Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

261쪽

11 1: Dissertat. Ecclesiastie. Lib. II. Gli non tam illorum, qui eiusmodi

crimina perpetrarint, quam criminuipsorum abdicationem, damnationemque designat. Alioqui nemo non excommunicandus fuisset, de ab Ecclesia proscribendus. Quis est enim, qui non incurrat aliquando, in maledicentiam , detractionem, contentionem, auaritiam Ad haec,

theatra , equorum cerramina , vena

tiones , Musica θectacula condemnat.

nem male ilictum. An qui the tralibus spectaculis, aut circenssibuS, aut venationibus interfuerat, statimensimunicatione plectebatur Z Hoc

si in uiu fuisset Dium profecto Chri-

262쪽

De cathol. quibusta m.Cap.III. 2I3stianus nemo plerisque in ciuitati bus in Ecclesitam, & ad usuin Sacra mentorum fuisset admissus: aut pauci admodum. Crebrae sunt apud Ioannem Chrysostomum querelae, cum Antiochiae adhuc presbyter po -

pulum doceret, de paucitate Com meantium ad Ecclesiam; ac sacras 4ynaxes obeuntium , quibus maxime diebus ludi ac spectacula praebe bantur. Quam saepe populum in eas

res intemperanter effulum cum ab illis deterrere studet; -1 ad Ecclesiam, i & fidelium conuentus Gild . brandos Mittere λ Oh etiam auditores hortatur suos , ud quam ponerunt plurimos ab illis spectaculis se -cum ad Ecclesilai adducant. Non igitur ob ista communione Eeck- . siae priuatos fideles verisimile est praesertim cum ab . Imperatoribus

Christlanis, & magistratibus solemnes illi apparatus ac thdi velut ex ossi

263쪽

cio praestarentur populo. Ad hae propte leuia & venalia peccata n

mo communione multatus est. POL

sunt autem ex iis; quae Epiphanius Iecensuit, nonnulla esse leuia: velut maledictum aliquod temere ac facia te prolatum. Nam Augustinus Se o Aug. To. mone XLI de Sanctis, ubi grauia Μ' peccata distinguit a leuibus, inter i

uia numerat, qι arido cum omni facili, iat . ae remeritate maledicimus. Eiusmodi & alia commem orari possunt, quae Tertullianus Ohelicta vocat quoti- .-diana intur M. quae tamen interea continentur, quae ab Epiphanio n ciminata sendis Non enim sola illa, . duae lethalia & atrocia sunt in eo Jem genere , sed etiam leuia con prehendit ille, quando , exempli causa, '; &

264쪽

De eatho quibusata m. cap. III. 1 Is

Trapezitae placet, non autem impro- 'bari, & abiudicari tantum , ut res ipsa

docet: necesse est ob leuia quaeque crimina excommunicatos fuisse, id est ab Ecclesiae communione abdicatos fideles: quod dictu siit absis dum. Atqui longe ab omnisinsii ratione magis abno rrent ea , quae ad eundem Epiphanij locum obseruauit in illa Prauatione sua. Nam Epiphamum ait dicere omneS -γλα- 'rclia, id est negotiatores ab Ecclesiae communione reiici. Vbi & iocula. riter ordini huic illudit. Ita enim scribiti: Quo ucsti ut gratum faciam

mercatoribus, non bbet cum interpreti lin. mos eos omnium exponere, qui

ibi ab Ecclesiae communione probi παιurjede contrario minoris peccati nos, o metrius noxios. sic. enim Faerti σmelius est inserpretari in tu me is e mu-

265쪽

1ς Di serrat. Ecelesiastic. Lib. II.

titquidem ecclesia, ad communionerici licet; Ad minus noxιθs, quὰm re,1iquos, qui excommunicantur; eos cenisset. Hoc vero est in mussa praeuaricari, di quorum patrocinium susce, ferat, eos turpiter prodere, dum mugisuesanies, & criminosiores cillos facit, quam ab iis fiunt, quos iste se darguir. - Nam Interpretes Epiphasenii de mercatoribus hoc unu signifficant , non illos quidem damnandos esse se neque poena digno ulla; sedi in stata& ordino esse omnium, . qui uit . Ecclesia censentur, infimc

quod paullo post exponam. AtT petita 'quod culpa vacat , ' turpi, tu litie , hoc illis eripit: tribuit quod

266쪽

De cathol.quibussu m. Cap. III. ,2 I7. quam, Uti dixi, ab reatu culpae aliquo seiuncta. Illud porro Graeci sermonis non fert proprietaS,

dicit ab jEpiphanio minus noxios. Nam inferiores omnino ista vox s1 gnificat. Cum ' enim paullo ante

.enteos in Ecclesia fidelium sta his, &:instituta vitae c ommemorasset i quae omnia recepta moribus & probata, suum in Christiana republica locum tuer*ntur : principatum omnium assignauit Sacerdotio, quod ex vir- ginibus, aut continentibus eligitur. .a quo proximas tment Clerici caete ri: tum Virgines 1 inde vi se : ac postremo qui . iii .matrimonio de

si M. quos R. su appellant.. Vn idein significat ac , quae sunt nuptiae. Bia, inquam, nuptia4 i interdum significat de ,διλα

dixit Epiphanius Haeresi LIX Num. 3V'pro eo quod est in matrimonio degere. Quod aduersus Trapezitam,

267쪽

118 Dissertat. Ecclesia he. Lib. u.

a quo immerito reprehendebamur, alibi demonstravitnus. Et ut in Vellicandis aliis minus temerariuS ac

praTeps esse condiscat, luculentum addemus ad idem probandum, Grς-ci cuiusdam scriptoris locum: qui haud scio an adhuc lucem viderit. Is est Theophilus philosophus, qui Commentarios scripsit ad Hippocratis Aphorismos, quem penes nos habemus. Hic igitur ad illa primi Aphorismi verba, o v rias N Mου significationes recensens, inter alias hanc affert i βίοι 68hi ξις

που γάμου . Est, inquit, ειος re matrimoni' societas. Sed haec obiter. Inter βιωτικοα, dc communis vitae fidaeles, infimo loco numeratEpiphanius rad

est negotiatores non

quo d vetitus & illicitus sit ille in Ecclesia status t, aut cum peccato impliacatus,ae poena ulla,& animaduersione notatus. sed quod ab Euangelicae

268쪽

De carbo quibusl.dom. Cap.III. Us perfectione longissime abest omniae

Cuiusmodi est & impudens illa

calumnia, quam contra Pontificios, hoc est Romanae communionis C tholicos, maiori haud seio temeritate, an stoliditate coniicit: quae quidem ad idem Potestentiae negotium

pertinet. φ Meretricibus ait, apud Trapez. Pontificios non interdicitur redimunio-ryS 'i 'ne, non sepultura prohibentur mortuis.

Tanti ergo habuit homo iste , quam- ει is ineafermento, Vt Vocat, Papistico abesse videri, ac te sitis pro has

Ietico vendi taxe r ut Catholicam caussam falsis etiam & confictis criminibus Onetraret. Quis enim vulleuissime ulu canonum imbutuS,

quibus hodiernae Ecclesiae disciplin constat, ignorare potest, nulli ad communionem aditum permitti;

269쪽

11o Disertat. Ecclesiastic. Lib. II. qui publici alicuius sceleris infamia notatus sit: nisi poenitentia Deo prius Ecclesiaque satisfecerit 3 Vbi

nam vero legit, aut unde tandem

nouum illud, inusitatum que didicit;

meretrices in Catholica Ecclesia a communione non arceri Z Sane hoc mendacium est: cum nemini etiam

minoris & occulti criminis sibi conscio, aliter ad vArpanda Sacramen A ta liceat accedere, quam confessione delicti illius, ac poenitentia reconci liatus ante fuerit. quod Tridentina Synodus nouissime decreuit. Et quoniam de Poenitentia, m mime auto, publica, serino nobis ortus est, scire velim quid in animo

habuerit feneratorum patronus, ' Vthii '' - in veteri Ecdlesia vel minima Peccatafuerissime τιη dicatis per poenitentiam Pulicam auderet scribete: Quid hoc potest abstrdius dici λ Itane pehcata minima erant' illa, quae poenitantia

270쪽

De cathol. quibM AUn. Cap. III. 12 Ipublica multabantur Z Atqui vel grauissima fuisse constat 3 nec alia,quam illa ipsa propter quae a regno Dei ex cluduntur homines: de quibus Apostolus, interpretante R Augustino, A Gscripssit ad Galatas, cap. v. Quoniam Mom- ιο qui talia agunt, reginum Dei nandebunt. Reuoluantur monimenta antiquitatis Omnia, omneS canones, quibus publica poenitentia certa peccata notata sunt: ac vetustissimi quique patrum consulantur. nulla occurrent alia, nisi atrociat, certe

lethifera crimina, publicae illi antia maduersioni subiecta. Longum est ea percensere hoc loco, quae apud Tertullianum , Cyprianum, Bassilium,aliosqueVeteres,tum in Cano- . num Collectaneis leguntur. Trita res est, quam nemo, nisi antiquitatis rudis omnis, ignorat. Unius iAugustini, quoniam in eius men

tionem incidi, testimonium satis