장음표시 사용
131쪽
-eiittannis fult Chrysostom. Sed no eius hostis,qui res religionis mendaciolis aspergi posse,ius fasque duceret ea tanquam futuri
s. auditoribus proponeret, quae nunquam futura crederet.
versione,in qua verbum verbo responderet, sed vel paraphrasim . vel aranssatione,quae sensum exprimeret,adornare instituerat. Sufficit nobis eam Homiliam esse Chrysostomi. etiam Iunio fatente; nam quod illius auctoritate persicos Rhetorιisseisiare aggreditur Caluini-sa,nihil profieit; nam ut Chrysostomus summus Rhetor disca tus tamen no fuit quia fucus fallaciaest Soem Moi mesomi totaviuendi vitio longissi interi oditanoasuiti Argumentum secundum petit varminus a Corientiωmnis fi
si laribr prelaretur argumentum sit ita ut scribis, gro, unde hse existimatio Crucem humi non esse efformandam processerit quam ex generali illa opinione, Crucem esse hos orandam; cui persuasioni obsistere videbatur mos effin gendi Crucem inuit,ubi pedibus tra s untium conculcabatur.' sy nodi septimae errorem auctum esse aboctaui, conuicium est
iunii, qui quod Uiusque concit auctoritatem pors set nihil ab
leonomachosuo genio alienum aesti Decanone x xci irrullano disputat extra ordine Iunius Νlatii deeo Bellarminus ini propter Mego ad alia gradum facio; nam quidde hoc Canone,qui picturam Christi sub forma Agni vetare videturuentiendum sit,explicatum inuenies in opere de Crum Νςq; - -
quusquam ad Crucis venerationem Canol ille pertinet. Τantum notetur noua significatio vocis G εὸe qua bono publi- eo Iunius iam primi reperit; quae si Lexicis adiiciatur, no par vendibilia efficiet. Quae est ergo haec noua significatio Gracum eὸν nota ε-
132쪽
'idit. sed vidi iiiiiiiiso quo quaeroisi imaginessui evi, hoc est, πιπι--πι--οηρω--ci re non nimis rapviliantur a Caluinia used&nesitiὸλ ia nominantur Eiqimi est esse νων Um iis, non fuism, quam esse veneratione dimum tergo de minν; neque ullus ex Graecis auctoribus unquam producetur,qui imagines alio, am advenerationem re est o- appellauerram Mocvini,quod est.
minus dixitaustinum verbis illisi se recitatis, voculam Crucis adie-eiss sed ut eam se addidisse significaret; alio charactere excusam, parenthesi inelusit Addidit autem, claritatis caussa, quia eo loci Iustinus de Cruce adeo expresse diserte di quidem pluribus disserit, ut eum,qui id neget,omnem penitus frontem exuiise oporteati
Inter quos merito suo reponesiunior, qui ne Iustini auctorita te opprimaturaio in charias reserre religioni non habuit con to manifestum textum' sensim Iussum Mio--quituris nucist μιροριπι am Christi in min. Volues reuolite rein omnespar tes,non elaberis, o callide lubrice serpens. Nam postquam lusi
133쪽
sum,quouulocorumsunt, imperi , ct potestatu indicia in his ψιηέιntibia I ut hac non intelligentessariatis. Et qu apud os moriuntur. Imp.ratorum im
Hate omnia lustinus apertissime de Cruce. Et tame Caluinianus iste nobis vult oculos eruere; ut Iustinum inspicere no vaIentes, pe suadeam us nobis eum loqui non deCruce seu externa figura Crucis, sed de Passione Christi in Cruce Verum de hoc Iustini loco copios disserui TOm.3.de S.Cruce contra Hospinianu LDanaeu Caluinistas. in Post Iustinum citat Bellarminus Tertullianum,&Minutium in
negat absoluti sedeo sensu negat Crucem a nobis coli:, quo cuItum Crueis Ethnici Christianis exprobrabant deinde ex o pubesi probat,si s. Meoo x. Crucem colerent Christiani. nonpas illudes apud Gentilasmmini, albintra ea/a.&3. γad omniafrmὸ religiosa est Hypothesis in eo consistit,Christianis non re ' posse ab Ethnicis vitio verti, etiamsi Cruces colerent, eo videlicet uret . ,.
modo, cultu, quo eas a Christianis coli arbitrabantur,quandoquidem cultus ille Christianis cum Ethnicis comunis essetJ Negare Te
tussianam distulatarsi non νιsit,c fuit. Coecus fuisset , si id quod nus piam est imavitio vidisset. Vbi negat retinianus crucem ullo mo-djac tristianis coli Facite,is aures pateant, iam enim id explicare Iunius ingrediturorui. Quam in Nθnrita inodere. Non refragabor,sit ita. yis viri nibinfalsis, ura
rum rerum, quoslιὸ Christiani dicebanturolire ista recensentur cap. Lais Huntur adoratio capitu nitis: a1rasi Crucis, adoratias tu, adoratio Onmsta quasermὸ cum prima conuenit. Hac omnia Septimiis negat, ct salβε opimanes mat. De Cruce non negat absolute, sed ex hypothetipem suasionis qua tenebantur Ethnici, ut antea dictum. De Cruce autem neatat ιηιdemissime, ita tibi videtur,&banc summani fictitiae negationis, euidem
134쪽
-ι-t: μηδranein noster erit. Quanta lux euillantiae. Mirum ullos mortalium reperiri, qui in hacetanta luce caecutiant. Etiamsi illudivinion lalla; a Tertulliano esset, necdum Iunius rem factam haberet. Nam falsam raminasset, non quocunq; intuitu .sed respectu ad Ethnicos,qui existimabant, Crucem eo modo&cultu a Claristianis eois Ii,quo ipsi sua limulacra colebant, nempe, H Deu,quod a vero ali nissimum erat. Nune cum desin vinisno nihil dicat Tertullianus, multo minus euidens est,quod Iunius pro euidentissimo habet.Sed
Iunioetiam obscura fiunt mi sentia, dummodo ad Crucis gloriam obscurandam facere videantur. Num hilanio verba illa,quq absNumae cultuCrucissem
Aδε--em Crucuatiquit Iunius, Me humani nec rarii misit Gihsianis docens: Crucis nimirum ut Dei,seu numinis Considera autem, quam sit Iunius mentis Tertullianeae eximius explanator Duo illa vocabularitimantis&,erisimilivi resertTertullianus ad eos, qui credebant a Christianis solem pro Deo coli. At Iutrius ea longe alio torisquet; nimirum, nec humane nec verila militer Christianis veneratione
Crucis obiici. Quae explicatio bona esset; si Terti ilianus id, quod Iunius Voleba6 dixisset. Nunc eum dixerit, non quod Iunius, sed
quod ipsemet Volui ud serendum est.Vic luistianus lavit Tem
tulliano suam mentem assius Neesu igantur Iunio postrema orbi capitis xvi tirae, Ha ηκres iam αι--stratiιε aris ni nostra repurgabimis. Quodcoliminior, cultu diuino absolutis D-νnus est,quaseu Unquit Imnius,νη- stille, quem colimis, ut Deum scilicet. Quis enim Crucem unquam, ceu Deum suum colitit Necostit uolsellitur Bestaminin , dum ita argument/ru'νtprobet imaginem Crutua prisu habitam. Quia vere habuerunt; etiam Tertulliani tuo ι quod ipsi Centuri tores non diffitentur, veostensum in opere de S.Cruce. GMuciatum, inquit Ionius Christiani rere tribui negat inmittis: Lo -- nimirum sensu,quo tribuebatur Ethnicis, non eo, quo exerceb -
135쪽
pecto muri expuriotur Per Crucifixum depellitur omnis tentatis
vipereausam principalem; per Cruce ira, ut per instrumentalem Ait Bellarminus, Constantinu Magnum Labaru in forma Crucis redegisse Negatur, inquit Iunius. At temere a te negatur, ut&iliud: nusi hoc ab Euflebis . Nam lib. I.de vita Costantini cap. as id dicitur m ori . .
iabaro. AEquineis clamMuni uocul Caluinista Et pera sis norem intelligit, honorem humanum 3 ciuilem Mam ineptiam
iam non semel refellinius. At Labarum anto onstantinuin Crutu impraferebat. ritet hoc Bellarminus, sed adclit: non proprie Crucis HGram. . .Huram habuisse Iunius. Quid istud est; adproprie Cracusguram habui fl
bulas loqueris, fabulas scribis Labarum ante Constantinum specie
Crucis habuit,non ex instituto di destinatione, sed quasi casu, se tuise Vtin multiseuenire videmus, in quibus fortuitae Crueium Ggurae visuntur,eam; ob causam non propriε edim proprie; at Co- stantinus deliberato costio Labaru rectevoluit, quippe typtiae figura cu eiusCrucis,qui sibi linitus oblata fuerat,tum etiaerucis
Christi, additis variis oratamentis,& caelestium mysterioru enigma --.ι, αtibus,ut ex Elisebio in opere de S.Cruce copiose demostrauimus in . Itaq; eum Iunius ex Tertulliano minutio Labara, Cantabra, fle signa militaria Crucis formam habuisse operose docet, id docet, de quo non est controuersia: illud vero omittit. in quo cardo difficultatis vertitur, num scilicet Cruces illae ex instituto& compacto ad significandam Crucem Christi, vel aliam diuina potentia efformata, effictae de concinnan fuerint. Nam di in arboribus progignuntur Cruces a natura; 3cinaedificiis ab arte; Numideo uos ubeen 'sentur imagines ad rep4sentationεnme ei de industri sibrefacto Nec quidqBellarmino hac in re aduersum scripsit Baronius Annali tritio, nobiicit Iunius,&ante eum Hospinianus. De quo alibi satis . i. 'Τ
Fatetur Iunius isquentatu uisse linum Crato an equentatam fuisse aginem Crucis, nam de signo post adisseretur adoratum hoc est, veneratione strictum, negMIed Rhis,more suo, 'egat tantum, nihil probat. De lege Theodosii Iunioris, ne eruchumi sculperetur, vel pingeretur, fuse disputauimus inopere de S.Cruce. Ait Iunius:1 ρεhaης. 2 a tam
136쪽
,. ---.o ipsim et Imperatores,se hanc lege edidisse religionis intuitu Camion nabis cura diligenitnubiasmulbinsuperni numinu religione tueri. tempore Theodosii Iunioris parum Ethnicorum in Prouinciis Christianis superetati ut necesse non fuerit eorum peculiare habere rationem quibus de Crucis conculcatione pronum fuisset satisfacere; si
christiani tunc spiritu ciuilinianohaluissent; dotissentenui . causis .ilui si ur in ruontur,nam crucem non desin stati, licet p. . semiviretur; non enim esse
Dicit Bellisininus.Legem hancexoinuo corrupia citari abΗdireticis Falsiim,clamat Iunius; non enim corrupte citatu Crinitin,βedint Lepide protecto quasi vero Bςlurminus dieat,Crinitum' corrupte citari;&non legem Imperatoriam ex Crinito. at citanta uersarj legem illam,prout stat apud Crinitam. No inficior; sed apud Criamtum exstat corrupta&deprauata, omisso illo vocabuloοῦ misi. Cur non citant integram est utroq; Codice, Theodosiano austinianeo δPorro legem,quam Crinitus ad urit, liμersam csseabilla,quae in
troq; Codice reperitur,ut innuitiuniusnam man Esalsum est; nassirmari sequoi si in illa, qui sibi quiduis temereasse ieranampis sibi, in pisti emcon uinissae hanc elabendi rimulam non occurrisse cum ab illustrissimo Luz: dieruditissimo Episcopo Ebroicensi ob legem hanc Crinito cortas. - . rupte citatam, fraudis & imposturae postularetur. Ait Bellarminus: Theodosiit Iuniorem auream monetam cum fgno Crucis cudi iussisse Iunius an ex essequitur Ergo νenerandam aut . arisam omnino sequitur; quia certum est veteres non alio fine monetam signasse cruce, quam honoris & venerationis,utTomotei tio de Cruce copiose probatum est nro
' π Non reticebo hic, quod Anno Redemptoris M. I x II sellis. in Hungaria accidit cum nostri ordinis homines domum quanda
137쪽
Interpretatur Caluinista de Cruci se Sed nil opus tropos ubi omnia sine tropo prone fluunt. Et ri crux pro erucifixo interdum surpe turinescio tamen an tolerabilis tropus esset; quo lignum Crucis pro ipso Redemptore crucifixo poneretur. Negat Iunius, lini qου-- ροδε ιγώ.LM ad Antisthum auctum a S. Ganasium: ruoriε- quem iamstan o. --,
Non repugno;tametsi io non sterium iam&-ustio iopi: ire centiora quaedam in possunt rillud coniucium estir μηρο -
--βολ-εσι limam Narneademnitur Damascinus, di alii &ρουιν--. Ioannescanta xeniis, qui Crucem, uniuersim omnes Christi sanctorum imagines honorandas esse pulchre aduersus Mahom
tanos demonstrat; cuius verbia ς ibam qui aeque Haereti να
uos contigerant, in memoriam Dei reuocarentur. Deostratis rum aman .ctatoriam redderentiqui illa ex seruitur Pharaonis tiberauerat. 9 deuicerat reges magnos, ortes gentes , Ob M.quis Wbes istorum popula Iadeorum tradid/rat quinis miraculape istos in desert edidissa. Elfactum est, sicut prec*it illis Dominus. V dentes enim,qua in secerdotum mani insiti Ui erant,Dei recordarisiunt, missi gratias egerunt. Eadem auum im siηam inratio. Depimini
candum carnmpeperit:ta quoque Martyrum,ct Sanctorum omniam. Et hono rem imavnibus tribuimus, propter charitatem, is honorem istorum quibis imaginessiunt posita. Et quemadmodum otim Roma, ct alibi statua1 ponebant eta
138쪽
ρση---, Mindi ruinutiis umquoveis cruori era licet sw-omi signum inquia Cruosituram pratulerit, adoraturio hanesea nobi comtur: Cruci intemfira ira constam, -- signum aiobis non adoratur. Haec Cantacu Eenus, in cuius extremis verbis vides, idem ab illo des acta Cruce asseri, quod ab A victore quaestionum ad Antiochum. S.Chrysostomus in supplicationibus argenteas Cruces cum a dentibus facibus praeserri iubebat Iunius, vuliu ore perfricto, der in Mo -- tanto patre: Imprudens certeρπεinnia Chus Omicassuum isa.dcto 2. , et craterfatetur ius massar,u molem 'auenuom/m, nec obruamsapio- p. 1. m. Cui parcat Caluinista,quando necas. Usi,stomo dentes xv
guessios abstineta Idem iudicium socratistae de Chusissim . mendiiciunt lanianum est pro Chrysestomo aduersus Iunii calumnias stat tota antiquitatismemoria, quae factum hoc Chryssi stomo semper laudi dedit nam quod tumultus exstitit, noli vitio Chus stomi, sed seditiosorum Arianoruni improbitate exstitit. Testatur idem Chrysostomus suo tempore signum Crucis ubLque depingi solitum:Nempe. ν Christi igηum,inquit Iunius,iamsupes , pisaapubiae in Iestente. Si tam frequens crucis usus Spictura fuisset superstitiosa; refutasset eam S. Chrysostomus, omnis superstitionis impugnator invia nec ex illa argumentum pro diuinitateChristi
ad lenta 'Ethnicis comprobanda petiuiω Fatuum enim fui set, exsuperstitios, nsuetudine diuinitatem chriaidemonsti revelle.
Illud D Augustini in Psalo si qui tantum sis ενι-msuit - .r Uolibus .ityaitIunius intelligendum, non de Crucri sed de
morte in Crucis ligno obita Fumus hic ipsis D. Augustini verbis dispelletur Honorata est Cruxyo finita ess Finita est inpaena sium anim Ab antiquuselerati reaci gerentur, modo nustus crucinitur suci appliciorufecit transitum adstonus Imperatorum. Qua tantam honorem deditpoenissa is, quid seruat idelibi un Quis praeter Iunium,tam audax, ut neget hic de ipsa
isiis iniis remni. JNum in sonteResum mora in cruceperacta
139쪽
- -pa agitanηt, M. Stolidesnegat Caluinista, Crucem, in qua quis igitur, dici posse supplicium. Quid usitatius, quid omnium loquentium consuetudine tritius, quam instrumentum, quo quis supplicio afficitur, nomia naresvpsiuiam, paenam, remotum cruciatum Effective nimirum, quia sapplicium,poenam,crueiatum insert.Nulla est absurditas,quama nius defugiat, dummodo ad Crucis floriam ob randam aliquid momenti adserte, turi Ad testimonium D. rini respondet Iunius, mi iri A c---atisne, hocest veneratione, imo est,totam ab ri,tori ominu a Christianuissi casuiat, vidi it qui ista οβ habereβstuatur,omam M aduersnasDιissi ritu arreptam es. Sed Caluin ista solenne suum
tenet Calumniatur&mentitur audacissime. Nam praedicta verba protulit S.Cyrillus de Iuliano, omni illo, qui cum Iuliano Christianos ob Crucis cultum venerationem miseros existimabat, &-i-ρνοι appellitabat; non automat illis, quia Christiani Crucomisi
dicerent. Occurrit Iunius Cratino imagines, non cultis sed mordati/ηώ---ia Dinis basit - us liqum o ipse oria. Dicit quidem Cyrillus imagines haberi recordationis caussa; sed apud eum noncomparet particulambi sua quae nullaalia de caussa crures ama 'nes Christianis in Vsu fuisse indicet sed de hoc, Cyrilli resumodiolatissimὀdis,utauimus in Appendice secunda, ad librum tertium tomitertii
de S.Cruce. Cruies loco thorae, in Serapidis In Aegypto suisse depictas, A ctor et auffinus. Nempe, Nprvi usigna, inquit Iunius, non adoratio innit obiecta, imo θ adoramnsit, hoc est, cultus&venerationis velis nolis, Haeretice: eo enim consilio in vicem horum thoracum substituerunt
Crucis imagines, ut venerationem impi'prius serapidi delatam, ad Crueis emetiem religiose transferrenti Testimonium s. Gregorii aBelsa ino allatum, sic remitunius Superstitionemro1γῶμι-ν ηρ. - is postulat,ntem poris superstitionem laui es proba prius venerationε Crucis,quams Gregorius com mendat, esse superstitiosam,&tum misseremus
animo ut tibi a laudatione temperes. S. Leo loquitur, iudicio Iuta sit, de Christo moriente in Cruce, non de imagine aut Christi,aut Crati Disserit eo loco S. Leo ex instituto de Christo crucem suam ad locum crucitreionis baiulante de quo dicit, eum,
140쪽
egredientem ad supplicium, pulchra specie triumphisui ρον ν -- heum. Non Christus illexitu ad caluari intontem portabaticinum morientem ι ouce y quandoquidem, per triumphi trophaeum a Christo portatum intelligitur Christia in τε moriens si no delirat Iuni tanquam o , inquus o , veris is minimisMηομινυι--suvi Mid humeris efferebat Christus muni seipsum in Cruce mori entem,an crucem n oua moriturus erat3 Ettamen dum vultu as-
firmare audet Nouatorinoc suum somnium ex cu uuom Luna o - isi ιιι rmari uidenti sim/.s adem siliceritat experitia tractat Iunius Sedulij carmina. AI . vicipienda de Christo, ct prima Crme. Ergo prima Crux ex sententia S dulij, vel elabilis est. Cur igitur hoc iam antea Iunius toties inliciari non erubuit Si prima Crux in se est venerabilis, ergo etiam in qu cunque sua imagine venerabilis erit. Si prima Crux venerabilis est,
. quia ristum peculiari modo, praesentat; venerabiles ergo erunt, si alia Crucisad hoc speciatim factae, ut christum crucifixum nobis.
odocui ponant. . . Quod garrit de Christo crucifixo, prorsus inscitum est. Percurriunus diqa Sedulia Paenam,simi honore Sensus est, Iunio explana-. tore,poenam id est,sob Ium vestiuit Christus honore.Niim poena honore vestita signifieat Christum Supplicinuis dedit signum metu essesel tu Quodnam est hoc supplicitim, quod ligmui salutis esse voluit, nusi Cruxtat ex Iunii interpretatiol ejupplicium aioc est,seipsun idedι μιηum magis esses latu. menta beauit Christus Iunius.Tormenta,id est.
stinum , beauitio aequutgηaret θαi- Cruri esse Modam, qua μιηι- Mabsaanco c. id clarius,quam haec dici de Cruce,in qua Chrse stu, mortuusest,insunditiamen Iunius tenebras Messimilitia μή ri iri, hinc audis. Sensus ergo iste erit: Neve quis ignoret sta eruta ,hoc estGhristum in Crucepsum esse colendum. ais unquam antehac audiuitλSpeciem Crucis,significare Christum in Cruce pas
sum; in itidem illam Crucis speciem qua Dominum portauit ouans 'Qum Christus portauit Christum πιιGyixum&passumi Quaeso, quis thlit Christum in Crucet Crux,an Christus crucifixus Aeque ma Γι νώ dilucide loquitur Sedulius deveneratione Crucis, ἀει- 3. in eo opusculo, quod soluta OratiO-