Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

231쪽

igi Distereat. Eeclesiastic. Lib. II Quomodo Constantinopolitanae urbis Coalegium , re Clericorum eorpus illi Ecclesiae attributum, ad

alias etiam sectas translatum, interpretari Trapezita poterit 3 Ergo υι- νων ibi necessario eth regula, vel decretum d nec aliter Socratem intellexit

Epiphanius Scholasticus auctor Trb artitae: nec non Nicephorus Cal i ii libro xII, capite xxvΠΙ. Ex qui bus nonnihil profesim, quod ad illustrandum. Socratem valde pertinet. Auctor ergo Tripartitae libro Ix, capite xxxv, Socratis superiura il

la verba sic reddit: Exilis Epycv pro Ecclesia ea regula presbyterum seper

paenitentes esse constituerunt. Videtur Graecii Socratis sie intellexisse, ut,

elesiastici , siue regulae 'Ecclesiasticae. I nveteri codice Socratis legebatur, παρ

232쪽

De catho quibμ .dogm. Cap. II. I 83tasse habuit Epiphanius Scholasticus. Nicephorus eandem historiam referens e Socrate: - 'ari σπ μ

presbterum in quaque Ecclesia constia tuerunt, Ecclesiasticum canonem siqumti. Hoc modo Ecclesiasticus ille ca- non de poenitentia post baptist numdanda, iampridem institutus fuerit, nec a Nouatiani schismatis tempore inuectus in Ecclesiam ; contra quam Nouatiani sentiebant ; & qui

vel unus horum, vel in eo S certe prQ- pensus fuisse videtur Socrates. III. Nos alterutro sensu Soer tem loqui putamus. Aut enim scripsit, Episcopos Ecclesiarum s canone, ac decreto adiecisse Presb=terum illum superpaeniten rium: vi οἱ si iris

tur. Aut hoc voluit, Ad Ecclesiastu

233쪽

i8 Disertat. Ecblesiastic. Lib. II.

cum canonem,id est regulam, &ius lic leges Ecclesiasticas, Episcopos addidisse nouum istud. Vt deincepS cer in tus esset Presbyter, qui poemtentibus

, tegendum crist, ut in vetere quo dana reperita diximuS , - αο Sed anteponenda Video tur prior , & rn vulgatis recepta le- 'm'niam & nomen Πακλη nid absolute, tam ante Illa verba quam post, usurpauit Socrates, Catholicas intelligens. Antea quidem λεώ

uatiana tempora Constiturum: post-

Rui iidem sannac- --,, seripse rit Socrates. Vtrolibet autem modo jocuit ille' concipiaturis, perspicuum est, non aliud significare peste voc

234쪽

De catho quibusJANm. Cap.II. 183bulum του κανόνος- quam quod Tria

partitae auctor, & Nicephorus 3 &mos in Epiphanianis Animaduersionibus ostendimus:&Socratis ille ipse locus euincit. Nec dubito quin egre giam suam , Criticam compressurus fuerit Trapezita noster, si vel Socratem ipsum, vel integrum Animaduersionum nostra rum locum dignatus esset legere, an requam de ridiculo in no* , immo .per nos in se praecipitaret sententiam. Sed hoc vocabuli missum faciamiis erratuin. Alterum de reipsa, multo grauius. ac minus ignosce

dum videamus. c.

. t V. G A N Q Ni jest Nicaeni Concidi iij duodecimus V in quo e visiasti

eae poenae, si biiciuntur, Quicumque

citi per gratiam, primum quidem ιm' 'tum monstrauerunt deponentes militiae cingulum : postmodum etero ad pro

235쪽

quidam σ pecunias tribuerent, re beneficiis militiam repeterent. Hi decem an

nu post trienni, tempus quo inter Au

verba ita clarius verti possunt. PL. annis inter Prostementes ρ ver sentur, postquam inter Auilientes triennium peregerint. Apparet hanc esse grauissim fit mulctam, in qua quin decim anni praescribuntur tui post ca constabit) antequam in pristi

236쪽

pezita in multi multa dixere, m nemo eam adhuc assecutus est. Cum enim

hactenus de iis intellectus sit Ca non iste, qui persecutionis tempore, postquam Christianam fidem ma gna cum gloria confessi sunt, ob

eamque discincti & exauctorati, militia ceciderunt ; postea mutata

sententia, ad vomitum redeuntesi , eandem resumpsere militiam: contra ille, ' Nee probo, inquit, de bis aTrapra. ccipi, qui persicutionis tempore, pro-ρ' ' hsteodem militiae cingulum abiecerant, in postea fidem eierantes, pecuniu, ac donis, pristinum militiae honorem reciapiebant, rursum que ad Ecclesiam redi rant. Nihil enim. He Canon dicit de fidei abiuratione, aut regressu in Ecclesiam. Simpliciter quippe conceptns est, ac statutus in eos , qui gratia instirante diuina, cingulo militia deposito, quo me-bus, mperfectus vitae institutum, magis que Christianum capesserent, postmο - ,

237쪽

188 Dissinat. Ecclesiastic. Lib. II.

dum illud resumerent, oe demio e mi.

Iitiae sacramento obligarent. V. HAEC noua, & ad hoc te .pus inaudita Canonis interpreta

tio. Quae, , ut simpliciter, ac sine ambage loquar, falsissima est. Nihil verius, quam quod ZonaraS,& Balsamo, aliique de illo canone sentiunt: damnari eos, qui nuper, in Licinij persecutione, honesta, &gloriose confessione functi: adeis Vt propter nomen Christi militari bus zonis discinisti, & militia priuatifuissent: postea ad vomitum redierant , id est ad infamem illam mi litiam, dc curei Christi negatione

coniunctam: cum ut eam recupera

rent , Imperatoris mandato paruistscuti: De hoci genere lapsorum tu lie agere Patres , ex antecedenti carinone liquet ; quo cum istς, continuandus est : up particula is , id est suum , docere potest. Canon igi

238쪽

qui citra necessitatem, vel citra facultatum ablationem, vel sine ullopericulo transgressi sunt, aut alio eiusmodi equod per Licini, tyrannidem contigit emisum es Synodo, etsi humanitate in Adigni sunt, clementia tamen oe benignitate in eos uti : Quicumque ergo germane,invere poenιIentra ducuntur, tres annos inter auditores , fideles exi gent ; septem annis prosternentur e duobus autem annis absque oblationes erunt orationum cum populo participes.

239쪽

in xyo DUFertat. Ecclesiastic. Lib. II. Conferatur sequens canon supra descriptus a nobis cum isto: iam in telliges ad eandem utrumque per- 'secutionem referri. VI. SANE militi se nomen dare, ac stipendia mereri ,& in iusto bello humanum san minem fundere, neque crimen est, nec eo nomine poenis vilis ecclesiasticis milites sunt af

fecti: Quamuis enim a Basilio in epustola ad Amphilochium, sola iis per

triennium abstinentia Dominici comporis ostendatur canone XII i; nullum hoc habet sceleris argumentum : sed minime decere vitum est, ut ei, qui iusta etiam, & licita caede manus imbuisset, sine aliquo pi culo , ad tam sancta mysteria permitteretur aditus. Quemadmodum

fauidi legimus, quod hostilis san

guinis plurimum rudisset, non concessisse Dominum,ut sibi T empiturivxtrueret. Tum digamos in Ecclesia

240쪽

i De cathoiquibusZdum. Cap.l L isa vetere constat non absque poenia tentia ad communionem admissos: tametsi secundae nuptiae neutiquam illicitae ccnserentur. de qua re alibLSed Basilh Canonem praestat hic describere. Est enim ad institutam disputationem non inutilis. Τοιὶ -

Cades in bellu Aas, maiores nostri non numerant in eadιbus rignoscenter, ut opinor, iis, qui pro tem perantia, oe pietate decertant. fortasse me, o redie se habuerit, consilium daro, ut quipuras manus non haben triennio sola communione sint abstenti. Quo ex Canone liquet, primum nullam legitime , & pro honesta caussa pugnantibus, irrogatam ex antiquo