Kleine philologische Schriften Zur lateinischen Inschriften uns Sprachkunde

491쪽

470 D DYcLiNATIONE VADAM LATINA RECONDITIORE. disputationem, quae sui de declinatione quadam latinaci conditioro, vel leviter attigerini, vix dubitaturos suspicamur quin eadem prorsus inter Verres vel Verris et Verrius

formas atque inter Clodis et Clodius, Caecilis et Caedilius, Tu sanis et Tu sanius, agonis et agonius, Anavis et a navius, Menates et Minalius ratio inieri dedat. Nec dubitavit De iis emaysius noster, a uius in hae inussa admonitione proficiscimur. Nec quod eiusdem

gentis alia saeruilia pristinam Verrea sormam servarunt, recentiorem Verrius asciverim aliae, plus vel offensionisvo mirationis habet quam quod earundem gentium et Claudii et Clodii, o Plautii et Plotii suorunt. Accedit quodli: Vm ria dicitur Ciceroni accus in Verr. l. III p. 49 117: quam sormam unde tandem nisi tantquam a Verrius nomino

iv duces quando, qui e Verres fiat VerrIus adiectivum, mn profecto liquet. Quod autem antiquior Verres formae non est recentior Verris substituta, eius rei inussa potuit pellativi nominis, quod est verres, recordatio atque -- suetudo esse. Quod si ipsum transiit sane aliquotiens in verris formam, hoc tamen facile intellegitur non illae peritinere, sed eorum similitudine regi quae sunt volpes ei volpis torques et torquis, rupes et rupis eum aliis plurimis, de quibus diximus Muso Rhen X p. 453 - Opusc.

II p. i,54 . Itaque quemadmodum Verris, non ErrPs. Rrroni dicitur rei rust. II. ut videtur otiani M. ita mirum non si Ominibus tuoque non Verres tantuna, sed etiam Verri nomen indi, verum id cognomen, non gentilicium. Cuius rei non inserioris tantum aut alis exemplum habes

in lapide Venusino I. R. N. 49, qui est talis: . . . DIVS P. R. Host

sod Olige luculeutius in Oran titulo saeculo Vl inscripto in nodo Castori Ι'Ollueis quom quoniani pari in accurate Muratorius . 988, 3 reliraesentavit, ad idoni veritatis ini raponendum duximus Henrico Brutinio duce ):I Vide nunc C. I. L. I n. 1150 IV . . . b. LXVIII A L Diuitiae by Corale

492쪽

alicubi scripsit, id quod testatur Probus Instit. gramm. II p. 1473 P. 130 L.), exussimum est eum genetivum non esse a Verres eum Probo ducendum ullam misque exemplis graeeis Achilli Vlixi aequiperandum, sed ad Verrius nomii alivum revocandum. Quodsi de direptore Siciliasi C. Verre ogitavit Hobus, ut veri sano iusso

videri potest, fraudi vel ipsi vel ei quem auctorem habuit vitium codicis fuit. Iodio in Verritiis nihil similo xstat nisi satis dissint ilia orba ac-eus III, I fit non solum illa, V 'mes, sed etiam rei publicae. Genetivum libri mnes, in eisque

antiquissimi, constanter Verris prodidere. A ruin quod nunc addam eiusdem declin tionis exemplum nescis quomodo nuper oblitus sum: AIMI III in iiii iis Aeserninis inserit'

p. 159 sq. semel a se lectum statur tamen o AIFERMM satis constat, ex quo Osephus FiO-

rellius in Annalium numisinat fas c. 2 Romae d. a. 184i, tab. III. nuni muni sic inscriptuni publicavit euius iiii aginem Olini Rit sellia ius hic it pravit C. W.J. Nisi pio in eiusdem duobus ex sempli Hero- linensibus, quorum ectypis stanneis usus sum P. L.

M. E. tab. VII, 26, non m est ut ariti l iorellium sed V quod monebam Muse Rhen L XIV l, 383fsupra p. 388J. De ipsa aulam forma AIFERNVA prorsus non esse dubitandum putamus quin eam rhetissime Imminenus in libro de dialectis Ital. in p. 233 dixerit genetivum esse simplicioris

i Muri non dubitabis puto Ism lo scripturam remeare

in uno exemplo I trisino, cuius Bona cerea praesto suit, a m repe tam P. L. M. I tab. VII, 25): tiam non memini aliunde proditam. Praestabit enii do traiispositis moti tarii vitio litteris, quam de Minibnata ψ cuius nulla prorsus rati in Promptu cogitare.

493쪽

472 D DYm Tiome VADAM LATINA RECONDinoo. Aesernes nominativi ), vicarium illum plenioris Aesernium formae non prorsus parili, sed satis profecto simili

ratione atque qua parentum e parentium, voluerum et voluerium, sedum et sedium et id Mirus alia non paveaeontinentur. In eam igitur partem ut Aesernim interpretemur, ea in iustissima hinc parata est quod ne producti m itidem formae exemplis destituimur. Partim sane fidei Hausim de LMRNIVM epigrapha narrationi isti tribuere, quam ab Ianuario Rictis aeceptam Morumsenus p. 338 prodidit Vorii prorsus eandem vim IsERNIO P. L. M. E. tab. VII, 24 hubot pro Aesernio positiim ut'QVINO CAIΑΤINO CALENO OZANO COFANO COR ΑΝ ΠΑΙ-sTANO ROMANO VEFANO IANO pro quino Caiatino et similiter declinatis steteris quae pridem Momm- senus p. 204 inter se contendit immixta quidem ADINOMinscriptione, cuius post Minelium nemini vel copia saeta est vel exemplum innotuit . Ne illud ommsen non saetis e redetur, ad similitudinem Im in sorina etiam Tiso inscriptionem Hii in morum nummorum comminem revocandam esse, ornameam quidem pro latim i. e. latium. Nec per se quicquam obstat quominus eodem item frequentissima LGGRI non υ0 ERI, M videtur epigraphe reseratur. Quamquam

haec non nos fugit etiam planiorem explicationem admittere. Quodsi talis declinatio se Oscorum potius usu atque consuetudine esse repetenda visa est, tamen hanc ratiocinationem pesssitatem non habere utendum erit, ex quo eundem declinandi speciem ipsis Latinis veteribus cum scis

' Ad talem nominativum est qui dubitanter etiam ALIE vel MAME inscriptionem eorum nummorum referat, quos exemplis chal

cographis repraesentatos habes in Iulii Friedlaenderi Numinis seisi ins , in Iulii Minervuisi Bulleiuno Neapolitano novo, voL Illi IlI, s vel sagi di ossin ioni numismaticte' ab I in in Lenormanti et Do- illi nil de monuments --οgraphiques inire et p. XLVIII quando do Beneventi antiquior nomine ali- ossa quamvis speciosa coniectura Μοmmseni des dial. p. 102, do ro

numm Rom. in omnient soc Sax. l. hiat phil. Ol. I p. 233 certis-stinas tamen dubitationes habet. Nec dubitationem ipso elavit Histi rei nurum Rom. P. 316.

494쪽

DE DECLINATIONE QUADAM LATINA RECONDITIORE. 473--vilem fuisse intellectam es Atque aut ipsam latinitatem eius declinationis aut nuram dialectorum Italicarum cognationem summamque in hoo ipso genere similitudinem

licet nunc novo documento comprobare, quod e permemorabilibus titulis Faliscis illis petimus laudabili Raphaelis Gur-rucci industria nuper in licem proditis de quibiis brevi Mommsoni in Aetis menstruis academiae Ilaetolinensi a. 1860 p. 45 sqq. narratione constat, mox uberiore Garrucci commentario constabit in Aimalibus Instituti archaeologici Ilamaui prodituro. In liorum igitur titulorum eis qui, si a litterarum formis satis singularibus ipsoque cursu scripturae

Vbi tam ess cerium Petrunes nomen apparet, . e. e-vutronius, ut verbum non amplius addam. Superest ut quaedam nuper a me proposita vel corrigam

vel firmem et defendam. Et primuin quidem nominis, de quo dixi p. 21 46 sq. adn , novum nuper exemplum prodiit ex epitaphio Mogontiae reperto, quod in Militisinunge des Franks teri Verein sar Gesctitato undΑliercturishundo' f. II p. 118 sqq. I. Becherus Francosuriem sis tale edidit' ):

sero in mairus nostra Annalium Institui archaeologici ii mani volumen XXXII a. 1860 per Μι, in quo supra a n is commemoratum istulium aliaeum ipso Garmedius exemplo taleographo

exprimendum curavit ab His te ista autem interpretatus es p. 275, ut nostra lectionis a quaquam nos paeniteat. Addendum ex

495쪽

Quo ipse, quamvis illi miratus miram scilicet nominis imsolentiam, nunc Romanum Oresti m 658 addit, in quo D P0BLICI . BARNAI seriptum esse Rossio auctore Henetenus festatur Vol III p. 50 se. I L. VI, 1 n. 446I h. e. Barnae. De ipsa autem, a qua omnis hae disputatio nostra --diebatur, inseriptione ollae Lupianae RI . . P. BAR

NAE cum dubitatio exorta esset atque adeo confidentilis adseveratum non ΑΗΝ ΑΕ illic incisuri esse sed ΑΚΝΑΕ tantum: Hengeni demum testis oculati testimonio certissimo elsectum est ut S littera paullo tenuius sane, sed id missi-1timo dubiit vestigium reli et ii esse sciamus. ruo sit ut nequaquam nobis tamquam e manibus elabatur hoc veteris declinationis exemplum. )Praeterea de MENATES Orma, quam ΙΝΑΤIVS n minis vicariam interpretatus sum p. 16 sim, dubitationes suas litteris humanissimis ominsenus signifieavit. Quemam modum enim Maecenas Sufenas denas nomina quibus prorsus amnia Larinas Felginas Fulginas Sentinas Surinas, item Mesanas, Aemilius usi rus sociavit

Quaest onomates. p. 18 constet gentilium naturam et usum recopisse, ita nihil obstare videri quominus etiam Menas iugontilibus liaboatiir, id autem tomen in titulo εἰ arrucciano antiquiorem Menates h. e. Menatis formam eadem ratione dere gelasen sine das dies aedoe donN-- BARNAEUS MAEhα Auetarium Ritsehelii Muso Rhen. t. vi i861 p. 640. I et P. . . . Suppl. nam . p. 102, ubi item narratur Hengeni testimonio constare extra dubitationem emo BARNAm an BARNAES' scripturam, littera utima paullulvi sane evanesconte, sed eadem nuntino ambigua.' C. W. Diuitia ' Corale

496쪽

DE DECLINATIONE QUADAM LATINA RECONDITIORE. 475

servaveri qua sunt Ardestiis Arpinatis capen sttis Forentinatis Larinalis eum finitimis et saeta et per saecvi nilum VII s equentata pro inniractis Ardeas Arpinas et sormis. Ne deesse ipsius Menas nominis exemplum, ut quo semiliarem quendam strum Varro dicat rei si libro II

cap. I, 1. 3, II. 8, 1 et ita quidem dicat ut non ablativum talitum Menate flectat loco ultimo, sed fortasso parui enirn contestata res etiam nominativum loco primo non Menas ut secundo, sed e Iaates esserat. Et ab hoc ut Exordiar, tantum concessum iri ab ipso Ommseno confido, non essu a Varrone unum eundemque hominem modo breviore usitata modo inusitata longiore sorma dictum nominativo casu, in

his potissimum libris satis aequabiliter scriptis. Nec minus cerium habendum, non esse Varronis aetate a quoquam Menates vel Casinales vel aediles scriptum pro Menalis Casinatis aedilis. Quamquam vel do Menalis vel Maecenatis nominatis est cur sane dubitem quando non ea dem ethnicorum ratio quas sunt adiectiva e substantivorum

quae sunt singuloriam hominiam propria. Sed de ipso Menas nomine ubi quaesierimus qua tandem illiu necessitato gentilicium habeatur, nonni Stolo Scrofa Atticus Merida avo PraeSi sunt prorsus de consuetudine sotii cognomine dicti a Varrone Quorum si semel sanie, ubi primam eorum mentionem inicit, plena nomina ponere solet C. Licinius Stolii, Cn. rmnellius Scrofa T. Pomponius uicus, C. Comesius m

tu, T. Fir luis uno, id quidem quo iure negabis in Menate quoque eum sedisse ea in parte libri II, quam nune gravi lacuna hiare eonfiat h. e. post ipsum prooemium, quod ab his verbis exespitur chini Menas disressisses, Cossinius mihi e. q. s. - Verum gravius addam idque eiusmodi ut quid diei confra possit, non praevideam nenim Menas

vel Monatis gentilicium esse vel propterea negandum existimo quod, si onus natis syllaba tiro tormii vitioli linbBantur ut in Maec-enas, ui -enas, ilis ius stirpis nil nisi una II littera rolicta sit, id quod ratione non minu ili Atituitur quam si quis de ius ius ius ius gentilibus cogitet. Ergo cognomen est Menas, non nomen. Nec si Maenatem potius quam Menatem dixisse Varronem Ἀ- Diuilia πιν Corale

497쪽

476 i Daeci iNAGONE ODAM LATINA RECONDITIORE. iueris, in nostra caussa quicquam profeceris. Nam etsi mgulari sane exemplo, et quod vix certo iudicio expedias, in

. ram quam enim angustis finibus eis alis pro ae diphthongo usus in prisca latinitate circumscriptus fuerit, satis videor

in Onim de tetit liti. p. 22 supra p. 286 docuisse. Quo igitur confidentius Menates teneo pro Minatius positiim, eo nunc ait c itius VCILLES illud extermitio quod mero error iitrepsit in p. 1 449l quando in forma fictilia Boissieuio publicata Inscr. Lugd. p. 443 n. 16 recte lecta

inseriptio VALGI S, LUCILLES genetivos declinationis primae monstrat apertissime. Omitto mi alia, velut quod in tractat p. 13 456 titulo Nemausensi perdubiam a filis memoriae eos VETTII - ΗΕM lectionem virumsenum immediae a se selietae Scaligeranae Leidenses docuerunt Minus quaedam, quibus illic usus sum incertioribus, missari es da sint, non tamen haec puto impedient quominus rei

summa salva habeatur. - Vnum addo quamquam levidense nec ad scriptorum potius quam ad librariorun usum spectans. Nec enim prosecto nobis persuaderi patieritur ab ipso Livio prosectam esse tristinam atquo adeo Sallustianam alius

vocis declinationem, cuius praeter illud, quod p. 10 453Jadn. attigi, duo exempla indagavit studiosissimi adulescentis industria in Livianis libris naviter versati. Ac levius est quod, cum l. VII, 8, 2 in rus codice lochius equili s aliistilium crepunus repperisset, inde efficiendum dis aliuni

putavi Sallustiano exemplo. Paullo gravius videri potest quod i XXIV, 28, 4 ipse misse Omius a Puteani memoria si aliatio trahant res a quidem manu tertia supra scripto)profectus ali alio ipsi scriptori tribuit idquo in continuitatem verborum exempli sui recepit. Quod cur Ilo Probe tuus, caussas tam esse aperta putamus, ut et oti et perae etesiam parcendum videatur.

498쪽

DE DECLINATIONE QUADAM LATINA RECONDITIORE. 477

. . . XXX

500쪽

Sueli lieli triti si in dio Reth de et treschen Zeuge furdas Anselle de Fortuna-Cultus in Praeneste, und-Wa derspectet als Fortuna Primigenia auin Primogenia inpaarmal gelassien Gestheii Abges in vo den utoren biseum disse cultus Velit meniger ala saniundilreissu an or und Melle solas gelandine Giissirine, die an ei Pisis Anti Petrini Memori Prenestine disposis in formadi annali', om 179b, p. 299 n. 9-42 notis p. 327 mul