Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

발행: 1641년

분량: 447페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

191쪽

x 4 Dissertat. Ecelesiasse. Lib. I.

infinita copia proferamus. Arelatense sextum, quod anno 8I3, Carolo M. imperante factiam est, canone tertio, Episcopis praecipit, ut sacris literis, & diurnarum rerum studio dediti sint: τι unusquisque illorum in propria parochia perfeci e sturioseque presbyteros , oe uniuersum populum docere , m instruere non negligat:

quia ignorantia mater cunctorum est errorum, O maximὸ in Sacerdotibus Dei vitanda est, QUI DOCENDI OFFICIUM IN POPVLIS SUSCE-

PERvΝΤ, &c. Sciant igitur Sacem dotes Scripturas sanctas Poe canones, ut omne opus eorum inpraedicatione, σdoctrina consistat. Turonense tertium eodem anno celebratum, canone IV, Solvite deat, inquit, v- ,

missum sacra praedicatione qui agere, quid υe mirare debeat , informare. Sic Remense secundum eiusdem anni,

canone

192쪽

canone T I v. decreuit, V Episcopidalgentius operam dent , letaon;que diuinae incumbant, id est canonicii tibias, opuscuhs 'Patrum, ET VERBUM

DEI OMNIBUS PRAEDICENT. Cabilonense tertium eodem anno,

canone I, V t. scopi assidui sint in lectione , σfrutentur miseria verborum Dei , quibus in Ecclesia doctrinae fulgore θlendeant , m verborum Dei alimentis animas sibi subditas satiare non cessent. Parisiense sextum anno 829, canone IV, & V, ex Prospero:&Canone xu , ex Pastorali Gregori jM. docendi ossicium episcopalis esse

muneris admonet. nec non canone

XXui ex Fulgentio. Idem praecepit& Aquis granense secundum canΟ-ne 2,Bacs. Ad haec Meldense anno 8 1 sub Carolo Callio, canon XXIX, Episcopis praecipit, ut μbῶ-rai sibi studios sime docere contendant. valentinum voro eodem rege, ang

193쪽

i ς Dispertat. Ecelesia lic. Lib. I no 8 canone XvI, Vr unus quisique nostrum ait Episcopos alloquens , Hepers, me per aliquem, vel alιquos ex ministru Ecclesia fideliter doctos, ira

taris deesse non possit. V. IN Capitulari Ludovici Pij

firmandi oneri sint populis. Et canon cxxvIII, Disivos monemus , ut siue persi siue per vicarios, pabulum verbi

diuini sedulo populis adnuntient: quia, ut ait beatus Gregoriuι , iram contra se occulti iudicu excitarsacerdos ; si sine praedicationis sonitu incedit. To Quin etiam λ in formula Prec si ii p g, pti, quo Francorum Reges episco- Τ patum alicui concedebant, inter alia

quae illi praescribivitur ossicia, istud

194쪽

ipsum est,ut iuxta canonicam instit nonem plebem vobis commissam es duis praedicationum fermonibαι expolire studeatis. Et ' in alia formula, talis i=Episcopus ordinandus proponitur, Quis at commissa sibi talenta ast uae praedicationis fermonibus expolire. Et ne Gallicanae tantum Ecclesiae instituta percenseam: certὰ Gα- corum sexta Synodus in Trullo, Guae anno 7o7 Constantinopoli est habita; in idem conspirat de Episco

Oportere Ecclesiae praesides , cum omni die, tum praesertim Dominita , clerum omnem , m populum docere qua ad pistare erunt. ex diuina Scriptura col-

195쪽

ligentes veritatis sntentias , oe iudicia. Erant ergo tum-CαχληMou οἱ tatae et , do fores Ecclesia Epsopi, ut interpretes loquuntur: nec a se munus illud excusse rant. Eadem & anno Christi G s, Toletanae, adeoque totius Hispaniensis Ecclessiae mens fuit. Nam g nerale ex omnibus regni illius Epi scopis Concilium Toleti habitum est, ordine undecimum. Cuius memorabilis est ad Trapezitae Uete num excitandum secundus canon. Quantum quis praecelsi culminis , inquit, obtinet locum, tantum nece sse est

praecedat cateros gratia meritorum, ut

in eo, quod praesidet si u lis , singula

riter ornetur eminentia sanctitatis; μα-bens semper m in ore gladium veritatis oe in opere efficaciam luminis: mi iuxta Paulum , potenssit exhortari in doestri na sana, oe contradicentes reuincere. Nos proinde nostri ordinis gradum , vel

196쪽

su cepti regiminu modum magnopere cogitare debemus: ut qui ostium praedicationissuscepimus, nussu curis a diuina lectione priuemur, &c. VI. LATERANENs Is quoque Sy 'nodus Innocentio tertio Pontifice, anno IZis ex totius collecta Christiani orbis Episcopis, & eiusdem

uniuersalis Ecclesiae sententia complexa, canone X sanxit, ut quomam scopi propter occupationes multiplices , vel inualetudines corporales occasiones alias ne dicamus defectum scientiae, quod in eu est reprobandam omnino, nee de caetera tobrandum per μῆ fos nou sussciunt ministrare populo. verbum Dei, miros idoneos ad id mu

nus assumant , tanquam eoaiutores,

G cooperatores, Atque hoc ipseni est , quod supra dixi, Episcopos non,

nullos magis voluntate sua, aut occupationum magnitudine, audis

cultatis inopia , a praedicandi se

197쪽

xso Dissertat. Eeclesiastie. Lib. I. Ehione cessasse, quam quod iure aepotestate ista carerent. Tum id uniauprse, & ubique nunquam esse s ctum ; quod tacite Trapezita innuit. Quid quod Pelagius secundus epistola secunda , Episcopos peculiari vocabulo praedicatores nominat Atque hoc firmissimo comprobare argumenti genere possumus , usu& exemplis Episcoporum , qui per totum orbem seculis omnibus extiterunt: qui praedicandi, docendique populi partes strenue sunt executi ; quamuis eodem tempore publice nonnunquam Presbyteri ipsi verba facerent: quod Alexandriae institutum esse scimus, Ut erudiendo populo, & explicandis Chri- . stiani dogmatis mysteriis illius o dinis praeponeretur aliquis: quo munere Pantaenum, Clementem Alexandrinum, Origenem, Heraclam, presbItetros omnes, non EpiscopOS,

198쪽

De Disi dign. θ' iurisZCap.VIII. I Isingillatim perfunctos esse, historiae

Ecclesiasticae testantur. Vt vel ex eo Trapezitae longe falsissima conuincatur opinio: qui tum demum, ibi di ceneti munus abιecerunt Episcopi

quod paullo post Nicaenam Syno

dum accidisse ex eius verbis colligiatur j exortum esse scribit in Eecisa Dotitorum genus; qui Episcopi non erant, qui hoc operis habuerunt, populum erudire praedicationibus, re scripturaε eis exponere. Atqui si Eus bium, si Hieronymum, si caeteros legisset, qui illorum, quos dixi, dcconsuetudinis ' istius Alexandrinae Ecclesiae mentionem faciunt, aliter profecto iis de rebus existimasset. VII. MEMINIT Hieronymus in libro de Scriptoribus Ecclesiasticis, capite XLVI, quod est de Pantaeno; veteris in Alexandria confluetudinis istius, quae a Marco Euangelista obtrunuerit, ut semper ecclesiastici doctores

199쪽

πια i Disseritat. Eoaesiastic. Lib.I. ibidem publice populum erudirent: cui muneruPantaenus praepositus est 3 Idem de Clemente Alexandrito,

Clementi inquit, Alexandrιηa Emesiae presb ter, Pantarii, de os o supra

Alexandriae Ecclesiasticam pholum te mit, MPmων mag- 'it Eu sebius keris in libro sexto, Historiae . tum istius a presbyteris susceptae. meminit: eum praeteriai .

Paxum psouecto: Enant Originus Homlliae complures: extant de ati Tum , quipΦαωteticum essent, non

epis Opi: , t populum espublice du ' diam; cuM antorea, pio virili pMte, idem ita ossicium .praedicandi diuis Verbi unc iuberet9s ab Episeopc, lassi uiano Antiachiae praessidente, Konciones habebat Chrysostomus; Hispunς regio, cui Valerius epissio-

200쪽

pus praeerat, Augustinus. Atque illo quidem, quod tardioris erat lintguae, & Latino sermone . minusi romptus Valerius; iniunetiam hoe ibi munus aceopite ut scribit Posidius. Cuius illud etiam est insigne aduersus Trapeziticum dogma 'm- ρον , quod in capite V prodidit, Valerium: ob cai, quas dixi, caussas , Augustino presbiero potestate1-odisse coram e in Ecelsa Euan miam ira tinns , nc frequentissime era tibia, contra et rim Didem, oeconsuetudinem, incanarum EeHVM rum ab de Etiam ei ηon litium opidetrahebant. Sed illi vir venerabιlιs. ac prouidita, in Oriental bus ecclesiis id ex more fieri silens, utilitati eccis consulens, obtrectantium: non curabat lin

guas, dummodo farilitaretur a presbetero, quod a se visivo im teri minimὸ

posse cernebat. Igitur Epis pi per id tempus in Africanis Ecclesui com

SEARCH

MENU NAVIGATION