장음표시 사용
321쪽
ilium , per urinarios meatus factam λ Proximiores enim , atque magis as Ecommodatae partas pro hoc munere perficiundo inueniri non possunt: Ru sus doleat uterus ex confluente sanguine, quis esset tam corrupto priditus ii
dicio , qui eam purgandi rationem iniret Qui ad proximas partes hum tum multitudinem praecipitaret Idem est in venae sectione adhibendum i
dicium: proximae secandae sinat uenae, quando fluxionis nullum imminet periaculum ; cum totum propositum est vacuare liuinorem in phlegmone contentum, aut in partibus illi vicinitate coniunctis. At si fluxio immineat, sit tius corporis plenitudo faciat negotium, quis incideret propinquas lienas Quis ad locum euxione tentatum humores attraheret 3 Exemplo rem illi sitamus. Cerebro laborante phramcti de , proxima vena Dontis est : Angina
obsessis guttute, quae sunt l:nqua sim t. Si quispiam in illa statim secuerit vG Fnam si oncis: in hac veto , sub lingua existentes, maxime lederet aegrotos , quinimo vr sentio a dogmaticorum medio una numero secllidet idus ret, omnibusque ut publicus quidam carnifex odio habendus. Nihil cst auatem, quod dicat, Cas nunquam pro reuulsione venas incidi debere: quia stat eligeu de proxime venae, non quae in assecto loco sitae sint. Atqui, vir l, ne, non sent in panicula phlegmone obsessa iustitae eiustcmodi venae, sed in vicinis locis consistunt : ut non semel Galenus admonuit, praesertim libro de ratione curandi ad Glauconem, S de phlebotomia a quando scilicet praec pir tradit Deriuationis. Hac de re in phrsneti de prius i secanda uena est in cubito cyterior: deinde, quae in Donte consistit. In Angina exdern prius ,
mox, quia sub lingua rcsident. Haec recta est medendi ratio. Haec accom-Gmodata succi ricndi necessitatibus humani generis ab omnibus est instituet da medicatiu: qui siccus faciunt toto aberrant caelo. Verum ne quispiam existimit nos proterum csse, admittamus vicio, quod illis placet. Nempe, quemadmodum pro expurgatione proximum eligere uentrem debemus , sic etiam pro venae sectaone: Addo etiam, quod quemadmodum eudem uentrem e purgamus: sic easdem uenas in assecto scilicet loco poscas incidimus , quod quomodo sit audiendum, nunc in illorum gratiam, explanabimus ex Galeni commentario, atque ex ipsa methodo. Vicinae sunt cligendae partes, quando vacuare deriuanqo uolumus , si non liceat vacuationem insiluere per GL dein rutex illis humores promptE uacuentur. At vero quando reuellere fuerit animus, tunc uentres remotos , & contrarios eligere oportet : siue fiat Hvacuatio uenae sectione , sue purgante medicamento. Meminerint ij, quet Galenus de hac materia dicebat libro de ratione curandi per venae secti nem capite decimonono, in quo sic ait. Porro, ut summatim dicam , incupientes phlegmonas reuulsu euacuare oportet: quae vero inueteratae iam sunt,
ex ipsis si fieri potest affectis partibus: quod si nequeat , saltem ex vicinis. JDe industria hunc locum assim, tum, quia cum cie rectitudine sermonem habebimus, hunc interpraetabimur , tum etiam quia docet uacuationem fictam in uicinis partibus nunquam seri debere , quando reuulsoni incumbendum est. Quod etiam in decimotertio methodi medendi, in quarto, & in quinto apertissune significauit. De quibus insta loquemur diligentius. Quando igiatur Hippocratas ait, proximum ventrem sicandum esse respexit moibum ianis actum a
322쪽
A sachim, Indicatione duntaxat si impia a materia conssuxa : non autem a confluente: ut apertὸ significauit Palladius in eius loci commentario hisce ue
Quod AL Igitur si dolorem uolueris curare memineris regulae Hippocratis , Q quod inquam in primis ratio habenda sit totius corporis, qι ia si illis sit qualitas molesta, purgabimus: si vero quantitas, secabimus vcnam. Sed & locum tibi mostrat, per quem expediat moliri purgationem: inquit enim per proximum ventrem:& ventrem omnem appellat concauitatum: atque iubet, quam proxime uacuare , quemadmodum in libro de victu acutorum morborum , Pleuritico venam sechinis, eam, quae per ascellam transit ob ipsius particulae communionem secat. Tibi vad licet eam rationem uniuersalem accipere , nam cerebrum vacuato per palatum, naresque, pectiis autem per tusiim Jhaec ille, quae adeo aperta sunt, ut qui non videat Hippocratcm de reuulsi ne non loqui, hic prosecto tota, quae dici solet prouerbio, uia abetrat: δε-- rum quia haec multo apertiora fient in tractatione de ipsa derivatione , haec
sessiciant de te proposita dixisse.
IMPUGNATIO OPIRIORIS IO VBERTI.
Caput XIII. Von veris pertinet ad opinionem Laurentii Iouberti pauca hic
scribam, quia multa si periorem opinionem arguentia, hanc candem redarguunt. Dicam tamen tria. Vnum . quod si nomine reuulsonis ille intelligit derivationem, quae est quaedam cum Ietractione humorum ex loco adicto, aut uicinis partibus uacua, recte sentire illum: quamuis eius verba cotrarium uideantur persiad
Eiuscemodi enim Reuulsio semper fit ad propinquas partes, nunquam ad remotas. Sed nihil erat, ut hanc ipsam rem omnibus apertissimam tanquam paradoxum proponeret. At si de reuulsone simpliciter dicta sermonem ii Mi , nunquam ille ostendet, in locis admodum vicinis fieri debere. Aliud inquam, satis aperte illum contraria in hac materia scripsisse . Nam inquit, incipiente fluxione, si non plurimum fiterit protracta ad locos maxime longinquos retrahendum: idq; ex Galeno probat. Cuius tamen contrari u scribit his verbis. Cum igitur talia incoacta est humoris desuxio , parum iuuat ad ualde distantia loca reuellere : omnium praestanti sit me fit , assectet parti propinqua,& quae sequuntur. Atque ipso in opere agendum persuadet inflammata ultima parte manus: praecipiens incidendam esse uenam eiusdem cubili: qua opiLI i nim
323쪽
nione nulla videtur mihi absiurdior. Emissarium enim illud impedire fluxis Enem non potest ad locum affectum , quin imo , ut ego sentio , multo magis adaugere. Etenim non solum per cana , quae secta filii venam, sed etiam per alias multas ad phlegmonem sanguis esuit;&sertassis magis per alias, quam per illam. Deinde licet diminuatur fluxio aperta exempli gratia , interiori
cubiti uena, dum sanguis ducitur, tamen postea multo maior adaugebitur impetus humorum suentium, qui iam consuetudinem acquisiverunt ad eam partem confluendi ex aperta vena, ex imbecillitate partis, in dolore, ex calore
loci: quando igitur illud clausium suerit, quid continget, quem Iocum petet sanguis 3 unde uacuabitur 3 sinemus igitur totum impetum irruere ad pare,culam phlegmone obsessana 3 siccine obseruabinam regulas a maioribus nostris traditas 3 nempe, ut ad particulam phlegmone obscuam, quo ad eius fieri potest, longissime trahamus. Ego certe sanguinem mitterem ex alio cubito , Fut fieri inlet ab omnibus ferE medicis : cum manus inflammatae non uide tur mihi dispar ratio, a cubito, humeroque inflammato. Quod uero ille tum derivationem, tum revulsionem simul fieri posse contendat, quam sit ab stirdum, suit a nobis in si perioribus explanatum. Addamus non uideri omnino verum sanguinis haemorragiam postulare sectionem uenae distantistinum hoc enim praeceptum intelligendum est non simpliciter, sed ijs adhibitis diastinctionibus, quas capite sequenti, ac alijs deinceps docebimus . Propte rea sanguine nitente ex naribus venae cubiti secandae sint, non poplitis , aut malleoli: quoniam illet multo proximius respiciunt originem fluxionis , sanguinis videlicet multitudinem in caua uena consistentem. Audiat ille Gai Gnum suam haeresin pulchre arguentem. Eandem ob causam loquit libro quinto methodi medendi cum e naribus sanguis erumpit, id retinent in ximae in praecordijs affixae cucurbite. Infigendae autem sunt, si ex dextra n re profluit, super iecinore: si ex sinastra super liene: si ab utraque nare super utroque sunt imponends uiscere. Quod si reselutus adhuc aeger non sit, etiam uena ex eo cubito incidenda est, quae proflusoni edirecto respondenubi paulum detraxeris: mox unam horam intermittens riirsiis detrahes, post uterum, atque iturum pro laborantis uiribus J haec ille: quae clare docent in ea te sanguine ex naribus venas in cubito , non in partibus distantissimis fore
riis Galeni, O aritiquorum amboritatibus e stenditurque in principio instammationum ad distantes partes r uellendum. Caput XIIII.
Eo ne ii e aliquam dissicultatem habeant apud eos presenim, qui Galeni doctrina sequuntur, prestat, quae diximus illius ue bis,& aliorit authom confirmare. Is igitur habet libri metho. At si perpetuum est, quod ab eo didicimus incipientem fluxi uaria trahendam esse: fixam uero iam in laborante particula v
324쪽
A erandam esse vel ab ipsa pateticula, quq affigitur, vel et marivi vicina et in
promptu nobis, & de sanguinis detractione colligere nunc est: quod in prineipio haec e longinquo, postea ab ipsis exulceratis partibus si emolienda. 'Hic locus maxime subuertit Brisotti ,& Curtii dogma, quo illi eouficere suduerunt in principio inflammationum vacuandum esse a proximis pa tibus. at vero Galenus contrarium inquit, nempe a principio vacum nil a tot
ginquis partibus, postea a proximis. Alter locus est sitis dilucidus ibro secundo de narura humana, in quo sic ait Hippocrates, uel quisquis illius librisit author . Oportet autem inquit ) operam dare, ut quam longissime ab his Iocis sectiones fiant , in quibus dolores feri consueuerunt. J Haec sententia
adeo clara es, ut nullum relinquant aduersutis subterfugium. Nam supra B manifestium secimus hunc locum non esse intelligendu de praeseruatione dumtaxat: sed de ipsa etiam citratione : licet Galenus in eius loci commentario videatur reprehendere authorem libri, quod minime definierit, num dolentiabus iam partabus censeat esse procul reuellendos humores, vel potius sanitatis tempore: atque suam declarans sententiam, dicat. Et mihi quidem videtur, quod tu his, qui prospera utantur valetudine dictum sit: quippe quod voluerit author assuefacere humores redundantes in alias serri partes. J Nam, quae alibi scribit, praeceptum in curatione veritatem habere demonstrant: quemadmodum cum in decimotertio libro methodi medendi docet rationem curandi inflammationem: sic enim inquit. Sed ad partes, quae maximὰ longinquae sunt, semper reuulsionem facies, aestimata scilicet tum phlegmones magnitudine, tum corpori, totius statu. J Hic certe tergiversari non pos.sent, Galenum non fuisse locutum de principio inflammationis: non autem
de sanis corporibus anteaquam aegrotarent. Rursus non minorem habent es.ficaciam , quae subsequuntur uerba in capite undecimo eiusdem libri conscripta. Ergo pariter tum reuellendus. tum educendus, qui ad iecur suit sanguis est, interna in dextro cubito in secta vena, propterea quod & e regione, &la uia cum uena, quae caua dicitur, societatem habet J de nonnullis ii terpositis verbis est. Si quidem longissime a parie, quae fluxione tentari ii cipiat uod redundat reuellere, nequaquam ad eam trahere conuenit. J Quis
hic dicet sermonem non esse institutum de iis , qui actu phlegmonem pati
iam incipiunt: in his certe, quam longissime ab assecta particula lium ores D trahendos, admonuit. Hactenus quid secundum Galeni sententiam sentiem dum sit, docuimus. Nunc idem ex aliorum graecorum testimonio con m mus . Primum omnium proponere uolo Archigenem , quem si per Gai nus acerrime insectatur omnia sere illius placita redarguens. Hic igitur de Pleuritidis curatione pertractans praecepit venam incidendam esse in cubito.
Non quidem assecti, sed lateris oppositi. Illius ciactationibus caremus &magno ibriasiis medicae damno sed Actu Amidemi opus extat, in quo limius decreti mentio fit hisce verbis. Archigenes. In us uero, qui acuto mormo, ut diximus insectantur: Si quidem circa mammas,& clauiculam haereat
dolor, verum incidere oportet cur dictum est in brachio. Non eo , quod recta ab inflammato latere procedit, sed opposito J haec refert Aetius T Mabilia undo sermone quarto, capite stragoem auo. Adest praeterea testi . αὐ-
325쪽
ua tum Aretes Capadocis medici antiquissimi, qui idem confimauithro de curatione acutorum morborum capite decimo. Duos hosce authores imitatus est Comelius Celsus libro secundo suae medicinae capite nono. Ac licet me non fugiat locum ab authoritate nullius momenti existere: putau tim tamen hos nabere magnam uim ad persuadendam , 'quam nunc inquit uiri, ueritatem. Quandoquidem Galenus cum fuerit acerrimus Archigenis
reprehensi, , N cultibi hoc illius decretum reprobauerit signum meo iudicio satis est effinx, quo possit persiaderi in inflammationum principi, , indicatione sumpta ab ipsa duntaxat fluxione , semper a remotis partibus v euationem esse molliendam: praesertim Aretheo , & Cornelio Celso consentientibus. Hic non recensebo Arabum omnium consensiim : non latinorum testimonia fere sexcenta: quia pro multis sussciunt, quae diximus. Cum igia vtur pluribus agendum non sit, supponamus primam conditionem ad Reuessionem requisitam esse , ut humores , quo ad eius fieri potest , longissime a parte phlegmone tantata, retrahantur: dixi , quo ad eius fieri potest, quoniam una haec ad rei misionem recte obeundam non susscit conditio, sed etiam
desiderantur quam plures, de quibus post hae disseramus.
tigandum : aliquando autem non mitigandum esse dolo- irem. Contraria, quae ridebantur Galeni sentemtia, explanata. GCaput XV.
Vica uua agens de reuulsione dixit dolorem prius mitiga dum esse anteaquam ad contrarium trahamus: sic enim stritae in quarta sectione prioris libri capite primo. Ceterum cum ad contrarium reuellere desideras, prius dolorem illius particulae, a qua retrahis mitiga. J In qua re videtur Hippocratem imia ratus, qui in secundo de ratione viet. in morb. acutis statim in libri initio, mens de pleuritide, principium curationis exorditur a fomentis, quibus d lor mitigatur,postea vero accedit ad ueni sectionem. Hic tamen sentem tia multas habet difficultates: harum una est , quod Galenus primo Aph xisinorum commentario vigesimotertio , contrarium dicere videtur cum imquit. In vehementissimis doloribus nullum maius inueni presidium , quam usque ad animi deliquium sanguinem mittere adhibita tamen distinctione an purgare, an venam incidere usque ad animi deliquium oportet, ut in libris de uenae sectione demonstrauimus J est autem hoc loco mani semim reuulsi nem hane uacitatiuam fuisse institutam nondum mitigato dolore. Pnterea quod contrarium est dolori , & caul, dolorem facienti debet statim fieri anteaquam dolor sedetur. Atqui uenae sectio reuulsiva est huiusmodi: nam fluxio concitat dolorem: at reuulso fluxionem tollit, ut praediximus: opponitur igitur dolori: opponitur etiam callis dolo eui concitanti: nempe multitudini:
326쪽
A m: mi proprie conuenit, retiuisio cum euacuatione : Etenim golorem facit copia humoris particulam distendentis , siluentisque illius continuitatem: vaminio autem hane copiam diminuendo ex consequenti dolorem curabit. iPraeterea obseruamin est, quod ubi dolor pleuritidis vrget, venae sectionem statim dolorem sanare, aut mitigare: quod etiam in ali)s doloribus ab inflammatione concitatis uerum esse ipse docet experientia . Sed quamuis propositae di incultates urgere plurimum uideantur, nihilominus illas dilucidare conabimur, princip:o a quibusdam distinctionibus in hunc modum sumpto. Dolorum quidam uehementissimi sunt , a quibus maximum solet imminere periculum , ne virtus prosternatur , nisi prudens medicus adiutrices statim manus adhibeat: Quidam vero longe sunt mitiores haud minantes hoc peri-u culum. Rursus ammaduertendiaria est, dolorum quosdam fieri a sanquinis confiixit: quosdam a flamoso miritu; & quosdam ab humoribus excrementitiis, ut a bile, aut patuita. Postreino, curandi ratio est duplex : una est coacta,& irregularis: alia regularis est. Coactam voco, quae instituitur magna es, qua urgente necessitate, ut subitum certumque deuiteinus periculum: haec ipsa curandi ratio non est admodu tuta: quia senaper ala quid mali efficit, quod tamen tolerab: Ie in ui comparatione ad maius maluin imminens, si eiust
modi curatio pririeminteretur. Regularem curationem nuncupo illam, quae
prorsus tuta est, omnique vacat periculo: ut in nosto methodi principio diximus. Hic ob ter notandum est , licere aliquando uti praesidiis quibusdani periculosis, ubi aliam non habemus sanandi rationem, modo tamen id fiat iα medico iudiciosio. Propterea recordor aliquado scripsisse Galenu, melius esse periclitando aliquid agere, quam sinere sine remedio aegrotum mori: in horum praesidiorii in numero , ouae periculosa sunt, ponitur phlebotomia usque
ad fimi deliquium: potus frigid Balneu stigidae in hecticis alia id uenus
multa: His itaq; in huc modu explanatis propositae quaestioni satisfaciamus. Sicolar maxime vehemens no sit a Languinis fluxione causatus, opus est in contrariu reuellere, tum ijs quae uacuant, tu sis quae non vacuant: quia tuc fluxi nem auertentes doloris causam corrigimus, propterea illum aut sanamus. aut certe mitigamus. Sic dolores oculorum uenae sectione sanamus in cubiato, cucurbitulis cum & citra scarificationem in dorso appositis, extremanimpartium fluxionibus. At uero si dolor fuerit vehementissimus re lari cur D tione, quam tutissimam esse diximus, melaus est incumbere prius' miti stati m doloris, quam reuullioni: cuius rei multiplex afferri solet ratio: harum una est sumpta ex una uersali regula, de qua Galenus libro septimo methodi mctauit: quando scilicet duo assectus coniunguntur inuicem , ita ut unum
sine alio sanari non positi, prius afferendus est ille sine quo alius sanari non potest. In proposito nostro duo connectivatur: dolor, 3e fluxio: at impossibile est lanare fluxionem , nisi prius dolor fuerit mitigatus: quoniam hic proxima est Buxionis calcia:& quanto vehemetior est, tanto maius facit neootium fluxio . . Addamus his I uacuationein sussicientem reuellendo aut non' fieri aut certe cum periculo: nam supponere oportet uehementissimum dolorem vehementissimam fluxionem concitare: tunc si revulsione uti uis, aut uacua
vis parum, aut multum: si parum , non erit sufficiens pro tractione nux
327쪽
cs in contrarium: inimo illo motu sertasse magis agitabitur materia, set Tiritum calidior, tum tenuior, ac ad motu magis accommodata: At si multam vaeuationein facere vis equidem oportebit usque ad animi deliquium ducere :quod licet aliquando fieri debeat, tamen regulari curatione abstinendum est. Praeterea duo furit scopi praecipui in omni vacuatione obseri: andi : unus est allectus, cui medemur: alius est virtus: si affectus multam postulae vacuationem,&uires fuerint ualidae, utique nihil esse poterit impedimento, quin si tim exequa r, quod morbus faciundum esse indieauit. Vbi uero discordane haec duo, illi magis incumbendum est, & prius qui magis viget, alio interim, quo ad eius fieri poterit, minime neglecto. Vbi dolor uehementissimus est, niaximam postulat vacitationem : at vires becillae eam impediunt. Statuamus inter omnes causas nullam esse, quae aeque uirtutem reddat imbe- Fcillam, quam dolor: qui eo magis laedet uirtutem, quo fuerit imior: praesertim, si dolor notabili aliquopiam tempore sit duraturus. In hoc igitur contrariarum indicationum complexu , uirtuti operam dare debemus , mitigat do prius sevitiam doloris , ut illa possit de caetero vique ad curationis Lnem perdurare: mitigato dolore, tunc pollea ad causam remouendam erit ae didum . Non in re autem dictum a nobis hiit, incumbeirdum mitigationi doloris: quia aliud est dolorem lanare : aliud mitigare illius saeuitiain. Illud enim fieri non potest , nisi vacitatio praecedat causam doloris auferens affatu digna. At hoc contingit etiam sne aliqua sensibili uacuatione: duplici autem ratione possumus mitigare dolores: tina, quae optima est , & tutis sima nullo tempore non exelienda : remedi)s inquam vere anodinis , quae Greis time causa dolorem vere leniunt, & mitigant, quae proprie paπgorica dici debent. Ea autem uel temperata existunt, coiporique nostro consimulta, uel ordine primo calida, tenuiumque sit bstantiarum: quae nimirum doloris causam squabilem reddunt , temperant, demulcent, corporisque su stantiam fouent. Alia ratio fit ijs, quae sensem stupefaciunt ex accidenti d larem mitigantia: Hanc euitare, ut plurimum debcmus,& s quando necessitas coget, id faciundum cum magna praemeditatione : Nos hic de doloris mitigatione agentes, priorem leniendi rationcm intellig mus, non posteri rem, ad quam nunquam regulari curatione accedere debemus. Sic quidem agendum , quando fuerit concitatus dolor ex fluxione sanguinis. At uero quando contraris indicationes sese offerunt, ut puta, si fuerit dolor aulam H tuoso spiritu, aut a vitrea pituita, aut ab ijs , que a natura sanguinis plurimum distantia uenε sectionem non postulanit: adsit autem complicatio affectus exigcntis phlebotomiam, ut silochus , aut inflammatio : tunc mitigare prius illum oportebit dolorem, uel etiam si fieri posset, ex toto debebit re.
moueri, anteaquam ad phlebotomiam accedamus: r oratur enim conuenientem illius uses assectus contrarius. Sed prudentis medici est, atque iudiciosi contemplari , quae nam magis uigeant indicationes , ut possit recte mederi. Dixi, quid in hac re sentirem: Ex quibus satis apertὰ elucescit , quomodo Galenum interpretari debeamus admonentem in uehementissimis doloribus, usque ad animi deliqium vacuandum: Et quomodo guicenna dolorem prius Bre mitigandum scripserit, quam reuellendum : rationibus vero in opposi-
328쪽
A tum responso ex supradictis patet. Quod vero de pleuritide diestamus, iaqua Hippocrates prius sementis utitur, quam phlebotomia, qua ratione do. bent interp tari, supra satis euidenter demonstrauimus.
sitio sit obseruanda , anflius longitudinis. centi rum opiniones propositae. Caput XVI.
Vuc discutiendum, ac diligenter examinandum uenit, an in rei uellendo omnes obseruare oppositiones debeamus: an quasdam. In 'ita re minime conueniunt authores. Curtius enim, & Manardiis venς sectionem eiusdem lateris in pleuritide omnem sere habere oppostionem profitentur: propterea in reuulsione omnes obseruari debere ex illorum sententia quis facile coiiijciet. Dum enim inquiunt inc itur vena eiusdem partis, primum adesi oppositio intus e tra, quatenus extra mittitur singuis: adest secundo oppositio a dextris ad sinistras pro vario situ brachi. Rursus adesse uidetur oppositio in longitudinem, quatenus humor sursum trahitur, qui deorsum vergebat. Praestat illorum in medium afferre verba dilucidioris doctrinae gratia . Manardus in duod cimo libro epistolarum medicinalium epistola quinta sic scribit. Nos enim dicimus sectionem venae interioris cubiti eiusdem lateris in pleuritide a r
uulsonis ratione nequaquam cadere, cum ab interioribus ad exteriora sanniinem euocet, quem revulsionis modum Galenus ipse in proprio de reuulsi ne commentario , apertissime docuit. Et libro quinto curatiuae methodi eam etiam, quae ab interioribus fit ad exteriora vacuationem cum his enumerans,
quae ex superioribus ad inferiora, a dextris ad sinistra, vel E contrario fiant, aeque cum illis statuit reuulsiuam J & parum postea. Come enim lateris sinistri brachio eiusdem lateris comparatae ad dextram partem vergunt. JRursis in libro decimoquarto, epistola ad Andream Turinum aperta sit me docuit venae sectionem lateris eiusdem assecti pleuriti de tres habere opposutiones: nempe dextri ad sinistrum, seperioris ad inferius , intus extra : in hunc enim modum inquit. Sed etsi quis bene consideret, uidebit eam quo M que a superioribus trahere ad inferiora, vel e contrario: flexura quippe cubiti ubi iecoraria vena communiter aperitur inferior est subcingente membrana, si manum ad genu declines: vcl superius, si manu supra caput eleues: vel totum brachium quantum vales, intcndas, ut in sectione venae fit: quod Celsum sequutus brachium supra costam esse affirmauit. Et a dextris quoque ad sinistra, aut e contrario trahit, quemadmodum epistola ad pharusium demonstrauimus. Expletur igitur una S eadem venae eiusdem lateris sectione triplex retractationis genus: ab interioribus quippe ad exteriora: a supcrioribus ad inferiora, vel e contrario iuxta varios positus,& considerationes ,&a dextro in sinistrum, vel a sinistro trahit ad dextrum. J haec ille . Ex quibus colligo, primum, quod qui semper uenam eiusdem lateris a flecti in cubito .ncidunt in pleuritide, admittunt a dextris ad sinistras partes,& econtra
329쪽
tseri debere reuulsionem. Deinde verb eius inodi sectionem uti eo , plecti D
oppositiones. Sunt qui hanc opinionem non admittunt: Primus omnium suit Fernelius, qui a clextris ad sinistras patres fieri noti possie reuulsiones re didit : dextrumque cubitum non esse contrarium sinistro contendit : Mox autem Ioannes Argenterius confirmauit. Scribamus hic quid uterque dicat , quia cum utroque futura est disputatio non inutilis . Fernelius itaque libro secundo methodi medendi capite quinto in hunc modum de hoc argumento stribit. Nomine quidem contraria sunt: ante pone , ad dextram adleuam,sirsum deorsum: intro foras. Caeterum in humorum reuulsone ne illa quia dein contraria sunt, nisi & in fibrarum venarumque recto cursu collocentur. Pleuritidi dextrae nequaquam contrarium in latus sinistriim : ut inflammato cruri dextro contrarium est sinistrum. Hic enim communis & directa vena- P in secietas per quam sinistrum crus incisum euocat e dextro : at e dextro Iatere nulla uena rectis fibris in sinistrum concedit. Proinde huius sectata ita dextram pleuritidem non adimit, sed noxium humore, uel in inflammata
pane linquit, vel puro sanguini permistet, vel quod freque tissime accidit)sinistram pleuritidem inuehit J haec & alia plura Fernelius: ex cuius opini
ne omnino tollitur e medio venae sectio reuulsiua a dextris ad silistras partes e contra in cubito facta . admittitur in cruribus: uultque reuulsi nem semper fieri per fibrarum longitudinem. Quam opinionem omnium postremus confirmauit Argenterius hisce verbis in tertio commentario artis medicae . Caeterum quod a Galeno est traditum,& receptum de Reuulsione secundum omnem oppositionem mihi non placet. Nam secundum dextrum , G& sinistrum nunquam puto posse in corpore nostro fieri revulsionem. Et nim si fluxiones , authore Galeno in arte medicinali ad suam ori inena r uellere oportet, nunquam inueniemus a dextris partibus mitti fluxiones in Q nistrum latus: aut e contra . An putamus in pleuritide dextri lateris uenae sectionem in sinistro cubito reuellere aliquid posse ad brachium sinistrum ρ uel aliqua pars ei vicina, quae humores mittit in latus dextrum ρ per quas quaeso venas, per quos locos λ Scribit item Galenus in secundo ad Glauconem ,&passim alibi reuulsonem faciendam esse per communes venas : at latus sinistrum nullam habet communitatem per uenas cia dextris partibus : aut si h bet, non erat opus admonere abstruandam esse illam communitatem : quae si in omnibus est praecepto non eget. Inter crus dextrum , & snistrum coni Hmunitas quaedam venarum adest, ut postea ostendemus : at inter brachium
dextrum & sinistrii, & thoracis partes dextras , & sinistras nulla inter uenas, quae secari possunt, & mittunt humores in partes assectas , secietas est. Pomstremo Galenus semper iubet reuulsonem faciendam esse secundum rectiti dinem: quod, ut postea ostendemus, excludit oppositionem , quae est inter dextrum, Ze sinistrum ; anterius, & posterius; intus, extra. Et selum compita
hendit oppositionem, quae est inter sersum , & deorsun , secundum eandori longitudinem corporis 4 Haec Argenterius.
330쪽
cium opinionis de Muulsione breuis impugnatio. iCaput XVII.
R o p o s r τ i s itaque aliorum in digcili hac materia opinioniabus, ostendamus quid bene, & quid non bene dictum sit. A que primum disputemus contra Manardum,& Curtium: mox conis Ioannem Fernelium. Ultimo contra Argenterium . Primum vero in eo laudandi videntur Manardus,& Curtius. B quod admittant antiquorum de Reuulsione decretum a sinistris ad dextras partes, & E contra. Sed in eo certe culpandi sunt, quod hasce oppositi nes imaginarias emciant magno aegrotorum damno, ut nunc demonstiabo. Quandoquidem Galenus, Oribasim, & omnes, ut silminatim dicam , greci thores cum de istis loquuntur oppositionibus , veras oppositiones intelligunt, quae semper sunt tales , nunquam mutabiles : non autem imaginarias, atque fictitias; quas ij ad pauca respicientes introduxerunt. Dextrum enim ,& simistium ita diuidunt corpus in latitudine, ut quod dextrum est nunquam sinistrum:& quod sinistrum nunquam dextrum esse poterit: Nunquam fiet, caput no esse superiore parte: atq; tibias non esse loco inseriori sitas. At si horum sequamur opinionem tibiae locum aliquando stiperiorem obtinebunt, ii C striorem caput, ut contingit ijs, qui suspenduntur capite decliui ligatis podibus : porrό quem usum asserre potest medicinae inanis haec oppositio partium 3 Si reuellendum supra infra: aut e contra, quis fictitiam respiciet ompositionem 3 vera est a capite reuulsio, si quispiam crura significabit: aut si
cruribus inflammatis manus concaleseceris, fricuerisue : mutes modo situm :inutabimr etiam revulsio: attollantur crura : deprimantur manus haud an plius eam quam dictat naturalis situs, ratioque persuadet attractionem in contrarium faciemus: sic ex uoluntate nostra, non ex sim partis,& ex rei nati
ra eiustemodi actio dependebit: quod absurdisiimum esse, neminem esse arbitror, qui nesciat. In hunc errorem incidetunt ij , ut suam sectam tuerentur de uenae sectione in pleuritide. Suggerit mihi cum Galeno dicere: quod D qui secte alicui struituti sese adixerunt, difficili me omnium ad veritatem reuocantur, & propterea facile mentiri selent. Sic accidit Manardo. Absu dum ille iudicabat reprobare antiquit decretum de oppositione dextri ac Gnistri: admittesque reuulsionem fieri posse a dextris ad sinistras partes: dixit dextrum cubitum sinistrum esse in relatione ad costas , quarum membrana morbo tenebatur : qua sentcntia nulla meo iudicio ) inueniri potest a surdior.