장음표시 사용
461쪽
440 is κω visELLiΛM ANTONIAM ORNELIAMeipium fuit pro tribu Sex. Visellius L. f. Varro primus Hustr: in quibus perseribendis Mechelerem secuti sumus. Non est sane illa lex vel tribunicia es eius in qua vera mur aetatis verum in tanta tamen generis amnitate quo tandem iure uno quod in promptu est exemplo males ad comisartium quam ad eandem ratiotiem probandam uti Hiie
autern alia ae edim non minorem vim tersuadendi habentia. Primum luidem ali rii Probi gravis auctoritas qui opusculi de notis alitii luis li. 2 ed. Onims. iiiii ras Sirigulares
tu iure ciuili de legibus et plebiscitis ponens eum id-tium facit a P L R et h. e. pinultim iure mycluit et , vitiis que unae sciuit, his autem has continuut ut
P vel potius I ut putamus et h. e. in foro pro rost, is et eae mite diem pridie, profecto ne imperatorum aetatem spectavit, nec ab eis quae inusitata suero prosectus est, sed quae usitata. Ipsa deinde ratio rei uinhaud dubie hoe suadeat ut, si quid in iure publico privatove
poliubi Romanus sanxisset, id quando factum osse noluisso eum latero credamus, tum a legum similitudine proximo intervallo discreta senati consuli loci temporisqtie ae sessione numquam quod ei unius lamiemini. Citius rei tria documenta ipsum noculum septimum eum sexto praestant primum S. C.
haec in aere orbonis scripta sunt). Solius nunc diei notatio superstes est in inutilo marmore Prienensi C. I. G. 2905
462쪽
OB8ERVATIONE EPIGRAPHICAE. 441
Eundem rationem testantur apud eripiores servata exempla.
Bis adseriptum est prid is hol soli h H. in aede Apossinis in Caelii ad Ciceronem epistula l. vll ad sum. 84 5 oti nihil
enim in hoc genere cliscriminis inter sonati consulta et auctoritates intorcedit. Qii ut tuor vel potius quinque exemtila Ioset,lii Antiquitates ludaicae uti pellitani. tiae temporu Inorit in eo lii rscrilita sulaleel quem alio Oeo illusit opora firmabo. Auno igitur I u. c. L. Valerius L. f. praetor uvε-
gius, nee vel imperatoriae aetatis Deumeniis uti vel decretis municipalibus, praesertim cum horum conligendorum otium sederit Aemilii Hu neri diligentia ea continentatione quam de senatus populique R. actis seripiam Fletaeiseni Annalibus philol Suppl. III a se. 54 559 sqq. inseruit. Nisi quod uno tamen verbo commemorare talia monumenta expedit qualia
sunt Minuciorum sententia de controversieis inter Genuateis et Volturios componendis facta, in qua legitur v. 4 sq. ΕΝ
ΤΕΝΤΙΑ M . v. SENATI . CONSULTO DIXEI I NC EI I I l DE JEMB CAECILIO , in F VUUlo Q . F. COS: vo toni poris notam item iubentia pagi scitum Ierculaneunt, titulus ursensis . . N. 60 II n. 603; P. . . . lib. XXXII J. Satis enim exemplorum allatum est ut aut nihil valere similium e lationem saetendum sit, aut habitorum Grutilarum diem laeumque legem Autoniam
463쪽
quoque prodidisse concedendum. Vel ut etiam rectius diem, laeum diemque pinus: nam locum etsi senati consulta omstanter postponimi, tamen in legibus quidein contrarium oridinem eum Quinctiae exemplum tum leges et plebiscita' spectans Probus tuentur. Hoc autem concesso quomodo per quinque tabulas imiegra praescriptio in commode pertinere potuerit, omissis
quo taedium vitem coni putatuli inolestiis ita nunc breviterarit oculos proponnna, ut imo altiluo de multis exeniplo to- xxv ii iis sti ratio evidon fiat. Velut salva a proportio te, cuius aequabilitor servandae necessitatem tabula prima imponit,
EIDOCT TRIBUS CORNELIA PRINCIPI
UM FUIT PRO TRIBU . SEMPRONIUS T. FNisi sorio, ut o Murtis vel in circo Flumis io praeseres Nihil tamen hoc exemplo nisi fieri potuisse, ut per qui que tabula lex tota continuaretur, probatur factum esse adeo ion contondimus, ut fieri item potuisso liberaliter e
cedamiis ut etiamsi temporis locique notatio accederet, non pluribu quam quattuor comprelienderetur. Quod luidi, ni ita osse nullo negotio ubi totas vocabulorum adsciveris ipsius Probi testimonio firmatus, perspexeris. Ita enim Si versus secundus velut talis fuit C FVΝDΛΝΙVS F. TR . PL
464쪽
his in primo versu haec respondere tribunorum nomina po
M. F. Q. CAECILIUS Q-F adseriptores legis ui c. Antonius non et ut in superiore exemplo, sed sex lanium omlegas adsciverit. Virum praestet si quaestoris, haud scio an
non satis tuto ex eo argumentaturus sis, quod notus ne praecedens quido larinula in aere receperit, id quod e plene porseripta PLEBEII voce cognoscitur. Nam altera ex parte noli levis probabilitatis species liae in promptu si iluod
etiam aegrius, quibus rebus quattuor tabulae, quam quibus ires compleri potuerint, intellegitur, postquam gravissimis beneficiis et immunitatibus Thetinenses iam tabula prima impertiri Atque id ipsum Distaenus adeo se intellegere ii mytta s. s p. 42, ut perpauea post eam tabulam de se xv posse ad Thermenses spectantia rati natus, ceteras quotquot suissent tabulas ad alias quaslibet liberas .ivitates Asiad pertinuisse sibi persuaderet eadem cum Thermensibus logo
comprehensas. Non infructuose fortasse illud de integro quaeretur liu IIa quae probabiliter indagari livinando possint, quae constituti in lirinii tabula iuribus commode nova accessorint sed etiamsi talent operant destituat eventus, aniPn Dirhseni illi idei coniectura vel hoc uno argumento nisi fallimur satis redarguitur, quod do compluribus civitatibus latae legi vix potuit ab vii Thermensium ivitate nomen fieri: quid enim vel caussae vel rationis fuisse dicamus eur tam- quain appendicis loco tantum ceterae vel accederent vel li
berentur Atqui TERI SP PISID - ΜΑΙ pra inimium est in in die tabulae primae minim' quod sibi visus est G ulingius legere, R ini de consequens esse ut in altera seriptum fuerit II DE VERM PIS MAI o si porro
in reliquis, solita argumentandi evidentia pridem omni- Senus demonstravit Diar antiq. l. s. s. p. 108. Quo corruit sane etiani uelitae sententia, prasmissum legi Sullanae indicem VIII. DE XX u non octauiam legis uiginti ita toribus alnilani interpretantis si nil illi, iter Institutionum I p. s20, sed praeter rationem caput etavum legis de scribis viatori-Diuitia ' Corale
465쪽
444 is κοὐ visκLLOM ANT OM ORNELIAM bus et praeeonibus latue, quo quidem inpii ageretur de XX quaestoribus. Ita quoniam in legem Corneliam de uiginti quaestoribus ineidii oratio, de hae quoque, num quid stani sti que in Antonia ratiocinatione e praeseriptionis puri superistite esse possit, paucis videamus. si autem ea praescriptio in aere Neapolita1io tulis qualem in adistet tabula sub Bexlii buimus unde totam per picitur unius Drsus rini per Onines tabulas pertinentis continuit ut coni Iiroli rasam fuissB.
Eius versus in tabula octava litterae sunt XXII, eaoque magna intervallorum aequabilitate seriptae totidem uisem
litterae eum eis, quaeGIUBV vocem insequi in legitima formula necesse sit e modissime sufficiant, ipsa nona tabula legem integrum terminatam esse iam simplici quam isto computo efficitur. Velut hoc exemplo: tab. VIII PRINCIPIUM AEVIT PRO IIcili V
Nam per se cum liceat sano quodlibet nomen longius sit, stituero, amon uni longunt quo etiam decimae tabulase satis sui, ni nitrum frustra putor A. Omittondo autem cognomine Hatius fuerit legem agrariam anni ,4 I sistit in litariam in itant imitari, cuius hodie ulterstes initiit haec servavit
quam temporum discrimine remotam Quinctiam addendo. Verum etiam de septem tabulis prioribus aliquid, quamquam non multum, alculis recte subductis proficias. Formulae necessitate reguntur, quae in l. Antonia perscribebamus post xvi rogatorum nomina usque ad PRINCIPIUM V abulum. partes in priore exemplo nostro litteras aequabant hester XC in posterior LXX ergo eum optem tabulae tota ei
citer CLIV capiant, officitur ut rogatorum nomi nibus er-seribendis aut LXIV aut LXXXIV littora relictae sint. Iinc
igitur saltem lio certo eligitos itur, non magis Corneliam quam Antoniam unum dumtaxat vel duo rogatores liabuisse.
Quot suerint, etsi sua sponte intellegitur certius definiri multis de inussis non posse, praesertim in illa quam iam om-Diuitia ' Corale
466쪽
- RVATIONE EPIGRAPHICAE. 445senus l. s. s. disceptavit de magistratibus dubitatione, iamin quoniam singula nomina, si exemplorum similitudine mei, mur, ne sere VIII liiimurum ambitum superare, nee infra novenarum numerum subsistere potueriint, probabile est nee pauciorum quum qui lupi nec plurium quam ptem boni, num nomina praescripta suisse.
ADDENDA.Pag. VH initio supra p. 432 etiam finitius dies poterat nec maiore intervallo ne alia ratione ab usitatiore 'ris in hane A distare, quam a quinquienarii numeri pristinas narib eam notam quam lapidarius adscivit 1. - Paullo ante disceptata litterae salsa poeios quam laetio fraudi
PSse Ot,sit, in ilis i olosario hipide liter C . ANTON ot FVn LN umbra illa docet non ilissimilis litterae exesue, quam non iitraremii pro I iubitam ab aliquo imperito. Quae si Marini uni nequaquarii 1e1ellit, at incuriae cuiusdulii
documentis illis, quae p. cima 430 sq. composui, etiam praetermissa in versu 3 2 interpunctis aecedit Disiligo b Corale
467쪽
XVI. se declinati0ne quadam latina rec0nditi0re.
a Diu est ex quo inscriptionum Graecariun vel editores vel interpretes declinatio quaedam nominum advertit, quae in eo cernitur quod ex id et in syllabis Dei iv sun Tetigeriintillam vel uberius perseeuti sim Meahius C. I. . eum aliis locis tum voL I p. 367 475 507. 535. 15, ese rus Gli epigri M. p. 18, Franescius in Bitate; laser. p. 95 0sannus Sylloges suae p. 437, Frantius lem epigri Gr. p. 248, c rolus milius hec onomatol. r. p. 79 sqq. Letronnius in Reeuoi dos inser de 'Εgypto t. I p. 11 et II p. 100,
Welcherus cum Rossi Muso Illion novi t. IV 86. xempla ab his collecta, ut nunc in noniinibus vere iraecis me contineam haec habes quas sul, ieci, additis quibus iam iovis ex parte suppeditatis mihi ab anticis. 'rimum tominativO
QProgramma academieum Bonnense anni 186i, sic inscriptum: Naudies Regis Augustissim Gulielmi . . . die XV in Marisi a. clinace M oneotelestanda indies F. R. Praecedit o declinatione
quadam latina reconditiore quaestio , pigraphica. Bibliopola Berotine i I. Guttenta traditum os sic decurtata inscriptioiu D ducib
468쪽
ina c. I. 3096 rectissimo ut videtur ore ius meativos interpretatus est ves. II p. 682. His neutri generis nomina succedant, sive ea sunt mulierum ut in sint RAMIETim. ΦlAH ATlN ZΩCAPl C. I. 2410, APTEMi 2729 quod
exemplum etsi incertum est, tamen de Aprisio nominativo dubitari non patitur . 695): sive urbium ut ElKONl Kl Tl Napud Risitorum sive viri ut TΡΟΥΘ Et a Letronnio disceptatum . . T9OUBεio potius quam TyOu0iOV, quocum
Verum de re euin satis constaret, tamen diversissimas in paries ituri est de aetate atque dignitate talium formarum. Senescenti eas Gractitati vel barbaria hellenistiea BD-tinaeve cum Boeckhio vol. I p. 475 Welcherus Richterus
Frangius tribuebant, eiusque iudicii non eam aritum caussam habuerunt quod illorum titulorum reapse 1ullus vetusti temporis est, multi iniimae aetatis in sed potiorem hane, quod recentiores atque adeo iodiernos Graeco constat pro sus de consuetudine to et io syllabas, ac praeter ceterapio pinu, in i et iv contrahere, ut 'lavoυtipio 'i-ου ic, Mino irod in unde rursus nodosi prodiit communi usunm1 recepissi quod genus exemplorum multitudine post D angium eum C aes inlustravit adn. in Heraclid. Ponti p. 353, Rem 'AHicrum I p. 47 et 3i0, tum nuper ullachius in Demetrii geni paraphri Batrael m. p. 55 ei in grammatica linguae Gri vulg. p. 73 sq. nune etaeras, Ne novita
469쪽
'Av6λεκτα 1872 τύμ. A p. 387l. Contra antiquioris linguae vestigium in illa declinatione relictum Rossius putabat eiusque sententiae suasorem eundem illum Coraem habuit qui cum l. s. s. ium adn. in Plutarini Πολnticui. 153 et in vitam Thesei p. 364 non tantum e Plutaretii aetata breviatarum lam in illariu usum repetiit exemplis adscitis 10cui Σ - Hoc, taxi BMxio nominum, sed eundem ad antiquissimam aetato Homericam rettulit poμic povio formarum varie
p. 500 sqq. eis in eo esse nimius videtur, quod in lapidibus prodii exempla omnia, quae manifestam prae se ferre plebeii sermonis eorruptelam pronuntias, hil non facit, tamen illud facilius persuadebit, satis caussae non esse cur ipsius rubilocsoriuste vieuria habeatur ne nisi illine potissimum ducatur istic, cum ex una dia stirpe ei Ni licet Δημio ei Δημi icet Δημέα nomina sunt, pari ei iure et dignitate omnium, Reiu ut δελεξic Ἀλεξiu 'Aλε Eio vel Πολυν vi Πολυμvoc Ἀλύμvioc. Nam ad ea quoque nomina in luc exeunt eandem de qua hic conimentamur eontra tioni In vo alium OI18tat BOeckhium euua telli se pus transtulisse, titulorum exemplis
usos AP iETl lΠΠl mi Tl Ni Kl N, nummorum EDElε, scriptorum Icλλic Ticic, aliis: suo genus quoniam ad Latinas litteras nihil pertinet, hic tetigisse satis habemus. Verum quantumvis aeri obecti disputation illud tamen vehementer veremur ut effectum sit, ut eorum quoque, qua solo loci et i iv syllabarum discrimine continentur, tanta quaam iam supra congessimus multitudo ad eandem rationem probabiliter revocetur. Non habeo quod addam sortius quam fidem id superare: luis enim, postquam per multa saecula
lingua et noverat et probaverat, eandem an his p uescentena credat ad horum Ontinum stirpe ni reversavi tamquam novis
470쪽
DE DECLINATIONE QUADAM LATIN RECONDITIORE. 449Αlium viam non initi potius quam uno verbo sit sine vii Leironesus I p. 111 o Romanae vi consuetudinis arsutio do influendo romaino' hane declinationem omnem re opetetis. Quod ut quale esset plenius perspiceretur, primum Latinorum in titulis iraecis Oininum indi ulun subie iuius. Itaquo A Ni luthes C. I. G. n. 742, ΑΥΡΗΛlC Hni M, ΑΦΡΟΔlTAΡl l quando Latina terminatio est a selehero
Igitur circumspicientibus nobis num quid similo ipsi Latini tituli offerant, sati nduni est sane paullo rarioren quam exspectes in recentioribus potissimum epigraphir tali uni for-ΠIarum usum esse. Possunt me fugere quaedam nunc quao in promptu habeo studiosissimorum quorundam adulescentium navitate adiutus, non nimis multa haec sunt: SALLVSΤIS in Mommseni Inseri Neap. 6 Orest menχ. 625M; LUCILI ibid. 287, quod aegre concesserim muliebre esse;
fuit potius EIUS; - dein iam abluebnero commemorata Quaest onomutol. p. 26 BRVTIS in Vermilioli Inser Perus. p. 28 3U ed. ali. n. 27 FVLVIS in Gori Inser. tr. IQ, 52 n. 135, ΕΝ ΤΙΝARIS in Furianeti Lapid. Patav. p. lin. 55 C. I. L. V, 1 n. 428J - porro EUGENI in Luι dunensi saeculi p. h. sexti apud Boissieuium Inser Lugd.
p. 582 n. 39 - LUCILIUS . . Lucillius ib. p. 443 n. 16fes infra p. 47M quando es ab is terminatione unius et