiosus vocabulum nec B Ahium nee Flecheisenum sugit quorum hic luaeuriosus substituit, ille non hoc tantuni, sed etiam et piam adipetivum ,rorsus delevit ut e glossematis
nata. Cui ego i utenus assentior ut uitiosus ad te stans vocem
adscriptum ab eo putem qui hanc vocem apud ipsum Gellium legisset ad aetatem M. Catonis uitii, non laudis fuisse. Sed de cupidus verum vidisse Gronovium patrem arbitror, ium illud e euppes esse vel pro hoc substitutum. Tenendum est enim praelar evira, non in eo esse Catonem ut quaelibet vitia pereenseat, sed ut opposita avaritiae. Id aulam ipsumi contra inritus potissimin voeabuli fidem ita valet, ut vel propiore mirer nemini suspectum filisse. Gedit aulam quod omnino, qui tandem sit qui iurimis dicatur simpliciter, vix aene vix quidem intellegitur nec nin uniquam, quod Sciamus, quemquam inruum vetere dixorunt nisi aut genetivo casu adiecta aut ipso narrationis si toro satis significata ea re, ad cuius notionem irriti cogitatio referretur velut cum inritum spei, consilii, legationis dixerunt, vel cum variis adstutibus inritiis se Vergilius, inriti legati rem uti tuin Tacitus: et si in similibus omnibus. Et fortasse ne haec quidem
antiquioris latinitatis suerunt. Ergo nobis inritus visum est ex insitus eorruptum esse, hoe aulam ad aliquem Miminpertinuisse qui ipso illo resti dimis glossemata sede sua est retur. Norunt qui seripio libros versarunt, nihil nos ius liti narrare, si Catoniani arminis librarios e tuorum e catis pendebat Gellius ad vulgatam nunc seripturam velut
hoc exemplo pervenisse coniecerimus, ut, cum tales versiculos ante oculos haberent:
Cuppes sumptuosus elegans deliciis Intentus, Diuiliaeum Corale
327쪽
receptis quae supra scripta erani in verborum continuitatem simul serpente errore vel temere traicerent vocabula velisse, tanter quae servanda erant praesenni reni malium tu barum qui exempla derideret, Plautum evolvat in Mimis periei. Ne ea in coniectura posita, sed ipsorum dissensu didum confestata ne redentiorum lanium odicum, sed ipsius Ambrosiani modie temporis intervallo a lalliana
aetato distantis. Qua oriani cum ita sint, non dubitamus Versuum Catonian Ormn liuite sero tenoren commendare I): Auaritiam Omnia uitia ha-bere depulsibant: Cuppes, sumptuosus, legans, deliciis
Intsintus qui habebatur, os laudabsitur. Pro desieris etsi alia in promptu sunt, tamen ad sententiam aptius non succurrit, eum latius patens desidiarum notio su-ia pellectilis, epularum, saltationis, amoris voluptatem onmem comprehendat. Versu primo deputabant pro D tabant etiam
Boeckhius correxit, comiptelam ille quidem e graitimaticOrum studiis repotens, quibus offensioni sitisse iisolens vocabuluia suspicatur quod contra nobis longe sina plicior caussa
praetermissa de syllabae visa est in re litterarum propinquitate sita esse. 11. 12. 13. Superest ut de ei dicatur, quae ex eodem libro Catonis Gellius ait se sparsim et interelae commeminisse'. E quibus ipsis verbis satis nobis veniae paratum esset, si minus prospere quam in adhuc tractatis legitimorii restitiitio numer
mun succederet Et tamen ne de his quidem ullo modo esse desperandum videtur, modo quae ratio inter hamentum d elinum et haec tria quae insta posui intercesserit in Catonis poemate, recte perspiciatur Vessiri in foro honest mos erat, domi quod satis σα ρο- eurim -- coquos eme, M poeuoue artis honos non erat si pias in ea re studebat aut sese ad conuiuia adplicabat, grassator uocabatur. Vides piam haec prima specie inter se pugnent, quod priore fragmento illo laudata olim esse vita sumptuosa elegans et delicata dieitur, sola improbata esse avaritia, his autem maiores ut frugi lio-mines et parce continenterque degentes praedicantur. Com
328쪽
sentaneum est igitur haec non ad eandem aetatem reserenda esse, sed ad tempora prorsus diversa spectare. Quae haud ses an discriminare licea finitius, si meminerimus quanta fuerint saecul ab u. c. sexto, post aperiam potissinium Amtiochino bello iam luxuriae Romanae incrementa, quanta contentio legum sumptuariarum Oppiae et Fanniae serendarum, quanta ipsius Catonis in censura, quam a. 570 gerebat, eastigandae reprimetidaeque prodigeritiae et mollitias acerbitas. Ad haec igitur tempora credibile est illa pertinere quaei 5 de ierosa plerisque avaritia 11 Catonis libro Gellius legerat. Quibus percommode continuari veteris utque antiquae aetatis comparatio ita potuit, ut tum omnia contra fuisse cum an
phora diseretur, cuius figurae rhetoricae religiosius servandae sparsim es interesse excerpens Gellius et in ipsariu visu sententiarum intentiis caussam non haberet Qua raeti in tione nescio an illud onsequar ut unius eiusdemque tum voculas triplis aecessione triplicis sententiae lacunam non
sin aliqua probabilitate suppleam hoc exemplo II):
Vos tiri in foro tum , 6 erat honeste: Domi quod satis erat . . .' ae Equos sirius tum quam coquos emebanti
Αd 6nuiuia, grassa-tor uocabatur. Vel si hiatum fugisse Catonem severius putabimus, Poeticae
autem rhis . Nam diruit verbi ultimam et origine sua
longam fuisse et ab antiquissimis poetis produci solita. runt qui in his litteris solito diligentiorem veram posuerunt. Praeterea autem nihil ausi sumus praeter tria vocabuli satis simpliciter transposita quod contra non sine lubricis inui tionibus sese Boecthius et Flecheisenus expediemini.
Reliquum est ut in Catoriianis etpris, quae 'ad filium pertinuissse testimonia eorum quibus debentur scriptorum docent, nobis numerorum vestigia non magis quam nec essen apparuisse fateamur. Diuilia πιν Corale
329쪽
XII. se titul metrie Lambae8itan0. )
Ninnquam melius se poetari quam podagrum si Rudinus in vates vel gloriari vel iocari potuit, silendum est haud paullo incommodi eis dieiune philologum uti testi di neu furit mea librorum aditu et tamquam commeatu litteratae supelle
illis interclusum. Bono actum igitur, quod tam ingratae tamqtie inopi stabilitati in ipsum aliqiii et Otiuriculae
et alimenti extrinsecus assertur, unde spes sit fore ut prooemiandi cum officium tum consuetudo saltem Ion prorSus destituatur. Transmittitur enim ab amico, quo uni iam noulicet ut olim coram υμφλο reiv, sibi Roma transmissum, ut mihi redderet, Hengenianum volumen inscriptionum latinarum, quo rellianam syllogam utilissimo consilio, pra
esstra diligentia singularique doctrina supplere emendam lac pleiar instituit Aeeeptissimo muneri litterae ae dunt ij nae ut solent suavitatis quibus amicus monet accuratius titulum quendam ambaesensem inspiciam in pagini 144 positum, in quo vix dubia sibi apparere metri Saturni vestigia. Negare id utile in alium amicum in communi sivo Scy-
illarulum iv arnuitaIum regione secum degentem, quem in his litteris refotare rimos consentiunt nee tumen Suam
suspitionem facile missam facere. Addit termissum sibi ab Hengen ut, si vellet, illum titulum voluminis nondum' inrooemium Indicis scholarii aestivarum amii I0loco Viliorum in publicum enussis in Prooemioriim Bonnensium deindes n. III eum auctari in praetitione. c. W.JDiuitia ' Corale
330쪽
o publieati publice tractarei non igitur dubitare se eam veniamiamquam aliquce Mone in me conferre. Quae eum ita sint, non gravabitur pulo plurimis mihi propensa voluntatis documentis expertus arusque editor Romanus, si accepta -- dicione, quam ipsa suppeditare opportamitas visa est, nolitam
meam sublevavero Transcribam igitur titulum qualem Hen genus yliis exprimendum curavit, subiectis quas ipse subiecit aditotationibus.
CORONAITVMQVE ambaeso. Deser quidarii Fran Ogullorum eo in exilium missorum, miliique dedit v. cl. Noel des Vergers.1 Num ita dictus pro bimater' - tu est, hoc certo constat,
Liberum patrem cum Dionys Semeles filio plans consulidi. 2 Dosymplegmate gi videtur Bacchi ut Panisci cuius basi Alfinius otio-vaverat. 3 Nota sollemnem sacrificiorum formularn, in inscriptionibus, ni tallor, nunquam antea repertam. Domini ipse videntur esse Libor
pater et Paniscus, quibus munere et honore, i. e. basi renovata eteor mala, mi media Alanius.
De rei summa nolo longus esse ne Saturisii versus sunt ne nulli, sed raro in titulis exemplo lanie a minore, partim puri ad hanc formam parum per o, Mi sic meu
Quos eis nihil impedit quominus seriem tetrameseis describas, tamen non una, caussa movet cur dimeti is potius h. e. aereonieis conesudendos putem in haud speciem:
Alfinio Fortunato Visns dicere somnio
Leiber pater bimatus, Iouis o fulmine nutus, Basis hanc nouationem Geni domus sacrάndam. Diuilia πιν Corale