장음표시 사용
181쪽
13 Dissertat. Ecclesiastic. Libs. .
aut ad ea fideles admittuntur. I in Cyprianus in epistola ad Lapsos xxvii. Et in Epistola LXXIII ad Iubaianum, de iis Christi verbis agens, quibus Ioannis xx remittendi pote statem, aut retinendi peccati tribuit
Apostolis, ad baptismi, & remisispeceatorum, id est poenitentiae dan
dar, ius illa refert. l dem de Hieronymus censet epistola CL, quaestionea pag. xs. IX. Chry stomus item g libro ter- Rin tio de Sacerdotio,vbi ad baptismum Eucharistiam addit. VH. CYRILLus etiam Alexandrinus libro xii in Ioannem, post
quam illud ab Christo derivatum in
Apostolos remittendorum ius peccatorum, non ad falsarij Trapezitae iudicium, sed ad veritatis regulam exactum am plissimo praeconio celebrauit'; ut diuinam esse potestatem illam, de dignitatem assereret. Γο inquit, τε λία*υς
182쪽
-. ἐα--Hειέλ- ο Sidi diuinae naturae eongruentem dignitatem , discipulis suis Saluator attri. buit. Id autem qua ratione ab illorum successoribus exerceri in Ecclesia soleat, postea sic explicat. A*ιία
Hoc est. Remittunt porro peccata vel retinent Spiritu afflati homines duobus, ut arbitror , moris. Vel enim ad Ba ptismum vocant eos, quibus illius copia
fieri debet. propter mita honestatem, seprobatam fidem. Vel imbibent aliquos,
183쪽
Disperiat. Delesiastic. Lib. I.
O. a diuina gratia reiiciunt, quod non dum ea se dignos praebuerint. Vel alio
modo remittunt, retinentve peccata,
dum Ecclesiae filios mel peccantes castigant; vel paenitentibus ignosiunt. VIII. QvAPROPTER non in praedicatione diuini verbi usus potestatis clauium situs est : sed in Sacra mentis administrandis, Baptismi prς- sertim, Poenitentiae, &Eucharistiae, quorum ius omne penes Episcopos erat: nempe ut aut per se illa fidelibus impertirent: aut Presbyteros ac Diaconos, pro suo quemquC munere,vicarios illius gerendae runctionis
adhiberent. Notum enim est moris Ecclesiastici peritis, probandorum catechumenorum , & ad baptismum &Eucharistiam admittendo tum ius & ossicium , proprium episcoporum fuisse : nec non ad communionem , & Sacramentorum usum recipiendorum poeniten-
184쪽
De Disi dii .m iurisiz. Cap.VII. i 37tium. Quam ob caussam sanctissi mi illi, quos testes adduxi ; & quosne essem longior, omisi, Patres. ligandi atque soluendi, siue remi tendi, aut retinendi. peccata , siue denique clauium potestatem datam Episcopis per Apostolos futilia te
tummodo sine dignitate functionem , non docendi, ac praedicandi munus; non aliud denique, quam ius. potestatem, magistratum, iurist dictionem , ut in rebus Ecclesia sticis , amplissimam ostendit : ac multo praestantiorem, quam quae Iudaicis presbyteris tributa fuit in
185쪽
i,8 Dissertat. Ecclesiastie. Lib. I.
C AP v T VIII. Praedicandi ius ac functionem penes episcopos fuisse demonstratur aduem
sus indoctum Trapexita commentum : idque variis Patrum, ac Conciliorum testimoniis asseritur. AT ,ν , D ELIRVVS ex φ Trapezitae partitione tertius est Episcoporum status, in quo docendι munere abiecto , ex munim presseterorum Madam sibi praecipua sumere coeperunt, qua non liceret presb teris attingere: sed is isoli agere possent: it erat pae-mtςntrum reconciliatio , ct Chrismae confectio, σpuellarum consicratio, σώM, mi'. aba quaedam. b Addit insuper , per
idem tempus Episcopo dispensandi res Ecclesiamciapotestatem datam e se, sed
cum notitia presbyterorum, Diaconorum , Canone illimo Antiochenae
186쪽
e D e Disces n. re iuri . Cap. VIII us Gnodi. Ex quibus liquet, circa An tiocheni Concilij tempus, mutationem hanc Episcopalis ordinis insti tutam fuisse. ac deinceps docendi m nata Episcopos abiecisse. Hunc enim
postremum statum recenset της o omis Trapezita. Iam hoc inusita- ρtum & immane portentum est erroris , assirmare , quarto Christianae Ecclesiae seculo, ac deinceps, Episcopos ab docendo, & praedicando Dei verbo destitisse. Atqui euidens est, tum maxime ei rei aedisse operam
Episcopos; idque passim Synodicis
decretis & canonibus id illis iniunctum fuisse. Nulla est: ad usum Ecclesiae, ac mores inuestigandos, &quod cuiusque ius ordinis Ecclesia stici sit, ossiciumque discernendum alia ratio, quam Conciliorum MCanonum decreta , quibus omnis Ecclesiis disciplina continetur, Patrum , & Ecclesiae doctorum, qui
187쪽
r o Dissertat. Ecclesiastic. Lib. I. eadem aetate florebant, testimoniis approbata. At id persaepe grauiter, que scimus Episcopis esse manda- tum, ut diuini verbi pabulo commissum sibi gregem reficerent. Carthaginense quartum, canone xx sanxit, κὶ Episcopus nullam rei familiaris curam ad se reuocet, sed ut lectioni, morationi, cr verbi Deipraedicationi tantummodo etacet. Canone' item XXIV,
Sacerdote Is est Episcopus; verbum faciente in Ecclesia , qui egressus de auditorio fuerit , excommuni etur.
IL HILARIus in octauo libro de Trinitate, Non statim boni, atque
utius pastorus, ait, aut tantummodo innocenter agere, aut tantummodo scien ter praedicare: cum m innocens sibi tan
tum proficiat, nisi doctus sit: σ doctis
sne do strinae sit auctoritate, nisi innocens sit , &c. Sed pcrfectum Ecclesiue principem perfect s maximarum πIrtu tum bonis in Tituit Apostolus, ut G
188쪽
vita eius ornetur docendo, O doctrina uiuendo.
Prosper libro de vita Contemplativa, capite xx, qualem esse deceat episcopum, docens, inter alia, quod Ezechiel speculatorem illum esse dicit , id velle asserit, oportere Sacerdotem propositi jublimitate celsitorem esse cunctis, m maior cientiae habere gratiam , qμη postit sub se viventes in
Issidorus Pelusi1ota libror, episto-Ia 1o8 ad Hermogenem episcopum' scribens, Episcopalis esse muneris docet non solum verbo docere:
quod plerosque tum unum instituis.la queritur: sed virtuti insuper stude
189쪽
r α Differtat.Ecclesiastic. Lib. I.
perinde animos acuere seler, ut vita σmores. Aristi non scus ac siipsis dicen δ duntaxat munus commissumfuisset, ab actione abstinent. pro--e incessens , ac proscindens diuinus Apostolus his verbis usus est: βui prae-δcas non esse furandum , furaris, &c. Vide &Epistolam 23 .lII. SED quo vehementius prodigium illud erroris elidatur. Conciliorum aliquot canones in medium asseram, qui longe post illud
tempus editi sunt, quo tempore Trapezita praedicandi munus eiurare coepisse putat Episcopos. Nam si id unquam in Ecclesia factum est: postremis maxime seculis est factum: quae quo longius ab incorrupta illa& Apostolica artate distant; eo di- 'sciplina solutior fuit: ac tum Cleri ci reliqui, tum Episcopi praesertim,
in otium ac licentiam incubueruns.
Itaque praedicandi ossicium laborio.
190쪽
sum utique ac molestum detrectasse tunc istos, & in Presbyteros traiecisse verissimile esset ; si hoc unquam gestum esse constaret. Sed est falsistimum: Immo contrarium, omnes Synodi, Omnes canones, omnium seculorum decreta praedicant: id perpetuo Episcopalis ossicii, munerisque proprium habitum in Ecclesia fuisse; docere populum, &ad eum diuinis de rebus, ac mysteriis verba facere : cuius in partem ossi-cij ita vocati sunt Presbyteri, &alij, si forte, Clerici: ut vel interim Episcopi pro virili parte idem facere non destiterint: vel facultatis ino i , aut negotiorum implicati moestiis potius, quam quod eorum
muneris id non esset, omiserint . ac denique nonnisi concessu illorum& auctoritate potestas sit praedicandi diuini verbi tributa ceteris.. IV. SED iam canones paucos ex