장음표시 사용
471쪽
rusticitatis et antiquitatis ratione differt; - ACCIS ut videlius in Deviti Lapidi de Polesino' p. 12 n. 42 - IAM IS in Frosineri Inseri ferri mei vas. n. 1164. 1165: ubi perdubium n. 1897 CGUS eum S TI MO adeo SCOTTIM unerum ne plus des o nomini tribuo quod
Lersellii 'entral muscum lase. I p. in tale in aebo ΤACIΤΝIS h. e. ut videtur Tacitinius potius quam se uinis. Accedunt in muris parietibusque Pompeianis inessa quaedam quae etsi perdubiae saepe lectionis sunt, tamen ceteris certiora viden
prete ustavo Meynchi Megalopolitano, qui praeterea adicit ΑΡΕΙ ΕΙΝ . 9 C. I. L. IV n. 2476l, quod esse 1Ulmis ut L R. Ν. 57lsi conicit, conlato A PILES Grut 836, 1 l. IIaec autem cum ita sint. eo Inagis mirum videri debet, quod bilingues tituli luida ui ἰraecis formis brevioribus plenas Latinas ostiarit, ut AYPHAl et VIREMUS C. m. 6606,
Verum haec tamen exemplorum mediocris requentia mirifice compensatur aliorum vetustate certissima. Ac primum unum genus est monumentorum, unde non paues aquam et petimus quae sunt in epigraphis ollarum einer Harum partim a Lupi dias de everae martyris epitaphio p. 86 sqq. Garructioque in Bullei fines Neapolitano anni 1853,
partim a Baldinio Dissert academiae Cortonensis L II p. 15 sqq. Hilarum. Quae cum saeculum urbis septimum vergens vix dubiis indiciis testentur, operae pretium fuerit singula perseribere IilrR. Lup. b. Garr. 41 C. I. L. I n. 954 P. . . Roab.
472쪽
DE DECLINATIONE QUADAM LATINA RECONDITIORE. 45i
Nam BARΝΑΕ nomen L. 43 non dubito ad sinii litudin lai Graecorum illorum interpretari quae sunt ABHNAlc ElPHNAlc
satis antiqua aetate vel linguam Latinam vel sermonem rusti- eum, qui ipsius vetustatis esse custos certissimus solet, m
niinum ormas in ius et is ex riintes iuxta hoqiaentasse, tum alia sunt quas id longo ptiam fortius persuadeant. Prini uin si idem lingua Oscae congruentia summa, ut qua non tan
tum iumeriis a apiis Metiis dicerentur qui Itomimis sunt umerius apius Metius, sed etiam iumsis ei-ronnis aliis Stenis qui Latine Numisius Herennius
Paetus Paeeius aquius Stenius Stennius vel ut iam rectius dieam Numisis Herennis Pacis Stenis osea illa composuit Imminentis Dialectorum Ital his p. 229 eis autem Vmbrie quoque prorsus pari exstant ut rutilis
473쪽
452 DE DEcLINATIONE QUADAM LΛTINA RECONDITIORE.
Koisis ab Ausiotatio lamios que iraelata Mon Vmbrip. 392 sqq. Sed ne Latinae quidem copiae curiosius quaerentem destituunt quas unum eri meabulum servarunt pristinae declinationis satis diu tenax, quod es alius alis, aliud ali 1
De eo veterum testimonia haec sunt. Priscianus XIIIp. A P. R. l .: duo alitii in d finiunt ea, quis quid alius aliud ali iluoque antiquissinii pro alius notuli frunt.' Idsm XV p. 1014 77, 12 Η. aliter quoque ab eo quod est hic alis, huius alis, huic ali pro alius alius alii, secundum supra dictam analogiam profertur': h. s. ut fortium a fortis et similia, cum ab aditis fieret potius
altito aliter. Deinde Cliarisius II p. 133 P. 159 30 . eum Diori e I p. 323 P. 333, 30 ., quibuscum convenit excer' iis Vindobonensibus p. ii' apud Milium p. 56i 14 cuius Igenetivi aliust noniinativum veteres non tantum alius dixemini, sed etiam alis, sicut et Sallustius alis libri funus ocride iniit, omnes tamen aduorsis uolneribus o rideri ne nisi quod Milustius au Diom. aduem Diom. et Em, muneraris
sine concidet unt xc. Et haec quidem Sallustii verba, id ut statim expediamus, cum diu in Historiarii 1 1 ragmentis habita essent, rectissime nuper demum intellectum est non aliundo nisi s latilinae capite extremo petita esse. Vbi cum librims nihil nisi liae servent pauci tuem, tis medios cohors
praetori distocrem, mulo dis orsius, sed omnes tamen aduorsis Wilneribus concidereunt, 'harisiana additamonia illa Distichius non ille quidem omnia admisit, sed partem saltem sie: pa uio orsuis lis talibi sumtos se onmes tu uenis. q. s. de quo explicatius dixit Commentationum p. 20 sq. Verum ut diem quod sentio, vim sententia qui subtilius examinaverit ei qualis tandem oppositio requiratur satis perpenderit, eum vix dubitaturiim puto quin non uno erado in verbo, sed uir quo stantes cecidera n Charisii testimonium interpolatum sit,
haec ut manus seri litoris fuerit perfectae concinnitatis artifex: nam tere tum quiSque lituos pugnando locu/n cep rat, eum amissa anima ci 33Mne 9HHi pauci aut , quos inlios cohors
1nYutoris disiecerat, paullo divorsitis alis alibi, sed omnest Mnem ui orsis uolneribus conciderunt. Nain plane alia ratio Diuitia i Corale
474쪽
DE DECLINATIONE VADAM LAON RECONDITHRE. 453 est eoru in irae paullo ante Sallustius scripserat cap. 60: cohortem praetoriam in vitaios hostis in luci eosque periurbatos
utque alios alibi resistentis inlimscit, e quo ipso loco haud scio an interpolatio illa manaverit. Cf. infra p. 401JNee tamen antiqiuitatis studio Sallustiano huius se orimae usus continuit, sed per gemim septimum iesum peri
tinuit. Cuius rei primum insigniori oeumenio titulus illo is Fursensis est I. R. . mii inin. 2488 se. I. L. I, 60M)
non minus celeber quam turbatus depravatusque, qui etsi amni vi c. 696 prae se seri, tamen meo sensu dubitariis qui quin longe antiquius exemplum aliquod factum circa
medium saeculum illud, imitetur ubi quod . 10 scriptum exstat ALIS NE POTESTO, qualii quam OmmseIm p. ,20 aliter interliretatus est, tamen id qua lesendi ratione possit
tirorsuS I igriora re fateor. De Scriptoribus autem si quaosierimus, mirum est nulluui eius larinae in scaenica poesitata vestigium esse: nam quibusdam Plauti versibus etsi illa non sane repugnat, tamen nec ullo in loco necessitatori habet et longe plurimis certissime adversatur. Vndo praeter
rationem Benileium intellegi ' liu immisisso in Terentia num versum Heauton timorumenti II, 3 90 sie: Quid ridum i uis Siquidem Deiri ubi ruetissimo iudicio Fideriisenus librorum memoriam tutatus est Quid ulmi sibi uis Sio dem Me si . Verum eiu controveriam primus ' Lucilius,
correctus quidem a Dousa, sic es locutus est Cliarisi Ip. 8 P. 11 18 . -
h. o. quod sciamuη iimus. Nam quod ne Naeviana quide in Elinianaeque oesi ri liquiae ullurn eius nodi vestigium servant, vix Rusim non casui tribuere. Naevio niui cum talem versum Simul alis
talia αδ inde ruina in Hue a Boihius tribuit in comicorum fragmentis p. 25, suo id periculo Dei damnoque numerorum, quos pridem ex spectum est hos esso Sistia insiculisinae - inter se secundum Festi epitomam p. 70, 3. - Altera ex pari demiranda Machos ii
liberalitas, qui uno confisus unius Medieri testimonio citi formae usum ad a. Livii et aptatem et confusetudinem pertinuisso cum sibi persuasiι adn. ad II, I tun aliis perΗuadere tali argumentatione instituit: si ilid nihil eum hoc loco aliud corripiendum, liri id roducendum sit, rectissime se habet alia' doctrinae genero tam mehercule novo
475쪽
si et upud se longe alid est neque idem ualet ad se'. Post hunc Catullus et alid semel 29, 15:iluid est alid sinistra liberalitas, e semel lis 66, 28:ii coniugium, quo non sortius ausi alis:
sive quod non fortior ausit alis pnebis cum libris. Ostronio Lucretius ali frequentavit in certis potissi inum, quibus ea forma conveniebat, locutionibus quando dis eae alio Ι, 263,
namque alid eae ullo IV, HIL V, 1456, sic alid eae alio I, 407. III, 970 V, 305 praeterea quodcumque alid amici V, 257. Insigitiore autem idem memoria etiam dativo ali locum Oime sit VI, 1227: nam tuo ali dederat uitalis aeris auras: Rem Laelimanno correctore IV, 37: ut quod ali cibus est, aliis fuat aere uenenum, ubi libri aliis prodideriint, Lachinannus autem p. 249 e commodo eiusdem dativi exempla utitur e Me Iulia munies-
Quodsi do hoc casu recte tuae episse Priscianum aliparet, de genetivo tuoque alis Diusdem Stabit Octrina, quamquam exemplum supereSSe non illetur. O igitur confidentius Ilainmsmi coniecturam amplecti niur in hanc partem
aliquid ratiocinantis ex epitaphiorum illorum Baldinianorum memoria, de dies. i. 230. Non quo concedainus etiam RΑ-
G IS REMIS ANAVIS genetivos esse, id quod non maiorem vel necessitatem vel probabilitatem in his habet quam in Lupianis quae supra indebamus S THAM MMILI8n TVMNIS MOLIS: Verum quod restat exemplum P CLODIS PAMPINI, quo tandein alio casu vel esse
uol posse esse dices Nam et hi tituli et alii consimiles, Praenestini potissimum illi quos una cum Caeretanis quibus-Diuitiae by Corale
476쪽
iei Romani a. 18b p. 7 sqq. inque Bulleuino a. 1858 p. 3 sqq. eis plerumque sane nominatis casu morbi ininomina efferunt, tamen nec dativum nec genetivuin prorsus exeluserimi. e genetivum ipse Henetem p. 81 ridetur illud
Bumae nomen tituli Lupiani interpretari qui est talis C iV MI ' BAR ES a Barna vel Barnas nisi fallor nominativo prosectus deque SCENIAE AQUILLIA S
Mnetivis cogitans verum do his dubitationem omnem nisi iudico lapis Deliacus tollit C. I. O. 23i ipsam APNAlOTlarinam praestans.' Ambigua esse muliebria apparet PAVLLΑΕ . SALVΙΑΕ Lup. 25 C. I. L. I n. 952 P. . . . tub. XV, 2bJ, MUNIA Bald 59 C. I. L. I n. 916; . L. M. E. tab. XIII, 59J, GEMEbo Praen 2 l C. I. L. I i. 109 P. L. M. E. tab. XLVI, 33J, VATORIAI 3T C. Ι. L. I n. 122 P. L. M. E. tab. XLV, 11J VEHILIAI 0 C. I. L. I n. 157J, quibus aecedunt fortasse ΕΗΙΑ 59 C. Ι. L. I n. 147J COMENIM Buli 4 C. Li I n. 96J quando de dativo certa reses in L . M GULAE C. I. L. I, 846 P. L. M. E. tab. XV, 14J, sive per Mure ibi scriptas litteras, COLU . II I MI R. N. 522i sives LlI0 h. e. His Culeio ut L R. N. 1578 interpretabere item in Garri a se. I. L. I n. 999 P. L. M. E. tab. XV, 2J, ubi esse LMI potius quam Emo
' Littorarum species in eo vasculo inscriptarum cum roxime Meddat ad hoc exemplum Immo, non incommodo ortasse quispiam do eognominis nominativo Gemo tertiae itidem declinationis cogitet, cuius scri liturari tristi inini foranii u litterae servarit. Nam sin nominibus positu OgnOnaina iubes etiari Lup. 18. tarr. 13 C. l. L. n. 864; P. . . . b. XV, 18 DEMETRIUS, Lup. 26. Garr. si C. L L.
vel manumissoris praenomine distant. Vt improbandus, si quis L . 34. Gare scinterpretari W COLDO M L animum induxerit: etsi cani lectionem non respuit scriptum I.upiano titulo 34 supra commemorato quid decernant aere 'uiu in εἰ arrucci tabula chalcosm-pha ea figura est quae si hac lectione Proxime absit:
477쪽
456 ,κ EcLi TMNE VADAM LATINA EcoNDITIORE. L. M. . ab XV, 34J, illianis luam ei lini ibi apud Lupi ii inlogitur ALFΕNi nolit in nim satis fidei tabula L; arri ieeianan. 2 addit. Nam in hoc luidum genere sua sponte ritelle-iritur e longe iiiii luioribus, immo antiquissimis Praenostinis nihil argumenti peti posse in quibus quae sunt ΑΙ ΤΙΗONIO
ad genetivum ut revertar, unum saltem certum exemplum praesto est Bald 10 C. I. L. I n. 78 NOVI GRAECI.
Quod cum excludat controversiam, no erat. CLODI quidpnigenetivo dubitabimus. IIuic autem iam alterum accedat er contioris memoria titulo Nemausensi qui est talis apud
Nam quod in prior VECTIL HELPIS idoni rutoriis p. 483, 5 edidit oldum secutus, cum per se nihili sit, tum ALFENOS LUCIA. D. XII. c. in nisi quod ipsa extrema littera ALFENO a nominis Perunibigua est ne S littera valde similis. Et si vel maximo orta sit, qui potest in
hanc notatem Us terivinationis usus cadere lCs P. L . . Suppl. etiarr. p. 1 de tituloriim 14 3 34 et 52 vera lectione quaesivi potius quam ri spondi conin . E deci Lat recolui. i. 12. Tantum scio praeter rationem III IO in 14 Garruccium interpretari Annal. insti
478쪽
saetis cedet Maligeri auctoritati, a quo emendatius exemplum illud alterum Meeperat Ni infra p. 476.JIam vero pri quam progrediar disputando, video illuc inihi rede dum quod unum praeter CLODIS in promptu esse genetivi certum exemplum dicebam mortuorum nominbbus adhibiti in Lupianis Baldinianisque atque ite in Pra nestinis epitaphiis: GL GRAECI illud. Praevideo enim
non defuturos qui nubem potuisse exemplorum huc adsesses dictitent praeter cetera C I CCL U SOLV Lup. 45. Garri 34 C. I. L. I 11. 29 P. . . . ab XV ἄ5J sed praeterea alia Itirima, non tantum talia qualia tabe M NERUULE L. 32. G. 48 C. I. L. I n. 97Τ; . . . . ab. XV, 32J, AG ΑΕΤΕΙ . 41. G. 3 C. I. L. I n. 828 P. L. M. f. iab. XV, 4lJ, verum et usitatiora et simpliciora preps innii merabilia ut C BALONI, IVNI ITINI, M.
cetera. Non commemorarem haec profecto, si eis potissmmum seriberem qui in epigraphieis litteris habitant verum in his saltem seriis cisalpinis eum ad philologos ola is escisatis tenuis illius scientia notitia pertinere soleat loquor autem de Latinis litteris, non de Graecis , operam perdidisse non videbor si paucis aperuero quod T V laΠεlyta Vneminem fugit illiis formas omnes non ad gerietivum spectare, sed scripturae compendio uti quo ipso gentiliciorimi nominativus in ius desinens notatur. Cuius rei qui volet aa nimia ceteris luculentiora cognoscere, talia expendat
qualia sunt in Scipionum elogiis L. CORNELI G, FG Ι . . SCIPIO in epitaphiis Praenestinis 44. 45 C. I. L. I n. 30.
479쪽
IIerstulatio G BLOSSI M. L. PROΤΕMVS in etanis L FALTINI in F NIGER: in his ut mine subsistam. Ne tamen propterea autum, ut non esse genetivos docerem, hos nominativos composui, sed ex eisdem ut argim mentare ultra. Quid enim vel ossa vel rationis illud ipsuri habuisse dices, quod in ius terminata nomina non aut plene perseripia sunt aut, si modo brevianda viderentur,
si potius notata ut communis usus eterorum vocabulonim Omnium vel postulabat vel suadebit h. s. CORNEL , VLI'IC CLAVD γ ii talem tamen seri lituram in antiquioribus luidem titulis non item in nuniniis constat ilia tulitum esse. Quodsi talo discrimen ideo placitisse ratiociner ut a Ognomini biis in us exeuntibus gentilia distinguerentur, hoc tamen quam
non sumeta facile est ad demonstrandum. Ita enim cur eadem ista breviandi ratio non ad muliebria quoque nomina umquam iranslata est Vitandam fuisse ambiguitatem respondebis, ne pro masculinis haberentur. At ubi bina sociabantur, quidis tandem ambiguitatis restabat Et tamen non est umquam
quamquam minime res midarunt OPI Vno Prien Mse. I. L. I n. 146 P. L. M. E. ab XLV, 16J, ac ne An TERTI L. POSTICO quidem in Praenostin titulo Musei Rhenani t. XIV p. 382 supra p. 387J nuper a me publicato e
trilia p. 465 adn. l. am IVRTIA ROSCI Praen. 21 C. I. L. In 104 dubitare noli quin sit Rosci uxor, ut 3ΑVLLx CORNELI D HISPALM in sarcophago Scipionis Barbati,
480쪽
VH CAECILIAE METELLAE CRASSI. - Haec igitur inia et soriasse alia amnia perpendisse omininum mam sentaneum si qui tribus nuper verbis, quid huius rei esses, significavit in eo libro quem de historia rei nummariae R manorum plane admirabilem laesi p. 47i, observatione longo
fructuosissima. Quippe apertissimum esse putamus scripti ram illam omnem, qua i littera nomina gentilicia iniuntur,
ex ea aetate linguae repetendati esse qua non alius sedalis, non Clodius sed Clodi diceretur ad id utique exemplum Corneli Sulpicis Caecilis illis Mumi Fanis et similia omnia, ea autem formae non plene scriberentur,
sed abiecta de pristina consuetudine littera sinuli υODICORNE, SULPICI plano ut pleniores qua successere se mae scriptae sunt ODIO PLAVΤIO FABREUIO in Prao vestinis aliaequo in aliis. Mansit autem ea qua adsueverant scriptura, postquam ios ius substitutum est, prorsus eadem ration quam vel eo vel se notas tenuit vis eo uel dinis etiam post Gaius in m Subur formas communi usu receptas. Quae si ita sunt, ut sunt pro to, ingens multitudo exemplorum succrescit, quibus longissime aliquando
patuisse eam declinationem intellpgatur, cuius unu ni vestigiuui postera aetas alis prononien novit. strvabat uni ut ulla vetusta lilii rima sermo vulgaris unde ad Graeco transiit in il)ique otiani constantius perstitit quam inter ipsos Romanos posteriorum saeculorum.
Vnum superest quod non possis non valde expetere: ipsius antiquioris aetatis exemplum pleno litteris omnibus ita perscriptum ut saeculi septimi exeuntis Lupiana atque Baldiniana illa. Sed vel huic desiderio haud set an satis factum sit, postquam nuper demum hi titulus innotuit incippo ierminali seriptus, reperius prope oppidum sive pugiis est eui Naggano nomen, haud ita proin Roma siluin ad Tiberim, si recti seliodis a Raphael Gammeei publieatus in Bullettino Romano anni 1860 p. 97 C. I. L. I ii. 633J: P . ΕΝΑΤΕ .
Hoc enim nomen quod esse aliud credes nisi Minatius Diuitia ' Corale