Dionysij Patauij Aurelianensis ... Dissertationum ecclesiasticarum libri duo, in quibus de episcoporum dignitate, ac potestate; deque aliis ecclesiasticis dogmatibus disputatur

발행: 1641년

분량: 447페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

401쪽

Ostendam vobis etiam φιandam per exesum: id est eximiam: quae ad omnia narasimata perducit. Possit tamen liquis cum verboniam αι connectere.quasi dicat: cum multa; vobis, charismatum via

ostenderim, per quas ingredi possέ-

tis: adhuc tamen excellentius id sum facere volo: hoc est viam mon- strare vobis. Agit autem istud ipsum, quod est viam ostendere , melius &excellentius, qui excellentiorem demonstrat. .Atque hic sensus ad ver ba quadrare maxime videtur. quin

cum ceteri in idem recidunt. Trap η. . III a TRAPEZIΤΑ pbrro cum in

Veteri codice S M pro εχ reperisset,

fecit idem, quod delicatus ille iuue- nis: qui inuento scalmo, nauem se bricare instituit.. Ita ille una ex litem qia; quae magnas olim Arianis temporious in Ecclesia tragoedias excitauit; totum illum conturbavit Ap ,

402쪽

De Outh. quibu Zdogm. Cap. X. 34s soli locum. Nam pro οδο, D substituit. At οειν pro οδόν, inquit , certissim est coniectura. Quare ita totum

illum locum interpolat: ψ G a

stra νυμαμ δεπιυμ. Et si quid

moba totum eximium m excellens,

monstro. Sed est ista seruola, & inepta diuinatio: quam cur.vulgata & a liqua permutemus cauta nihil est. Quid enim habet illa praeter nouit iis affectationem Z ne huius quidem ingeniose, ac solerter inuentae ; sed impeditae ; certe minime necessariae nedum, ut blandiens sibi nominat. certissima coniectura. Critici probi ossicium est , non cuicumque Scriptoris loco castisationes tuas, &coniecturas impingere : neque si ali- , ter in uno alterove exemplari, quam

in editis est, forte aliquid legerit, id statim in omnes codices diffundere. nedum id sibi sumet , cum solam ad emendandum suspicionem ac con

403쪽

346 Diffinari Ecclesiastie. Lib.IL

iectationem adhibet. Sed tum de nique medicinam tentabit facere, tam manifeste mendosa erit lectio cuius nulla commoda seris extricari. potest sententia. Quid autem in illo, de quo agitur, Apostoli loco simile . . Aut quis non meliorem, ac simpli ciorem eum esse sensum iudicet,' quem communis offert ac recepta, quam qui ex noua illa verborum conformatione nascituti .: IV. NON magis audiendus est aTrasto alio in loco,ubi Latinum nostrum

Interpretem: Immo interpretes erro,

ris arguit. nimirum in capisv Epi- stolae ad Ephesios, com. 4. ubi Apostolus praecipit, fornicationem, & omnem immunditiam, ast auaritiam, nee

minari, &c. Sed magis, inquit, gra

ptarum aestio.

Hieronymus aliter exponit in Commentario ad illam epistolam. &fomsitan, inquit, gratiarum actio in hoc si

404쪽

m cath.quibus1dum. Cap. X. 347 co non ita est nominata uxta quam graritias agimus Deo sed iuxta quam grati,

gratiosi, re salsi Ita legendum . non falsi , apud homines appellamuri

&c. Decet aurcm sermosem 'bejus faueste conditum. vigratiam apsd Hen tes habeat Sc Prouerbiorum vi scruptum esse notat Hieronymus, γοωη. Heu ς--αὐθὶ id est Λει Aergratro se excitat viro gloriam. Quare apud Paulum mallet Hieronymus significare fermonis gratiam , & condimentum quoddam suauitatis, At quanta cautione mo- , derationeque utitur, dum communi sententia recediti Forsitan inopait, gratiarum actia in hoc loco non ita effi

V. Qv A M in opinando mode- stiam imitaretur Trapezita: nec sic Trape*odio Se Interpretes notaret omnes:

uod verbi, inquit, per gratiarum octionem male reddi ab interpretibussae

405쪽

s s Dissertat. Meles asse. Lib.II.

ιeorammo optime uc redditum est.

Enon aliud est hic quam

vatiarum actio. Nec ea ratio, quae Hieronymumi summum Virum perpulit, ut de no dubitaret, valde nos mouet. Quaerit cur post damnatam di prohibitam immunditiam, tu pitudinem, stultiloquium, scurrilitatem, non aliam virtutem iis opposuerit Apostolus; utputa iustitiam , veritatem,dilectionem potius,quam

Eti rum ctionem. Facilis est re nsio. Nihil ex ore Christi ni velare frequentius debet, vel dece eius potest, quam gratiarum actio.

Quam quidem ubique , & quacis

occasione Deo perloluere noS portet. Nam quid melius lait Augustinus epistola LXXvIIJ o' animo g ramus, ct' ore promamus, cr calamo exprimamus, quam Deo gratias ' Hocaeae A. breuius, nee audiri latius, nec

agi fractu ins poten. Tum egregie

406쪽

n se debemus. Immosi dici hoc poteRaliud nihil quam hoc faciendum. Nam

o' ego inter eos nomen meum profiteor, qui sententiam illam probant, quae nos die ac nocte iubet meditari; vespere, remane, or meri u narrare ; ac denique benedirere Domiηum in amni Nmpore.&c. Quamobrem non hoc solum Propheta Daulia sed etiam Apost tua perpetuo, & quouis loco ac temepore factitare iubet. mer ait i Thess. 3 , I3ὶ GSine in numnes te: Damnibui grativi agite. Et ad Colosis,

407쪽

3so Disserrat. Ecclesiastic. Lib. II:

λαι di Omne quodcumque facitis

in verbo, aut in opere , omnia ιn nomine

Domuni sesu Christi, gratiau agentes Deo ct Patri per ipsum. et VI; No et us est ille Iuditorurn mos ἰ quditi hodieque seruant, nulla vi diei particula nulla, publica, priuataque vitae itinctio sine Dei bene dictione propemodu abeat. Quem in ' usum conceptas, at praesctiptas . habent prςcationum formulas: quarum in Talmudicis Digestis, Tractam Beraclioth, mentio est: & inlubio, quem ni an ocant, quod est, ordo precum. Quansiliorum' actain, & ad superstitione

408쪽

De catho quibusTrim. cap. x. 33Icipere, crebro uti benedicant, an que D eo gratias; & hoc in ore potius versent, ac continuo medite

tur, quam ludicrae, bc scurrilia, aut etiam turpia ρ Ex quo id fiat, quod per Iseiam pollicetur Deus V eapita

AELVIII, sua Et laude mea infrenatone pereas. Nemo igitur cammulae

409쪽

3In . . Dissertat. Ecclesiastic. Lib. II. Trapezitae placet. Sed uterque sal

litur. Nam neque satis emendatum istud est, hisei οι rara . . Da usuram uberari , hoc est, utiter uberes. Dixisset enim, τοῦ ἀπιμα ι Melius ergo vulgatus Interpres, qui id animaduertit , quod nuper Vir doctus obseruabat ad 1 caput Epistolarx ad Uiessalonicenses,multa in Graeci serinonis consuetudinem ex Latinoirrepsisse, postquam Iudaeam ocivicmas prout ias sibi subiecere Romani. Itaque s ἡ-iprorsus. ιLatina locutio est,i Da os eis VIII. 'Vulaec Lati Idm est

propria loquendi formulat sic ill μ

410쪽

De cat . quibuμ. dom. Cap. X. 333 assentiar: uti neque Theophylacto;qui Urico interpretatur X λε α - , operto cin ite. Quam expositio

nem non solum approbat Trape, a Trapez.

stita: sed etiam praecipiti, ut solet, calore. Hac, inquit, Ala expositio vera est, ceterae omnes fal P. Ego vero nullus dubito, quin & falia ista sit: &vox 'λλλὼν nihil aliud sit quam

adiiciens. Est enim Hebraeorum proprium verbum πε , vel in Hiphilud I, cum alio Verbo copulare : ut rei eiusdem iterationem signi ficent. Sic Genes eos quarto, a. n , q*n : Et adiecit parere fratrem eius. Sic ' ζαλων , Adii ciens piarauit hoc est repetitis micibus fleuit: vel, ut Latini loquuntur, fetum ingeminauit. Hoc longe aptius est, ac simplicius. At Latinus noster Interpres aliter legit: nempe quod in vetustis quibusdam codicibus extat, κλαs ν: carit flere.' Z

SEARCH

MENU NAVIGATION