장음표시 사용
331쪽
Praesdesus ipso sistris. Adesurgo eum Panisco, Memor hoc munero n6stro, is
Natis sospite matre. Facias uidere Romam
Dominis muner honore Maetum coronatumque.
Formam puram habes quinquiens, v. 2. 4. 10. 11. 3 in his bis contractam anaerusim v. 2. l. andem anaeresim minnosyllabam etsi uvακλῶ aevo quoque quinque exemplis praesiani v. l. 3. 7 8. 14, tamen prorsus liberi sunt ab ambie quam restaganiem numero tonis inscitia demum metrorum in Anacreonieis qui seruntur admisit. Ne in eo non artis quoddam studium emini' quod thesim eidem vinctu με-iram longum habent secundam quidem v 3 14 et eum nominis proprii excusation v. 9: primam nusquam nisi semel et cum seundae productione Et ut videtur eum arsis primae solutione coniunetarn in ipso dedicantis ioni in inevitabili. Aut enim horiambum aequare Albinio forma putarida est, aut i litterae synigesim asciscere ut in omnis . , quantumvis eam ab antiquitatis castitate alienam. At enim ex elegantiore profecto antiquitate hos versiculas repetere nemo facile animum induxerit tam non modo alia repugnant, sed in ipsis verbis praeter minim illum bimatus vocis usum et norati nominis novitalem quaedam eonstruendi durities p riuu sane vel venusta vel usitata. Quae ut distinctius perispiciatur qualis sit, nostris e bis enarrat poemati opus est, quod quidem si interpretamur Mihi Isinio Fortimio
uisita est somnio dicere Liber pater bimatus, Iouis e futinine nati S. hasis mi nouationem uenis cmmus h. e. sibi ut genio domus Alliniae Sacrandam esse. Votum h. e. Otam basim)deo dicaui qui sum praefectus ipse castris. Adst erasso, Liber pater, cum Panisco, nemo factus hoc munere nostro, natis meis, simul sospitis mire eorum. Furia me reducem trade dItimiam a dominis munere et Lo ore actum coronati metue.
In his nemo non sentit quam aspera sint v 12 Omissum me, v. i eum ablativo iunctum memor v. ixeum datives lammis
332쪽
312 DE TITULO METRIC LAMBAESITANO.
eonstructa mactu uisoronati que pari pia ut alia οὐ- mus, quae pungendorum versuum difficultas exi sit. Ceterum senium donius inierpretatiis sui ad rimilitudineti talium inmi in qualem memini apud Hierum exstare': IOVI GENIO DOMUS T. SE PROM X no quis sorte de
templi de tutelari Libero patre cogitet, quod tertiplum Baccho anique sacrui fuerit. an quod cum Punisco adesse deus iubEtur, Surie spectare ad ipsum, cuius basis dedicaba- VI tur, simulaerum videtur, quo cum anisco ludens vel aliquomodo eum comitem habens Bacchus repraesentari potuit. Dominos autem, quorum munere et honore auctus Romam
redire ad coniugem liberosquo Unius Opit e castris I -- haesensidiis, quae legionis III Augustae sumini, vix recte eredes duces bellicos diei simpliesier, sed Imperatores potius saresque, quos honoris caussa salutatos esse dominos inimatat, in publicis quidem monumelius a Diocletiali imperio, in privatis lati ab Hadriani temporibus. Velut si Antoninos
in mento habebat Alfimus cui tamen ne posterius quidem aeVum invidemus), nec servatam ex ant Diuitato LΕIBER scripturam nec labentis saeculi indicium e pro a vocalem in PREFretus erit cur nimis miremur. Sed in singula inqiii rere quoniam privatae angustiae et penuria librorum vetavi, satis nune prolusum esto. Hoc prooemio narratum titulum ambaesitanum postquam denuo eo Reniem edidit in Inseriptions omines de IMorie n. 157, 1ieo Alfini nec somnio praetor rationem passa esse synlaesim intellectum est, sed ALFENO SOMNOseripium in ipso lapide carminis versura BIMATVS -- prudenti quadratario excidisse pro linum mngeno duce recte Bu helerus iudieari in med iseni Annal. phil. ω- LXXVII a. 1858 p. 63 praefutione Moudis.
333쪽
Quod non indignum ess maximus Romanomini pacem ceterorum dictum volumus C. Iudius Caesar duxit, apices
scripturae rimari et declinandorum vocabulorum varietatem semitari, id quoniam multo minus illiones iii In nobis est, quibus et a quibus haec riporpεπτiκ eduntur set ad accuratam ζυterarum tractationem invitiintenta, non alienum ab eo officio
putavimus grammaticas quaestiunculas pertexere in quibus albquotiens versati sumus. In quo genere eum alia multa ille ipso, cuius honorifiea mention Oxorsi sumus, scitu digna pra
cepi eis libris quos de analogia ininsitu Alpium' sem-pulosissimos scripsit, tum de idem pronomyiis declinatione aliquid prodidit, quod quale sit non satis planum si Charissip. 86 Me testimonio is homo idem ompositum facit nisi pii Caesar libro Moinido singulari re idem, pluralitis isdem
dicendum co=ilimnat sed consuetudo hoc non seruat In his enim verbis quid nisi iiii particulae sibi velint prorsus non perspicitur, si nihil aliud Caesar docuit nisi quod communius receptum ipse praemisit grammaticus, singularem fieri idem. Aut igitur aliam singulari formam Caesar tribuit,
aut aliud dixerat ante Charisius. Et hanc quidem viam nos nuper ingressi in Monum epigri tribus p. 19 sq. supra p. 138 sq. non singularem tantum, sed pluralem quoque ab illo
Prooemiui Indicis scholarum hibernarum sonnensium annorum CIDI OCCUI. V p I VI itertim in publicum emissum in Prooemiorum Bonnensium decade n. IV cum Ructario in praefatione cf. quae Rib
334쪽
esse commemoratum coniecimus, id quod simplicissim fieri iv hoc exemplo potuit: is homo idem dominositum so singulariseres stiuis liter furit nisi quod uesse . . . ipsius formae dive
sitate utrumque timorum discriminari iussit. Nam pluralis quidem vix potuit aliam oratiam Charisius proponere nisi quae illi cum singulari communis filii truam enim potuisse censebis' qualido idem Ormam posterior demum aetas
admisit, eidem autem suapte natura nihil differt ab Idem, sed ab hoc solius scripturae varietate distat ut utricumque numero Caesar idem sormam tribuit, idem tacite etiam
eidem tribueret Nisi quod inter trisyllabum sane et diu, labum eidem estissimum diserimen iniere ii sed cuius nulla prorsus in Charissi testimonio signifieatio ML V shoc non posse tale fuisse intellegitur is homo idem on msitusi furit, et ei ve i homines idem: nisi quod . q. s. Nam haec si putabis ab illis exeipi potuisse, quibus Caesar
narriatur contra suasisse singulariter dictum idem, pluraliter isdem, quid omnino opus erat iterata singulari numerimentione eum satis esset dici iis φυκι Caraar pluraliter is deni kTndum eontirniat 7 At fortasse non hoc potius de
Caesaris consilio Charisius tradidit quam illud quod alteram viam supra significatam insistens Nippetaeius commendavit p. 757, cui turbatus scilicet a librariis ordo verborum sic esse emendandus visus est nisi qua Gessu libro mundo
idem pli mutuor sis isdem diere ni missi, mat ilia quidem satendum est nihil ad sanam rationem cogitandi desiderari, si postquam singulari numero idem compositum fieri ab is grammatieus dixit, eam formam potius plurali
Caesarem servasse singulari tribuisso isdem addidit. si sorte mirere, illiu cur omnino operae pretium duxerit ad notare Charisius, responderi potest propter id ipsum secisse, ut hinc ad laesari praeceptum dignum sane notatu proficisceretur. Ergo in rem ipsam inquirendum est et, num sit probabile singulariter isdem diei Caesarem iussisse, expendendum Do quo nimium diximus eum si olim iudicavimus l. s. s. p. 20 supra p. 39J: ita quidem novasse Caesar de suo eredendus sit, quod usitatum ulla tempore suisse ignoremus Quod eam in pariem valere volebamus ut etiamsi ex is et
335쪽
suffixa dum syllaba prius isdem quam breviatam idem sormam Oaluisse certum putarenius, tamen pristinae orniae illius auctoreui desiderarentiis. Qualem haud scio an ipper- deius rellium inbuerit ipli adnotatione in Ciceronis Oratorem p. 119 frequentissinuim isdem esse in inscriptionibus,
praesertim hac in formula L III IV . CVRAVIT ISDEMQUE . PItOBAVIT ammabat idque aliis ut adseverareni auctor fuit. Verum de eo virum optimum memoria epigraphie prorsus sesellit Bis exstat in inseriptionibus ΕI8 M-u PROBAVERE, in Coran ab ipso relli edita n. 3808s M. L. I n. 1149 P. . . . t . LXVIII CLinquo orianiana Morumsent . . n. io se L L. I n. tiae P. LII. . ab LX KJ quibus exemplis par est in Praenestina
metigono vulgata Muse nostri philol. t. V p. 464 C. I. L. n. 1143 P. . . . ab LII A EISDEM in LOCUM EMERVIΝΤ in mi illis EIDEM . PROBAVI redit nusquam vel isdem probauere vel isdem proba iii legere meminimus. Sed semel sane, id quod eodem valet, eisdems uel undum esurauιt seriptum viderat rellius in titulo Dalmatico, quem vitiose ipse e Poleastro iteraverat . 1446, emendate eum Furianestus edidit Inseript Patav. p. I n. 26ium quinquennio ante caveonius in libro Mutinae a. 1842 publieato Indieazione dei principali monumenti antita delrma in eo siense de Cai es p. 108 n. i5ii N. I. L. In 1468 m, i n. 1772 P. . . . ab LX recte is
septim ab u. c. saeculo factum iudicans:
Quo longe etiam luculentius documentum idquo triplex pridem lex Puteolana praebebat quod monumenium etsi, quale nunc habetur, muli posteriore aetato factum esse figurae litterarum Oeent, tamen dubitari nequit quin pristinam se ip- iuram anni ab v. e. 649 in plerisque satis Meliter semini Ibi enim hae leguntur in parte media V. 9 EISDEM a0 8
336쪽
nostra aetate ipsa eisdemque probati it foranula prodiit Tarracinensi titulo uitis notitiam G. Metelliorri dedit in Bullest instit archaeol. Rom. a. 1842 p. 98 C. I. L. I n. b76; P. . . . t . LVII DV qui nunc talis est:
E quibus exemplis praetermittere nolumus id quoque disci, non in composito demum idem pronomine productam esse vocalem compensandae s caussa, sed eadem mensura ipsum a principi simplicem is nominativum fuisse, quam semper
prima flaba Moavi genetivi eius, diu etiam dativortim di ME MO EIUS. Quod quidem ita esse prorsus evidens sit o lege repetundarum quam Servilia appellitant, ut in qua ipse is nominativus semel I scriptus sit: EI. EM. VOLET . SI I PATROMS JΝ ΕΑM . RO . DA I.
Hoc igitur tam solido landamento satis tuto liti licebit ut, sicubi ad eisdsm vel isdem formam spectare in scriptorum libris codicum vestigia videantur, confidenter ei patrocinemur. Eius tamen generi non novimus nisi duo xempla, alterum Ennii, ad quem infra revertetur oratio, lauti alte- vitian reliqua quae non parvo numero olim exstitisse consentaneum est, aetas oblitteravit omnia. Est autem lautinus
versus Amphitruonis III, 2, 64, quem nuper hum II p. 32J
demonstrarimus deleto missi pronomine sic scribendum esse: Verum adem si isdem purigas, patiisnda sunt. Vbi redon Vetus servavit cum Vaticano Vrsiniano, ceteri libri partim iis imi partim etiam exhibent quo non intellecto idem invexit Camerarius. Perspectum est igitur non sane de suo novaturum fuisse Caesarem quod nullo tempore usitatum sui et, si isdem
homo dicenduin praeeiperet Sed vel sic tamen, id num reapse sederit, dubitandi caussam gravissimam eius omas comparatio praestat, quam planis verbis caesari eo x charissi
337쪽
tribuit h. e. ut ille isdem mmines potius diei iusserit. Nam eum consentanetiam si profecto id Caesarem commendasse, quod a suae aetatis consuetudine non nis alienum aliqua spes esset commini usu receptum iri, qui ille credi poterit prae eo, quod eum propinquius esse laeus perpetuari posset, id suasisse quod propemodum elapsum ex hominum memoriae longo remotior tempore repetendum esses' a autem
ratio est quae inter pluralem siligultiremqti isdem intercedit. Hunc itina quae post Plautinam Ennianamque aetatem tria sola monumenta servant eorum cum unum sit in- eerti temporis, e duobus reliquis alterum anno a u. c. 10sactum est quo consulatum Sm . Suh-IVS SER. F. GALBA gessit') altorum ad annum 49 reserendum recentius tempus quod testetur, nullum exstat. Contra in s litteram terminatus nominativus pluralis quam et late patuerit et diu diu averit, satis eorum mestitudo . exemplarum probat quae eum in Monum epigri re p. 18 supra p. 35J sqq. um in Mussio philol. LIX p. 156--um II p. 64M sqq. -- posuimus. Et priore quidem lae eum anno G recentius
exemplum non vissemus, aliquanto longius esse progrediendum postea intelleximus. Haud paullo recentiorem Campanis
titulis illis, in quibus HISCE vel ΙΙΕISCE MAGDSTREI S)
s equentatum est circa medium saeculum septimum, Corfinien- hoe titulo Tarrarinensi sinum edito ruise litis haec scripsit Enare. p. 51: G. Melchismus in Bul uinos Rom. a. 1842 p. Meum de imperatore Galba cogitasse ei quo sententiae defensoremi in Bon hesium nactus esset in Annal. ina. R. a. 1848 p. 258, tamen
quoniani litteraturae species de septimo saeculo eiusque prior adi opino non est ullo modo dubitari passa, ad Ser. Sulpicium Ser. f. Galbam consulem anno 1 titulum roserebam in proosmi hiberno Bonnensi a. 1855 p. VI, ubi se ISDEM ius insem nominativo singulari, satis eo ab imiteratorum aetate alieno, dixi explieatius. Qua Diana in illius locum si qui onsulem cognominem anni 646 substituere malent,
non habeo sane niuae quod opponam. Nam illud non moror quod Plinium redunt operis musis usum a temporibus Sulla amoribus aruiudieare euius vectam II XXXV14 64 18 Sin. Qithostrida e setavere iam sub Sullas non inierpretor de pavimentis quibuslibes sodde picturalis i. o. figuras repraesentantibus, e quo genere non ea a racinense C. W.JDiuitia ' Corale
338쪽
LXIV. ess MAGISTRI 'AVERNEI exhibentem, ipsa
species scripturae monstravit. Non ante Sullana tempora Massicam illam tb 5618 C. I. L. I n. 1169; . . . .
suetam esse ex eo appariti quod nequaquam si SVPI TER potius GPINA 8 illi seripium exstat de cuius scriptura rocontior origino alibi dicetur prostediem videmussit Rhon. t. XIV p. 31 sqq. infra n. XIV)J. Certam anni Ν3 notatioriem aut paria inscriptio labet nuper demum reperta in vico cui a Prisco nomen, vulgata in Buli Neap. novo a. 1852 p. 13 a Garruccio C. I. L. I n. 73; . . . .
dum fortasse Messimus cum Vaticanam asse Mus Veri
Imperatoruin tempora rettulimus f use II p. 64M proximo divi caesaris aetate intervallo distare ortum est. Quo nisi fallimur accedunt e via Appia nuper effossi duo tituli vii quos habes in Annalibus bis arctaeol a. 1852 p. 310 ab Hongeno editos' ), in quorum alie, LIBERNIS,
ΚΑΙ ΕΙ in altero scribitur nominativo ea u. Quam autem declinationem ne substantiva quidem tum exuerant, eam sua sponte intellegitur minus etiam offensionis in pronomine
J CL . . . . ab XCIII D C. I. L. I n. 1087. C. W.J Vide nunc . L. M. E. ab XCIII C; C. I. L. I n. 1091. C. W.J Roliquis quas olim colloimus exemplis nunc addenda qua se tribus monumentis Theodorus Omm genus Mus Rhen philol. t. IX p. 453 sq. protulit: EISCE , MAGISTRIS ex ist,an titulo C. I. L.
n. 1478 II, 3433J, OSSIEIS e schedis Marini C. I. L. In iis7J, P . R emis in s alueis plumbo euilis nune adem ratissimum exemplum susti Dan de Lorieri praesta in libro Parisiis a. 1852 prodito Meherctes numismatique concernant principaleiumales in illos elubsirioiines'. t. Ioab. LXXX C. I. L. I n. 1481; n. 343s P. . . . t . III, et XCVII CI. Praeterea siletitio non est praetereundunt in Pacuvii versu quem talem Ribbeckius Trag lat. reliq p. 8 exhibuit:. . ques sunt sy - Ignoti, nέscio que ignobiles, non hanc formam es charisii odicem, sed is eclari auctore Henrico illa. Diuitiam: Cooste
339쪽
habituram suisse, in quo eris illi sedem pristinae sommiae consuetudo fixerat Postquam quid Caesar praecepisse videatur, disceptavimus, de renat testimoni M. Tulli Ciceronis videndum est quod est in Oratore V 474 157, sed id et a librariis pessime habitum necdum in integrum ab editoribus restitutum in Ciceronem illo capite constat in eo versari ut, quid
in formandis vocabulis consuetudini auritim iudicio obsecundaliti dandum sit praetor regulae vel veriloquii severitatem, variis exempli persequatur. Itaque de idem pronomine sic
eum scripti libri et vetustissimi impressi disputantem faciunt ut infra posui addita seripturae discrepantia ea, cuius aliquis in rem nostram usus est:
idem isdem eampus habet inquit imius et in templis idem isdem probauit at eisdem iisdem, isdem erat uerius, nec tamen iisdem isdem, eisdem ut opimius. male sonabat iisdem isdem, eisdem) impetratum est a consuetudine ut peccare suauitatis ausa liceretiri haec quidem sic seripta qui defenderet, praeter Peterum
vellerumque nemo exstitit quorum tortuosa interpretandi artificia non inutiliter oculis perlustrabit qui, quid a recto et sano pravum et perversum distet, notabili exemplo cognOseere volet. Negandum eat autem quicquam sani e codicum memoria effici nisi ea via quam laudabiliter Goellerus commentus est, ex unius is prob-a vocis transpositione turbas omnes misere luxati sermonis repetens easdemque simplici sim ratione sic componens ne fuanen probavit ut opimius.
Quo loco ut probandi notio insertur aptissime, ita a priore illo Vel ideire abiudieanda est quod, si alterum dixisses la quae Ennius, alterum probasse dieitur, putida st in genere tenuissimo distinctio. Ne illud non recte a Gessem insibivium, quod rellium secutus Ennio isdem eampus habet cum viii
Erlangens codice et Veneta altera, deinde autem in templis isdem cum uno Dresdensi tribuit. Nam illud etsi Servius quoque servat integrum versum prodens in Aen. XI, 326: Idom campus habet textrinum nauibus longis, tamen quid tandem sibi voluisse vel spectare potuisse Cic0ronem allato idem formae exemplo putabis, qua ipsius aetate Diuilia πιν Corale
340쪽
DE Inse uno nemo non uteretur Vna ratio cogitari potest commemorati
idem nominativi is ut opponeretur alteri isdem formae, eiusdemque casus duplicem speciem unum eundemque m iam probasse ostenderetur. At ita altero nominativo pus
erat in proximo exemplo in D plis isdemi ubi tamen si isdem non ablativo casu dictum esses, inepte propositam ipsum exemplum esset, cum exempla consentaneum si non ambigua, sed alia deligi quae, quem insum habeant, ipsa
compositione verborum monstrenti His igitur sic constitutis progrediendum est ad subiec
tam a Cicerone ratiociliationem. Quam cum talem esse Goel-lerus voluit at eisdem erat uerius ruc anu n probauit ut opimius male sonabat iisdem impetratitan est a msueti disine. q. S., non St Veritatem assecutus. Recte quidem ille ab
initio isdem tuetur cum resdensi Erlangensi, Gudiano tertio, Veneta prima sed quod deinceps male sonaruit iisdeυι probavit eum multitudine editorum, nec per se defendi potest nec satis est ad Onsummandam argumentationem Malo --
nabat profecto iisdem, sed tam male ut ne reprobandi Θ, dein caussa ulla esset certum es enim labant demum latinitati ii iis iisdem formas deberi, Ciceronis autem a culo iam ignotas fuisso, ut ne in mentem quidem illi venire
posset, dedita opera vitatas a quoquam dicere. Praeterea autem quid esse illud dicamus, quod ita de uno isdem ablativo, eur placuerit Ennio aperitur, de nominativo isdem a quo exorsus erat Cicero, ne verbum tuiden additur hoc est de ea forma quae, cum multo inusitatior esset, aliquam
rationis signiscationem multo magis postulabat Aut sinunt omnia aut post explicatam ablativi in posteriore exemplorationem ad prius rediit et isdem nominativum ut malo sonantem repudiasse linguam addidit Et invinin mali soniti οὐ isdem Monaeensis e ex cum utraque Veneta. υque si demum subtiliores rationes Tullianae disputationis omnes et is diversa cum exemplarum tum iudiciorum sing
lorum ara in luce collocatas apparent Ad commune comsilium illud, ut neglectam esse veriloquii legem suavitatis
caussa probetur, spectant Omnia Verius erat isdem campus, quod dixit Ennius suavius idem, quod Ciceronis aetate Diuitia ' Corale