장음표시 사용
161쪽
-ι-ε---tiventu. Ego tam acutus non sum, ut videam,quid huic argumento desiti Deus signaculi Crucis venerationem diculis tum miraculis comprobauit, ergo Crucis signaculum vere est ven
rabile praesertim cum sit eiusmodi res nullisis propriae culpae cap , quae venerationem impedire possit.
Nee satis intelligo, quid hac ordinariasia Diti tua toties iterata sibi Iunitis uesiti iussi ex operibus extram cum Miris,nonium argumentariam tuam operatiliarati uredi Mnerabilem arcar tuo, ne si quis Iunium a mi orisChristi urgeret,christum esse venerabilenti, e vestigio oectan iret; Guilarita in extro Mauriatam ureM-- - - Ummum M F Maxtra ordis a tingentu. Ait Iunius quaeri posse, rerum miracula illa centigerint,inat. Minacis an Christi in in accipienti stim,orationem, ct ollisiam professonisas-srapergratiam prius negamis. At male negas; nam virtute Crucis, ut instrumenti, quo Christus utitur, miracula haec eduntur neq; quid
quam gloriae Christi detrahitur, quandoli enui instrumento eius ibuuntur. ΛitCaluinista. Mofipisciati prascamur manciatis. Talis est, qualis essesbio, quando instriintento es iactus adscribitur. quam siue propriam appello; siue impropriam
parum interest, dummodo a Cruce, tanquam a signes instrumento Crucifixi, talia opera proficisci concedas nam quidquid tergiuer seris vel causseris res abibit in quaestionem & controuersiam de nomine: Quanquam nota hoc spectat Caluinista, ut improprie duntaxat sigitum Crucis talium miraculorum caussam saluat, sed ut ab omni miraculorum e sectione illud excludat.
minis Christi tui adhibebatur signum. Nihil Epiphanius ue nisi designo Crucis. Huie essectum hunc scribit. Fidem inuocationem nominis Christi non excludimus quam iste includit non ut fidem&inuocationem nominis Christi honoret .sed ut Crucis signum d
honestet.&omni sua efficacitate spolier. Iulianum Crucis signo se muniuisse.& mox omnia spectra dissu Lib. Cruo osse,iestatur NaZianZenus. Quid lunius Dιaidiim coniunctia Bastar----nsucu infaciat: nam conrunxit metianaenae remis eritatem cumsigna
162쪽
Haee NazianZenus. Subiungit Iunius Sigism non negamis: sed a νει- rate. ηο autem 2Agno opus esse dicimus, ex Naeιandem verbis A verita-st,hoc est,a Deo seu Christo, est, ut a caussa principali a Cruce, via caussa instrumentali; Valuit signaculum Crinu, inquit NaZianaenus;
ergo aliquid momenti energiae pellendis illis spectris contulit: Ergo crucis virtute spectra illa sentin fugam coniecta Nam quid inerat nare ieem,ssbia interior fides inuo intinnonii nis Christi absque eis signaculo, urbam illam spectroruin os debitur fugatura Nysseno in vita Thaumatur intra de Crucis potentia scribenti hanc dat Caluinista alapam tam mmaria isteri. relata Igmini
Scilicet, tantus vir, leuis corde erat, ut quibuslibet narratiunculis, absque ulteriore disquisitione, fidem coinmodaret. Ait Bellarminum Athanasium alios recitare multa miracula, quae ad solum Crucis signum Deus fecerit, fite Obstrepit Iunius. Falsedilitari ad solum Crain. Quid enim tu idem, ad orationem dei, adprofessionem nominis Christi nonfecit tua, fecit; sed ut ad circumstantias signaculi sanctae Crucis quod horum mirabilium peculiare instruis mentum erati
inst Caluinisti. vino frit, ii igiturseritot Arguintissime Ae si dicati si faber opus artificiala facit;non igitur illud cit instrumentum fabri ' Quas οὐ quφd primarium agens ficie
principaliter, id instrumentum primarii agentis non faciat instrumentaliter. Quae est ista imperitia Iuniis eui merito appingitur illa Iuniana nota Dirantur ista imprudentius ne quid dicam grauius. Hac nobis a-ρ 'ηrinum: Imo ne rationis ualiquo modo perpolitum.
163쪽
PRO fANCTA CRUCE. ων Iunius suam tuorum uritanorum caussam agit: nam id quod reuera sunt; videri propter turpitudinem nolunt Comunt igitur&velantis,quantum possunt,ne eorum foeditas in aperta Iuce conspiciatur. Tantus nimirum Crucis amator erat Claudius, quanti sunt
Caluinistae; qui ipsi clamitantur ac- ηοη damnare; γ.perstitia-- interim omnes Crucis imagines ex indivitd exterminant;&nnaculum Crucis penitus non usurpantinu ueriti diuinam vitio nem,quae cum in alios nonnunqua,tumin Iaponios nonnullosCr cis euersores desiuiit, te quibus in epistolis selectis Indicisti Maskio latinitate donatis huiusmodi historia resertur.
Haud ita multὸpost barbari re eprincipibus rivitatis, commani ση ορυ- ficti ad exscindendam Crucem in monte a Christianu erectam xdumselereper L αὐ- petrato,interserixari caverunt, ιένnuicem id ipsium facinu exprobrare inmu, FH - rixa peruenit,st eo ipso in loco, ubι Cruxpositafuerat,anter se ex prouocatione dimicauerint; quorum duopostridie mane mortui ibidem repertisunt; tertiis,
asi rii Udriada cognoueri min. Vvielephum4 Viclephistas ait Iunius eum uuatanarem det satos esse,quem superstitio iamdiu imagiuatafuerit. Si Iunius absque fuco loqui voluisset, dicere debuisset, Uiclephum, eiusq; sectatores o nem simpliciter religiosum cultum Cruci detraxisse; imo S ciuilem seu humanuma nisi forte humanus cultus censendus est, quod reliquias primae Crucis Mimagines eius flammis voracibus,ubicunque
copia datur,eorunt,4 signaculum Crucis ita aversantur, ut quid uis malint sua in fronte pingi, quam Crucis signum. Ait Bella unus entiri Magdeburgense ,quando Cent. .c. scribunt. -- μrumaci saecula quartofuisse nouum. Respondet Iunius, Metris i rasistinum δεδεη. Cruci absolute, sed de Dapublice imprimod apud aurand
nos,pro eo quὸ thoracem Serapita maiores posuerant Loquuntur quidem Magdebtirgenses eo loco de Crucis imaginibus in vicem thoracum Serapidis substitutis; at mox ex narratione huius particularis facti, vitiose inferunt hoc mendacium uniuersale. Is ritia pingendi imaginem Crucis etiam hocsecula nauis,idetur: ct paulatim influperstitionem dumerauit texis imisimpliciores magnam,im insignatione huiusimodi Dram in quod nihil aliud est, nisi mendacium, siue intelligatu de imaginetranseunte Crucis, siue de stabili Utriusque enim susim
164쪽
temporibus Tertulliani, imo Siritis,in susint, ut in operedes.
Crmee copiose docuimus. πν- ιι Eosdem Centuriatoresredarguit BeIIarminus mendacii, quod
much Π Centuti VII Cap. 6 scribant, Sergium Papam fuisse Auctorem
primum, ut erucadoraretur. Respondet Iunius Mardeburgentis agere istin tuto pabhisi Musa Romana ct uidotali sed dumquaesitis naenis
tionem ligni Dominiea Crucis in Sacrario beati Petri reperisse, quq Crux postea die Exaltationis sanctae Crucis ab omni populo adorata Rosculis culta suerit. Nihil Rhegino scribit, quod Magde burgensita figmentum stabiliat; neq; enim dixit; Sergili in instituisse,ut lignum iIlud a se repertis coIeretur; quia nihil opus erat institutione cum, teri relligionis Christianae ritu omnes expIoratum haberent, Crucis
Dolestes reliquias& particulasdere inultua sciendisesse Quod autem tum pyrtio illa Crucis Dominica coli coeptaesi ny mmim.
quintumuerumin lucem ex tenebrris emerserati Illud D.Hieronymi in Epistad Mat lam, in deinde lamberet :IuniusRurat. interpretatur: nainproprie ηοi pinaco ',ino Aipatat quia lignum Crucis aut non est ampis in rerum natura aut quunm Hieroset ymis. Neutrum est verum nam Iupererat lignum rucis in rerum natura in HierosoIymis pars eius errat,relictaibidem ab Helena,vt diximus in opere de S.Cruce.
- - ramisissen-1mnauini astruatio, inquit Caluinissa, ct merοη μ' - προ ministili, Quid ergo significata muro in um Lepide,si lamb τ num Crucis. non erat ostulari crucem, labiisqueattingere; sed alabluia ruri-- colere facilla Marcellia ab argumenti, at de Eustoctui .vespotius Hieronymisee 'edirepoteratidicendo; quia
me Hieroso lydiam Bethlehemum inuitatis ilignum meis iam heren osculari,hoc est, Craicifixum colere queam; An non ' mar Crucifixi coIendi libera conceditur potestac Eoque magiis hoc regerere potuisset, si cum Iunio sensisset, lignum Crucis in rerum natura non amplius superesse,aut certa Hierosolymis non
esse. Primum hostium Crucis argumentum est; oaxastvsit Christo ιν claum gnominiam ct mortem; non est erga ιοηoranda. Respondet Bellarimnus,attulisa iam gloriam: laetitiam, di quidem Iono maio
165쪽
m-ia damnoda Craue. Non superstitiosi,sed plane impii estis in damnanda Cruce. Superstitio saltem pietatis umbram retiner Uos nec umbram ne cum bell- eius habetison non detestanda impietas, inficias ire,Crucem Domini in rerum natura exstare, ab Helena in 'uentam esse omnes eius particulas, si quae in manus vestras incidunt,detestandis flammis Osumere: Imagines Crucis exscindere ἔ
argumentum, vi stimium Assentior Assentirer, licet nauePae nihili nominasses Hoetamen imbelliti infirmo telo Crucis cultum in firmare, quies exterminare eonati sunt Maiores tui Bogo mili, Henrieiani,&Petrobrusiani Bellar mini responsionem similiter in- 'main s. calumnia Iuniana est Sed Iunius cogitasse videtur ius mam argumentum non nisi infirmioresponso repelli posset quasi ver argumentum per se nullius roboris ac pretii, nequeat solide dieruditE refelli, ut hie a Bellarmino factum, cuius refutationem iste non
tangit iratus sitis sere, si nobis iterum suam in Crucem obse ualis tu noessi reor,st Ua . Quid opus oties iterata prviestatione iam pridem scimus Caluinistas Cruess,4 similium
Catholica Ecclesiae institutorum, tam religiosos esse, quam olim lacte Claudius Taurinensis Bogomili,Henriciani,Pe obrusiani, γη quorum necliuitia, ad iniuriam diuinitatis o cant ptis legi sacra, inquite M'. Petrus Abbas Cluniacensis, nino apud Cisisticola inaudito selere, populi μη rebaptizati, Eccuse profanata, altaria si ossa, Cruces suaeηsa Die ipso passoni Dominica public. carnes comesa Sacerdotes flagellati Monachiiscarcerati, o ad ducendia,xores terrηUM M tormentis compulsi. Omnia Caluiniano Lutherano more.
Mago est quae ad imitationem alterius effingitur, repraesentandi εὐυ - - gratia, sed omnes Cruces,quibus Ecclesia venerationem impendit; exprimuntur di efformantur adsimilitudinem priniae illius, in qua Christus pependit, quidem repraesentationis gratia ergo Om ones huiusmodi Cruces sunt prima illius imagines Nec verum est, nil certo constare de fornia primae Crucis. Nam omnes fatentur
166쪽
1 aero. LOGIA quaeritur. de iace commissa&immissa Plerique in inimissam inclinant. Quantula autem dissemini; in ceni commissam immissam Alterum quod negat unlys Cruces istia sopinea adorandas esse,
. quia veraciusu dirantur ιmagines, non enim honorem ex plar in ex plum
na in aut posse insuere. Per exemplar intelligit, nisi fallor, id quod eia fictum est; per exemplum illud, unde esistum est. Et negat ab illo
ad hoc honorem derivari posse; sed negat absqtie probatione; quia adeo exploratiun est posse; ut in omnium ore versetur ilitis; honori rem imagini ..ut Iuniussoquitur, exempli, elatrum, trabstread prototypum; seu adexemplum illud, quod ab imagine seu exemplari repraesentatur. Dic, obsecro Caluin ista non transit honor. quem imagini Caesaris exhibes,ad ipsum Caesarem, qui imagine illa
repraesentatur Num terminatur in imagine Idem hie fieri eogia ora.Quanquam prima Crux eius generis est Prototypon,seu ut Iunius vocat,exemplum, ut simul ipsa etiam sit imago Christi; a proinde omnem honorem, per venerationem aliarum imaginum sibi delatum, ad eundem, ut ad ultimum termin*n,transmittat,totumquς insolidum Christo transcribat. - si Iunius per in Marint elligat prototypum, velitque honorem exemplari sue Prototypi non posse communi ri cum exemplo, hoc ess,eum imagine prototypi pro concessod absque ulla probationesumis,inquo tota contro iuersia versatur; nam hoc ipso quod quid fit totypi imago; eo fine facta,riprototypum repraesentet
unum habitu diri e analogia cum Prototypo atque adeo venerabilo efficitur,ea veneratione,qua ipsum Prototypum, tametsi modo duuersos quia hoc propter se; imago propter liust hoc ut ultimus ter , minus; imago,ut medius,colitur. Tertium,quod negat Iunius; ovcm in imaginem insu Cl νοειν,-οειδε et ixi: nain νι tiam quidem est,inquit,quod si h
--- brachiis extensifestimago Cruris, ut sancti patrestradunt; ergo&Cruximago est hominis in Cruci; pr sertim si expres fiat ad imitatio m de repraesentatiqnem minis brachiis expansis in
Cruce pend tis, ut fit in illis crucibus, quae a Catholicis erigi leni siue intemplis, siue extra templa Sed Iunius imaginari sibi videtur, nil posse imaginem esse,nisi etiam habiti vultus Moris alium reserat; qua vana est cogitatio, quia non omnimoda, sed aliqua similitudo requiritur, qualis Min Cruce,ubi duo expansa brachia,&lignum arrectarium, quod truncumcqrporis una cum pedibus reserti Disitire by Cooste
167쪽
R SANCrAE CRUCE Issisti. Itaque non est quod unius quaerat, tomedainax mollina; aveoli silaus ex Crata exprimi quaat. Facillime .videlicet brachiorum,quae Crucis cornua repraesentanti expansione cornuum, quae brachiorum humanorum similitudinem habenti Sed en argutissimum untiargumentum: SL, Albana affirmat. An Crucis omnia Magica.compescamar, θνmolita ηefficaciafiunt; βquitar
tae; vivit igiturinam Vlta probatum operariis se, sed non vivit;
quis enim dicat,aquam cum cenaver riimsermua,vel hanc cuni illa copulatam viueres Non operatur ergo baptismus opera vitae.
Vt tibi placet haec argumenti tui retorsio Iuni quem non pudein scire,quod notum iis, qui vel eminus Theologiam salutarunt; ne-eesse non esse, ut quod instrumentaliter tantum opera vitae oper aur, vivat; satis est, ut principale agens vivat nam Sartifex per in frumenta sua Operatur operavitae sui domum,&4d genus alias idtificare enim domum, viventis est nam hactenus nunquam audiui ' musisum aediscium mortuo Messite aedificatum ea &tamen insomenta tis non vivunt. Idem di de Cruce cogit, quae in operibus vitae exercendis,hoceu, in Magorum praestigiis.1 aemonum*ludibriis pellendis, instrumentum Dei est. Quid, quod ne ipsum quidem principale agens sermaliter Vive.
re oportet ad ho ut opera vitae producat Quam multa enim viventia eanum producit, non ut instrumentum, sed ut caussa principalis, di tamen caelum non vivit. In qua vero angustias compelleret Iunius aliquem Philosophiae Prose rem, si eum hoc spiculo inuaderet. --im, quod inraturuerant Hait Carum amor .calumnuit stamrobustis lacertis erit, qui impexum tuums; ineat, eum hoc arieteimpositonem facias,
postquam Iunius, solennissimo suo more, ius intonuerat; Net i metamina negatur; tandem ait, diabolamison timere Craium in derem , nisi Diabolus per Caluinistas primam Crucem, ruis eis imaginem, signaculum , totis castris perditum tenderet. Nam quae caussa huius conatus Ceres non amor,sed capitale dium.
168쪽
Miseim non solum rem, sed imaginem ignum rei sera iti
dat. Negat Iunius num ex vere verantis rim habere e modo, quamn habet oratio. Caussa negationis est , quia erati est actio fides imp. . at e Crux ver acti est voluntaria. Vt id ita esset quid inde sequeretur ton delirium illud Lutheranum, Caluinianum Volanistariis nullam diuinit annexam promi nem ac proinde nihil Dι ι μενarm Vbi hoc axioma, quod hic Iunius repetit, natum est i nisi
in schola Caluini Lutherio An nil potuit a Deo tradi quod uilinoia in , de tamen, si exercerinur, fructu de essectu suo non .eareret' minae negantiis Hum sanctis icis ita libertini esse, o
abique&in omni actiobesine peccato omitti queat. . . Ansellarminus signum Crucis esse inuo eationem quandam meritorum Christi crucifixi signo expressam. Iunius Soram Cratis non est inuocatis. Proba, si potes. Vbi firmiter probaueris, assentiar quia est adiunctum contium oboluntarium inuocationis Scimus cum expressa inuocatione signum Crucis coniungi posse, atque adeo coniungi solere, Interdum etiam necessario deberes, ut in Sacramentorum consectione administratione, sic non semper
mihin catulvmio Numinium σε sed aliquando necessariums Atyimi pinnun Crucis persedi seorsim sumptum, non est tacita implicit inuocatio meritorem Christia stilli scit iterum I rid inuocausid ἰήν conclusione pruru collinam
mae praeterea Iunius addit, verborum crepitacula sunt, si non praestigiae, quibus suis illudit; visibiectam definitum nempe Inuocatistis nem meritorum Christi, essenurate signum Crucis: ct hocsteri Restar in m. Vbi Monstra, si potes. In definitione signum proprie disi. O tenebricosos anfractus,per quos suos Iunios abripit, ne ad veri adyta pen irent. Quid clarius verbis illis Bellarmini sigitum Crucis es inuocatio quaedam meritorum Christi crucifixi signo expressa. Et mendiri orationis perspicuitati affundit Nouatoriste garata μπιν riariis in . Min clamyri, finiti θω- iis Caluini anae nugamehra. Miratur, quomodo signum Crucis dicatur signum Crucifixi. Nullaest mirandi iusta caussa; nam signum Crucifixi est, quia Crucifixum menti subiicit&obiicit Cur fumus dicitur 'Dum Misi
non ideo, quia ignis indicium est ' is: Signum Crucis nec rucox baberi potest. SI, ut debes loquari de repraesentatione signum Crucis in Ecclesia usitatnm non magis haberi potest; quam Caesaris imago sine Caesares vestigium animalis sine animalis fumus absque igne. Ais: Dioiligo oste
169쪽
musit crucifixi sanum; diad pallastam Annon vides te pugnantia loqui Num crueisxum vel signum crucifixi formaliter, sine Cruce animo informare potes dicem non nimis aecalidum sine calom candidum absque candore. iDe Cruce, qua Iulianus fugauitDaemones,iam supra dictum essi et sed quia Iunius repetit obiectionem, repetamus mos responsio , nema praesertim cum haec Crux non minus torqueatIunium, quam ipsum Diabolum. Respondet)DixiFDMMusinum quia debati, res intimabim seriolis phami onuertit, videli cet factum bai: hseexHordinarium. Extrao dinarium suit,quia miraculum fuit. Quid hoe gloria Crueis obstat, Quae vel hinc potissimum elarescit, quod Deus per illam, remali qui innoxiam, talia oeera trad sup commumna naturae cursim
patrare voluit. Iudaeus apud S. Gregorium Cruce ob spectrorum sormidinem L ι.ε.- ω signatus, Iuniofabula est. At non S.Gregorio Coniiciantur in ean- v vdem stateram Gregorius & Iunius.Vter alteri priponderabit trius auctoritas grauior erit
Addit deinde uinistic a uisuis itur Partim abest. quin eredam. Nam sine dubio Iunius ex Diabolo ipse hoe intestexit solet auteri Diabolus in iis, quae narrat, veracissimus es
neq; Vnquirimentiri, nisi cum lubenQualido autem non iubet pTertium miraculum ex S. Epiphanio clamat Iunius alia a Bestar-min addini esse enim defaemina Christiana. At Iunius,ut alibi,itavi hic ni L serio stam is praceps fuit,&quoci apud Epiphanduam subiungitur aut non te 'i' git, aut dissimulauit; mox enim commein orat, quomodo Iosephus Iudaeus, cum adhuc in Iudaismo haereret, insano cuidam per aquam consecratam, Ignaculum S. Crucis sanitatem mentis renituerit.
6d exemplum seritia institiatum Beilarmini,pi obare instituentis,signum Cruris non tantum ex deuotione o fide operantis, sed &exo μιν ω essectus sim producere,quandoquidem osephus iste, quando i Uinum illum signo Crucis curauit, necdum in christum crediderati Quae unius annectit de argumentatione ex extraordinariis ad ordinaria, ordin uita sunt Caluinistae huius nugae di
Probat Bellarminus, eandem de opere operato sententiam ex V istis. .d s. Augustino. ex lib. 83. Quaestionum, quis, o ubi dicit, signa haec valer etiam cum ab extraneis usurpantur. Respondeta uirius, nustis ibi verbam designo CrusMevrm. Fateor speciatim non exprimi. Non ex
170쪽
ptimi generatim Mimplicite,falsum est nam S. Augustinus Ingens re loquitur de signis & externis ritibus, quibus miracula patrantur, vel Daemones eiiciuntur inter quae haud minimum locum obtinet S. crucis signaculum haec una affirmat D.Augustinus interdum quoque pondus isorioitum habere , cum ab extraneis, vera:-que fidei exsortibus surpanxur. Nec inquam dixit Bellarmis nus, s Augustinum Foc loco agere designo crimει---. G ii hire sigmtata sint; ut habeatoiminandi 5 sycophantandi m
. . Ait Bellariuiniicit orbos & caetera mala,quae non possum percupere vim signorum fugari per Crucem, tanquam per signum fidei
ῖduciae, vel potius tanquam per inuocationem signo expressam Iu inius Si ita est; ergarinum Crucis ηοn est caussa,sed concaussa. Voca, lilibet, concaussam; quandoquidem caussam nominare non libet, dummodo caussae rationem signo Crucis non adimas. Si ideo aliquid caussae . . nomen non meretur, quia cumaliis effectum producit, tum Deus
ope non strahisa, seg ncaussa, quia saepe agit Scausem Mu---neruii caussae quia vim Mendi cum Deo corv iungulit Neesnsilium nium erit caussa, licet cum adiectio vocis D1stramιntatu: sed 'raus . Nec ubi plures causis partiales conuenita unt, inacaussae nomen sertietur, sed tantum comas M. Quasi v to coniuncto cum aliis caussis caussae rationem tollat, praesertim quando sumplures diuςxsiordinis, scd tamen sibi mutuo sub d
lati vi imperiissest . t sidera in haec terr stria nihil agere ex Mia
sequItur omnium subtilitatum subtilissima signum crucu es νυν ergontiast. Probatur consequentia: Safigura non ess-ιua, vin sumn ex Aristotescupradicamentis. Eis non suspiciat istud si no plumbeum, at certe stanneum acum ei Philosophi cumligaram agere negant, agunt de figura , quae ex quantitate resultat iste ad figuram seis sormam signaculi Crescis accommodat Apposite prosecto, praese
cumhie non denaturali agendi inseddesupermaturali dijutur; quiridies Macitateve etianitiuarer, quae ilioqui adum