Selecta numismata antiqua ex museo Petri Seguini, S. Germani Autissiodorensis Paris. decani, ejusdem observationibus illustrata

161쪽

Sane Christianoruni est potius virtus illa quam Ethnicorum ; & Aristoteles in Sthicis, ejus men tionem habet perexiguam immo ibidem eam virtutem deprimere videtur his verbis: perstree

contumelim , smile ent. Illam tamen, sed ambiatiose potius quam vere, in nummo prςfert Ha-

drianus: quippe patiens minime dici potest, qui in malis quibus conflictatur, vindictae desiderio

tenetur, aut se totum desperationi permittit, ut cxcellentissime nos docet naturae totius sagaciss- mus indagator Curai de la Chambre in hujmanorum Assectuum Characteribus. At in dia mittendis dedissimulandis injuriis non multus fuit Hadrianus , qui . tot .senatores. ob leves suspisto nes neci dedit ; ut SC Apollodorum architectuli sola aemulatione artis suae. An ejus virtutis, quae to est in ferendis. adversis, spe si in dare potuit, qui morbum exfremunx adeo in pati tertulit, ut abjecta omni spe, vj olei pas sibi mapus uaffrre voluetit, amicos . . nixe roga ςrj x, ut

162쪽

IMPERAT O R U M. a Frvitae suae finem accelerarent ε In hoc solo patien-rior visus, quod Sabinς uxoris morositatem facilius tulit ue si tamen illam ipsam, ut quidam aut amant, non sustulit.

NZquc hic pr termittendus duplex Antinoi

nummus, unus insignis mole, typo, raritate ,diabens in antica caput istius adolescentis, cum toto pectore, S verbis, ANTI NOOC H PΩC. In aversa sublimis tollitur inter alas gryphi figura ipsius, cum inscriptione, ΚΑΛXΑΔON IOICiΠΠΩ N.

XXIII.

ALter mediocris magnitudinis, cum capite X X I V. solo, & eadem inscriptione, habet in aver-

c . . iterum.

la upupam avem in medio coronae laureae, Cum

literis fugientibus, ita attritis, ut adhibita diuturna & iterata meditatione vix assecutus sim, AMICO Υ ΕΛΕΥΘEPA C. quas voces partim lego, partim conjicio ex simili inscriptione, in a

163쪽

etantiis ad Bosphorum Thracium advecti, minus provisa locorum utilitate, pejora elegissent, ubi

urbem conderent. Sed multo gravior fuit eorum caecitas, dum pudendorum facinorum mi- nistros inter divos annumerare attentarunt. Quippe Antinoum, illum Hadriani exoletum, ut videre est in aversia parte maximinumismatis, gryphi adminiculo in coelum conscendentem, omnibus intuendum exhibent. At non ii soli, ut Hadrianum stibi demererentur, qui ejus memoriae statuas, templa, urbes dicaverat; sed plures etiam . alii Greciae populi, ex Antinoi anima sidus exo tum esse, ac tum primum apparuisse, mentiebantur. Et hoc est fortasse, quod ille dextra super

caput revoluta gestare videtur. Neque vero multo minor est Amisenorum perulantia , qui nummum alterum percusserunt.

164쪽

IMPERATORUM. IJ3. has cultu pietatem ostentant, sab figura upupae, quae apud veteres pro symbolo pietatis erga Deos se parentes habebatur. Nisi malimus hanc aviculam esse imaginem pietatis, seu polim insaniae, ipsius Antinoi erga Hadrianum patronum, cuju&causa mortem obiro non dubitavit. Cum enim

Hadriano, daemonum cultui dc magicis artibus addictissimo, persuasum esset & statutum , sacra quaedam impia peragere, in quibus humano sanguine litandum, dc anima voluntaria opus esset; Antinoum se sponte sua immolandum praestitisse lferunt: quamvis aliis Nilo demersum fortuito placet. Caeterum Circa priorem nummum, hi mittendum non puto, duplici orthographia cialcedonis non ren scribi apud Graecos. Plures enim, immo ferme universi autores, scribunt XAΛΚmΔnN, solus Strabo Κ A A XHΔΩN, litteram x secunda syllaba in primam transferens, vicis sim x in secundam. At vero nummi omnes quoς vidi, Straboni favent, & habent K A AXH Δ NI ΩN. & alii ex Dorica dialecto ΚΑΛ XAΔON in N, u meus superior, & alter mediae magnitudinis, de quo Tristanus tomo II. Tranquillinae nomine , cujus etiam vidi prototypum aereum apud Illustriss Brienneum. Alterum vidi apud cl. V. Car. Patinum, cum capite Iuliae Domnae, qui in aversa lyram seu citharam habet, cum in U

165쪽

LXV.

scriptione , ΚΑΛXAΔON a N. Immo dc inter meos urbium Graecarum nummos visitur unus Chalcedonensium, cum capite Apollinis in antica, dc tripode in aversa, ac verbo Κ A Λ X A Δ ψ-NIs N. Golizius tamen suos cum X in principio dictionis exhibuit; ut vix scire possimus utrorum sit error, an librariorum, an monetariorum : dum interim liquet utroque modo exarari Sc scribi. I Π Π Ω N, ut opinor, nomen est Praetoris, seu Profecti, qui Chalcedonensibus dicat numisma in honorem Antinoi. TVmmus ecce aereus maximus, habens caput laureatum Antonini Pii cum inscript. T. AIΛ. ΚAIC AP ANTΩNE INO C. in aversi parte Iovem nubibus aut rupibus insidentem, manus sinistrae vola fulmen exhibentem, dextera e cornucopiae profundentem in terram innumeras

minutias, quasi rorem aut pluviam. Inferius jacet figura colossica cum capite radiato, cujus ad po

166쪽

iMPERATORUM. is

des constructa videtur aedicula , seu templum, chim vicina cupressu,&inscriptione, Π Em. ΕΦECI Ω N. hoc est, Pio. Ephesiorum. Alius ejusdem fere typi adservatur in Museo Regio, habetque in aversa II EIΩN E ECI 1N, non vero ΠΕΙΩ, & plures veluti turres superadditas, a se invicem distantes: sed figura jacens caput non habet radiis redimitum , ut in meo,& videtur esse fluvii alicujus. illum descripsit iulustrissimus Abbas Brunotius, in eruditissimo dc accuratissimo, quod confecit, Regiorum Numis. matum Indice, his verbis: nummi area dat

nobis Iovem sedentem in nube, qui dextra pluviam guttatim impertitur terra, a figura Fluvii ad ima

area jacentis avide, ut videtur, receptam. Lava

vero fulmen gerit non minax ,sed quietum, in volamantur a cujuae parte dua turres saxis imposita. In loco paululum depressori templum in conum desinens, cum arbore cupressor a dextra vero pluviatili Iovi iurris alia scopulo humiliori imposta ent. Haec vir nobilissimus pro munere, quo praeclarissime fungitur, in custodiendo & ordinando Museo Regis Christianissimi. Interim facile mihi persuadeo, iconismo illo Antoninum Pium designari, qui, si

ullus unquam Imperator , suis erga mortales meritis, Deorum beneficentiam imitatus est: atque

iide sub figura lovis Benefici ab Ephesiis gratum

167쪽

xxv I.

animum testantibus exhibetur. Quod ad iacet tem figuram illam colossicam pertinet, suspic tus sum aliquando, esse symbolum sive terrae totius , sive provinciae solius Ephesinae aut Ionicae, quae post grave aliquod incommodum, sive terra motus, sive angustioris annonae, aut sterilitatis, Antonini Pii subsidiis recreata sit: in cujus rei gratiam dedicatum fuerit illi templum istud. Sed quia radiis, quantum vetustas aut aerugo sinit conjicere, coronata figura jacens illa videtur, non verb turribus, ut fieri solet in urbium provinciarum iconibus: vereor ne vim aliquam patiatur haec explicatio. Ut ut est, fruantur er diti insignis hujusce numismatis mysteriis, & e pendant, an non haec figura sit fluvii alicujus; pla sertim cum inter rupes a Capite ad calcem distendi videatur ; &an cupressus illa sepulchrum potius quam templum designet. Quod si , ut parcst, arrideat illis inscriptio nummi Regii ΠΕ In NE φ E C I Ω N, Piorum Ephesiorum, sane hoc imp ratorio adiuncto seu cognomine, Ephesii se Antonini totos esse profitentur; dccultum singularem, quo illum prosequuntur, notum faciunt. . ECce iterum Antoninus Pius in nummo aereo primae magnitudinis, cum semesa inscriptione . . . . ANTΩNE IN OC CEB. . . . In aversat

168쪽

IMPERATORUM

muliebrem habet figuram , seminudam, monti seu rupibus insidentem, dc dextero brachio innoxam, quae sinistra manu flosculos gestat. Pone ipsam erigit se arbustum quoddam fluviatile. In medio nummo legitur: PoΔΟΠΗ. in ambitu, HTEM. M. HONT. CABEINOΥ ΦΙΛΙΠΠΟΠΟ.Patet cusum fuisse nummum iussu M. Pontii Sabini Prasidis Philippopolitani in Thracia , qui Rhodopei montis, huic urbi vicini, symbolum in eo signavit. Sed quod Philologis nostris non

ingratum fore confido, videtur hic nummus ortam super Rhodope inter Mythologos litem poΩse dirimere. Vetus enim intercessit dissidium de ortu Rhodopes, , qua mons nomen accepit. Quidam fuisse Thracum Resinam aiunt, ibi septillam, aut in montem iprum Conversam, ut placet Ovidio. Alii filiam Strymonis fluvii, quae a Neptuno compressa, Athon genuit, etiam monti cognominem. Posterioribus favet iconismus mu

169쪽

iues 's ELECTA NUMIs MATA alio, quali decet Reginam, cultu insignitur: sed

.intecto oc pene nudo corpore Naiadem omnin' reprςsentat. Deinde flosculus quem sinistra ge rit,& arbustum illi vicinum, fluviatiles sunt notae. Flos enim ille, idem videtur esse, qui ab Herbariis vocatur nymphaea, quia locis aquosis ga dcat ; estque herbae genus in paludibus inascens aquis stagnantibus : alio nomine Heracleon, quod Nympha quaedam Herculis amore capta, in hanc herbam feratur commutata. Ex quibus omnibus ςolligere licet, figuram in nummo e

pressam, Rhodopen designare , Strymonis fluvii

filiam. . .

xx VII. π Ucillae L. Veri nummus argenteus hic I LUCILIA I cum obtineat. Habet in antica parte caput ejusdem Lucillae cum inscriptione, ΛΟΥΚΙΛΛΑ C E B ACΤ H. In aversa Cererem sedentem , cum epigraphe, BACIAEΥC MANNOC ΦΙΛ OP δε- MAIO C.

Rarior mihi videtur hi nummus tum qui

170쪽

iMPERATORUM. 319Cr cus tum quia Regis barbari nomen minus

notum profitetur. Savotius enim noster, qui de raritate nummorum antiquorum disseruit, interrariores reponit, argenteos imperatorios qui Grς-ca inscriptione gaudent : quod uiplurimum ita sumus experti, pr cipue in foeminis. Quisnam vero fuerit Rex ille Mannis , vix didicimus ex Dione, qui refert Trajanum ad bellum Par- . thicum progredientem , Manum quendam Regem Arabum, qui ultra Euphratem ex advecto Comagenes, inter Osrhoenos, seu Edessam, &Armeniam majorem degunt, suspectum habuisse;

tum quod vocatus, ad Imperatorem non ac sessisset; tum quod auxiliares copias Adiabenae Regi Mebarsapi, Romanorum nosti, siappeditasset.

Hujus filius, aut nepos ejusdem nominis aut potius cum duplici nar, ut in nummo, M AN- N VS, is esse potuit, qui eundem cudit in honorem Lucillae, quae Antiochiae degebat, non longe ab hujus Reguli ditione. Siquidem L. Verus Imperator, Avidium Cassium contra Volog sum

Cum toto exercitu optimis ducibus mittens, Antiochiae cum uxore Lucilla remanserat; specie, ut omnia constitueret, dc commeatum exercitui compararet: re quidem vera , ut otio & genio indulgeret. At vero Romano milite undique circumseptus, Philoromaei nomen accepit,