Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

121쪽

s Dissertat. Ecclesiastic. Lib I. x Frustra igitur illo ex loco prioris ad

Timotheum epistolae commentum

Iuum fulcire conatus est. III. Videamus an in altero feli- , .d CHStares cesserit. Ea milem, inquit, inter Episcopos , sine Pmb teros usserentiam licet etiam confirmare; ialtero Pauli sire ex Epist. I A Corinthios, cap. π1I: oh maria harismata recen'e', ua in EeAesia sae Deus constitueratri

bernariones ,genera libinarum. Per m quibus teritium locum Ut

122쪽

itu orta oe gubernationes, de illis presb-teris,sive epycopu intellexit, qui ecclesiae res procurabant, oe distensabant, atque etiam bacramenta populo administrabant. Haec Trapezita. quorum haec

semina est, duo hac episcoporum g nera describi ab Apostolo ; ac prius quidem,S praestantius, quod in ora

tionem, & praedicationem incumbebat, δεδειcmα λων nomine significari : pollerius vero,quod & inferius est, & Uri 3πm nomine proprie censetur, quodque inspectionem tantum, & curationem habuit sine dignitate,ac potestate, iis vocibus contineri, αὐῖληψ ς,&-ερνή . Hic si

humani sensus ac iudicij paullulum adhibeatur ; si illa ipsa, quae scripta

sunt, verba considerentur, inter seque conferantur , nemo est hebe. adeo, quin sententiarum absurditatem, conflictumque statim videat.

123쪽

ν Diffserrat. Ecclesiastic. Lib. l.

IV. Primum quis illum docuit, per nominatim episcopos prioris gradus intelligi , poste rioris autem, per duo ista, αὐῖ& mci in s , Qui enim potius distinctos ambo ista gradus episcoporum significant, quam qui secundo

loco ponuntur, Prophetae, aut quae deinceps post tertium enumerantur, virtutes, donationes sanitatum, ac genera linguarum Z Cur non ex istis, totidem episcoporum ordines, aut aliorum graduum comminisci fas e rit, si episcoporum, ex duobus illis conceditur Enimuerθ

amat, de eo sibi somnia fingit. Nihilo ergo magis episcopi in illis vocabulis continentur, quam aut Dia coni, aut etiam laici. Nam & Ste phanus, & Philippus Diaconi fu runt, & iidem δεδεις ἀλ- excellenter habuerunt. Habuit re

124쪽

De Disices nil. re iurisiae Cap.V Stephanus, quod quidem e Script

ris constet, & racvνηαιος donum. Viduis enim, atque egentibus opitulabatur, eosque fouebat tum ex officio , tum quod ad ista pietatis opera suus illum incitabat animus, sancto instinctus Spiritu, &charitatis ardore flagrans. Praeterea Paulus in illo prioris ad Corinthios loco, 3simo, id est dona quae dam recenset Spiritus sancti ; quae tum extra ordinem largiebatur, quibus vellet, & quocumque temporClibitum illi esset. quod & Trapezita agnoscit, dum Ecclesia nominari illic asserit. Non igitur ordinaria Ecclesiae munera, dc officia, quae humano iudicio , ac suffragio mandantur, ibi Apostolus designat,

non ij sunt, qui docendi populi ius,

ac potestatem habent ex ordinis prP

125쪽

go Dispentat. Ecclesiastic. Lib. I. rogativa, ut Episcopi ; qui siue praedicandi diuini verbi facultate praediu

ti sint, siue ea careant, tamen magi sterium obtinent: sed sunt πιι α πο της

λίοις ἐμπνεο δ qui diuin4 insit rati gratia diuina explicabant dogmata, ut scribit Theodoretus: nec non Chrysostomus, ac caeteri. Non erat autem illigatum hoc donum,

& charisma Spiritus sancti Ecclesiae primoribus, id est Episcopis, sed in

ferioribus etiam aspirabat: ut de Diaconis superitis ostendimus. Cer

te Stephanus & Philippus, quod

sciam, episcopi non fuerunt quos tame-αrata ex eo genere, quod Paulus ibi commemorat, fuisse ne

Traperiticae dissertationis incondita ra-

ito ad certa capita reuocatur, σ ex cutisuri

126쪽

cutitur. Eius repugnantia, Gr ab-μrditas. Refelluntur vari, ab illo temere constituti gradus visioporum. Ostenditur ex antiquorum Iesimoniis episcopos plenum ius semper in ecclesiasticas res habuisse: ac tam in praedicationem incubuisse, quam E . clesianticis bonis praefuisse. Summa illorum potentas aduer1us Trapenia

ticas nam vi defenditur.

I. Κ E D ut pressius cum isto opia ranioni , errorisque portento pedem conferamus, age,quae de Epbicoporum generibus, & officiis con

fuse , & quasi per Saturam scripsit

Trapezita, articulatim, ac distincte consideremus. Ita dictorum repugnantia &falsitas, quae in incondita illa congerie, velut in tumultu ac turba latet , deprehensa, atque conuicta, ita ipsos Lectoris oculos incurret. Solent enim, ut recte scripsit

127쪽

81 Dissertat. Ecelesiastic. Lib. I.

asthin. chines, qui mentiri volunt , ob- , Gr incerta, ne satis exiso φυδεν- plicata proferre, ne coarxui, convincique ' possint. Hic verus, germansisque cha' miρα- racter est Trapezirici illius operis, in γε ' φρ' ea maxime parte, in quam modo θοῦ εὐγ - nos Inquirimus. Adeo enim per-V plexa, & indigesta, & inextricabilia illic omnia sunt, ut quid sibi velit, ac quid longa, de verbosa disputatione probare, ac definire conclusi nemo mortalium essequi possit. Quantum quidem humano more ac sensu dictum i bi est, quod in telligi queat, exponam breuiter: tametsi ne ista quidem coha rent secum, sed euertunt se, Bd thuicem pugnant. Tria sunt, inquam , vel quatuor ca-

M. V., Π. . Primum doeet antiquis tem , t. '' portias cum presbyterorum de epia

plia opinionis illius se quae ad lgnam, & contradictionem impli

128쪽

ne Dis ignit. 9 iuris . Cap.VI. 8sscoporum promiscua esset appella tio, & par, commumsque gradus, ac dignitas ι nonnihil tamen fuisse i discriminis, qudd illorum liqui

H curam animarum proprie habuere,quia η Trapra:

erudiebant. nempe qui rationi ac ' praedicatiqni totos se addixerant. Ali, curam corporum, qua ab iniuria δε- fensabant, oe bonorum, qua dissensabant. Addit tamen mox: Immo

etiam m animarum, quia Sacramentorum administrationem, quibus animaq*asi pascuntur, quaeque alimenta θiritualiasunt. Tales fuisse censet, qui Episcopi proprie dicebantur et . 'in sinu, id est a curatione, quasi defensiores, ae curatores Ecclesiae .

Deinde ista subiicit. li CPoma χυ- mir. nus idemque curam animarum gessit, pecuniarum, id est bonorum Evisaia 'ficomm. QAt olim cum presbyteri duce tur-aetate, duum, ut dixi, genea

129쪽

s Dissertat Ecclesiastic. Lib. I.

a p. t ἰ T ertio φ in eadem pagina ita Trapezita. Iccirco cum presbyterorum, σEpiscoporum ordo distingui coeptin est, .

m siverior gradus dignitatis sescopis

dari, hoc proprium eorum munus est factum, docere, ac populum praedicatione erudire, orationἱque tantum vacare, nullis se aliis Ecaesiasticis negotiis immiscere. Ergo tum presb=terι catera curabant, tam quae e flarent Sacramentorum administrotionem , quam quae aliorum Ecclesiiasticorum actuum procurationem. c. p. Quarto b scribit haec Trapezita. Vbi docendi munus abiecerunt 'scopi, quod olim proprium, oe peculiare habebant, infra dignitatem suam id esserati : tum exortum est in Ecclesia Doctorum genus. qui Episcopi non erant,

130쪽

&c. Mox, Abierito igitur mimere docendi, ne nomen ac θecies sine . maneret episcopatus dignitas, ex miniis prefisterorum quaedam praecipua sibi sume

re coeperunt, qua non ' ticeret presbie- p

ris attingere sed Episcopi soli agere pos

sent: ut erat poenitentium reconciliatio,

o chrismae confecto, o puellarum consecratio, Gr alia quadam: Epycopo etiam distensandi res Ecclesiasticra potestas data eLI, 1ed cum notitia presbyterorum, oe diaconorum, ut Icirent nia mirum quae bonae stent Episcopipropria, qua ad Ecclesiam pertinerent, Cano ne ultimo Antiochena Synodi. Quod olim presbyterorum fuit, qui non docebant. III. In hac tota disputatione tres, ut dixi, quatuorve status Episcopalis ordinis continentur. Quorum primus est, quando bifariam tribu-eus fuit, in eos qui oratione, diuinique verbi praedicatione censeban tuc. dc eos qui res externas curabant,