Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

251쪽

1o1 DFrtat. Ecclesiastic. Lib. II.

dem tenet caedis euitandae et quia incommune praeceptum omnibus positum est, Non occides. Tum iussio ne etiam interposita nefas erit occudere. quod ab Lactantio de ea caede,

quae in bello sit, dici putat Trapezi

ta. Atqui non minus iubent tiro nes, & ad sacramentum obligati, quam aut emeriti, aut nulla coacti necessitate, hostes caedere. N tros ergo Linantius excusat. Vides quani absurda sit tota ista Trapezitae ratio-einatio; utque se inextricabilibut laqueis inuoluat. XII. ENIMVERO in postremo

illo loco, Nam de prioribus latis multa hoc solum Lactantius vo luit; Christianum hominem sponte, ac vel lucri quaesti, e minime ne cessarii, vel ambitionis gratia, negotiationem , & nauigationem nunquam ese suscepturum, aut nomendaturum in militiam. fieri tamen in-

252쪽

terdum posse, ut honest is de caussis, siue quia vitam aliter, quam iis ari bus, tolerare nequeat: siue quia Principis mandato cogitur, inuitus

ad ista descendat: Tum quod ad caedem perpetrandam attinet, propria quaedam necessitas usuuenit, ut vitae conseruandae gratia latronem, vel grassatorem cogatur occidere. Sed quoniam gentiles ad transmarinas negotiationes, & rem bellicam non aliis fere de caussis animum adiicie-- bant, quam accumulandarum mpum, vel honorum ac Praffectur rum illecebra deliniti: quae caussae procul abesse debent a perfecto Christiano: iccirco Lactantius ora toria quadam ι-ξ, mi, quod raro aliter si, quia non ita futurum est, necesse debet, negat omnino futurum. Ad summam nego belli gerere , & hostibus in eo necem inferre, ab Ecclesia unquam vetitum , aut

253쪽

vllo canone damnatos eos, tanqua sceleratos & criminis reos, qui iusto bello caedem fecissent; quod disse te testatur Basilius in canone illo ad Amphilochium, quem supra citauimus. Nego Canonem Nicaenum duodecimum de iis interpretari ullo modo posse, qui in iusta & legitima militia sponte nomen dedissent, ac sacramentum repetissent, a quo vacationem, aut missionem impetras. sent. Sed de iis duntaxat, qui cum ob Christi fidem exauctorati essent, ne idololatria polluerentur; postea rediissent ad vomitum, dc ea,

quam ante detrectauerant, conditione, sacramentum militare resumpsissent. Quod statim confitebitur qui & ambos illos canones Nicaenae Synodi, undecimum & duodeciamum , ugerit, inter seque contulerit ; de paullulum iudicij ad eorum lectionem attulerit. i

254쪽

De cathol quibu Agm.CapII. to, XIII. ET ENIM si quis interrogetur, Vter grauius peccet ; is qui sponte, ac citra vim ullam, & necessitatem, nullum vel corporis cruciatum, . Vel damnum rerum suarum adhuc

expertus, Christianam eiuret fidem,& idolis sacrificet: an qui citra crimen aliquod, & idolorum cultum,. salua Christiani professione nominis, militiae nomen dederit : num, si

sanus est, dubitabit, quin longe atrochis peccet ille , qui utcumque Christum negauerit,quam qui etiam pro illo tormenta sustinuit Z Quid igitur iniquius 3 immo quid alienius

a communi hominum 1ensu, & ra

tione fingi potest,quam quod Nicaeni illi fecere Patres,si vera Trapezitae est de canonibus illorum opinio In undecimo canone, priores illos desertores fidei, & sacrificiis, idolo rum que cultu contaminatosi, nulla, ut ipsi profitentur, venia, & hum

255쪽

Loc Dissertat. Ecclesiistic. Lib. II.

nitate dignos, annorum duodecim poenitentia macerari iubent: quam etiam ita describunt, ut triennium inter Audientes exigant : septem annos in Hὼ : biennium in eo gradu, qui miniam dicebatur. At in

posteriores istos; qui, si vera Trape

esta somniat, unum .hoc admisere

facinus, quod honestam licitamque militiam,quam sponte deposuerant, nullo cogente repetiuerunt, in hos, inquam longe grauiores poenas

constituunt: ninhirqm ut decem totos annos in Versentur, post triennium in ἀκροασει transactum : ac scilicet, uti Graeci Interpretes obseruant, etiam biennium illud συασεως addant, quod ex priori canone repetendum illis me rito videtur. Fiunt igitur anni poenitentiae quindecim , propter aut nullum, aut leuissimum certe, ac Vz.niale crimen inflicti. ; i . ,

256쪽

clesiastitae peritos antiquitatis non

potest fallere, quod ad posterioris

huius seueritatem sententiae intelli gendam attinet: decem annos hic praescribi in decurrendos; illic tantummodo septem. Fuit autem η AHωας tertius e quatuor poenitentiae gradibus, longe ceteris molestior,&aerumnosior; in quem poenarum genera Omnia confluebant, ob quas poenitentiam defugere, ac tergiversari maxime selebant, qui ab communione reiecti fuerant. Hinc poenitentiae sola plerumque ΠΟ-men ex communi sibi proprium facit ; ut in Animaduersionibus ad AE pag. Epiphaniunos olim adnotabamuS. Quinetiam Dionysius Exiguus illorum Canonu Interpres, ἀώσεως vocabulum Latine ita vertit, ut si1-gnificet praecipuam illius gradus acerbitatem fuisse. Nam in undeci-

257쪽

1og Dissertat. Ecclesiastic. Lib. II

mo mota sωm ita circumscribit: at sex annis omnis contritione deiiciant.

Vbi sex pro septem, qui sunt in Grae

co, ponit annos, eoque tolerabiliorem priorum conditionem facit. In duodecimo vero sic: Hi decem annis in ag britione permaneant. Quam ergo simpliciter nominat omnem contritionem , vel a flictionem , cum posset, prostrarionem, aut eiusmodi aliquid, profecto demonstrat, caput illam disciplinae seuerioris, ac poenae totius fuisse. Quo est Trapezitae interpretatio repudianda magis, quae aut nulli, aut certe leuiori peccato, tanto poenas atrociores, intolerabiliota resque decretas a sanctissimis, grauissimisque Praesulibus ostendit:

258쪽

i. o.

De Epiphani' loco falsa Trapexitae

t Toniectura refellitur: idemque decla- ratur. Negotiatores haud recte diei ab eodem damnatos ab ecclesia. Bιοι matrimonium interdum significat, ' contra quam Trape ita credidit Eiusidem impudens calumnia in Romanam oe catholicam ecclesiam coniecta: Tum alius error aientis minima pexata poenitentia publica olim muttata fuisse.

D eundem Poenitentiae rita tum in Ecclesia vetere reis renda iunt alia quaedam errata Tra pezitae nostri. In Praefatione ad Lea

etorem pagina 17, Epiphanij locum

quendana attigit, & dum nimis argutus esse studet, pessime illum acce Pit. In calce magni operis, quod do

259쪽

, io, Disserrat. Ecclesiastic. Lib. II. Haeresibus scripsit Epiphanius, catholicae fidei 1ummam, Rc morum& institutorum Ecclesiae breui dis. putatione complexus est: ut iis velut notis germanam Christi sponsam ab haereticis conuenticulis, quae concubinarum habet loco, discernat. Ac sub finem praecipua quaedam criminum capita colligit ; quae eiusdem Ecclesiae CatholicR mo

βιοι--. Hoc est: Ab omnium communione haereticorum obstinet abdicat fornicationem, a uerium,

260쪽

tantiam , idololatriam, homicirium, σiniquitatem omnem, &c. Tum impro iam cupiditatem, re auaritiam, atque usuram. Negotiatores non admodum

probat : sed omnium infimos habet. Oblationes accipit ab iis , qui iniuriam alis non faciunt , neque fetas aliquod admittunt, sed iuste vivunt. Hic Epia phanius praecipua, ut dixi, scelera, de flagitia percenset : ab quibus abhorret Ecclesiar & quae auctoritate sua condemnar. Vbi vox --ύmisi non hoc praecise significat, excom

municare, vel a communione arcere, ac

segregarer tanquam omnes, qui in ea, quae ibidem enumerat,inciderint,ablesiastica comunione reiiciat: Vt arbitratur Trapezita. Qui di indide colligit, non sol m qui usuram accipiunt, abdicatione ab Ecclesia punitox scribere ibi Epiphanium; sed etiam omnes negotiatores , .ed minime audiendus est. Nam m