장음표시 사용
391쪽
f. DCC. AHA ACTIO a est allegatio iuris b)nostri, iudici c
eum in finem facta, ut id , quod nobis quocunque modo debetur d), obtineamus e .
aὶ Vocabuli actionis significatus adeo late patet, ut huic re- Amo is censendo pagina deficeret. In sensu philosophico ACTIO est
is asu mutatio rei, mim ratio susticiens in re murante reperitur, T. g. hiusuhia actio libera, coacta &c. in sensu vero comico agere idem n tat , quod populo esse spectaculo, seu persona indutum , alte sius mores imitari. Vid. HORATIus de art. potu. v. I93. Actiones etiam nonnunquam pro orationibus, apud populum studicesque habitis, veniunt, teste ipso CICERO Naia Art. rhet. L. IL In significatu iuridico vero plerumque Pro formula cerea , qua ius suum intentabat actor, accipitur. Harum is mularum artifices erant Pontifices, qui easdem cum litigaturis
communicabant. Vid. CICERO de orat. I. c. I. orat. pro Roscio Comoed. e. g. Opus autem erat, ut actor formulam sibi datam, ne verbulo quidem mutato, aut omisso, decantaret, ni causa cadere vellet. L. 1. C. de calumn. SENECA D. 49.
. Sic v. g. formula actionis furti adiuti erat : OPE . CONSILIO Tvo FvRTvM FACTUM ESSE, AIO. Vid.C ICERO λ μι.
Deor. L. III. c. 3o. Hinc formula excidere, erat causa cadere. SENE A D. 48. sv ET NIus Claud. e. I . Sublatis vero
formulis 3. f. I. da Inserc propositio actoris , ius suum continens, actio vocabatur. Restat actionis etymologia, quam aliqui ab eo derivant . quod actor reum fugientem quasi Pecus agat , idemque ex ritu in ius vocationis, quo obtorto colloidem ad Praetorem raptus, decisare voluere , sed inuita admodum Minerua. Non enim actor agere reum dicitur . sed cum reo. vid. CvRTIus ρικαςων Li I. c. I s. Ingeniose m gis, quam vere dictum puto, quando aliquis, quod memini, defendit, actionem diei a comico spectaculo , quum iudicia Romana scenicum Iudum referrent maxime. Mihi nihil impedire videtur, quo minus generalem actionis conceptum huic proprium facere possimus. Actor actionem quoties ad iudicem deseri, mutatio adest ν res enim nunc litigiosa fit, quae antea non erat. Ratio mutationis in actore est; is entin actionem detulit ad iudicem. E. adest actio. Reus ad iudicium quando accedit, iterum mutatio adest, res enim, quam suam opinatus erat, nunc redditur controuersa. Ratio vero mutationis huius in actore , prouocante ad iudicium, erat quaerenda. E. reus non agita
392쪽
λὶ Actor, siue in rem, siue in personam acturus, allegat ius, idemque sibi asserere vult. Qui aedes suas a Caio vindieat, asserit sibi ius , iis , excluss aliis, consequenter etiam Cato, utendi , h. e. dominium. Qiai librum commodatum, a Seio reddi sibi postulat. asserit sibi ius librum repetendi , hoc est, ab hoc tempore, excluso Seio. eo utendi. c Qui igitur debitorem v. g. intra priuatos patietes desoluendo debito monet, non agere. sed INTERPELLARE Interpalla
d) Vocabulum DEBERI hic in latiori significatione aceipi mus , prout seq. nota pluribus indicabitur. e) ACTIO in L. et s. pr. se L. sa. D. de o. ct a. definitur. quod sit ius persequendi in iudicio , quod sibi debetur. Quae definitio quum vulgata maxime st, eam paucissimis illustrate
volui. Etenim sunt, qui omnia mouent , ut hane definiti nem omnibus actionum generibus vindicent , adeoque verba, ut videbimus , mirum in modusti torquent. Ego quidem persuasissimus sum, ICtum hic non nisi atiionem personalem definiisse. Hoc vi credam, me inducit ipse VLPI A Nus in L. I g. D. de V. S. scribens : Actionem in speete opponi peritioni , illam 'in personam, hanc in rem esse. Idem confirmant L. I 8. 3. I. D. ae acceptu. I. M. I. quib. mo . toll. obl. L. 2I. F. I. ad me. Vellei. & VT PI AN v s L. 28. D. de O. e, A. : ACTIO in pers naum infertur. PETITIO in rem. Vsus tamen hactenus vicit. atque haec actionis definitio a ICtis pro generali notione a cepta fuit. Dicitur autem actio ius persequendi. Negandum non est persequutionis verbum generalissunum esse , atque quandoque omnibus actionibus , sue reales eaedem sint, sue per nates . accommodari, id quod colligere licet ex L. 18.es s i. D. de obi. θ act. pr. I. de as. L. 2I. D. de pign. I
specie vero persequutio extraordinarium remedium notat. L. I 78. f. L. D. δε V. s. Cu IACI v. , Comment. ad Tit. de aa.
ius persequendi pro formula accipit, sed formulae iam erant sublatae da Inreia. Conf. MARCILI vs ad pr. I. de act. Persequendum ius in iudieio , i. e. apud iudicem pedaneum, non in iure , apud magistratus. Postquam vero omnia sere iudieia in magistratus translata sunt, haec obseruatio utilitatem non habet. L. 2. I. f. C. de ped. ius. A Cos T A ad pr. I. dana. Persequebatur actor , quod sibi debebatur. Vocabulum debere licet cuilibet actioni accommodare velint ICti , ad personalem tamen proprie resertur. DEBERE enim & SUUM ESSE sibi inuicem opponuntur , L. 17. g. 2. L. 34. D. de a- ac arg. leg. D. quae in fraud. eria. Vid. HoT Z 3 MANNvs
393쪽
MANNT1 L. III. c. II. observ. D. dc MARTIALI ur. L. II.
Debet enim , si quis soluere iure potet s. Soluere vero est , id, ad quod obligata eramus , implete , ut infra ostendam.
Principium facultatis allegandi iura nostra in iudicio si in legibus reperitur , ACTIO CIUILIS a) ; si in edicto Praetoris, PRAETORIA b
a Talis v. g. actio emti . L. 33. pr. D. de aedit. edict. Ac venditi. L. I 3. 3. I s. D. de A. E. V. dcc. b) Pi letores potestate pollebant ius dicendi, interpretandi. supplendi ac corrigendi; nouum vero ius constituere nequibant. Hinc opus erat fuco ad constimendum ius nouum novasque actiones. Suppeditabo huius rei exemplum : Si quis rem , sibi propriam , amiserat, eam a possidente vindicare poterat. Sed quid, si te bona fide posses la exciderit Nulla omnino competebat actio. Iniquum hoc videbatur Publicio Praetori . maxime, si alter potior esset iure. Nouum ius nouamque actionem proponere non poterat, hinc fingebat. rem , bona fide pollesiam, esse usu captam. usucapio vero erat modus acquirendi dominii, L. 3. D. Θ pr. I. de ue. atque ita quasi vindicari ex iure praetorio debebat res bona fide pollessa iterumque a milia. Dic batur haec actio Publiciana, in honorem architecti sui PUBLICII.
Allegatio iuris in re , iudici eo fine facta , ut id ipsum competere nobis idem declaret, ACTIO REALIS sa); Allegatio vero iuris ad rem, eo fine iudici facta, ut idem alterum nobis debere declaret,
α) Realis igitur actio tutis in te erat eonsequens, actorque formulam in ipsam rem intendebat. V. g. NDVS , QUI EST
IN AGRO, QUI SABINVS VOCATVR , MEUS EST, EVM EGO EX IURE QUIRITVM MEUM ESSE AIO. INDE IBI EGO TE . EX IVRE . MANUM CONSERTUM VOCO.ConL CIeERo pro Muraena C. I 2. Dicebantur etiam vindi- leariones , L. s. pr. D. de Al. Θ act. ex antiquo vindiciarum rItu . de quo FasTus de verbor. signis h. v. denominationem laccipientes , it. petitiones, L. I 28. da verb. An . L. 27. D.
394쪽
de o. is A. Tales sunt v. g. hereditatis petitio , rei vindicatio , Publiciana &e. b) Personalis actio iuris ad rem eonsequens est . atque obligationem stricte dictam , siue ex facto licito , sue illicito oriatur , ex parte rei requirit. I. I. I. de H. L. 2 s. pr. D. de o. is A. Formula eius haec erat : AIO TE MIHI DARE FACERE)OPORTERE, eis. f. I. Cons. HOTOMANNus in formul. v. PITIsCvM h. t. Tales sunt actio commodati, mandati, pro socio , furti &c.
ACTIO personalis, quoties aduersius tertiUm, Ad io in actori speciatim non obligatum , extenditur, IN rem serri
'in Vocabulum in rem scriptum idem est , ae absque denominatione certae personae. Ita namque V L P I A N v s L. f. in f D. quod met. ea . de actione quod metus causa scribit : Cum autem haee actio sit in rem scripta , nee personam vim facientis . coerceat , sed adurejus omnes restitui velit ere.
Allegatio iuris , ex statu nostro competenti S, Actio praeiudici ra Esa , ut nobis idem tribuat, ACTIO iussicialii.
') Quid sit praeiudicium 3 vid. f. DCLXXXIIII. Tales sunt conse riae & negatoriae utiles , quibus v. g. quis filium
declarari. aut patrem negari vult.
f. DCCU. Allegatio iuris recipiendi id, quo im nersectio- Actis diei res facti sumus, ACTIO REI PERSEQUUTO. persep u-RIA ab; Allegatio iuris postulandi ex patrimo φεri ἰρρο nio rei resarcitionem laesionis, ACTIO POENALIS b) ; Allegatio iuris recipiendi utrumque, Ni A c) dicitur.
aὶ Ad hane elassem reseras omnes actiones reales, M. IT. I. de as. easque , quae descendunt e conuentione M. f. I. de C. O. regulariter , excepta depositi miserabilis inficiati actione, L. I. s. I. D. depos nonnullisque ex delicto orientibus. Cato ac Caiae matrimonium est improle; ratio in sterilitate Caiae quae-Z renda Di iii so by Coosl
395쪽
renda est , quae eapropter diuortium metuens marito Pr tiosa pecuniamque numeratam subducit, atque ad parentes suos desert ; sequitur ipsum diuortium , eoque facto , Caius demum deminutum per uxorem , quae olim fuerat, Patrim nium intelligit. Adit proin iudicem. eique allegat ius suum, amota sibi ab uxote recipiendi ι rem pet sequitur actione rerum
amotarum. L. D M. D D. rer. amor.
bὶ Malum physicum , cum actione connexum , POENA dicitur. Malum vero physicum vocatur. quod statum nostrum externum impersectiorem facit. Qui igitur ius recipiendi ab alio aliquid , quo imperfectior alter fit , idque ob actionem ab eodem perpetratam , iudici allegat, poenaliter agit. F. g. Titius iniuriis bene multis onerauit Caium, recensendo, dum ambibat munus Consiliarii , crimina, quae olim ab eodem Perpetrata vult. Caius adit iudicein , Titiumque iniurias euo- mentern in ius vocari postulat ; Apparente eodem . Ob actionem ab hoc editam , dum famae suae male per eamdem consuluerat, sicque imperfectiorem eum secerat, socio. si . numerari sibi postulat, iusque exigendi hane summam, iureiurando firmatam . sbi esse ex s. 7. I. de iniuriis contendit. Poenamh. e. persequutus est Caius , adeoque actio iniuriarum aestimatoria est poenalis. I. Io. I. de iniur. c) Actione igitur poenali mixta rem & Poenam Perse quimur. Talis est actio v. g. vi bonorum raptorum, qua prae ter rem recipimus triplum eiusdem. I. I'. I. vi act.
Allegatio iuris , secundum naturalem aequita
tem sibi a iudice adplicandi, ACTIO BONAEFl DEI ab; Allegatio iuris, secundum conuentionum Uerba tribuendi a iudice, ACTIO STRl-CTl IVRIS b); Allegatio iuris , ex natu Ii sequitate sibi applicandi , &, si non tribuar reus
id ipsum, extendendi, ACTIO ARBITRARIA N)
a Edita atque intentata ab actore apud Praetorem actione. idem iudices sinul ab actore petitos dabat de eadem re. ni extraordinaria cognitio esset . de qua vid. Πι. D. de ex-rraord. cognit. iudicaturos. Iudicaturis vero certam PraescIibebat Armulam, quam attenderent. neque ab ea discederent latum unguem. Atque harum formulatum differentia diuersorum generum actionum rationemὶ in se continet. In iudiciis
396쪽
bonae fidei, in quibus naturalis aequitas omne serebat punctum, Praetor iudicem constituebat hae formula : EX BONA FIDE, cui respondebat sormula bona fide eontrahentium: VT INTER
BONOS BENE AGIER OPORTET ; & SINE FRAVDΑ-TIONE , vid. Cica Ro da me. L. III. Atque haec formula iudici tribuebat potestatem ex aequo & bono pronunciandi. Innuit hoc ipsum IMPERATOR in M. 29. I. de act. seribens : At in bonae fidei iudiciis libera potestas permitti vid tur iudici , ex aequo is bono aestimandi, quantum actori restitui oporteat. Quaenam Romanis tuerint actiones bonae fidei, determinati nequit ; diiudicandum hoc esset ex formulis., sed Otrarium actionum formulae non exstant. Sunt, qui s. 28. I. de acria pro norma adsumunt , sibique persuadent IM p. omnes actiones bonae fidei ordine recensuisse . non recensitas igitur stricti iuris esse volunt, eaquepropter actiones bonae
fidei his verseulis memoriae commendare voluere: Emti, ereistundae, mandati, depositique, Pignora , eonducti . eommuni , pro socioque, Dotis o heredes , tutelae, eommoda, gestor,
Praeseriptis verbis . permutat ct aestimat istas. Diso BONAE FIDEI, STRICTI sunt cetera IVRIS. Nolim alicui suasor este, ut his nugis memoriam oneret. Satis est, actiones hodie omnes Hine bonae fidei, aequitatem stricto iuri praeferri omnino. Cons. de caetero GuND LINGII Diis de usu pract. act. b. f. Θ pr. iur. Gryph. IT 3 6. bὶ Stricti iuris actiones itidem ex sormula , qua iudex petiatus dabatur, dignoscuntur; Erat autem haec: SI P.RET LV.ClvM TITIO TANTAM PECvNIAM DARE OPORTERE, CONDEMNA. Quid est in iudieio ρ inquit Cica Ro pro Roscio,
Hrectum , asperum , simplex. Si pateret tantam pecuniam dari oportere. V. g. Marcus Manlius Cneum Sulpitium in ius vo- .cauerat, asserueratque hunc sbi ex stipulatu debere C. Praetor
iudicem dabat hae sormula : SI PARET CNEIUM SULPLTIvM MARCO MANLIO DEBERE C. EX STIPULATU IULUM IN C. CONDEMNA. Quid si nunc appareret reum debere
C. & XX. Non poterat iudicare iudex , quippe ad hunc e sum non datur. Aut si apparebat eundem debere XCV. iterum potestas iudicandi cessabat; datus enim erat ad C. non vltra nec infra hanc summam. Atque vel ex hoc colligitur, cur actor plus petendo causa ceciderit.
c) Actiones arbitrariae quidem in eo eum actionibus bonae fidei conueniebant , quod largior iudici potestas eoncederetur
formula: Q NTUM AEQVIVS MELIVS , vid. CICERO rq Ω, Roseio c. 4. attamen ossicium in hiν magis restrictum,
397쪽
neque quaecunque aequitas obiectum eius erat. V. g. In actione de dolo iudex decipientem condemnat ad rem restituendam; quod si non restituatur. admittit actorem ad iusiurandum in litem , reumque summam iureiurando firmatam soluere iubet, L. I 8. pr. D. δε dol. mal. atque in tantum , non ultra, iudicis arbitrium admittitur , adeoque restrictus significatus tribuendus IMP. in s. r. de αν. quando stribit : Actionem arbitratiam dici . quod ex arbitrio sudicantis pendeat.
Actia Hre- Allegatio iuris , ex contractu sibi competentis,
iudici sacta, ACTIO DIRECTA ; Allegatio juris exigendi ab eo, quocum contraXimVS, indemnitatem, CONTRARIA dicitur.
Ditecta actione persequimur ius ex contractu nobis competens . V. g. ex contractu commodati, ius recipiendi remeommodatam , in contractu depositi, rem depositam &c. Conuenit enim inter contrahentes in priori casu. ut rei usus concederetur ad determinatum finem , eoque obtento restituereturres, in posteriori vero casu , ut depositum custodiretur, atque, quando placuerit deponenti , redderetur a depostatio. Contraria vero actio indemnitatem pro obiecto habebat , de quo in contractu mentio nulla facta erat. V. g. Commodatus equus muco laborauit, quo infectum equite meum fuit; depositum frumentum curculionibus infectum i damnum utroque datum mihi , quod resarciendum contraria actione postulo. Di tectae autem di tur hae actiones, quod directe & immediate ex contractu oriantur, iusque ex eo competens persequamur iis dem λ contrariae vero , quod quasi contra naturam contractu ex aequitate naturali dentur. Hu cIMPER ATOR M. I. θ2. Lue obl. quae quasi ex conre. nasi. dixit: Contrarias actiones propViς ex nullo contractu nasci. Cons. CORRA si v M Misc. Lib. VI, c. 6. Numeramus autem sex actiones contrarias, commodati
mandati . depositi , negotiorum gestorum , tutelae & pign0 ratitiam. Atque nunc porro liquet, unde fiat, quod V g actio pro secio utrinque directa dieatur . scilicet quod ut quς sociorum ius suum immediate ex contractu deducat.
M. . re' ACTIO , cuius iudici proponendae ius ex in 'M V0β ' gum verbis competit, DIRECTA, si ex ratiosς legis, VTl Ll Si ) dicitur.
398쪽
docuit: Luoties lege aliqua et num arque alterum introductum , bonaqua occasio est, caetera ad eamdem utilitarem interpretationa
vel iurisdictione supplenda esse. Atque hoe ipsum idem est . quod ratiocinari ex ratione L L. prout dictum I. AVIII. de interpret. extensilua. In hac interpretatione fundamentum acti num utilium quaerendum est. U. g. Afferenti sibi seruitutem in praedio alieno actione consessoria asendum erat. s. 2. I. daact. Actio enim confessoria erat assertio iuris in alieno praedio sibi in utilitatem praedii sui competentis. Sed quum eadem ratio sit omnium iurium mihi in alium competentium , sormula actionis consessoriae extensa est ad reliqua iura , maxime vero' ad ea , quae ex statu hominum oriuntur. Ita v. g. filium qui se asserit, eaque propter alimenta a patre exigit, actione commi otia villi hoc faciat , necesse est.
ACTIONEM, cuius proponendge ratio in Actio aequitate naturali legibus comprobata latet, DA- μης μ'
TlVAM; cuius ratio in facto obligatorio, NA 'TIUAM dicunt ').
') Egregium hoc acuminis specimen, ICtorum parenti BΑ - To Lo debetur, quo iurisprudentiam nostram valde exornauit, commendabilemque maxime fecit. placuit viro huic perspicacissimo partum suum ad exemplum Iouis, e cerebro suo, absque matre edere, absque patre ausus idipsum non suit, alias enim fuisset spurius. Audiamus ipsum ad L. I. D. de a t. ita disserentem: DATIVAE actiones sunt , quete immediate a lege conceduntur, sime matre, ut L. iuris gent. de parit. NATIVAE sunt, quaasin. matre habent obligationem, L. licet g. ea oblig. D. de proc. vi. ecce, Adam fuit homo dativus sine patre se matre a Deo datus, eaetera natiui Iunt. Acute, lepide, ut nihil supra i Est idem venerando nostro parenti, qui omnibus hominibus inest, mos, ut quicquid vitii in nobis apparet, eo Adanaum, sommune obiectum, Onerare cupiant. Crediderim ego dari & inter B ARTO Li discipulos homines dativos, licet in praedicamento passionis. In iuris civilis opere hane distinctionem frustra quaeres.
q. DCCX. VERBORUM OBLIGATIO est contractus, Lib. XLv.
cuius principium obligandi in consensu , verbis T. . declarato, latet ca)i Contractus vero nominatus,
399쪽
364 IvRisppvDENTIA DEFINITIUA. in quo obligatio ex solemni interrogatione & con-
a Ttiplici modo apud Romanos quis verbis obligabatur, nimirum i stipuutιone , 1 doris dictione , & 3ὶ iureiurando liberti se dona daturum vel operas praestisurum patrono. De priori not. seq. agendum erit. Dotis dictio fiebat quidem verbis, sed
sine stipulatione. h. e. praecedente interrogatione, cuius exemplum est apud TaRENT IvM Anis. Act. V. M. 4. v. I. & in L. 37. pr. D. de iur. dot. L. 44. 3. I. L. 46. D. eod. Vid. s. CCCCLXXXI. Quoad tertiam speciem notandum: Libertum manumissum patrono promittere debui me: Se velle eidem operas artificiales exhibere, v. g. vestes conficere . in tabulis imagines pingere, dona ae xenia statis temporibus eidem offerre, L. I. D. de V. o. CAII Inst. II. 9. 3. euius formula non exstat. Hanc vero promissionem. iureiurando plerumque firmarunt,
atque ha ex sua promissione. suoque iureiurando obligati su*t liberti.
bὶ STIPULARI quidem proprie. atque in significatu iuris,
interrogationem solam , exclusa responsione, notat, vid. L. 7. D. de eo , quod eerto Deo. atque ideo opus olim fuit restipulatione . quae fuit congrua, ad interrogationem stipulantis, responsio, vid. L. 43. f. s. D. de damn. ins Is IDo Rus tamen itymol. LV. e. 14. stipulari idem , quod promittere, PM sCI A-Nus vero Grammat. L. V. generale verbum , ad interrogantem& respondentem pertinens , esse docuit. Huius opinio receptissima est. stipulationis autem ratio haec fuit: Pactis R mani obligationem quoad effectum agendi vel ex eo inesse noluerunt , quod , experientia teste , homines in promittendo faciles infautique esse soleant, atque promissi interdum statim eos Poeniteat; Igitur, ut de consensu vero promittentis constaret, excitanda eiusdem attentio solemni isterrogatione, quam se uuta congrua responsio , distincte perceptae interrogationispeeificaeque declaratae voluntatis signum. Concepta autem responsio ita esse debuit. ut interrogationi per omnia respon derit. Hinc pactum plerumque antecessit stipulationem, Ox quo interrogatio ac responso formandae. Omnem rem egregi
exponit PLAvTus in Pseudol. Act. IIII. M. s. v. I Ιε. cuius verba tecum communicabo:
BA. Minae viginti sanae ae saluae sunt tibi, Hote quas abs te inde stipulatus Pseudolus. SI Velim quidem heruti. BA. roga me viginti mina νω itti hodie ista sit potitus muliere, siue
400쪽
Sive eam tuo gnato hodia, ut promisit, dabit. Rogato p hercle , obsecro, gesto promittere, Omnibus modis tibi esse rem ut saluam scias , Atque etiam habeto mulierem dono tibi.
SI. Nullum peririum est , quod sciam , stipularier. Vt oecoepisti verba, VIGINTI Mi NAIDABIN BA. DΛBUNTUR. SI. Si hoc quidem, actum s haud male. c Stipulationis vocabulum a stipulo, quod antiquis firmum
significabat, deducunt. Vid. pr. I. de V. O. PRvLUS Sentεm. L. V. 2. s. MENAGIus Amoen. iur. civ. e. XXXVIIII. p. m. DIJq.
STIPULATIONIS contrahendae auctor fuit Stipulatis vel uterque contrahentium, Vel tertius, isque vel iudex, vel Praetor. Isto casu VOLUNTARIA a);
a Talis v. g. fuit dotis promissio, aut stipulatio non recipiendae dotis, qualis occurrit ap. PLAvΤvM Aulul. Act. V.
ME. Quid nune' etiam mihi despondeifiliamr EU. Illis
Cum ista dota, quam tibi dixi. ME. SPONDEN' ERGO iEV. SPONDEO. b) voluntariae stipulationi opponitur neces laria, ad quam
celebrandam aliquis . compellitur. Ea autem est vel iudicialis vel praetoria ς illius celebrandae necessitatem imponit iudex incautionibus v. gr. de dolo, de seruo persequendo &c. Deducta in iudicium lite, actor veritus, ne postesIor rei litigiosae dolum committeret, exegit ab eo cautionem ne hoc fieret, cautio vero per stipulationem interposita hoc modo : spondcs ab ea re, de qua agitur, dolum malum abfuturum spondeo. Vid. L.. s. pr. D. de V. O. ein Praetoriarum stipulationum auctor fuit Praetor. Hic enim iussit caueri, stipulatione interposita, de damno insecto, rem ratam haberi, & aliis casibus. Uid. VI N N I vs ad 3. 2. I. d. diuis stipui. V. g. Aedes Titii ruinosae in Seii praedium , pcrquod quotidie iter fit, ita propendent, ut ruinae proximae tar. Seius monet Titium de reficiendis aedibus ι negligentem tamen resectionem vocat ad Praetorem, hodie ad iudiceni, postulans cautionem damni infecti. Annuente illo stipulatis fili SPON