장음표시 사용
61쪽
. iiitellexerunt , hi em naliter sumi vel cram x istis OlIudaei pcr ficta , sed longe niaioli Caliuii stat. . i- Oetasum Attici: mi gemis. si credimus, inquit, manducamus, re participamus , si non credimus , omni seu in deliituimur. Hic etiam sub specioss verbis latet insigne vcncnum. Volunt Calvinistae, per fidem non ut pnerequisitam , sed ut istirialem iumendi Chrtati rationem haberi,
vel non haberi praesentiam ciuisti. . .ia , . .' Sed si hoc inodo manducamus , quomodo. Iudas , ut inquit Chrysostomus, iacione citata in Mysteriorum insiti tutionemdc proditor incredulus erat,ia tamen manducavit'. Quod ero mactu destituatur, qui non creditanon inseri,
petatum fidei sumi christum λ sed quod ibidem ait mr .
soliomns, sacrificum esse cibum spiritalem . Sicut ergo ci-hus,inquit, comoralis si ieratur in ventrem mi is humoriabus scateruem , auUt morbum, non natura luaued ob vel tris prauam Mois remita quoque in myttenIs Oiritali-ias solet accidere. Na si tulerantiu in mentem. Requitiae Plenam, multo magis afferunt perniciem I non quia tali na, tura sint, sed propter a tudinem animae communescantis. Itaq. flueri destitui no credemetabem veru 1eiisst,si Cal-umiliae intelligerent, iubstantialem Christi praes nesam non prodesse homini fidem non habenti et Verum hoc non a mittit eorum perfidia: sed non credentem aiunt fructu destitui, quia per apios aetiis credendi est adius comedendi coi pus Christi: quae est satviaica haeresis. Nonum artieismi genus Quod ii isti tutor sicut de suo corpore,ita de suo sanguine mandauit. Quod mandatum nec lacerari, nec mutilat i debet pro libito humilii arbitru riso seruari debet institutio, prout nobis tradita est. Ex Anathematisinis anfra positis,qui a Cyrtilo Paci iuclia hodierno lunt olim celti, certum est, haeresim hanc Conis uenire intcr ipsum de Caluinissas .
Primus orgo communis & Cyrilii & Caluin istarum error est: Hs pi o eodem tu nunt, lumi corpus Christi S san- inem, quod mandauit Chrimis: de sumi sub diuelsis specu bus ab iamnibus , quod nuiquam manψauit Cluillus, nec
62쪽
Apostiam declarante' iSec undus error est:Quhd aherius speciei communion volinat esse lacerationem & mutilatioiaem mandati: quod
est condemnare omnem antiquitate .
Tertius error est: Quod piam & lanctam institutionem comunionis publicae lub altera lpecie ocant mutilationem Pro libito humani arbitri . tui tres mpietatis errores refelluntur tribus antidotis . Priinu:neu: Quia impossibile est, sanctos Patres, qui Apostolis successciunt, ignorast e,aut non Rercepisse, quid in Drangelio Dominus seruandum prat eperit. sed constae ex his lariis: exempli caula per id, quod Eus Ebius nairat Ii-hro 6. Historiae Ecclesiasticae ex spistola D. onysis Alexandrini : nroris sitisse asseruare particulas consectatas , quae amotis viaticum essent: quod etiam ad hauc diem fit apud Mos 3 seruantur enim per 'annum integrum parilauiae et quas ut moribundi s umat humectari opus est aqua aut umovet lunai quovis alio modo. Et more huc in exeutibus e vita seruari iussit laneia prima synodus Nicaena Canonc suo i3. Ergo impossibile est Christum madasse uniuersaliter comuniondim rub utraque specie,& sanctos Patres aliud egisse. Secundum: Udeei ad hanc diem infantibus ctiam cet munionem dant .intingendo tantum labella eorum mossicis. smo lariguane. ccmmunionem hanc infantibus suffcieptissimam credunt. Numqua ergo fuit hic stillus Caluini statim ex Cyrilli in Ecclesia, ut a Graio praecepta suerit omni pus communio sub visaque specie . Tertium . Asicrit Basilius magnus in epistola de Ccm- minione ad Patriciam: Quod perlecutionis tempore cO- gerentur quidam , non praesente Saccrdote vel Diacono, ua maera communionem accipere: quod nquit, attestathi& eremitarum. longa consuetudo , ubi non adesset iace dos, asseruantium domi communioncm, & per ic j os il
ctiam laicus ut plur imum haberet domi comita ioncm ,. reper se sumeret quando vellet.
Qiod ubi semel Sacerdos peregit sacriscium , & porre
64쪽
65쪽
ipso praedicante ac docente Mati. q. I7. Poenitetiam agite, Nprs'mquauit enim Rc um coelorum: Caluintilae oemtentiam in resipitcentiis mutant: quasi vero idem va- eant , i inque sint . Cinaeresipistentia possit esse pedi sim- :plixum anulo cessationem, &conuersionem in bonam Hi- gem : & non exigat consessioliem oris, de latissa tionen
operis: At sacramentum P attentiae requimit & odium ac
stationem coimissorum criminum in corde poenitentis cum proposito in posterum abstinendi, & integram erratorum confessionem ad pedes Saeerdotis ivdicis& lati, actioin opera pro grauitate peccatora. Quae omnia, Cuisti 'iustituto ab Apoli tradita tenuit leo Par Oricialis Ecclesia . Ita ianctus Basilius in princ*io suo una moralium agens de Poenitentia, proprietatibus seu tuebus eius. Naal zmus oratione in sanctum Baptilina , Si passim. yiostomus in exposit. 6. ad Hebraeor. & octo deo poenitentia sermonibus, ubi aurea sua dicendi copia poenitentiam & partes esus sudet,variolq.& multielicos latici.ctionis mouos exponit. Mi propterea etia a Draecis Poeni- tiae praeco apscllatus I, quia eli metissimo spiritu iniurictat aetantii nis Pater contra Nouatianam hinesim id remporis vigentem Constantinopoli Fam .vium Consessionis auricularis, quam Ecclesia Cγtsolica cum Euange- 'li; praelicatione acceperat. Et praeter haec lumnia, Ecclῆ- lunainaria , extant muli P senitentiales Canones apud Graecos a Patribus loripti s m q aebas Sc virtus eo tritionis , &efficacia coiisenionis , de vasi; liuisfactionum gradus expres- siillime Sc luculentii ii ne habe. itur,quibaῖ inlsituuntur spiritales Patres adv.hm .acramenti Piuntientiae Caluinistae vero poenitcntiani in rosipit utiam mutantes prevertunt omnia : & suae temeritatis scentia volunt , Resiplicentiam iii onusibus ei uidem este rationis : t per excogitata eorum fundamenta saluus ite horno resipiscens, pereat non icii Pi-iccns . Unde veris habont . ipi m quoque suam resipiicentiam in omnibus eiusdem esse.rationiss omnes ne resipiicu
66쪽
racti re sipiscunt ' si eodem omnes, Cur inter sanctos di
tercntia , dicente Apostolo I. r. is. r. Stella d fert asti tam claritate : idest ut Chryloilomus exponit: lancti non sunt aequaliter sancti s Si ivone Odon onin s, Crgo clatur maior Minuior resipitcetiae gradus. Et qui non omnisao perfecte rcspilcit,lion eli illiuo beatitudine dignus nec rubgrare debui in uilernum, quia pipsecto Vivens resipuit. go velint , nolint Caluitillis , perdua etiam salsillima tun damenta coguturi ateri.exno lumno Resipiscentiae grata sequi dandum esse medium Purgationis locum. Aximultis sinu elueet haec veritas ut iplis Dogmate veritatis. Si enim
peccare est Vere contra legem Dei, de proinde apud diunnam bonitatem offendere, necelle est p cnitentem non solum declinare a malo, dc bonum facere; sed etiam. 'dimii in anteactim vitam concipere,& non peccandi propositum de caetero stibilire: de Elii hunc ita necessario includit poebnitentia,ut uullo tempote sine illo fuerit remissio pecu torum. Ex eo actii sequitui ab initituto Christi iud cisis abus sacerdotum; quibus data potvitas remittendi vel retinendi peccata, necessario exinplenam c confitenti in , notitiam omium mortalium erratorum ut serant iudiciunia
Et satisfisonis opera uti garat ; sine quibus offensus non placaretur Deus : quia non reduceretur ad debitam aeques tatem illud, quo Deus offensus est.& haec omnia ta certae , tam explorata semper fuerunt Orientali Ecclesiae , ut haec negare sit omnium sanctorum Orientalium Patrum instituta di doetirinam impudenter rehcere, lentu carerc Cum. Graecorum Comessari3 libellos habeant manuscripto, QIUtinentes interrogationum formulas , qui bins vci debeatu ad examinanda Poenum tum peccata , & iniungendos iis varios canones , idest satisfactionis. poenas. Quos illi libellos compositos asserunt a Ioanne Ieiunatore Pa- Garcha Constantinopolitano, siue etiam ab aliis. Et quia poenitentes non omnes persectiani liabent dolorem de peccatis , non omnes in contatione leuia quoque omnia exponunt, non omnes . digna prUtant latis lactionis
vipera ; iacirco impossibile est unum ine omnium statum,
67쪽
di quamuis ad saluten, omnes pertineant qui veram e i. tencia egerunt omne tamen in eodem esse mitu salutis .sed fitendum est esse qui nullo reatu impediti statim in coelum, molent: esse,qui purgatione indigeant,& satisfictionu&
ciliis, sanctis Iratribus, instituto & ritibus Graecoriam omnino contrariam. Satis erit unum inerre instar omnium, ut testimonium inuicte veritati dicat. Sanctius Dionysius A- re Fastita de Ecclesiallica Hierarchia, cap. Mysterii de pie desunns; Siquis, inquit , hic dedormem egit & iacratim. lnam vitam, quantum licet homini Deum imitari erit ille in futuro seculo in diuinis beatisque sedibus. Si vero vita summe dei imi uaseriorem duxit, ita vitam tamen sacransisnulis illi quoque retributio dabitur. Et infra. Orat, inquit Pontifex pro defuncto; ro que ut diuina bonitas dimittat,quae ille pro humana fragi, rate peccauit; & collocet eum ua luce di regione vivorum; in sinu Abraham, Isaae, & Iacob; in loco unde procul abest dolor, maeror,& gem tus. Deinde sanetiis Pater obijcit sibi; qua ratione fieri possit, ut ad preces Pontificis aemittantur mortuo peceata, cum diuina iustitia reddat pro cuiuique operibus, quae me
Et respolidens a t; Sedimirum, quae tradita accepit a diuinis magistris. Rc tribui quid m a diuina iustitia , prout miique gestit. Diumam tamen bonitatem parui peridos .maculas a pi)s hominibus humana fragilitate chiraehri,ci in nemo si mundus a sorde. En non unum salutis statum . Endebitorum in alia vita solutioncm. Non mirum, ut dixtimus. in his errasse Caluinistas : sed Cyrillum deuiare ab inpostolorum docti ina, & omnes omnium sanctoruna institutiones proiJcero , non Graeci, non Saccrdotis , sed impia Proditoris, impia & sacrilegi homicidae an :marism lce us M' Parricidium est. Quando vero Cyrillus operatur sacris, fingit ne, & tar
69쪽
70쪽
37, causa horum etium Mnrelinquet; η MG ή33 Uirgam malignorum super sortem iuHorum . inua in consantinopoli in Patriarctatua men'
Cyrillus Patitarcha Constantinop
scipsit hanc non coins,endios ni Consessionem , sed des . Ondiosam a delit: tis refusisnem , conflituit .le iniislix nequiorem diabolis. Is cirim in agro don inrco super emi nauit 1irania, Cyrillias eu, si rea est, bis Diabolus est i erterim ad antiqua sthmiam iiii supersepim notu Caluinioni Zirania . Non ergo conhchre, sed pro ccrto habese debebat fore ut Occidentalis Or:en alis ivcclesia ἴ-