장음표시 사용
101쪽
De iure accresc. Cap. 8. Quaest. I 2. 33
potam habere partes in equales, ideoque,&inςqualiter ad ius aceret cendi vocantur, ut indae Maevio. Coniuncti vero no, nisi vitales.& aequales partes habent, scilicet, quia concursus , quo partes fiunt inter eos, non, nisi squales, & viriles portiones tribuit
usquales igitur,& viriles habere dcbent, dc in parte accrescente. Hinc intelligi inns effectu verum esse,partem legati,dcfideicommissi semperae cic sc re pro rara, quia, quamuis coniunctis aecrescat viriliter,accrescit tamen pro portione Ic-gati, quae semper in eis virilis est.' Nec est, quod aliquis obiiciat, imo etiam in coniunctis posse in squales partes conlid Is Iari . t ut, cu testa tot ita scribit, ego. ἐπ fatrii mriflys fundum Tusculanum , q .IO calui licet Ortines sint re, 6c verbis coniuncti, dc concursu faciant partes,tamen singuli filii fruitis minorem habent legati partem, quani Titius. aut Sc ius, cum illi vocentur in unam Forti nem, quam inter sed limibuunt Titius vero, ot belus singuli singulos fer fit utentes,
t 6 paues habete coniuncto : t Nain tibi tiauis
repectu Tili ,&bei lion considerant uitangulariter, x,ut Οι pora separata,atque distincta, sed, ut unu corpus, oc, quatenus pro uno, Ut υιπι nussura tem f. 1 num. T. quomodo intellecti virilem, dcipii . tam ex legato,quam ex ture accrescendi portionem consequuntur,inexplicat Donea. b. 8. omm.
i . Adeo autem verum est,quod diximus pa tem legali, aut fidei commisiti acerescere pro Iala, v l procedat,non solum latione emolumenti,sed etiam ratione oneris: Nam portici t accrescit cum P ere pro rata i d cvn. b. no autem G.dι cad.toll. I nos dicimus ιn hoc eap q. I 6.
Planὸ interdum aequaliter accrescit legati porti ,etiam iis,quibus inςquales partes dat ssunt. nam, sit citat Mn squaliter ad legatum voeatos aequalites gratari,censetur erias qua . 18 liter eos ad ius accrescindi vocasset L Utrum s Uu.εdereb. ub. Etscribit Croti indI.reeonmneti uiam. Il l . Seu i oc dicitur de ιjs,quae ex expreua dis positione te iratoris delatu tur.
Itaque vix est , ut ad ius accrescendi milita dapina.Et haec ael cotis, di fidei comitiis si asVM MARIUM
An in contractibus , & alijs viven
tium causis portio vacans acci cicat vult iter , an velo pro rata portionis
principalis. Quaestio Duodecima.
IN ςontractibus demum di aliis viventi si
causis, in quibus ex frequent mr st o. rum sententia interdum locunt hibet lus accrescendi,an portio vacan accrescat viriliter, an vero pro rata portionis p in ei palis , si quaeramus, eo nitar regula ὲ ter ae.1 crescere pro rata .i lincuerunt 'mem .eon is .ves Obssa re videtur voLi. Zuecard eons , O nu 36. 2 ιν Osa deport.rat. q. 9 num. 2. Nam, i cun ius accrescendi etiam in huiusmodi causis sit reale,cum portio portioni acerescat. Consequens eli, Ut pro portione rei cuique compe lat, secundum ea , quae se Baereditatibus dικι mus iubο cap. q. l .uum. t. eτ seqq. bde alix q. t s. nu. I. Ita in mater ιa ιNbteum ratιotauantur Ruιn o Zωecard ι via alviatis lacis. PlanE, si tu Saccrei cecidi sit improprium .ut qa a deficiat poli acquisitione, vel d feratur ei. qui P urionem no habet,quocatu dicit ut Potius descria lurc tac eisionis. oc in uestitu ς.q; amiure ac rclcei,di , Ut OHeu imus ιn h. cap 3.37. num q-velius est, non prolata cui atque portione , sed rari liter unicuique 3 pauem delicientem accidi ere, iq aia tunc non hab, mr ratio portionis, sed person ς.quς ex vi taciti pacti, vinue ait uiae primi parentis ad illam porti Cnem admittitur . IIam Jeiae declarat Ruin. d. confis . Num. l. V.F. nare videtur UOL i. Et haec de tertia quaestim
102쪽
alias sim onere deberet Pertinere. x3 Tortiougati, qua pro non scripta batitur,ater scit eam onerest satorgeneralist graianeu, ad quem res perutueritis cur, num. a1 Tortio segati, quae pro nonscripta babetur,atere. sicit eum onerae, si illudfh omnibus iniunctum, siue nominatimotae πο,ο πι onus si indisi.
, Portio gati indistincte accrescit eum Onere,quo.
ας Portio legati , quae pro non scripta babetur,arem si is . onere, siue uni onus initinctu, siue
An pals , quae pro non scripta habeatur, cum onere accrescat in te
gatis,& fidei commissis. Quaestio Decimatertia.
SV perca, ut quarto, atque postremoto
eo videamuS, an portio vacans acere.
scat cum onere, an vero sine. Et in hae paritet quaestione separatim nobis erit dispiciendum, Primo, quid in legatis, dc fidei. c. , miniisse Secundo, quid in haereditatibus, Tertio demum i quid in actibus inter vivos. Et in legatis quidem , ae fide eommissis constat quatuor esse distinguedos casus,qua. tum primus est, quando portio accrescens habet ut pro non scripta, ut, cum illi fuit relicta , qui tempore testamenti non erarin reru
tis. Inst.de adem.Mat. Ctita .rnis duobus. 16 f. de vi primo. Douib. 8 .comm.eap. 2 I.Def. onera, Gscribunt etiam omnes quos referemus imbscev. q. II. num. 7. Quod rationi naturali dia citur esse subnixum in d.Lυn .s .inprimo, scili.
a cet,quia, i cu onus illud it ab initio no coss. staticoseques est, ut in altu it Issetti no possit,
stere autem initio patet ex multis , dc primo ex eo,quia,eum non consistat principale,ne .pe legatum , quod habetur pro non scripto. nee per consequentias consistere potestac. cessorium,nempe onus, quod ab illo depen 3 det tι.cum qui1Gcε in1.33.ιnprin. st de M. I. I. Plauum. I.in fri eonae. O vim. poenastris dis flTiti Tad LPale. ιfacta. 63. yy Iitius. fad Trab. Itagi m d.Lυn. prosuun an Geta.
in d. induobus. I 6. q. I Gu primo, Gotos .ind. vn.s .mprimo inlit., C.ricas tot Secundo. quia, cum testator onus ad ijdit legato, vel fideicommio, non censetur illud imponere 4 rei,sed personae, t viscribunt Ang.ind
esse persona, in qua gravamen sundamenta accipiat. Cum igitur in proposito nullai absit
persona,in qua gravamen fundetur, cum no minata , tamquam non existens in rerum natura , nec honorari, nec per conlequemias
3 onerari potiuerit Τιquidam referunt. IA.m Prin. versnulbar, T υιsct in propos ros . vi tui .cos. Consequens est , ut Onus iam quam personae fundamento destitui uin iam ab initio non consistat, & per conrequentias non possit in alium transierriseeundum ea, quaesupra di-
Hoc autem adeo verum est , ut procedat. non solum, si legatarii , dc fidei commissarii sint disiuncti quod dubio caret, cum hi par
tem etiam caducam, aut quasi caducam line ullo gravamine consequantur, ut dicemuram hoc cap. q. I, Num. 2.9 sed etiam, si sint coniuncti: nata iis, licet pari caduca, aut quasi cada ca eum suo onere accrescat, ut vicemus in,oe se cap. f., .num. I .accrescit tamen sine one-6 re, si pro non scripta habeatur, i utFribum
103쪽
diis, chod non ob cute probat Iuttiniani l
cus in a a. ian .s.ιπρνιmo C.deca . ubi traditur, ea qliae pro non si ripi s habentur regulariter sitie onere accre scere: Nam ibi loquitur imisy perator i de coniunctis , cuiusmodi in tota illa conlii tutione non vocatur, ni qui ver horum complexu unguntur,ut parat ex S. bis ita d,soιtis b g. ubi autem Mara N. Denique piobat hoc ipsi m d.ι .un S. maiatιm, vers. hoe Io tiiriue et , ubi tu Plinianus te an de in supponit tegulam, δέ tamen loquitur de ea aecretione, quae continet lucrum, Ulpate A tier racede. tibus , quaercs non potest diei de disiunctis, quippe, qui veniunt per ius non deerelaendi d.L Mn. ysis uerb nemo aιitis C. eod. sed tantum de coniunctis, qui, tamquam venientes perius aecrescendi d. ιun. F. ubi autem Maiarν C. eod.ptoprie lucrum percipere dicuntur dS. prosiliando insin.G. eod ideo autem rei partem,quae pro non scripta habetur, sine onere consequutur, quia i cci latin huiusmodi pariste ratio,propter quam alias dicimus, eos debere onus im politum deficienti iubire: Nam
ratio ell,quia, cum veniat , tamquam ad aliensi legatum, non sunt serendi, si velint agno.scere luctum ,& Onusa ili annexum respuered.I.tins promu do, a dicemus 1u boc cap. q. I b quae latio ccuat in ca Palle, quae pro eoascripta habetur: Neque enim hanc dici potest ligarat ius ea pere ex persona di ficien . tis , utpote in qua nunquam constitit lega. tum . Ita Donesi d. lib. s. comm. V. 2 l . vers. De
Plane interdum ,& quae pro non scripta habetur, cum suo Onere pars accrcscit: Quod significant find. s. in primo, illa Iustiniani verba ,-6 Ilai non omnibus ed quibusdam, quae leguntur in .g. ne auram,uers bos
Primum enim, si legatum pio non scripto. habeatur factoacu culpa ipsius legatarij,puta,quia sibi, dc Titio legatu adscripserat , ma
49. post tit. Inst. eadι m. liga.Ctitae.inisi Obus16. q. V. ινυ primo Gotofr.m d. l. un. β. n. 34 primo, in sit. 1. C. de radu. quia i re vera subest persona in qua gravamen recipit fundamen.
insictuum. i. Nam, cum persona nominata
sit in rerum natura, & capax, sit, ut legatum, di per consequentias etiam onus ei adiectum valeat, licet authoritate S. C. Liboniani pro non scripto habeatur,uι iti Iram. declaraι. Et,
M. Sc, qtubii sca ibi fite eum one te manet apud haeredem . is de nai uin onere Dati sit id
ibi Riρ nu. 139. ut proinde non ratas consit de . rate luper hoc reliquerit cogitandum Crotia
Secundo si onus ti pato adicctum sit fauorabile, puta, quia sit in vincta piae statio libertatis . quae est fauorabilis, licet principale legatum prono scit pro habeatur , nihilo mi nus accrescet cum onere p aestandae liberratis 17 ticum uero 26. S inpro non stripis f. desiste.
alim. ad psam causam, num 4 Teret. desdcic.d. 9 artis. 6. num. si . vel impensae nerisitierιιος non aude re Arma Nwn d s. inprimo , inn1rb. perraro sui. o.1n d fiamm. C. eod.num r. l . Denique idem est, bc in omni onere legali, inpiam causam relicta Nam, quia dc ipsum estis uotabile, ideo , licet principale legatum pro non scripto habeatur, nihilominus cumao suo onere accresceti uberabunt Cis indLun. ν.in primo ins s ibi . et num. 2. Crolt. iv d.L
Tettio, si constet,aut ex verbis,aut ex Con. iecturis, mentem testatini 1 fuisse , ut etiam coniunctus praesti t onus, versus est, partem cum onere aecrescere , etiam sit pro non scri-2I pia habea ut . tNeque enim dubitandum est, quin testa tot possit facere, ut cum onere accrescat portio, quς alias adeoniunctum sine 22 onere pertineret,i cum totum hoc ius ex voluntate testatoris aestimetur , ut latius o ende musmhoc ev.f. t o. Ium. 2 I. Vnde infertur, fitestator ita dicat , Quisquis talem fundum Consequetur, Titio dato centum, aut simili loquendi genera utatur, debere coniunctum taestate partem orieris,quae alteri coniuncto fuerat indicta, tametsi pars illa pro non scri- . a 3 pta habeatur theuiatim InroImdI.qusecuri tis. I9. u. uersio eulans. .decond ydem. 24 quia, t cum onus sit omnisus insolidum in. iunctum. fit, ut ab unoqi oque sit piaestandu, cum quilibet, etiamsi non alienum, propitia tamen debeat onus agnoscere d. Lun. F. so
Hinc generaliter traditur, partem legati, aut fidei commissi , quae pro non scripta ha belur,cum suo onere accrescere, si onus illud sit omnibus intuetum, siue nominatim, siueas non. t tia glan d Lun. f. ubi adium umeta G, m
104쪽
quod dubio earet, siue druiduum
iatrifcunda,Quod etiam fuit de mente eord, qui tradiderunt, attem in distanah accrescere cum onere,quoties illud omnibus, no vniar tantum fuit iniunctum, 1 utglan LI. um νυλ
sero non omn/ι n utra.non bentiat C.ri cadiost a3 A .in d umm.Caia. u. II. Nam, i cum testator omnes legatarios, aut fideicommissa. rios in onere coniungit,quod tunc faeem intelligitur, cum omnes eodem grauat onere, conitituunt Omnes unum corpus , eaque ra tione quilibet tenetur onus, quasi proprium subite ι visuranι Potiι.ιrid. recon uncti, Nu.ga verssecunda,eTibι Rip.num. I 89. Et,quamis quam alii contrariam opinionem quq secudum multos est receptio sint ampexi, exi stimantes pallelia,quae pro non scripta habe tur, sine onere accrescere,.siue uni sit onus inas iunctum, siue duobus,aut pluribus . t tithri.
vetior eit , dc ab omnibus recentioribus ap. 32 probata recedendum, 1 maximε, eum ad rationem supra adductam non possit stimetes 3x assem responsi iscundum Folit.ιn d L raco.
Nec obstat Lun. s. mPrimo C. de eadu. tostvbi lustinianus simpliciter aio partem , quaepto non sciipta habetur, sine ullo graua mine ad coniunctum pertinera, quia debet in. si telligi. t de onere,qaod uni tantum, id est. ei. qui non erat in rerum natura fuerat iniuncta
non etiam de eo, quod communiter omnibus, nν riclarans Cafr. I qua conitis,uum. 3 -Pιragdara c. io .n .s3. Namtonus cum . mune proprium eius est , ad quem aliorum deficientium spectant partes, ut latiss suia i
Minus est,quod obiicias,inde sequi , nulla esse in ijs, quae pia non seriptis habentur, di f.
Mentiam inter legata, ae haereditates. Auia,si onus uni tantum sit nominatim iniunctum, etiam haereditatis pars fine Onere acerescit, si veto sit iniunctum omnibus , cum me. accrescit,etiam pars Iegati, cum tamen L n. stet hanc esse inter praelictas causis differ i. tiam quod quς pro non scripta habetur, at si haereditatis sit,cum onere aecrescit, si vero, legati, sine onere, ut omnismus1n hoc cap. . T. ' ηυ. . quia respondeo, fatendo, nullam hoc respectu esse inter pratalictas causas differen. 3s tian vitelis aluur PerV.d Arist. Io.num. 8 I. Licet enim verum sit, sifferre, in alio tamen, non in hoc eonsistit disserentia, prosis latesv
x Portio letati, aut taricommissi eadura, nil quasi
a Ius accresenda ifert partem legati uacantem ea
Io Coniunmonu natura es , ut onus uni rniuncta censeatur in omnium coniunctorampersona
An pars caduca, aut quasi caduca cum onere accrescat coniuncto verbis
commissis. Quaestio Decim aquarta . S undii casus est, quando portio lega
ti , vel fidei conamissi facta est cadura.
de vel bis tan rum coniunctis, Et tunc posita
S. viti autem ligatas, num. I.θ ibi Cor. na. x. N
in αννο - ω. viam. . Et est de mente eotu, qui scripserunt perius aecrescendi partem l a gati eum suo onere pertinere t 'rux. ind. ι.υn. , proseundo, ct s. ubi autem riviariν C. da
nai. 27Qaemadmodum, dolicitum , qui sim.plicitet tradiderunt , caduca, aut quasi cadu-3 ca accrescere cum onere,1μν' uxt.in d. L vn.
105쪽
vi onere. Nam,cum luit in ranus de coniunctis 4 loquatur liud. vn.ν.pro secundo,og obia .ram Maiam C.derad. a. ubi vult . pariem ca dueam, aut quasi caduram accrescere lega tatu cum onere. oc coniuncti intelligantur, qui verborum nexu iunguntur , Ut ostendimus ira 3.ea g. 28. num. . ut de iis p ptis. simum sit praedictus lociis accipiendus. Et ita
cum veteres omnes intellexerum.
Huius autem rei duplicem nostri soleta ses ferre rationem it una est, quia verbis tantum coniuncti non veniunt ad portionem vae1 tem iure propito ,& ex proprio legato, cum testator eis non , nisi panes legauerit, sed M. niunt iure alieno quasi ad legatum alteri te lictum. Quamobrem non debent agnoscere lucrum, di onus respuete, quod a deficiente maestandum erat, sed utrumq; , quasi ex illius legato , & iure venientes debent agnoscere. t ..con g. proseundo, i . C.Grad. tost Ita
Et est de mente gL in a.f.roseundo, in oreb. sinu, ehereorum, qui di xcrunt . ideo verbis tarum conuinctis partem accrescere eum one re, quia veniunt perius accrescendi, tυι Iasinae reconisum num. 2. Altera ratio est,quae colligi ut a nais, i a etini una onis: nam testa tor, qui pluribus eandem rem coniunctim, de Cum cinere relinquit, censetur eos, etiam in Unere coniungere, di velle, t unius deficientis pars, tam lueti oneris alteriaecrescat. I istinianus md. Lun. S. ausima. riseientis C. de ea .lostdum ait, esta
torem ideo disiunctim legata reliquisse , ut unusquisq; situm, non alienu onus agnostat: Nam si contrarium volebat, nulla erat dissicultas, coniunctim ea disponere . Significat, enim, tvhi coniunctim legat, mentem eius esse , ut quilibet ex legatarus tam sua. quam alienum ρος stet onus, si patiem, cui illud erat anneaum, consequatur. Et hoc est. quod no. siri communiter sentiunt, dum scribunt, ver his tantum coniunctis ideo partem csi onere accrescere, quia nanira coniunctionis est. vi onus uni iniunstam tenseatur in omnium 3ο coniunctorum persona tepetitum .i oti videres aprud Iasmadae .d Pori ind. Is denti,
at Sed hςc ut diximus vera sunt i posita comomunt , qu etiam verbis tantum coniunctis aegatariis,& fideicommissariis ius tribuit ae-Qcicendi. At secundum nos, qui in scholis
dis utando veriorem profitemur sentetiam existimantium non habere ecfius accrescen- ei. flustra quςritur. an teneantur otius subire, cum non entis niluae lint qualitates d Leιtis, qui I.1 si teri .pet. Pla ne . quo se S verbCIum coniunctio propter adiectionem tertii vitri mixi coniunctionis habet, qua diximus in y.ωρ. ρ Is. Num 77 π f. q6.nu. 6. Ia recte de oneris prestationi dii pura b tur,lsed, tamquam de utroque nexu coniuncto, non tamquam de coniuncto verbis tantiam. Re tenta tamen communi. quibus casibus ea cedat,quibusve cesset, liqueras, recurras ne cesse est ad ea,quae dicemus in bae cap. q. 6.m
4 i. ἐν sqq. ubi communiter de verbis tantus, rei& verbis contu iactis agemus.
ea ea pertinera ad mantum coniunctum ea
onere prasianda tibertatis. II Portio υνιι aut meicommiseaduea. aut quasi
eaduca pertιnet ad re tantum eoιunctum cum onere aismentorum.
eastica pertinit ad re tantiam eoniunctum uinoe in illas omnibus liniunctum, ct cari
An pars caduca , aut quasi caduca
tum coniunctum in legatis,&fideicommissi S. Quaestio Decim agunta. Tentui casus est, quando portio te.
zati , aut fideicommissi ficta est
caduca, vel quasi caduca,&tracta. mus de re tantum coniunctis,quos se uenter disiunctos appellamus , &inter quos haud dubi . loeum habet ius nodecte ieendi,ut oriendimus in s. cap. q. I T. Uum. I . Et in hoc casu fatentur omnes, partem dc fiete I iis ad coniunctum sine onere pertinere tuliare s Ῥυdgl in l. Mn. ν .m aute in uer, tu.
106쪽
Hii aute ni rei du plex quoq; solet a no. 3 sitis ast et tarat O , t . quia re tantum con 1uacius non via nil ex alieno iure, sed ex iure proprio, quali ad legam in sibi insolidum rei: ct im, cumi citatores manifestε tem solidi legauerit. R., miabiem no debet aliud onus agi Olcet , quam, quod sibi iniunctum est. 4 IIta poli Iuli, uiaraum ind. I. Dn g. vero nonommi, is s. nn autem adde trienιιι G.de cad.toll. ει I. νιθαν. Bald.ιn d ton s. ori autrigata ν in
jseundo C. vica . Ioll. Et tradunt etιam j, quos Nyseremus ιn f .seq. nu .2o. Altera velo ratio deducit ut a natura di si uctionis, ex qua te itatoris volutatem colligrinus Nam, quemadmodum teitator,qui plures in legato conisi.
git, censetur eos etiam in onere coniungere,
ita di contra,qui distansit in legato, centetureti 1 in onere separare, & velle, ut unusquisq; suum,non alienum onus agnoscat:Λlioquin enim, si tonitarium voluisset, nulla erat dis 1 ficultas coniunctim disponendi . t ta Iusti ni anus to d. on. F. autem addseuntis C. G
PlanE , lieet hoc regulariter verum sit, de
procedat, non solum in onere legati, aut fi . dei commissi, sed etiam in onere conditionis
di alijs similibus, interdum tamen locum no obtinet: Nam certis casibus, etiam di siunui, seu re tantum coniuncti partem deficientis cum onere consequuntur. rPiimum enim, si post aequisitionem portio deficiat, dc ni h ilominus disiuncto accre scat, ut euenit in usu structiu isti Amonstraui
et ad disiumcium cum onere pertinere, i qui non destitur per ius non decrescendi sed pet
in soto sit seruada, tamquam ea, quae in Opi nione recepta fundamentum habet, non est tamen illi tententiae consentanea, quam n disputando vetiorem arbitrati sumus ιn ea dem f. 3 .vum. I .ssqq. Nam ibi verius esse demonstrauimus. inter re tantum coiunctos etiam post aequisitionem ius non decrescedi habere locum . ino fit, ut etiam eo casu possit coniunctus onus alteri impositum re .st spuere, i secundum regulam, quam genera. litet definiuit Iustinianus ιn d. t.un. S. sin aut audeseuntis C de radiosi.
Secundo vero, si onus iniunctum deficietisit fauorabit: puta libertatis, alimentorum, aut relicti ad pias causas, erit etiam a disiun. ,qui venit per ius non deerescendi praesta
dum , videonere libertatis seriis. ι . ochra coniuncti, num. p. ners metiam es .de M onere vero alimentorum , Τιώm leta. abi, Denique de cinere legati relicti ad pias causas, Vin. derisi M.nu. 7.-rsic. s. qma. Quam tu rem faciunt etiam ea, quae diximus m hoc II. m. I . seqq. s dicemus in g. IT.n
Tertio, si eonstet, aut ex verbis, aut ex coiectutis, testatorem voluisse, onus etiam a re tantum coniuncto praestari, dubium non est, quin etiam ei cum onere portio deferaturara i Potest enim testator cauore, ut etiam ad etantum coniunctum potito eum onere να- I tineat, Utcundum Forea./nd. Nec .d ι.ε num. 4. Qi iam in rem faciunt etiam, quae diximus ιn Me uis cap. q. 3 3 .num. 2 i. sqq. re
Quatto, si testator nominatim omnibuε re tam um coniunctis onus imposuerit, debere
107쪽
do videtur in onere coniunxisse, dc percon .sequentias voluisse . ut portio deficientisa capiente νtςstetur, seesidum ea, quς diximus ibi num. 28. quaeque non est necesie hic iterurepeter 4 3 Fortis ualuti Friise mFea ea, aut quas
3 Fatu dum Uies magis diam . quam mina
68 Fortio nonsolam aurasiat eam Dis oneri sidetiam cum suti qualitatibus. 9 Portio segati, aut Grammis iuuam acrescumnitiἴctis ne onere . ali uru mens deman. m. so Te torpora florere. uis ne onere aetresca quod alias deberet cum ouere transire, es cur, num.
o Conditionis, quae in faetendo con it, onus nomtransit in eonis tam quotiesfactum per alis
6 a Fortio aegrescit a onere uitioniι, quotiis ea persons aret. 64 Portio acerscit eoniuncto a onere, quoties id
An pars caduca , aut quasi caduca cum onere pertineat ad re,& verbis
coniunctum in legatis,& fidei commiis s. Quaestio Decima sexta.
QV ytus.&vltimus easus est, quando
pars te irati, vel fidei commissi essieitur caduca, aut quasi eadum, & tractamus de coniunctis te . & verbis , Et tune, si quaeramus,an ad eos portio eum onere Pe tineat, an vero sine, eonstat, rem esse mirum in modum controuersam: Nam plerique ce
2 suerunt sine onere pertinere,1 QNob opinis
Primo,quia ratio, propter quam dicimus, re tantum coniunctos non debere praestare onus iniunctum deficienti, militat etiam icia Ie,dc ver his coniunctis: Nam ideo t uti praestant onus, quia, cum testator eis rem ia- solidum reliquerit , defectus non capientis non facit, ut quicquam aliis aeerescat, ita, ut alienum legatum laetari videantur, sed, ut nihil eis decrescat, de proprium legatum integrum,nec diminutum retineant dia. D vim rimo abus, er g n autum ad dotiιπιis de ad.toli. At h ratio locum habet etiam in te de verbis coniunctis, auoniam,& ipiis re insolidum testator relinquit, νι Urndimus ι Us. I 3.nu. ideoque secundum recepti rem sententiam , & ipsi veniunt per ius noa decrescendi, de iure suo, quasi ad proprium. non alienum legarum , ut retulimas inemem . v.q. 39. 3. Ergo dc indis debet habe
108쪽
ipsi partem vaeantem sine ullo oncte eon λ
Seeu dona citi sunt, Quia magis dilecto plus 3 est fauedum quam minus dilectos L Publius. o. s. Titiast reond. o dem. Sed re , dc verbis coniunctus magis est dilectus, quam coniunctus re tantum, quod patet eat eo, quia huic ille praesertur Lre tonitincti. 87. vrs. praefrtur I. Ergo, si re tantum coniunctus partaliae onere cctsequitur, multo magis eam sine onere consequi debet coniunctus re , dc vet.
His tamen non obstatibus verius est, quod alij frequentius tradiderunt, scilitet, ad re dc verbis coniunctos legatarios, aut fidei com-
missarios patiem vacantem cum suo ne te 4 peti inete: t Da enim ei eramia tan qua condi
dem. ubi Iabolenus, Duobus eadrm νιι si baridicentiam dedissent Eataui, inquit in alter exsequinquagiora deurrit partim segati eonsequetur.
s ditioni accruor . Hic t legatarii fuerant re, de verbis coniuncti , quia lecundum Iaboleni
verba ita Oportuit , icitatorem esse locutum.
νιαι centum aederint, dc talnen pars descientis accie Icit alicii cum onere conditionis. Ergore, x vel bis coniticti S cu onere para aecrescit.
Seeundo hane eandem sententiam nota obseu te probat d. m. I. Ubi autem Maiam ta6 d 1ead.ιoli Nam, cum ibi t Iustinianus duo titu inconstituri legatariorum genera,coniun.ctorum sei licet, di disiunctorum, δc coniun. hos uicat consequi pauem deficientis cum ouerciditiunctos vero line , Consequens est, ut omnes, qui non ditiuncti , sed coniuncti sunt. partem cum Oncte consequantur. Sunt autem coniuncti. non ditiuncti, qui utroque nexu iunguntur l. ων eues ι Parιι 161. .da
ad ipsos portio vacans eum onere pertinere.
Tertio probatur d.ι. .5s Iccundo, b g. 7 mauram Geod. ubi generaliter traditur,t --daea, aut quasi caduca cum suo onere con . iunctis accrescere. Ergo dc re, di verbis coniunctis. Probatur consequentia , secundum nos dupliciter, dc primo, quia coniuncti a Ius stiniano non dicitatur, nisi .qui utroq; nexa 'iunguntur L .fleasιm Inst. detegat. nos os dimus in d.cap. s.q. 28. numer. I 4. Coniunctim enim legare est totam rem date singulis initio,partes vero fieri e5cursu L eoniunmm 78.
AG Secundo, quin, nisi tegula superiordere, oc verbis coniunctis aeciperetur, nons posset in aliquo verisi eati: t Non enim verificaretur in re tantum coniunctis, quoniam
illi,non coniuncti , sed disiuncti in tota illa
constitutione a Iustiniano vocantur,vipaleam Saul iia i itis,ins. autem dasii riti oc praeterea non subeunt onus iniunctum deficientii 4.ρ aratem ad Oscisntis, Minus ve-tificaretur in coniunctis verbis tantum,quia, eum illis portio vacans secundum nos non
nec per coniequentias dici posset accrescere cum oneri. .Necessario igitur debet accipi dere,ac verbis coniunctis. At, secundum communem, dc in foro receptam opinionem,quς etiam verbis tantum coniunctis ius tribuit accrcscendi, Consequentia probatur , quia Io coniuncti a Iustiniano vocantur,r non lota ij,qui verbis tantum coniunguntur,sed etiam qui te,dc vel bis, Quod patet ex eo, quia alio. quin mancus, bc imperfectus ibi fuisset Impe
rator: Locutus enim esici de te tantum con
iunctis,quos disiunctos vocat, dc de coniun.ctis verbis tantum, quos secundum eos i sim plici coniunctorum appellatione comple.ctitur,lcre, oc verbis coniunctos omisisset. Atqui hoc dicere est absurdum quia Iustini nus eo, quod insuperiore parte legis plurimis locis coniuncti fecit mentionem, neces latium duxit sui ipsemet profitetur ισου. s. bis ita di uis, omnem eius articuli inspectio. ne iii latius, oc subtiliore tractaturum triete, dc tamen hoc patito non diremisset omne
inspectione imquoniam re, Sc verbis coniun, ctorum tractatum omisisset. Necessatio igi. tut dicendum est, regulam superiorem debere etiam de re, dc verbis coniunctis accipi, ut proinde constet , non satis consulto Facb. Lub.q. Contro. cap. 9 .e Gad urtium, o It abor plerosque dixisse, i instinianu in iuret tis laeιι. non de te,& verbis, sed, de verbis tantam conius ictis esse locutum. Quario probatur,quia exeeptio in uno casu aenosat regulam in concialium, oc eam init omnibus aliis casibus conli in ala I. xupram Hr uiu .deo eius Sed tu d.Lvn. g. autε de Visums, proponitur oceptio indisiunctis, dum ictibitur, eos retinere partem deiicientis fine graua in ine . Ergo in omnibus aliis, & per eonsequemias etiam in te. & ver- his coniunctis obtinebit regula contraria, ut scilicet eis pars cum tuo onere accres ea . Da
109쪽
De iure accresse. Cap. 8. Quae si . I 6. I
iunctos. I ieet in exceptione no exprimantur, vitrualiter tamen in ea contineri ob identi-
r quidem respectu contineri, t&quidem sine
dubio,secundu in nos .qui arbitramur , venire em per ius accrescendi, pq duomas, sed, se eundum communem ideo non continen-I3 nar, quia, eunt ibi Iustinianust duas in disiu-ctis rationes asserat, di posterior non possit adre. 3c verbis coniunctos adaptari, mosι-emur insi non η-nto, lassicit hoc ad eorum exclutione. icet prior videatur eis posse
nuenire. Irasentiant omnes, quos refremus infra num 23.
Quinio probatura. M. SIM autem ad is .esentis , et errad e rutatis C.delas toli. ubi 16 Iustinianus, postea, quam dixit,coniunctos partem de sitientisconsequi cum onere . disiunctos vero sine, sobjjcit, Sed ruιatti non m oterito fit ratio, cum irio videatur Uaιον di. Ita λω θω νι liquisse,ut unusquisique,um onus, no alienum agnoscat: Nam eontrarium uou. Antilla arat ut eustas coniunctim ea di mro. Nam ex his vel bis insertur, Ergo, quoties te titor coniuncti m disponit, mens eius est, ut comunctus subeat onus iniunctu m deficien
Nec dicas, intelligendum Me lustiniana detestatore, qui disponit coniunctim , non Ir utroque m o, sed verbis tantum.1 Quomodo
v. 9 nersad turtium ,.quia huic responsioni obstantea omnia,quae dixin us in tertio sua damem quaeqiue non est necesse repetet e. 1s sexto probatur secundum nos quia, i qui venit per ius accrescedi, des et praeitare onus iniunctum ae ficient id. ς. ubi autem legatarinis tradum omnes , quot 'tusimus in hoc cap. q. I num. 2. referemus insta n m. 38.Sed te, reverbis coniuncti secundum veriorem sente. tiam veniunt perius accrescendi , ut ισμmus in I. cap q. 39.nu. g. 9sqq. Debent igitur onus iniunctum delicienti praestare Septimo x vltimo 'robatur ratione, quae est varia pro varietate sententiarum : Nam, secundiam nos, qui arbitramur, te. & verbigconiunctos venire peritis a cereicendi,&vet. his tantum coniuncios ab illo excludi , ratio 1' est duplex, tuna quia re, dc verbis eoniuncti non veniunt ad partem vaeantem iure pro. prio de ex ptoptio legato, ted iure alieno, de , quasi ad legatum alteri relictum , ideoque non sunt ferendi. si velint agnostere lucrum,& onus illi antimum reipuere, ut docuit Iustimantis in s. sprosecundo; Qtaam rationenaxo adre,ac vel bis coniunctos referendam , t tocte Misi in Li.reeoniuncti, πω m. v. ures nee me movit,idia* pletique tradiderunt, surde innie eorum, quν--mus in num. s. guspradictam rasionem*nplietur ad coniunctos reis at taceravit. Altera vero rati est, quia italis ce-setur mens testatoris. Nam , cum duos te,de vel bis coniungit, dc grauat, censetiarem , ut in lucto, ita de in onere coniungere,di consequenter velle,ut unius,deficientis pars acer
scat alten Mim suo onere . inod significata a Iustinianus f ind.ς sin autem ad demutis, vers
hoc in n 9,quaequc lyc sita nostia sente-tia ad te, ot verbis coniunctos non etiam ad coniunctos verbis tantum sunt applicanda. At, secundum communem opinionem, quaere,de verbis coniiunctis tribuit ius non decre-stedi, verbis autem coniunctis ius aecrescedi,
ratio non est duplex: t Nam prior secunda eos) non potest ad te , fle vel bis coniunctos adaptari,quippe, qni exemplo disiunctorum
veniunt ad patrem vacantem iure tuo, Ac ex Pprio legato, sed in eis locu habet ratio m. nerior ducta a natura cstructionis, qest, ut inducat repetitionem , idest operetur, Ut Onus uni inuinctu meenseatur in alterius persona
coniuncta posita inter res, no inter personas.
ramum, Tas pleriq; mota supra dictam ra-a6 tionem improbarunt,t probatur tamen d.' autem ad d/seientis, versses,' varietatis, secundum ea .quae supra diximus. Neque obstant contraria: Λη ptimsi enim, secundum nos, facilis est responsio et Nequeenini verum est, rationem , qtiae indisiiunctis consideratur, ad te, dc verbis cc niunctos per aT tinere, a quia non veniunt per ius non decrescendi, sed peritis accrescenda, At si e non veniunt iure proprio, sed alieno Ac, tamquam ad alienum legatum .secsidum ea, quae supra dix imus. Ita r spondri mo in d. s. re coniuncti,ntim. 86. Uersct propterea, ct in Astia num. p. τις nee me mouet. At polita communi respo- detur,te,dc verbis coniuchos, licet in hoc sint similes retantum coniunctis, seu disiunctis. quod veniunt per ius non decrescendi, ic hac ratione videatur idem in eis, quod indisiunctis euea oneris prestationem statuedum , in alio tamen a 'ςdictis differte, quod scilicet verborum nexu mngantur, quae res operatur, ut onus uni iniunctum censeatur et ii in aliis personis repetitum oecundum ea, quasvra ' dirimias. Itaque quod non faeit ius non de crescendi, viscopulς, seu natura eoniuncti as nis operatur. t Ita respondent Bari. ιn L L qua
Ad secundum vero tespondeo, maioremas procedere nisi fauoris diminutio pro ectat ab eadem causa, a qua profluit praedilectio.
110쪽
nam isse verilis est, minus faueri praedilecto,
quam alijs,ut euenit in casu nostro: nam . 'apr dilectio prouenit a natura coniunctionis, quae est, ut coniuncti constituant, unum cor. pus. & panem eoniunctoriam , quasi suam praeoceri pent L cvn. S. his ita risinitiis Cod. δε
dc ab eadem natura prouenit oneris repetitio, vis diximus supra num. a 4. 9 21. fit , ut re, dc verbis coniuncti , quemadmodum in parte coniuncti deficientis praeseruntur alijs omni .hus ex vi coniunctionis, ita etiam ex eadem vi debeant onus illi iniunctum agnoscere, de hoc modo minus recipiant fauoris, & bene. ficii quam,si essent disiuncti: onus enim ., incommodum est veluti quςdam commodi,& beneficii sequela, οι duramus in hoc cap. q.
o .smban a S siearim,uum. 2.9 4 parten deficientis ad coniunctos cum onere pertisnete, ad disiunctos vero sine, ita secundum i nos esse accipiendum tui coniunctorum appellatione non contineantur, nisi , qui re, Ac verbis coniunguntur, disiunctorum veto, qui te tantum, At secundu communem sub con. iunctis,tam vetbis tantum,quam utroq; neruis, iuncti continentur 1 ut dularam Pesu. 3nd. t. νι ton si,num36.σ esemb. ια d.sis eis , mim. Nec enim respectu oneris aliqua est inter plaedicta coniunctorum genera disse.
Ratio autem clivetii ratis intercoiunctos, &disiunctos secundum nos est duplex tuna, quia coniuncti veniunt per ius accreicendi, tamquam ad lucrum, seu lega tum alienum, ideoq; non sunt ferendi, ii velint luctum amplecti .le Onus illi annexum respuere d. ι .Lyo diiundo G.vicod.tοα Λt disiuncti veniunt petius non decrescendi,& sic iure proprio, de tamqad proprium legatum. inamobre non debent Mindonus agnostere, quam, quod si ., bi impositum esst avn. S.'inrommo alius, o . Hi aatem ad destinuis C. da e . tost Ba
tatio est, quia tali censetur mens rellatoris, quippe, qui coniungendo, aut disiungendo declarat,virum velit, onus esse commune,an 36 vero proprium, dc separatum id. s. uanum
dictae rationes versi sunt respecta coniuncto. rum verbis tantam, sed respectu coniuncto. rum te,dc verbi non ,nisi postrator diuet sita-
Hinc etiam intelligimus,c da νletisque traditur, per ius accrestendi partem ess onere pertinere, per ius vero non decrescindi fine. 38 fuit utriri s apud Cast'.in ι. Uaranu .m M. i
3s secundum nos esse verissimum , quia leoniunctis, quos ipsi re , 5c verbis coniunctos interpretamur,pars cum onere accrescit d. . uriatium ligatarst, a disiunctis vero da s non de etescens sine onere retinetur ae s. in autem asin entis, At secundum communem verum4o quidem est, trespectu iuris accrescendi. Coe. teram trespectu iuris non decrescendi necet. satio ieeipit distinctionem. Λ ut enim proue nil ex coniunctione reali, dc locum habet si.
ne onere,aut ex coniunctione mixta. dc eum onere portio retinetur. Ita decurvi onn ti, quos reisumus supra num. 28.
Qiiod autem diximus, ad coniunctos partem cum stro Onete transire. siue intelligatuti uxta nostram sententiam de re, di verbis c6- iunctis, siue iuxta communem, etiam de eo. iunctis vobis tantum , adeo vertim est, ut procedat. Primo, siue onus sit legati, aut fideleom. t missi, siue cuiuscunque alterius rei id. un.Lproseeundo C. de ead.ιω. - . insumm.Caeod.
42 Itaque procedit in onere conditionis , t L si
Secundo procedit non solum, si eomminniter omnibus sit onus impositum,sed etiam,
si nominatim vni tantum,dummodo tracteis tui de onere fauorabili, puta alimentorum,46 dicandum Croton Ll. re conjuno, numis .
7 vel alterius relicti ad pias causas , t mi M
Tertio proeedit etiam in qualitatibus: mportio non sol si arerescit cum suis oneribus,
3 sed etiam cum suis qualitatibus t ut se buna