장음표시 사용
391쪽
33. Dissertat. Ecclesiastic. Lib. II. Eucharistiam quotidie ad cibum salutis
accipimus, intercedente aliquo grauiore debetio , dum abstenti; σ non communicantes a cael si pane prohibemur, a Christi corpore siparemur. Sic enim docet idem Panem nostrum vocare nos
Christum , quia Christus noster, qui
corpus eius contingimus; panis est. Qua
re partis illa notio ad Eucharistiam restringi debuit, non in tempus iudicij prorogari. Vel certe futurum aliquid, nec dum adeptum, ac reprςsentatum intelligi:velut gratiam
aut/ beatae perennitatis statum : virecte α Nς Jπου- futurus, aut venturus panis intelligatur. XU. Eoo vero de pane communi, & corporis alimonia libentius acceperim tum Graecis pleristque, praesertim linguae suae peritissi mis, velut Basilio , Chrysostomo; Cyrillo Hierosolymitano, ac caeteris. qui quidem ab eo, quod est ουσiH
392쪽
deductum hoc vocabulum putarunte ut sit ο - ἀο ου Aa, ad μbstantiam hominis fouendam scilicet, & sustentandam necessarius: vel ad extantiam illius, hoc est ad hoc ut existat in rerum natura, seseque
conteruet. Nam utrumque VOXουαιε significat, rei scilicet substantiam : quod Hebrari Σπ appellare solent. Nam vox ista rei substantiam, & quod res est significat. hoc
Η τίω ουσ1M: ad substantiam pertianens. Nec obstare debet, quod incompositione praepositio 'in vocalem plerumque ultimam elidit: vi
maeum. Etenim nonnunquam citra
elisionem componitur: ut in ς, θυι λο δεο de aliis quibusdam. N ec tantu no bis alio qui placere de bemus,ut G raecie proprietatis intelli-: gentiores nos esse confidamus,quam
393쪽
Dissertat. Ecclesiastie.Lib.ILilli fuerunt, quos modo nominaui eloquentiae Christianos inter Graecae principes. qui 'bHουαον hac usurpari forma, & hoe sensu arbitrati 1unt. Hoc igitur contenti simus. XVI. N AM quod pronominis emphasim nescio qua intentat
ahat. sti . aduersus hanc sententiam η Trapezita noster , tanquam ita expresse, σάδαργως enuntiata ista non possint desia
gnare, nisipanem illum nostrum, id est Christum; nihil hoc necesse est. Nostrum enim id valet , proprium hominis cibum; qui ab iumentorum,
atque etiam Angelorum cibo diuersus est. Ita Psalmo CXLVI, 9nρndi nona, rima , Qui dat iumento pa- nem suum. Δαβ sok ior notXVI. VANvM etiam illud est immo & absurdum; & nescio quid impietatis redolet, quod idem o bu-
394쪽
breuissima est, n hil petere a Deo iube mur, nisi ista Iola, in nostrη stote flute non μηt , quaque a Deo Μ ea haribeamus , peti debent , dcc At panem e sui ideo a Deo petere nos vetat C ra.
arte , adiuuante Deo, iam Scit enim .
artem aliquam, quam minime ei conς,
uenire iudita solet assignare undem , at P&ci Et nemini deest iste ρμη ό, quo noster victis , re vita xxVat. Itanqquotidianum cibum;s ae res ad usum vitaenecessaros petere kDeo per ipsti sum non licetiquiasbicludique euitam ,
parare per sese potest L Si hoci numqquemque sibi indust ' si1apte sola; sim ope Dei ac gratia, maestare posse dixerit, impie, irreligioseque dixerit: neque: i quidepram restabib alluc equam ut uidem ille apussi i ' ,
395쪽
i Dissertis. Ecclesiastis. Lib. I l. I uia in ipsis id est eorum opeὶ in
ero stata est pses eius, cibus erud ele Elus. Aut cum illo numinis contatemploro dicata 'Mezentiu Dem o telum qμρ
Sin ope Dei, auxilioque quamlibeti
quaestuois gnarus artis opus habeati, quod iis additis duabus Moculis adiu- uante Doρ , imprudens rapezita profitetur , ac seipsum induit: curet non panem illum ad imo .pta tur Quem nonnisi adiuuanseo illo potest
vel prophetisti potin Christia usi
396쪽
Decath. inbi β.dom. Cap. I x. 339XUII. Duae sunt artes praecipuae, quibus vitae sustiniandae praesidia
Comparantur; agricultura, M Ine , catura. Vtrumnam igitur, qui ha- ... irum sit peritus artium . nihil ad vi
tam tuendam requirit amplius: aut caussam non habet, cur a Deo vNctum postulet, quoniam artem ulli dedit, qua id per se parare sibi potetit ut verum sit, quod Trapezita
narrat, Z, θAtqui &annuae tempestates; αλ-les, & imbres, & venti, caeteraque, quae ad fatus & incrementa fiugum agricolis: aut ad transmarinaspere grinatiopes negotiatoribus ratinita ria sunt solius Dei nutu ac Vestin-tate gubernantur: ut sexcental pCn teream inconimoda , & pericula
quibus effecta illarum aruamiinte .cipiuntur: ad quae cauetida & famem videlicet propulsandam, nihil um-3 quam exhausti satis. est: siue ad Lina
397쪽
3 o Dissertat. Ecclesiasse. Lib. II.
ram & impendia rerum variarum;
siue ad ossicia Christianae pietatis, ac preces, quibus Dei fauor, & auxi- pat. sis. lium asciscitur. Quod enim b Traiapezita praeterea subiicit, ad eleuandam hoc in genere precum necessitatem: Et nemini deest iste panii, quo noster victus o vita constat. Ea gra- tia de illo parando non debemus esse soliciti: hoc neque confutatione diagnum est : & si quam mereretur , non alia esset opus, quam qua soph, stam nescio quem de motu differentem, ac nullum eum esse garrientem, adstantium aliquis illusit. Mouit enim se loco, & passus aliquot ambulauit. Ita motum esse reipsa, non argumentatione persuasit. Sic isti, qui ad victum necessaria suppetere omnibus , deesse vero nemini putat ; tot illa calamitosorum, ac fame, egestate confectorum ostenden-. 3 visunt millia ivrvsu ipso conuictus
398쪽
Nonnulla Scripturae loca perperam ab Traperita vel correcta, vel exposita,mindicantur: atque Interpretis mutigati contra illius nouitatem calumniam patrocinium suscipitur.
I. 1 Ο s T qvAM in vocabulo τοῦ ἄλουάου , & Matthaei loco declarando, qui est in eius capite sexto, Trapezitae αλερώαν, & falsam opinionem discussimus : libet eiusdem generis tria, quattuorve 'γώματα hoc postremo capite persequi: quibus alia Scripturae loca dum noue interpretari studet, deprauat potius ; aut in iis, quae recta sunt, emendandis ludicram & inanem pO-
399쪽
,4 r. Di sertat. Ecclesiastic. Lib.ILIn fine duodecimi capitis primae ad Corinthios, A postolus ita scribiti
mon Do. Quae lectio vetustissima est; eam que G raeci omnes, & Latini se cuti sunt: nec vel Trapezita ipse negare potest, quin sua illi constet sen-rentia. Mens ibi elf Apostoli, ut ait Chrysostomns, Corinthios ad fra ternae charitatis incitare studium, ex ipsa charismatum cupiditate, quae a dens in iIlis erat. Nam cum alij donum linguarum, magni facerent, Optarentque sibi prae caeteris : alii prophetiae : alij virtutum di hoc est
miraculorum: hortatur illos ut pra stantiora quaeque charismata consectentur. Ego mero , inquit, viam mobis obtinendorum charasimarum osten
do. verba sent Chrysostomi . Nec dixit charisima; sed etiam , t quo dicturus est in maius extollat, Non enim
400쪽
mnum aliquod . vel duo, triave vob4s
sendo charismata : sed unam miam . qua ad emma ista perducit. Nec miam simpliciter dixit : sed eum excessu quo
sostomus facit: nec nonTheophylaetiis. Δείξω, inquit iste ομῶ uideri